ਪੁਨਾਨਾਸਸ਼੍ਚਮੂषਦੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਵਾਯੁਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਤੇ ਨੋ ਧਾਨ੍ਤੁ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਸ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਰਾਧਸੇ ਪੁਨਾਨੋ ਹਾਰ੍ਦਿ ਚੋਦਯ । ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ।
ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਯਃ । ਅਨੁ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਮਾਦਿषੁਃ
ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਧੋਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ ਹਨ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮਦਾਯ ਕਂ ਸृਜਾਨਮਤਿ ਮੇष੍ਯਃ । ਸਂ ਗੋਭਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਸਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ, ਵਹਣ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਲਪਟਦੇ ਹਾਂ।
ਪੁਨਾਨਃ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰੁषੋ ਹਰਿਃ । ਪਰਿ ਗਵ੍ਯਾਨ੍ਯਵ੍ਯਤ
ਜਹਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲਾ, ਕਪੜੇ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਮਘੋਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਨੋ ਜਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਾਯਮਾ ਵਿਸ਼
ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਦਾਨੀ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸੋਮ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਆ।
ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ । ਸਹੋ ਨਃ ਸੋਮ ਪृਤ੍ਸੁ ਧਾਃ
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਸੋਮ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ।
ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪੀਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਪ੍ਰਜਾਮਿषਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾਵਾਂਗੇ, ਸੋਮ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਚਾਨਣ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਜੋਂ।
ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਕਵਿਰ੍ਵਯਾਂਸਿ ਨਪ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਹਿਤਃ । ਸੁਵਾਨੋ ਯਾਤਿ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਃ
ਅਕਲਮੰਦ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਤਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪਨ੍ਯਸੇ ਜਨਾਯ ਜੁष੍ਟੋ ਅਦ੍ਰੁਹੇ । ਵੀਤ੍ਯਰ੍ष ਚਨਿष੍ਠਯਾ
ਉਹ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਘਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ, ਤੇਜ਼ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਸ ਸੂਨੁਰ੍ਮਾਤਰਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਜਾਤੋ ਜਾਤੇ ਅਰੋਚਯਤ੍ । ਮਹਾਨ੍ਮਹੀ ऋਤਾਵृਧਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਨਮ ਵੇਲੇ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਵੱਡਾ, ਅਤੇ ਕੌਸਮਿਕ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ।
ਸ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ਹਿਤੋ ਨਦ੍ਯੋ ਅਜਿਨ੍ਵਦਦ੍ਰੁਹਃ । ਯਾ ਏਕਮਕ੍ਸ਼ਿ ਵਾਵृਧੁਃ
ਉਹ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਜੋ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾ ਅਭਿ ਸਨ੍ਤਮਸ੍ਤृਤਂ ਮਹੇ ਯੁਵਾਨਮਾ ਦਧੁਃ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲਈ, ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਤੇ ਫੈਲਾ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਨਿਆਂ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ।
ਅਭਿ ਵਹ੍ਨਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਵਾਵਹਿਃ । ਕ੍ਰਿਵਿਰ੍ਦੇਵੀਰਤਰ੍ਪਯਤ੍
ਅਮਰ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਅਵਾ ਕਲ੍ਪੇषੁ ਨਃ ਪੁਮਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਸੋਮ ਯੋਧ੍ਯਾ । ਤਾਨਿ ਪੁਨਾਨ ਜਙ੍ਘਨਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਨੂ ਨਵ੍ਯਸੇ ਨਵੀਯਸੇ ਸੂਕ੍ਤਾਯ ਸਾਧਯਾ ਪਥਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਦ੍ਰੋਚਯਾ ਰੁਚਃ
ਹੁਣ, ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਭਜਨ ਲਈ, ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ; ਪੁਰਾਣੀ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਦੇ।
ਪਵਮਾਨ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਰਾਸਿ ਵੀਰਵਤ੍ । ਸਨਾ ਮੇਧਾਂ ਸਨਾ ਸ੍ਵਃ
ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਸਦੀਵੀ ਸਮਝ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਚਾਨਣ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਸ੍ਵਾਨਾਸੋ ਰਥਾ ਇਵਾਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ । ਸੋਮਾਸੋ ਰਾਯੇ ਅਕ੍ਰਮੁਃ
ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਹਿਨ੍ਵਾਨਾਸੋ ਰਥਾ ਇਵ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਭਰਾਸਃ ਕਾਰਿਣਾਮਿਵ
ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਰਤਾਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾਨੋ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸੋਮਾਸੋ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਤੇ । ਯਜ੍ਞੋ ਨ ਸਪ੍ਤ ਧਾਤृਭਿਃ
ਸੋਮਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਵਾਂਗ, ਸੱਤ ਵਿਵਸਥਾਪਕਾਂ ਨਾਲ।
ਪਰਿ ਸੁਵਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਮਦਾਯ ਬਰ੍ਹਣਾ ਗਿਰਾ । ਸੁਤਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਧਾਰਯਾ
ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਬੂੰਦੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਧਾਰਾ ਬਣ ਕੇ।
ਆਪਾਨਾਸੋ ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਜਨਨ੍ਤ ਉषਸੋ ਭਗਮ੍ । ਸੂਰਾ ਅਣ੍ਵਂ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ
ਚਾਨਣ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵਿਵਸਵਤ ਲਈ ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਹ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਪ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾ ऋਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਾਰਵਃ । ਵृष੍ਣੋ ਹਰਸ ਆਯਵਃ
ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਲਾਕ ਦੇ ਚੈਨਲ, ਕਵੀ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਸਮੀਚੀਨਾਸ ਆਸਤੇ ਹੋਤਾਰਃ ਸਪ੍ਤਜਾਮਯਃ । ਪਦਮੇਕਸ੍ਯ ਪਿਪ੍ਰਤਃ
ਸੱਤ ਹੋਤਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਕੱਠੇ, ਇਕ ਰਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਨਾਭਾ ਨਾਭਿਂ ਨ ਆ ਦਦੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸੂਰ੍ਯੇ ਸਚਾ । ਕਵੇਰਪਤ੍ਯਮਾ ਦੁਹੇ
ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਨਾਭੀ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ; ਅੱਖ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਕੱਢਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਸ੍ਪਦਮਧ੍ਵਰ੍ਯੁਭਿਰ੍ਗੁਹਾ ਹਿਤਮ੍ । ਸੂਰਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਜਾਰੀ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀ।
ਉਪਾਸ੍ਮੈ ਗਾਯਤਾ ਨਰਃ ਪਵਮਾਨਾਯੇਨ੍ਦਵੇ । ਅਭਿ ਦੇਵਾਁ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦੁ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ; ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿ ਤੇ ਮਧੁਨਾ ਪਯੋऽਥਰ੍ਵਾਣੋ ਅਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ । ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਯੁ
ਅਥਰਵਣਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸ ਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਸ਼ਂ ਗਵੇ ਸ਼ਂ ਜਨਾਯ ਸ਼ਮਰ੍ਵਤੇ । ਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਨੋषਧੀਭ੍ਯਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੂੰ ਵਹ, ਗਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆ।
ਬਭ੍ਰਵੇ ਨੁ ਸ੍ਵਤਵਸੇऽਰੁਣਾਯ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ੇ । ਸੋਮਾਯ ਗਾਥਮਰ੍ਚਤ
ਹੁਣ ਉਸ ਭੂਰੇ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।