ਪਰਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਮਰ੍ਮृਸ਼ਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸੋਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ । ਵਸੂਨਿ ਯਾਹ੍ਯਸ੍ਮਯੁਃ
ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਆ।
ਏष ਧਿਯਾ ਯਾਤ੍ਯਣ੍ਵ੍ਯਾ ਸ਼ੂਰੋ ਰਥੇਭਿਰਾਸ਼ੁਭਿਃ । ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਨਿੱਘਾ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਭੇਟ ਲੱਭਣ ਲਈ।
ਏष ਪੁਰੂ ਧਿਯਾਯਤੇ ਬृਹਤੇ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਯਤ੍ਰਾਮृਤਾਸ ਆਸਤੇ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਵੱਡੀ ਦਿਵਤਾ ਲਈ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਜੀਵ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏष ਹਿਤੋ ਵਿ ਨੀਯਤੇऽਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਵਤਾ ਪਥਾ । ਯਦੀ ਤੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਭੂਰ੍ਣਯਃ
ਇਹ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਹ ਤੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਪੱਥਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏष ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਦੋਧੁਵਚ੍ਛਿਸ਼ੀਤੇ ਯੂਥ੍ਯੋ ਵृषਾ । ਨृਮ੍ਣਾ ਦਧਾਨ ਓਜਸਾ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰੋਹੀ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਬਲਦ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏष ਰੁਕ੍ਮਿਭਿਰੀਯਤੇ ਵਾਜੀ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਭਿਰਂਸ਼ੁਭਿਃ । ਪਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਭਵਨ੍
ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵਸੂਨਿ ਪਿਬ੍ਦਨਾ ਪਰੁषਾ ਯਯਿਵਾਁ ਅਤਿ । ਅਵ ਸ਼ਾਦੇषੁ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਹ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਔਖੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਮਰ੍ਜ੍ਯਮੁਪ ਦ੍ਰੋਣੇष੍ਵਾਯਵਃ । ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਾਣਂ ਮਹੀਰਿषਃ
ਇਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਏਤਮੁ ਤ੍ਯਂ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਯਃ । ਸ੍ਵਾਯੁਧਂ ਮਦਿਨ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੇ ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਸੋਤਾਰ ਓਣ੍ਯੋ ਰਸਂ ਮਦਾਯ ਘृष੍ਵਯੇ । ਸਰ੍ਗੋ ਨ ਤਕ੍ਤ੍ਯੇਤਸ਼ਃ
ਕੁਸ਼ਲ ਮਰਦਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਲਈ ਰਸ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਰਥ੍ਯਮਪੋ ਵਸਾਨਮਨ੍ਧਸਾ । ਗੋषਾਮਣ੍ਵੇषੁ ਸਸ਼੍ਚਿਮ
ਕੁਸ਼ਲ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।
ਅਨਪ੍ਤਮਪ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰਂ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਸृਜ । ਪੁਨੀਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖਾ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਛੱਡੋ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਸਾਫ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰ ਪੁਨਾਨਸ੍ਯ ਚੇਤਸਾ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਤ੍
ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਨਮੋਭਿਰਿਨ੍ਦਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਮਹੇ ਭਰਾਯ ਕਾਰਿਣਃ
ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਵਹੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਲਈ ਕਰਤਾਵਾਂ ਵਲੋਂ।
ਪੁਨਾਨੋ ਰੂਪੇ ਅਵ੍ਯਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍षਨ੍ਨਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਗੋषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਰੋਧੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਦਿਵੋ ਨ ਸਾਨੁ ਪਿਪ੍ਯੁषੀ ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ । ਵृਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ
ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ, ਮਰਦਨ ਕੀਤੇ ਰਸ ਦੀ, ਸੋਮਾ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤਨਾ ਪੁਨਾਨ ਆਯੁषੁ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰਂ ਵਿ ਧਾਵਸਿ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਨਿਮ੍ਨੇਨੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਭੂਰ੍ਣਯਃ । ਸੋਮਾ ਅਸृਗ੍ਰਮਾਸ਼ਵਃ
ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਥੱਲੇ ਵਹਿ ਕੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੱਥਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਹਿ ਗਏ ਹਨ।
ਅਭਿ ਸੁਵਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਵृष੍ਟਯਃ ਪृਥਿਵੀਮਿਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਾਸੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰਦਨ ਕੀਤੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਚਲ ਪਏ ਹਨ।
ਅਤ੍ਯੂਰ੍ਮਿਰ੍ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਦਃ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਦੇਵਯੁਃ
ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਸੋਮਾ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਕਰਤਬ ਨਾਲ।
ਆ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਧਾਵਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ । ਉਕ੍ਥੈਰ੍ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਉਹ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 'ਚ ਘੇਰ ਕੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿ ਤ੍ਰੀ ਸੋਮ ਰੋਚਨਾ ਰੋਹਨ੍ਨ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਦਿਵਮ੍ । ਇष੍ਣਨ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਨ ਚੋਦਯਃ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਗਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਗ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨੂषਤ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਦਧਾਨਾਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਰੱਖੀ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਨਂ ਨਰੋ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਵਸ੍ਯਵਃ । ਮृਜਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਤਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮਦਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ।
ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਰ ਤੀਵ੍ਰਃ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਃ । ਚਾਰੁਰृਤਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੀਬਰ ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹੇ, ਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸੇ; ਸੱਚ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਸੋਹਣੀ।
ਪਰਿ ਸੁਵਾਨੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਸੋਮਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 'ਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਰ੍ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕਵੀ ਹੈਂ, ਮਿੱਠਾ, ਨਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਰਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸਃ ਪੀਤਿਮਾਸ਼ਤ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਆ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਵਸੂਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਰ੍ਦਧੇ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਖਜਾਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਯ ਇਮੇ ਰੋਦਸੀ ਮਹੀ ਸਂ ਮਾਤਰੇਵ ਦੋਹਤੇ । ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਉਹ ਜੋ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਦੂਧ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।