ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਅਭਿਭੂਤਰਂ ਨਰਂ ਸਜੂਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਜਨੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੇ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਵਰਿष੍ਠਂ ਵਰ ਆਮੁਰਿਮੁਤੋਗ੍ਰਮੋਜਿष੍ਠਂ ਤਵਸਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ, ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਹੈ।
ਸਮੀਂ ਰੇਭਾਸੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ । ਸ੍ਵਰ੍ਪਤਿਂ ਯਦੀਂ ਵृਧੇ ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਹ੍ਯੋਜਸਾ ਸਮੂਤਿਭਿਃ
ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ। ਜਦ ਉਹ ਚਾਨਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨੇਮਿਂ ਨਮਨ੍ਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਮੇषਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਭਿਸ੍ਵਰਾ । ਸੁਦੀਤਯੋ ਵੋ ਅਦ੍ਰੁਹੋऽਪਿ ਕਰ੍ਣੇ ਤਰਸ੍ਵਿਨਃ ਸਮृਕ੍ਵਭਿਃ
ਪਹੀਆ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਸਤਿਕਾਰਕ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜੋਹਵੀਮਿ ਮਘਵਾਨਮੁਗ੍ਰਂ ਸਤ੍ਰਾ ਦਧਾਨਮਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਂ ਸ਼ਵਾਂਸਿ । ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰਾ ਚ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਵਵਰ੍ਤਦ੍ਰਾਯੇ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁਪਥਾ ਕृਣੋਤੁ ਵਜ੍ਰੀ
ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦਰ, ਦਿਆਲੂ, ਵੱਡੇ, ਜੋ ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਸਾਡੇ ਸਭ ਰਸਤੇ ਆਸਾਨ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਕਿਦੇਨਾ ਵ੍ਯੋਜਸਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨਾਸ਼ਯਧ੍ਯੈ । ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਦ੍ਯਾਵਾ ਰੇਜੇਤੇ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਭੀषਾ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਕੰਬਦੇ ਹਨ—ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਤਨ੍ਮ ऋਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੂਰ ਚਿਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਵਪੋ ਨ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਦੁਰਿਤਾਤਿ ਪਰ੍षਿ ਭੂਰਿ । ਕਦਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯ ਆ ਦਸ਼ਸ੍ਯੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਸ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਪृਹਯਾਯ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਨ੍
ਉਹ ਸੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਵਿਰਲਾ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ—ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ। ਕਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਾਮ ਗਾਯਤ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਬृਹਤੇ ਬृਹਤ੍ । ਧਰ੍ਮਕृਤੇ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੇ ਪਨਸ੍ਯਵੇ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਨਿਆਯੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਨਜ਼ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗਤਾ ਹੈ — ਅਸੀਂ ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਭੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੋ ਮਹਾਁ ਅਸਿ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਰੱਬ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੈਂ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ੍ਵਰਗਚ੍ਛੋ ਰੋਚਨਂ ਦਿਵਃ । ਦੇਵਾਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯਾਯ ਯੇਮਿਰੇ
ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰੋਸ਼ਨ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾ; ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਨੋ ਗਧਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਦਗੋਹ੍ਯਃ । ਗਿਰਿਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ਪृਥੁਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ; ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਅਭਿ ਹਿ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾ ਉਭੇ ਬਭੂਥ ਰੋਦਸੀ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਵृਧਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸੱਚੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੋਵੇਂ ਬਣ ਗਿਆ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵੱਡਾ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਰ੍ਤਾ ਪੁਰਾਮਸਿ । ਹਨ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਮਨੋਰ੍ਵृਧਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦਾਸ੍ਯੂ ਦਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਅਧਾ ਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਾਮਾਨ੍ਮਹਃ ਸਸृਜ੍ਮਹੇ । ਉਦੇਵ ਯਨ੍ਤ ਉਦਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ।
ਵਾਰ੍ਣ ਤ੍ਵਾ ਯਵ੍ਯਾਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ । ਵਾਵृਧ੍ਵਾਂਸਂ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ
ਹਿਮਤ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਹਰੀ ਇषਿਰਸ੍ਯ ਗਾਥਯੋਰੌ ਰਥ ਉਰੁਯੁਗੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਹਾ ਵਚੋਯੁਜਾ
