ਸਨਾ ਚ ਸੋਮ ਜੇषਿ ਚ ਪਵਮਾਨ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸਨਾ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਸੋਮ ਸੌਭਗਾ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਸ਼ਨ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਨਸੀਬ ਦੇ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮਪ ਸੋਮ ਮृਧੋ ਜਹਿ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਝਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁਨਰਮੰਦ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਪਵੀਤਾਰਃ ਪੁਨੀਤਨ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਨ ਆ ਭਜ ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਤਵੋਤਿਭਿਃ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੇ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਤਵੋਤਿਭਿਰ੍ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀਏ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਸ੍ਵਾਯੁਧ ਸੋਮ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸਂ ਰਯਿਮ੍ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍षਾਨਪਚ੍ਯੁਤੋ ਰਯਿਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸਾਸਹਿਃ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਅਜਿੱਤ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੈਰਵੀਵृਧਨ੍ਪਵਮਾਨ ਵਿਧਰ੍ਮਣਿ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਤੂੰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਸਮ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਰਯਿਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮਸ਼੍ਵਿਨਮਿਨ੍ਦੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਮਾ ਭਰ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਰਗੀ ਅਨੋਖੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਇੰਦੂ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਤਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ । ਪ੍ਰੀਣਨ੍ਵृषਾ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਜਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗੂੰਜਦਾ ਬਲਦ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨੂਨਪਾਤ੍ਪਵਮਾਨਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਾਰਜਤ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਈਲ਼ੇਨ੍ਯਃ ਪਵਮਾਨੋ ਰਯਿਰ੍ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਦ੍ਯੁਮਾਨ੍ । ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾਭਿਰੋਜਸਾ
ਇਹ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਾਰਾ, ਧਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ, ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ।
ਬਰ੍ਹਿਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਮੋਜਸਾ ਪਵਮਾਨ ਸ੍ਤृਣਨ੍ਹਰਿਃ । ਦੇਵੇषੁ ਦੇਵ ਈਯਤੇ
ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।
ਉਦਾਤੈਰ੍ਜਿਹਤੇ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ । ਪਵਮਾਨੇਨ ਸੁष੍ਟੁਤਾਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ੀਆਂ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ, ਖੁਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁਸ਼ਿਲ੍ਪੇ ਬृਹਤੀ ਮਹੀ ਪਵਮਾਨੋ ਵृषਣ੍ਯਤਿ । ਨਕ੍ਤੋषਾਸਾ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤੇ
ਕਲਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਚਨਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਉਭਾ ਦੇਵਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਹੋਤਾਰਾ ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੁਵੇ । ਪਵਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृषਾ
ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਲਦ।
ਭਾਰਤੀ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤੀਲ਼ਾ ਮਹੀ । ਇਮਂ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਾ ਗਮਨ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਃ ਸੁਪੇਸ਼ਸਃ
ਭਾਰਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਇਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਉਣ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮਗ੍ਰਜਾਂ ਗੋਪਾਂ ਪੁਰੋਯਾਵਾਨਮਾ ਹੁਵੇ । ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृषਾ ਹਰਿਃ ਪਵਮਾਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਤਵਸ਼ਟਾਰ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ, ਬਲਦ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਂ ਪਵਮਾਨ ਮਧ੍ਵਾ ਸਮਙ੍ਗ੍ਧਿ ਧਾਰਯਾ । ਸਹਸ੍ਰਵਲ੍ਸ਼ਂ ਹਰਿਤਂ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ; ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ, ਚਮਕਦਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਿਂ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯਾ ਗਤ । ਵਾਯੁਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਜੋषਸਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ: ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ ਵृषਾ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਯੁਃ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇष੍ਵਸ੍ਮਯੁਃ
ਸੋਮਾ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ; ਪਟਾਂ ਵਿਚ ਨਿਰਮਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਮਦ੍ਯਂ ਮਦਮਿਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਰ । ਅਭਿ ਵਾਜਿਨੋ ਅਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਮਦ ਮਾਣਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ ਵਹੋ, ਬੂੰਦਾਂ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਾਖਾਂ ਵੱਲ।
ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਮਦਂ ਸੁਵਾਨੋ ਅਰ੍ष ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਅਭਿ ਵਾਜਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ, ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹੋ; ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਣ ਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਵੱਲ।
ਅਨੁ ਦ੍ਰਪ੍ਸਾਸ ਇਨ੍ਦਵ ਆਪੋ ਨ ਪ੍ਰਵਤਾਸਰਨ੍ । ਪੁਨਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼ਤ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਢਲਾਨ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੂੰਦਾਂ, ਇੰਦੂ, ਵਹਿ ਗਈਆਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ।
ਯਮਤ੍ਯਮਿਵ ਵਾਜਿਨਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਯੋषਣੋ ਦਸ਼ । ਵਨੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤਮਤ੍ਯਵਿਮ੍
ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ, ਜੋ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਸਾਫ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਗੋਭਿਰ੍ਵृषਣਂ ਰਸਂ ਮਦਾਯ ਦੇਵਵੀਤਯੇ । ਸੁਤਂ ਭਰਾਯ ਸਂ ਸृਜ
ਉਸ ਬਲਦ, ਰਸ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਦ ਮਾਣਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭੇਟ ਲਈ ਛੱਡ।
ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਯ ਧਾਰਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਪਯੋ ਯਦਸ੍ਯ ਪੀਪਯਤ੍
ਦੇਵਤਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਰਂਹ੍ਯਾ ਸੁष੍ਵਾਣਃ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਨਿ ਪਾਤਿ ਕਾਵ੍ਯਮ੍
ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੁਖਦਾਈ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਯੁਰ੍ਮਦਂ ਮਦਿष੍ਠ ਵੀਤਯੇ । ਗੁਹਾ ਚਿਦ੍ਦਧਿषੇ ਗਿਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਜਨ ਲਈ ਲਿਆ; ਇ'en ਗੁਪਤ ਵੀ, ਤੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।