ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵਃ ਪਥਾ ਧਰ੍ਮਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਵਿਦਾਨਾ ਅਸ੍ਯ ਯੋਜਨਮ੍
ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜਨ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਧਾਰਾ ਮਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਰਿਯੋ ਮਹੀਰਪੋ ਵਿ ਗਾਹਤੇ । ਹਵਿਰ੍ਹਵਿष੍षੁ ਵਨ੍ਦ੍ਯਃ
ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਧਾਰ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰ, ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯੁਜੋ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਿਯੋ ਵृषਾਵ ਚਕ੍ਰਦਦ੍ਵਨੇ । ਸਦ੍ਮਾਭਿ ਸਤ੍ਯੋ ਅਧ੍ਵਰਃ
ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲਦ, ਭਗਤ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੱਚਾ ਯਜਨ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਿ ਯਤ੍ਕਾਵ੍ਯਾ ਕਵਿਰ੍ਨृਮ੍ਣਾ ਵਸਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਜੀ ਸਿषਾਸਤਿ
ਜਦੋਂ ਕਵੀ, ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨੋ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧੋ ਵਿਸ਼ੋ ਰਾਜੇਵ ਸੀਦਤਿ । ਯਦੀਮृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਪਵਮਾਨਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਹਰਿਰ੍ਵਨੇषੁ ਸੀਦਤਿ । ਰੇਭੋ ਵਨੁष੍ਯਤੇ ਮਤੀ
ਪਿਆਰਾ ਪੀਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਾਯੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਾਕਂ ਮਦੇਨ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਰਣਾ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਭਿਃ
ਉਹ ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਭਗਂ ਮਧ੍ਵਃ ਪਵਨ੍ਤ ਊਰ੍ਮਯਃ । ਵਿਦਾਨਾ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਮਭਿਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭਾਗ ਲਈ, ਮਿੱਠੇ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਰੋਦਸੀ ਰਯਿਂ ਮਧ੍ਵੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ । ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਸੂਨਿ ਸਂ ਜਿਤਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ, ਮਿੱਠਾ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਨਿਧੀ ਦਿਓ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ । ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਇਹ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਹੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਾਨਾਸਸ਼੍ਚਮੂषਦੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਵਾਯੁਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਤੇ ਨੋ ਧਾਨ੍ਤੁ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਸ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਰਾਧਸੇ ਪੁਨਾਨੋ ਹਾਰ੍ਦਿ ਚੋਦਯ । ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ।
ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਯਃ । ਅਨੁ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਮਾਦਿषੁਃ
ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਧੋਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ ਹਨ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮਦਾਯ ਕਂ ਸृਜਾਨਮਤਿ ਮੇष੍ਯਃ । ਸਂ ਗੋਭਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਸਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ, ਵਹਣ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਲਪਟਦੇ ਹਾਂ।
ਪੁਨਾਨਃ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰੁषੋ ਹਰਿਃ । ਪਰਿ ਗਵ੍ਯਾਨ੍ਯਵ੍ਯਤ
ਜਹਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲਾ, ਕਪੜੇ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਮਘੋਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਨੋ ਜਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਾਯਮਾ ਵਿਸ਼
ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਦਾਨੀ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸੋਮ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਆ।
ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ । ਸਹੋ ਨਃ ਸੋਮ ਪृਤ੍ਸੁ ਧਾਃ
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਸੋਮ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ।
ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪੀਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਪ੍ਰਜਾਮਿषਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾਵਾਂਗੇ, ਸੋਮ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਚਾਨਣ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਜੋਂ।
ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਕਵਿਰ੍ਵਯਾਂਸਿ ਨਪ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਹਿਤਃ । ਸੁਵਾਨੋ ਯਾਤਿ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਃ
ਅਕਲਮੰਦ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਤਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪਨ੍ਯਸੇ ਜਨਾਯ ਜੁष੍ਟੋ ਅਦ੍ਰੁਹੇ । ਵੀਤ੍ਯਰ੍ष ਚਨਿष੍ਠਯਾ
ਉਹ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਘਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ, ਤੇਜ਼ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਸ ਸੂਨੁਰ੍ਮਾਤਰਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਜਾਤੋ ਜਾਤੇ ਅਰੋਚਯਤ੍ । ਮਹਾਨ੍ਮਹੀ ऋਤਾਵृਧਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਨਮ ਵੇਲੇ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਵੱਡਾ, ਅਤੇ ਕੌਸਮਿਕ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ।
ਸ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ਹਿਤੋ ਨਦ੍ਯੋ ਅਜਿਨ੍ਵਦਦ੍ਰੁਹਃ । ਯਾ ਏਕਮਕ੍ਸ਼ਿ ਵਾਵृਧੁਃ
ਉਹ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਜੋ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾ ਅਭਿ ਸਨ੍ਤਮਸ੍ਤृਤਂ ਮਹੇ ਯੁਵਾਨਮਾ ਦਧੁਃ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲਈ, ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਤੇ ਫੈਲਾ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਨਿਆਂ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ।
ਅਭਿ ਵਹ੍ਨਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਵਾਵਹਿਃ । ਕ੍ਰਿਵਿਰ੍ਦੇਵੀਰਤਰ੍ਪਯਤ੍
ਅਮਰ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਅਵਾ ਕਲ੍ਪੇषੁ ਨਃ ਪੁਮਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਸੋਮ ਯੋਧ੍ਯਾ । ਤਾਨਿ ਪੁਨਾਨ ਜਙ੍ਘਨਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਨੂ ਨਵ੍ਯਸੇ ਨਵੀਯਸੇ ਸੂਕ੍ਤਾਯ ਸਾਧਯਾ ਪਥਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਦ੍ਰੋਚਯਾ ਰੁਚਃ
ਹੁਣ, ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਭਜਨ ਲਈ, ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ; ਪੁਰਾਣੀ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਦੇ।
ਪਵਮਾਨ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਰਾਸਿ ਵੀਰਵਤ੍ । ਸਨਾ ਮੇਧਾਂ ਸਨਾ ਸ੍ਵਃ
ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਸਦੀਵੀ ਸਮਝ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਚਾਨਣ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਸ੍ਵਾਨਾਸੋ ਰਥਾ ਇਵਾਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ । ਸੋਮਾਸੋ ਰਾਯੇ ਅਕ੍ਰਮੁਃ
ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਹਿਨ੍ਵਾਨਾਸੋ ਰਥਾ ਇਵ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਭਰਾਸਃ ਕਾਰਿਣਾਮਿਵ
ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਰਤਾਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾਨੋ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸੋਮਾਸੋ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਤੇ । ਯਜ੍ਞੋ ਨ ਸਪ੍ਤ ਧਾਤृਭਿਃ
ਸੋਮਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਵਾਂਗ, ਸੱਤ ਵਿਵਸਥਾਪਕਾਂ ਨਾਲ।