ਆ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਧਾਵਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ । ਉਕ੍ਥੈਰ੍ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 'ਚ ਘੇਰ ਕੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿ ਤ੍ਰੀ ਸੋਮ ਰੋਚਨਾ ਰੋਹਨ੍ਨ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਦਿਵਮ੍ । ਇष੍ਣਨ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਨ ਚੋਦਯਃ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਗਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਗ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨੂषਤ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਦਧਾਨਾਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਰੱਖੀ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਨਂ ਨਰੋ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਵਸ੍ਯਵਃ । ਮृਜਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਤਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮਦਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ।
ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਰ ਤੀਵ੍ਰਃ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਃ । ਚਾਰੁਰृਤਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੀਬਰ ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹੇ, ਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸੇ; ਸੱਚ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਸੋਹਣੀ।
ਪਰਿ ਸੁਵਾਨੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਸੋਮਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 'ਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਰ੍ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕਵੀ ਹੈਂ, ਮਿੱਠਾ, ਨਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਰਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸਃ ਪੀਤਿਮਾਸ਼ਤ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਆ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਵਸੂਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਰ੍ਦਧੇ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਖਜਾਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਯ ਇਮੇ ਰੋਦਸੀ ਮਹੀ ਸਂ ਮਾਤਰੇਵ ਦੋਹਤੇ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜੋ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਦੂਧ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਯੋ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਸਦ੍ਯੋ ਵਾਜੇਭਿਰਰ੍षਤਿ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਸ ਸ਼ੁष੍ਮੀ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਪੁਨਾਨੋ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਯਤ੍ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਸੁ । ਤਨ੍ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਉਕਤੀ, ਦਿਵਯ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਦੇ।
ਯੁਵਂ ਹਿ ਸ੍ਥਃ ਸ੍ਵਰ੍ਪਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮ ਗੋਪਤੀ । ਈਸ਼ਾਨਾ ਪਿਪ੍ਯਤਂ ਧਿਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚਾਨਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ; ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲੋ।
ਵृषਾ ਪੁਨਾਨ ਆਯੁषੁ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ । ਹਰਿਃ ਸਨ੍ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍
ਵੱਢਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ, ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਵृषਭਸ੍ਯਾਧਿ ਰੇਤਸਿ । ਸੂਨੋਰ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਮਾਤਰਃ
ਵਿਚਾਰ ਵੱਢੇ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ, ਵੱਢੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਢੇ ਦੇ ਵੱਢੇ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ।
ਕੁਵਿਦ੍ਵृषਣ੍ਯਨ੍ਤੀਭ੍ਯਃ ਪੁਨਾਨੋ ਗਰ੍ਭਮਾਦਧਤ੍ । ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਹਤੇ ਪਯਃ
ਸ਼ਾਇਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਉਤਪੰਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫਲਦਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਦੁੱਧ ਦੂਹਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਪਤਸ੍ਥੁषੋ ਭਿਯਸਮਾ ਧੇਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ । ਪਵਮਾਨ ਵਿਦਾ ਰਯਿਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਓ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ; ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਨਿ ਸ਼ਤ੍ਰੋਃ ਸੋਮ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਨਿ ਵਯਸ੍ਤਿਰ । ਦੂਰੇ ਵਾ ਸਤੋ ਅਨ੍ਤਿ ਵਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋਸ਼ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਥੱਲੇ ਕਰ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਕਵਿਰ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇऽਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਰਰ੍षਤਿ । ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਆ ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਵਤਿ । ਪਵਮਾਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਉਹ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚੇਤਸਾ ਮृਸ਼ਸੇ ਪਵਸੇ ਮਤੀ । ਸ ਨਃ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਿਦਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਦਾ ਹੈਂ ਜਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਂਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਯਿਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਵਹ, ਦਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਧਨ ਦੇ, ਤੇ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਬਖ਼ਸ਼।
ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਗਿਰਃ ਸੋਮਾ ਵਿਵੇਸ਼ਿਥ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਹ੍ਨੇ ਅਦ੍ਭੁਤ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਅੱਗ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਰਪ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰੋ ਮृਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂषੁ ਸੀਦਤਿ
ਉਹ ਅੱਗ, ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਰਗੜ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਲ਼ੁਰ੍ਮਖੋ ਨ ਮਂਹਯੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮੇਲੇ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਛਾਣਣੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈਂ, ਗੀਤ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਏਤੇ ਧਾਵਨ੍ਤੀਨ੍ਦਵਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਘृष੍ਵਯਃ । ਮਤ੍ਸਰਾਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਇਹ ਤੇਜ਼ ਬੂੰਦਾਂ, ਸੋਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਚਾਨਣ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਦੌੜ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਅਭਿਯੁਜਃ ਸੁष੍ਵਯੇ ਵਰਿਵੋਵਿਦਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਵਯਸ੍ਕृਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਰਾਮ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗੀਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵृਥਾ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸਧਸ੍ਥਮਭ੍ਯੇਕਮਿਤ੍ । ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਬੂੰਦਾਂ ਵਿਅਰਥ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਕ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਦੀ ਤੋਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਹਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਪਵਮਾਨਾਸ ਆਸ਼ਤ । ਹਿਤਾ ਨ ਸਪ੍ਤਯੋ ਰਥੇ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਰਥ ਤੇ।