ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਰਥ੍ਯਮਪੋ ਵਸਾਨਮਨ੍ਧਸਾ । ਗੋषਾਮਣ੍ਵੇषੁ ਸਸ਼੍ਚਿਮ
ਕੁਸ਼ਲ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।
ਅਨਪ੍ਤਮਪ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰਂ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਸृਜ । ਪੁਨੀਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖਾ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਛੱਡੋ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਸਾਫ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰ ਪੁਨਾਨਸ੍ਯ ਚੇਤਸਾ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਤ੍
ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਨਮੋਭਿਰਿਨ੍ਦਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਮਹੇ ਭਰਾਯ ਕਾਰਿਣਃ
ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਵਹੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਲਈ ਕਰਤਾਵਾਂ ਵਲੋਂ।
ਪੁਨਾਨੋ ਰੂਪੇ ਅਵ੍ਯਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍षਨ੍ਨਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਗੋषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਰੋਧੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਦਿਵੋ ਨ ਸਾਨੁ ਪਿਪ੍ਯੁषੀ ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ । ਵृਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ
ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ, ਮਰਦਨ ਕੀਤੇ ਰਸ ਦੀ, ਸੋਮਾ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤਨਾ ਪੁਨਾਨ ਆਯੁषੁ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰਂ ਵਿ ਧਾਵਸਿ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਨਿਮ੍ਨੇਨੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਭੂਰ੍ਣਯਃ । ਸੋਮਾ ਅਸृਗ੍ਰਮਾਸ਼ਵਃ
ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਥੱਲੇ ਵਹਿ ਕੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੱਥਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਹਿ ਗਏ ਹਨ।
ਅਭਿ ਸੁਵਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਵृष੍ਟਯਃ ਪृਥਿਵੀਮਿਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਾਸੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰਦਨ ਕੀਤੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਚਲ ਪਏ ਹਨ।
ਅਤ੍ਯੂਰ੍ਮਿਰ੍ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਦਃ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਦੇਵਯੁਃ
ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਸੋਮਾ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਕਰਤਬ ਨਾਲ।
ਆ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਧਾਵਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ । ਉਕ੍ਥੈਰ੍ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 'ਚ ਘੇਰ ਕੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿ ਤ੍ਰੀ ਸੋਮ ਰੋਚਨਾ ਰੋਹਨ੍ਨ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਦਿਵਮ੍ । ਇष੍ਣਨ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਨ ਚੋਦਯਃ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਗਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਗ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨੂषਤ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਦਧਾਨਾਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਰੱਖੀ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਨਂ ਨਰੋ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਵਸ੍ਯਵਃ । ਮृਜਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਤਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮਦਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ।
ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਰ ਤੀਵ੍ਰਃ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਃ । ਚਾਰੁਰृਤਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੀਬਰ ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹੇ, ਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸੇ; ਸੱਚ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਸੋਹਣੀ।
ਪਰਿ ਸੁਵਾਨੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਸੋਮਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 'ਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਰ੍ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕਵੀ ਹੈਂ, ਮਿੱਠਾ, ਨਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਰਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸਃ ਪੀਤਿਮਾਸ਼ਤ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਆ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਵਸੂਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਰ੍ਦਧੇ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਖਜਾਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਯ ਇਮੇ ਰੋਦਸੀ ਮਹੀ ਸਂ ਮਾਤਰੇਵ ਦੋਹਤੇ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜੋ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਦੂਧ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਯੋ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਸਦ੍ਯੋ ਵਾਜੇਭਿਰਰ੍षਤਿ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਸ ਸ਼ੁष੍ਮੀ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਪੁਨਾਨੋ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਯਤ੍ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਸੁ । ਤਨ੍ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਉਕਤੀ, ਦਿਵਯ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਦੇ।
ਯੁਵਂ ਹਿ ਸ੍ਥਃ ਸ੍ਵਰ੍ਪਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮ ਗੋਪਤੀ । ਈਸ਼ਾਨਾ ਪਿਪ੍ਯਤਂ ਧਿਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚਾਨਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ; ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲੋ।
ਵृषਾ ਪੁਨਾਨ ਆਯੁषੁ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ । ਹਰਿਃ ਸਨ੍ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍
ਵੱਢਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ, ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਵृषਭਸ੍ਯਾਧਿ ਰੇਤਸਿ । ਸੂਨੋਰ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਮਾਤਰਃ
ਵਿਚਾਰ ਵੱਢੇ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ, ਵੱਢੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਢੇ ਦੇ ਵੱਢੇ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ।
ਕੁਵਿਦ੍ਵृषਣ੍ਯਨ੍ਤੀਭ੍ਯਃ ਪੁਨਾਨੋ ਗਰ੍ਭਮਾਦਧਤ੍ । ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਹਤੇ ਪਯਃ
ਸ਼ਾਇਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਉਤਪੰਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫਲਦਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਦੁੱਧ ਦੂਹਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਪਤਸ੍ਥੁषੋ ਭਿਯਸਮਾ ਧੇਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ । ਪਵਮਾਨ ਵਿਦਾ ਰਯਿਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਓ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ; ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਨਿ ਸ਼ਤ੍ਰੋਃ ਸੋਮ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਨਿ ਵਯਸ੍ਤਿਰ । ਦੂਰੇ ਵਾ ਸਤੋ ਅਨ੍ਤਿ ਵਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋਸ਼ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਥੱਲੇ ਕਰ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਕਵਿਰ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇऽਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਰਰ੍षਤਿ । ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।