ਏष ਦੇਵੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਰ੍ਣਵੀਰਿਵ ਦੀਯਤਿ । ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਯਾਸਦਮ੍
ਇਹ ਅਮਰ ਰੱਬ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਟਾਹਣੀ ਵਾਂਗ ਚਲ ਪਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏष ਦੇਵੋ ਵਿਪਾ ਕृਤੋऽਤਿ ਹ੍ਵਰਾਂਸਿ ਧਾਵਤਿ । ਪਵਮਾਨੋ ਅਦਾਭ੍ਯਃ
ਇਹ ਰੱਬ, ਜੋ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੰਗ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਏष ਦੇਵੋ ਵਿਪਨ੍ਯੁਭਿਃ ਪਵਮਾਨ ऋਤਾਯੁਭਿਃ । ਹਰਿਰ੍ਵਾਜਾਯ ਮृਜ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਰੱਬ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਤਾਕਤ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੂਰੋ ਯਨ੍ਨਿਵ ਸਤ੍ਵਭਿਃ । ਪਵਮਾਨਃ ਸਿषਾਸਤਿ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਹਾਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ।
ਏष ਦੇਵੋ ਰਥਰ੍ਯਤਿ ਪਵਮਾਨੋ ਦਸ਼ਸ੍ਯਤਿ । ਆਵਿष੍ਕृਣੋਤਿ ਵਗ੍ਵਨੁਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵਿਪ੍ਰੈਰਭਿष੍ਟੁਤੋऽਪੋ ਦੇਵੋ ਵਿ ਗਾਹਤੇ । ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਦਿਵਂ ਵਿ ਧਾਵਤਿ ਤਿਰੋ ਰਜਾਂਸਿ ਧਾਰਯਾ । ਪਵਮਾਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਰੇਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ; ਗੂੰਜਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਏष ਦਿਵਂ ਵ੍ਯਾਸਰਤ੍ਤਿਰੋ ਰਜਾਂਸ੍ਯਸ੍ਪृਤਃ । ਪਵਮਾਨਃ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਰੇਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਰਸਮਾਂ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਏष ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ । ਹਰਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ
ਪੁਰਾਣੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਏष ਉ ਸ੍ਯ ਪੁਰੁਵ੍ਰਤੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਜਨਯਨ੍ਨਿषਃ । ਧਾਰਯਾ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ
ਕਈ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਨਾ ਚ ਸੋਮ ਜੇषਿ ਚ ਪਵਮਾਨ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸਨਾ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਸੋਮ ਸੌਭਗਾ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਸ਼ਨ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਨਸੀਬ ਦੇ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮਪ ਸੋਮ ਮृਧੋ ਜਹਿ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਝਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁਨਰਮੰਦ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਪਵੀਤਾਰਃ ਪੁਨੀਤਨ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਨ ਆ ਭਜ ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਤਵੋਤਿਭਿਃ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੇ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਤਵੋਤਿਭਿਰ੍ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀਏ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਸ੍ਵਾਯੁਧ ਸੋਮ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸਂ ਰਯਿਮ੍ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍षਾਨਪਚ੍ਯੁਤੋ ਰਯਿਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸਾਸਹਿਃ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਅਜਿੱਤ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੈਰਵੀਵृਧਨ੍ਪਵਮਾਨ ਵਿਧਰ੍ਮਣਿ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਤੂੰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਸਮ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਰਯਿਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮਸ਼੍ਵਿਨਮਿਨ੍ਦੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਮਾ ਭਰ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਸ੍ਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਰਗੀ ਅਨੋਖੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਇੰਦੂ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪਤਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ । ਪ੍ਰੀਣਨ੍ਵृषਾ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਜਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗੂੰਜਦਾ ਬਲਦ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨੂਨਪਾਤ੍ਪਵਮਾਨਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਾਰਜਤ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਈਲ਼ੇਨ੍ਯਃ ਪਵਮਾਨੋ ਰਯਿਰ੍ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਦ੍ਯੁਮਾਨ੍ । ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾਭਿਰੋਜਸਾ
ਇਹ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਾਰਾ, ਧਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ, ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ।
ਬਰ੍ਹਿਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਮੋਜਸਾ ਪਵਮਾਨ ਸ੍ਤृਣਨ੍ਹਰਿਃ । ਦੇਵੇषੁ ਦੇਵ ਈਯਤੇ
ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।
ਉਦਾਤੈਰ੍ਜਿਹਤੇ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ । ਪਵਮਾਨੇਨ ਸੁष੍ਟੁਤਾਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ੀਆਂ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ, ਖੁਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁਸ਼ਿਲ੍ਪੇ ਬृਹਤੀ ਮਹੀ ਪਵਮਾਨੋ ਵृषਣ੍ਯਤਿ । ਨਕ੍ਤੋषਾਸਾ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤੇ
ਕਲਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਚਨਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਉਭਾ ਦੇਵਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਹੋਤਾਰਾ ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੁਵੇ । ਪਵਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृषਾ
ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਲਦ।
ਭਾਰਤੀ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤੀਲ਼ਾ ਮਹੀ । ਇਮਂ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਾ ਗਮਨ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਃ ਸੁਪੇਸ਼ਸਃ
ਭਾਰਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਇਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਉਣ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮਗ੍ਰਜਾਂ ਗੋਪਾਂ ਪੁਰੋਯਾਵਾਨਮਾ ਹੁਵੇ । ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृषਾ ਹਰਿਃ ਪਵਮਾਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਤਵਸ਼ਟਾਰ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ, ਬਲਦ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਂ ਪਵਮਾਨ ਮਧ੍ਵਾ ਸਮਙ੍ਗ੍ਧਿ ਧਾਰਯਾ । ਸਹਸ੍ਰਵਲ੍ਸ਼ਂ ਹਰਿਤਂ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ; ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ, ਚਮਕਦਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ।