ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਿਂ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯਾ ਗਤ । ਵਾਯੁਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਜੋषਸਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ: ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ ਵृषਾ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਯੁਃ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇष੍ਵਸ੍ਮਯੁਃ
ਸੋਮਾ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ; ਪਟਾਂ ਵਿਚ ਨਿਰਮਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਮਦ੍ਯਂ ਮਦਮਿਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਰ । ਅਭਿ ਵਾਜਿਨੋ ਅਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਮਦ ਮਾਣਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ ਵਹੋ, ਬੂੰਦਾਂ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਾਖਾਂ ਵੱਲ।
ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਮਦਂ ਸੁਵਾਨੋ ਅਰ੍ष ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਅਭਿ ਵਾਜਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ, ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹੋ; ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਣ ਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਵੱਲ।
ਅਨੁ ਦ੍ਰਪ੍ਸਾਸ ਇਨ੍ਦਵ ਆਪੋ ਨ ਪ੍ਰਵਤਾਸਰਨ੍ । ਪੁਨਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼ਤ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਢਲਾਨ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੂੰਦਾਂ, ਇੰਦੂ, ਵਹਿ ਗਈਆਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ।
ਯਮਤ੍ਯਮਿਵ ਵਾਜਿਨਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਯੋषਣੋ ਦਸ਼ । ਵਨੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤਮਤ੍ਯਵਿਮ੍
ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ, ਜੋ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਸਾਫ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਗੋਭਿਰ੍ਵृषਣਂ ਰਸਂ ਮਦਾਯ ਦੇਵਵੀਤਯੇ । ਸੁਤਂ ਭਰਾਯ ਸਂ ਸृਜ
ਉਸ ਬਲਦ, ਰਸ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਦ ਮਾਣਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭੇਟ ਲਈ ਛੱਡ।
ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਯ ਧਾਰਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਪਯੋ ਯਦਸ੍ਯ ਪੀਪਯਤ੍
ਦੇਵਤਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਰਂਹ੍ਯਾ ਸੁष੍ਵਾਣਃ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਨਿ ਪਾਤਿ ਕਾਵ੍ਯਮ੍
ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੁਖਦਾਈ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਯੁਰ੍ਮਦਂ ਮਦਿष੍ਠ ਵੀਤਯੇ । ਗੁਹਾ ਚਿਦ੍ਦਧਿषੇ ਗਿਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਜਨ ਲਈ ਲਿਆ; ਇ'en ਗੁਪਤ ਵੀ, ਤੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵਃ ਪਥਾ ਧਰ੍ਮਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਵਿਦਾਨਾ ਅਸ੍ਯ ਯੋਜਨਮ੍
ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜਨ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਧਾਰਾ ਮਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਰਿਯੋ ਮਹੀਰਪੋ ਵਿ ਗਾਹਤੇ । ਹਵਿਰ੍ਹਵਿष੍षੁ ਵਨ੍ਦ੍ਯਃ
ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਧਾਰ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰ, ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯੁਜੋ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਿਯੋ ਵृषਾਵ ਚਕ੍ਰਦਦ੍ਵਨੇ । ਸਦ੍ਮਾਭਿ ਸਤ੍ਯੋ ਅਧ੍ਵਰਃ
ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲਦ, ਭਗਤ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੱਚਾ ਯਜਨ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਿ ਯਤ੍ਕਾਵ੍ਯਾ ਕਵਿਰ੍ਨृਮ੍ਣਾ ਵਸਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਵਾਜੀ ਸਿषਾਸਤਿ
ਜਦੋਂ ਕਵੀ, ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨੋ ਅਭਿ ਸ੍ਪृਧੋ ਵਿਸ਼ੋ ਰਾਜੇਵ ਸੀਦਤਿ । ਯਦੀਮृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਪਵਮਾਨਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਹਰਿਰ੍ਵਨੇषੁ ਸੀਦਤਿ । ਰੇਭੋ ਵਨੁष੍ਯਤੇ ਮਤੀ
ਪਿਆਰਾ ਪੀਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਾਯੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਾਕਂ ਮਦੇਨ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਰਣਾ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਭਿਃ
ਉਹ ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਭਗਂ ਮਧ੍ਵਃ ਪਵਨ੍ਤ ਊਰ੍ਮਯਃ । ਵਿਦਾਨਾ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਮਭਿਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭਾਗ ਲਈ, ਮਿੱਠੇ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਰੋਦਸੀ ਰਯਿਂ ਮਧ੍ਵੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ । ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਸੂਨਿ ਸਂ ਜਿਤਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ, ਮਿੱਠਾ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਨਿਧੀ ਦਿਓ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ । ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਇਹ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਹੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਾਨਾਸਸ਼੍ਚਮੂषਦੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਵਾਯੁਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਤੇ ਨੋ ਧਾਨ੍ਤੁ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਸ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਰਾਧਸੇ ਪੁਨਾਨੋ ਹਾਰ੍ਦਿ ਚੋਦਯ । ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ।
ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਯਃ । ਅਨੁ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਮਾਦਿषੁਃ
ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਧੋਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਤ ਵਿਚਾਰ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ ਹਨ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮਦਾਯ ਕਂ ਸृਜਾਨਮਤਿ ਮੇष੍ਯਃ । ਸਂ ਗੋਭਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਸਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ, ਵਹਣ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਲਪਟਦੇ ਹਾਂ।
ਪੁਨਾਨਃ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰੁषੋ ਹਰਿਃ । ਪਰਿ ਗਵ੍ਯਾਨ੍ਯਵ੍ਯਤ
ਜਹਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲਾ, ਕਪੜੇ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਮਘੋਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਨੋ ਜਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਾਯਮਾ ਵਿਸ਼
ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਦਾਨੀ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸੋਮ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਆ।
ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ । ਸਹੋ ਨਃ ਸੋਮ ਪृਤ੍ਸੁ ਧਾਃ
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਸੋਮ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ।
ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪੀਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਪ੍ਰਜਾਮਿषਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾਵਾਂਗੇ, ਸੋਮ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਚਾਨਣ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਜੋਂ।
ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਵਃ ਕਵਿਰ੍ਵਯਾਂਸਿ ਨਪ੍ਤ੍ਯੋਰ੍ਹਿਤਃ । ਸੁਵਾਨੋ ਯਾਤਿ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਃ
ਅਕਲਮੰਦ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਤਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪਨ੍ਯਸੇ ਜਨਾਯ ਜੁष੍ਟੋ ਅਦ੍ਰੁਹੇ । ਵੀਤ੍ਯਰ੍ष ਚਨਿष੍ਠਯਾ
ਉਹ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੱਚੇ, ਘਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ, ਤੇਜ਼ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।