ਉਹ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਚੌੜੀ ਜੁਤਾਈ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ-ਵਾਹਨ, ਬੋਲ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰਁ ਓਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ । ਆ ਵੀਰਂ ਪृਤਨਾषਹਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ, ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ; ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਿਤਾ ਵਸੋ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਬਭੂਵਿਥ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਦਾਤਾ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਾਜਯਨ੍ਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਸ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵੀਰਤਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਾਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋ ਨਰੋऽਪੀਪ੍ਯਨ੍ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਭੂਰ੍ਣਯਃ । ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸਾਮਿਹ ਸ਼੍ਰੁਧ੍ਯੁਪ ਸ੍ਵਸਰਮਾ ਗਹਿ
ਅੱਜ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ; ਇੰਦਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨ ਕੋਲ ਆ।
ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਹਰਿਵਸ੍ਤਦੀਮਹੇ ਤ੍ਵੇ ਆ ਭੂषਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ । ਤਵ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸ੍ਯੁਪਮਾਨ੍ਯੁਕ੍ਥ੍ਯਾ ਸੁਤੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸੁੰਦਰ ਜੁੱਬਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ ਭਗਤੀਆਂ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਤ । ਵਸੂਨਿ ਜਾਤੇ ਜਨਮਾਨ ਓਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਗਂ ਨ ਦੀਧਿਮ
ਸਭ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਹਿੱਸਾ ਵਾਂਗ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਰ੍ਸ਼ਰਾਤਿਂ ਵਸੁਦਾਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਯ ਕਾਮਂ ਵਿਧਤੋ ਨ ਰੋषਤਿ ਮਨੋ ਦਾਨਾਯ ਚੋਦਯਨ੍
ਦਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਨਾ ਕਿ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ; ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸੁਭਾਗੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿष੍ਵਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਸਿ ਸ੍ਪृਧਃ । ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਜਨਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤੂਰ੍ਯ ਤਰੁष੍ਯਤਃ
ਇੰਦਰ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਸਭ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਤੁਰਯਨ੍ਤਮੀਯਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਪृਧਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਰ੍ਵਸਿ
ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਰਤੀਆਂ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਭ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਥੱਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ।
ਇਤ ਊਤੀ ਵੋ ਅਜਰਂ ਪ੍ਰਹੇਤਾਰਮਪ੍ਰਹਿਤਮ੍ । ਆਸ਼ੁਂ ਜੇਤਾਰਂ ਹੇਤਾਰਂ ਰਥੀਤਮਮਤੂਰ੍ਤਂ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਾਵृਧਮ੍
ਇਥੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਅਜਰ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ ਦੂਤ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਦਾ ਸਵਾਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਤ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਤਗਰਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਵੇ।
ਇष੍ਕਰ੍ਤਾਰਮਨਿष੍ਕृਤਂ ਸਹਸ੍ਕृਤਂ ਸ਼ਤਮੂਤਿਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਸਮਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਵਸੇ ਹਵਾਮਹੇ ਵਸਵਾਨਂ ਵਸੂਜੁਵਮ੍
ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਾਂ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਸੌ ਸਹਾਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ—ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਤ ਏਮਿ ਤਨ੍ਵਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਭਿ ਮਾ ਯਨ੍ਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ । ਯਦਾ ਮਹ੍ਯਂ ਦੀਧਰੋ ਭਾਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਨ੍ਮਯਾ ਕृਣਵੋ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਦਧਾਮਿ ਤੇ ਮਧੁਨੋ ਭਕ੍ਸ਼ਮਗ੍ਰੇ ਹਿਤਸ੍ਤੇ ਭਾਗਃ ਸੁਤੋ ਅਸ੍ਤੁ ਸੋਮਃ । ਅਸਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸਖਾ ਮੇऽਧਾ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਙ੍ਘਨਾਵ ਭੂਰਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵੈਰੀ ਮਾਰੀਏ।
ਪ੍ਰ ਸੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਭਰਤ ਵਾਜਯਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਤ੍ਯਂ ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤਿ । ਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਤੀਤਿ ਨੇਮ ਉ ਤ੍ਵ ਆਹ ਕ ਈਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਮਭਿ ष੍ਟਵਾਮ
ਹੁਣ, ਭਾਰਤ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਿਫਤ ਕਰ, ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ 'ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ'—ਕਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰੀਏ?
ਅਯਮਸ੍ਮਿ ਜਰਿਤਃ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨ੍ਯਭ੍ਯਸ੍ਮਿ ਮਹ੍ਨਾ । ऋਤਸ੍ਯ ਮਾ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤ੍ਯਾਦਰ੍ਦਿਰੋ ਭੁਵਨਾ ਦਰ੍ਦਰੀਮਿ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆ—ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ! ਆਪਣੀ ਵੱਡਿਆਈ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਾਂ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।