ਪਰਿ ਯੋ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਸਦ੍ਯੋ ਵਾਜੇਭਿਰਰ੍षਤਿ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਸ ਸ਼ੁष੍ਮੀ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਪੁਨਾਨੋ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਯਤ੍ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਸੁ । ਤਨ੍ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਉਕਤੀ, ਦਿਵਯ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਦੇ।
ਯੁਵਂ ਹਿ ਸ੍ਥਃ ਸ੍ਵਰ੍ਪਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮ ਗੋਪਤੀ । ਈਸ਼ਾਨਾ ਪਿਪ੍ਯਤਂ ਧਿਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚਾਨਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ; ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲੋ।
ਵृषਾ ਪੁਨਾਨ ਆਯੁषੁ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ । ਹਰਿਃ ਸਨ੍ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍
ਵੱਢਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ, ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਵृषਭਸ੍ਯਾਧਿ ਰੇਤਸਿ । ਸੂਨੋਰ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਮਾਤਰਃ
ਵਿਚਾਰ ਵੱਢੇ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ, ਵੱਢੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਢੇ ਦੇ ਵੱਢੇ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ।
ਕੁਵਿਦ੍ਵृषਣ੍ਯਨ੍ਤੀਭ੍ਯਃ ਪੁਨਾਨੋ ਗਰ੍ਭਮਾਦਧਤ੍ । ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਹਤੇ ਪਯਃ
ਸ਼ਾਇਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਉਤਪੰਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫਲਦਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਦੁੱਧ ਦੂਹਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਪਤਸ੍ਥੁषੋ ਭਿਯਸਮਾ ਧੇਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ । ਪਵਮਾਨ ਵਿਦਾ ਰਯਿਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਓ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ; ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਨਿ ਸ਼ਤ੍ਰੋਃ ਸੋਮ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਨਿ ਵਯਸ੍ਤਿਰ । ਦੂਰੇ ਵਾ ਸਤੋ ਅਨ੍ਤਿ ਵਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋਸ਼ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਥੱਲੇ ਕਰ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਕਵਿਰ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇऽਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਰਰ੍षਤਿ । ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਆ ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਵਤਿ । ਪਵਮਾਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਉਹ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚੇਤਸਾ ਮृਸ਼ਸੇ ਪਵਸੇ ਮਤੀ । ਸ ਨਃ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਿਦਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਦਾ ਹੈਂ ਜਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਂਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਯਿਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਵਹ, ਦਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਧਨ ਦੇ, ਤੇ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਬਖ਼ਸ਼।
ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਗਿਰਃ ਸੋਮਾ ਵਿਵੇਸ਼ਿਥ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਹ੍ਨੇ ਅਦ੍ਭੁਤ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਅੱਗ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਰਪ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰੋ ਮृਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂषੁ ਸੀਦਤਿ
ਉਹ ਅੱਗ, ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਰਗੜ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਲ਼ੁਰ੍ਮਖੋ ਨ ਮਂਹਯੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮੇਲੇ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਛਾਣਣੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈਂ, ਗੀਤ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਏਤੇ ਧਾਵਨ੍ਤੀਨ੍ਦਵਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਘृष੍ਵਯਃ । ਮਤ੍ਸਰਾਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਇਹ ਤੇਜ਼ ਬੂੰਦਾਂ, ਸੋਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਚਾਨਣ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਦੌੜ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਅਭਿਯੁਜਃ ਸੁष੍ਵਯੇ ਵਰਿਵੋਵਿਦਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਵਯਸ੍ਕृਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਰਾਮ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗੀਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵृਥਾ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸਧਸ੍ਥਮਭ੍ਯੇਕਮਿਤ੍ । ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਬੂੰਦਾਂ ਵਿਅਰਥ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਕ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਦੀ ਤੋਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਹਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਪਵਮਾਨਾਸ ਆਸ਼ਤ । ਹਿਤਾ ਨ ਸਪ੍ਤਯੋ ਰਥੇ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਰਥ ਤੇ।
ਆਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਮਿਨ੍ਦਵੋ ਦਧਾਤਾ ਵੇਨਮਾਦਿਸ਼ੇ । ਯੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮਰਾਵਾ
ਇਸ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ, ਬੂੰਦਾਂ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ।
ऋਭੁਰ੍ਨ ਰਥ੍ਯਂ ਨਵਂ ਦਧਾਤਾ ਕੇਤਮਾਦਿਸ਼ੇ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਃ ਪਵਧ੍ਵਮਰ੍ਣਸਾ
ਰਭੂ ਵਾਂਗ ਨਵਾਂ ਰਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਦੇ।
ਏਤ ਉ ਤ੍ਯੇ ਅਵੀਵਸ਼ਨ੍ਕਾष੍ਠਾਂ ਵਾਜਿਨੋ ਅਕ੍ਰਤ । ਸਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਵਿषੁਰ੍ਮਤਿਮ੍
ਇਹ ਵਾਕਈ ਜਾਗ ਪਏ ਹਨ, ਮੰਜਿਲ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾਸ ਆਸ਼ਵੋ ਰਥਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਵਾਜਿਨਃ । ਸਰ੍ਗਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਅਹੇषਤ
ਇਹ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਸੋਮਾ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਧਾਰਾਂ, ਖੁਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਾਤਾ ਇਵੋਰਵਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਵृष੍ਟਯਃ । ਅਗ੍ਨੇਰਿਵ ਭ੍ਰਮਾ ਵृਥਾ
ਇਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਪਰਜਨਿਆ ਦੀ ਬਾਰਸ਼ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਦੀ ਘੁੰਮਣੀ ਵਾਂਗ, ਖੁਲ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਪੂਤਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ । ਵਿਪਾ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੁਰ੍ਧਿਯਃ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ, ਦਧਿਆ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਮृष੍ਟਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਸृਵਾਂਸੋ ਨ ਸ਼ਸ਼੍ਰਮੁਃ । ਇਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਃ ਪਥੋ ਰਜਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਮਰ ਜੀਵ, ਬਣ ਕੇ ਕਦੇ ਥੱਕੇ ਨਹੀਂ; ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲੇ।
ਏਤੇ ਪृष੍ਠਾਨਿ ਰੋਦਸੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਯਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੁਃ । ਉਤੇਦਮੁਤ੍ਤਮਂ ਰਜਃ
ਇਹ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਨਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਇਹ ਉੱਚਾ ਰਾਜ ਹੈ।
ਤਨ੍ਤੁਂ ਤਨ੍ਵਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮਨੁ ਪ੍ਰਵਤ ਆਸ਼ਤ । ਉਤੇਦਮੁਤ੍ਤਮਾਯ੍ਯਮ੍
ਉੱਚੀ ਤੰਦ ਬੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਪਣਿਭ੍ਯ ਆ ਵਸੁ ਗਵ੍ਯਾਨਿ ਧਾਰਯਃ । ਤਤਂ ਤਨ੍ਤੁਮਚਿਕ੍ਰਦਃ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤੰਦ ਤਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ।