ਯੇ ਸੋਮਾਸਃ ਪਰਾਵਤਿ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ । ਸਰ੍ਵਾਁਸ੍ਤਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਚ੍ਛਸਿ
ਚਾਹੇ ਸੋਮ ਦੂਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਜਯਾਮਸਿ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ । ਸ ਵृषਾ ਵृषਭੋ ਭੁਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਬਣੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਦਾਮਨੇ ਕृਤ ਓਜਿष੍ਠਃ ਸ ਮਦੇ ਹਿਤਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸ਼੍ਲੋਕੀ ਸ ਸੋਮ੍ਯਃ
ਇੰਦਰ ਦਮਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਮੌਜ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੋਮ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗਿਰਾ ਵਜ੍ਰੋ ਨ ਸਮ੍ਭृਤਃ ਸਬਲੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਃ । ਵਵਕ੍ਸ਼ ऋष੍ਵੋ ਅਸ੍ਤृਤਃ
ਵਜਰ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲਾ।
ਦੁਰ੍ਗੇ ਚਿਨ੍ਨਃ ਸੁਗਂ ਕृਧਿ ਗृਣਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਘਵਨ੍ਵਸ਼ਃ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਦਾਨੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਸ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨੂ ਚਿਦਾਦਿਸ਼ਂ ਨ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍ । ਨ ਦੇਵੋ ਨਾਧ੍ਰਿਗੁਰ੍ਜਨਃ
ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ, ਅੱਜ ਵੀ, ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਤੇਰੀ ਰਾਜਤਾ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਅਜੋੜ ਮਨੁੱਖ।
ਅਧਾ ਤੇ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਂ ਦੇਵੀ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਸਪਰ੍ਯਤਃ । ਉਭੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਰੋਦਸੀ
ਦੋਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੁੰਦਰ ਜੁੱਬਾ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵ।
ਤ੍ਵਮੇਤਦਧਾਰਯਃ ਕृष੍ਣਾਸੁ ਰੋਹਿਣੀषੁ ਚ । ਪਰੁष੍ਣੀषੁ ਰੁਸ਼ਤ੍ਪਯਃ
ਤੂੰ ਇਹ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਵਿ ਯਦਹੇਰਧ ਤ੍ਵਿषੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ । ਵਿਦਨ੍ਮृਗਸ੍ਯ ਤਾਁ ਅਮਃ
ਜਦੋਂ ਸੱਪ ਦੀ ਚਮਕ ਫੈਲ ਗਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਆਗੇ ਵਧੇ; ਅਸੀਂ ਜਾਨ ਲਿਆ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਤਾਕਤ।
ਆਦੁ ਮੇ ਨਿਵਰੋ ਭੁਵਦ੍ਵृਤ੍ਰਹਾਦਿष੍ਟ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍ । ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰਸ੍ਤृਤਃ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਅਜਿੱਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਧਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਆ ਸ਼ੁषੇ ਰਾਧਸੇ ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ; ਆਪਣਾ ਦਲ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਭੇਜ।
ਅਯਾ ਧਿਯਾ ਚ ਗਵ੍ਯਯਾ ਪੁਰੁਣਾਮਨ੍ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ । ਯਤ੍ਸੋਮੇਸੋਮ ਆਭਵਃ
ਇਸ ਬੁਧੀ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਸਤਕਾਰੀ, ਤੂੰ ਸੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਬਣਿਆ।
ਬੋਧਿਨ੍ਮਨਾ ਇਦਸ੍ਤੁ ਨੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਭੂਰ੍ਯਾਸੁਤਿਃ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਸ਼ਿषਮ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੋਵੇ; ਸ਼ਕਰ ਸਾਡੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ।
ਕਯਾ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਤ੍ਯਾਭਿ ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦਸੇ ਵृषਨ੍ । ਕਯਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਕਿਹੜੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਕਤਵਰ? ਕਿਹੜੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ?
ਕਸ੍ਯ ਵृषਾ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਵृषਭੋ ਰਣਤ੍ । ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਕਿਸ ਦੇ ਬਲਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ?
ਅਭੀ षੁ ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਯਿਂ ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਾ ਬੋਧਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਭਗਤ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕਰ।
ਪਤ੍ਨੀਵਨ੍ਤਃ ਸੁਤਾ ਇਮ ਉਸ਼ਨ੍ਤੋ ਯਨ੍ਤਿ ਵੀਤਯੇ । ਅਪਾਂ ਜਗ੍ਮਿਰ੍ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣਃ
ਇਹ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਪਾਨ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲ, ਹੇਠਾਂ ਦਬਦੇ ਹੋਏ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।
ਇष੍ਟਾ ਹੋਤ੍ਰਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਧਾਸੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਅਚ੍ਛਾਵਭृਥਮੋਜਸਾ
ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਭੇਟਾਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਵੱਲ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਤ੍ਯਾ ਸਧਮਾਦ੍ਯਾ ਹਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਕੇਸ਼੍ਯਾ । ਵੋਲ਼੍ਹਾਮਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਹਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਭੇਟ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਵਿਭਾਵਸੋ । ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਹ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਘਾਸ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਆ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿ ਰੋਚਨਾ ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾ ਵਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚਤ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਨੇ ਹੁਨਰ ਦਿੱਤਾ, ਭਗਤ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੱਤੇ; ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ਤ ਕਰੋ।
ਆ ਤੇ ਦਧਾਮੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮੁਕ੍ਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯ
ਹੇ ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਜਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਇੰਦਰ।
ਭਦ੍ਰਮ੍ਭਦ੍ਰਂ ਨ ਆ ਭਰੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯਾਸਿ ਨਃ
ਹੇ ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਵਾਫ਼ਰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ।
ਸ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਾ ਭਰ ਸੁਵਿਤਾਨਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯਾਸਿ ਨਃ
ਹੇ ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ।
ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯਾਸਿ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਪਾਨ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ।
ਉਪ ਨੋ ਹਰਿਭਿਃ ਸੁਤਂ ਯਾਹਿ ਮਦਾਨਾਂ ਪਤੇ । ਉਪ ਨੋ ਹਰਿਭਿਃ ਸੁਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਪਾਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਰਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਪਾਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਦ੍ਵਿਤਾ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮੋ ਵਿਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ । ਉਪ ਨੋ ਹਰਿਭਿਃ ਸੁਤਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਪਾਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨੇषਾਂ ਪਾਤਾ ਸੋਮਾਨਾਮਸਿ । ਉਪ ਨੋ ਹਰਿਭਿਃ ਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾਂ ਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਪਾਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇषੇ ਦਦਾਤੁ ਨ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣਮृਭੁਂ ਰਯਿਮ੍ । ਵਾਜੀ ਦਦਾਤੁ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਰਿਭੂਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਹੁਨਰਮੰਦਾਂ ਦੀ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੇ।
ਗੌਰ੍ਧਯਤਿ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਰ੍ਮਾਤਾ ਮਘੋਨਾਮ੍ । ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਹ੍ਨੀ ਰਥਾਨਾਮ੍
ਗਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ; ਰਥਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।