ਏਵਾ ਰਾਤਿਸ੍ਤੁਵੀਮਘ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਧਾਯਿ ਧਾਤृਭਿਃ । ਅਧਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮੇ ਸਚਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਡਿਆ ਦਾਤਾ, ਦਾਤ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀ।
ਮੋ षੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਵ ਤਨ੍ਦ੍ਰਯੁਰ੍ਭੁਵੋ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤੇ । ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ
ਪੰਡਤ ਵਾਂਗ ਥੱਕ ਨਾ ਜਾਈਂ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭ੍ਯਾਦਿਸ਼ਃ ਸੂਰੋ ਅਕ੍ਤੁष੍ਵਾ ਯਮਨ੍ । ਤ੍ਵਾ ਯੁਜਾ ਵਨੇਮ ਤਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸਾਨੂੰ ਨਾਂ ਜਕੜ ਲੈਣ; ਤੈਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਤ੍ਵਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯੁਜਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਬ੍ਰੁਵੀਮਹਿ ਸ੍ਪृਧਃ । ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਤਵ ਸ੍ਮਸਿ
ਤੈਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰੀਏ; ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾਯਵੋऽਨੁਨੋਨੁਵਤਸ਼੍ਚਰਾਨ੍ । ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਾਰਵਃ
ਸੱਚਮੁਚ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਰੁਕਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਪਿਛਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਵੀ ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ।
ਉਦ੍ਘੇਦਭਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਮਘਂ ਵृषਭਂ ਨਰ੍ਯਾਪਸਮ੍ । ਅਸ੍ਤਾਰਮੇषਿ ਸੂਰ੍ਯ
ਉਹ ਉਠਿਆ ਹੈ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਂਡ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਡੁੱਬਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਨਵ ਯੋ ਨਵਤਿਂ ਪੁਰੋ ਬਿਭੇਦ ਬਾਹ੍ਵੋਜਸਾ । ਅਹਿਂ ਚ ਵृਤ੍ਰਹਾਵਧੀਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਸਿਰ ninety-nine ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜੇ, ਅਤੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੀਏ ਵਧੀਏ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸਖਾਸ਼੍ਵਾਵਦ੍ਗੋਮਦ੍ਯਵਮਤ੍ । ਉਰੁਧਾਰੇਵ ਦੋਹਤੇ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ, ਸਾਨੂੰ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਜੌ ਦੇਣ; ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਅਮੀਰਤਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਯਦਦ੍ਯ ਕਚ੍ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨੁਦਗਾ ਅਭਿ ਸੂਰ੍ਯ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਅੱਜ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਵਸ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧ ਸਤ੍ਪਤੇ ਨ ਮਰਾ ਇਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ । ਉਤੋ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤਵ
ਜੇ ਤੂੰ, ਵੱਡੇ ਸਤਪਤੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜੈ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਸਭਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ।
ਯੇ ਸੋਮਾਸਃ ਪਰਾਵਤਿ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ । ਸਰ੍ਵਾਁਸ੍ਤਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਚ੍ਛਸਿ
ਚਾਹੇ ਸੋਮ ਦੂਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਜਯਾਮਸਿ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ । ਸ ਵृषਾ ਵृषਭੋ ਭੁਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਬਣੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਦਾਮਨੇ ਕृਤ ਓਜਿष੍ਠਃ ਸ ਮਦੇ ਹਿਤਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸ਼੍ਲੋਕੀ ਸ ਸੋਮ੍ਯਃ
ਇੰਦਰ ਦਮਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਮੌਜ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੋਮ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗਿਰਾ ਵਜ੍ਰੋ ਨ ਸਮ੍ਭृਤਃ ਸਬਲੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਃ । ਵਵਕ੍ਸ਼ ऋष੍ਵੋ ਅਸ੍ਤृਤਃ
ਵਜਰ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲਾ।
ਦੁਰ੍ਗੇ ਚਿਨ੍ਨਃ ਸੁਗਂ ਕृਧਿ ਗृਣਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਘਵਨ੍ਵਸ਼ਃ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਦਾਨੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਸ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨੂ ਚਿਦਾਦਿਸ਼ਂ ਨ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍ । ਨ ਦੇਵੋ ਨਾਧ੍ਰਿਗੁਰ੍ਜਨਃ
ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ, ਅੱਜ ਵੀ, ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਤੇਰੀ ਰਾਜਤਾ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਅਜੋੜ ਮਨੁੱਖ।
ਅਧਾ ਤੇ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਂ ਦੇਵੀ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਸਪਰ੍ਯਤਃ । ਉਭੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਰੋਦਸੀ
ਦੋਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੁੰਦਰ ਜੁੱਬਾ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵ।
ਤ੍ਵਮੇਤਦਧਾਰਯਃ ਕृष੍ਣਾਸੁ ਰੋਹਿਣੀषੁ ਚ । ਪਰੁष੍ਣੀषੁ ਰੁਸ਼ਤ੍ਪਯਃ
ਤੂੰ ਇਹ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਵਿ ਯਦਹੇਰਧ ਤ੍ਵਿषੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ । ਵਿਦਨ੍ਮृਗਸ੍ਯ ਤਾਁ ਅਮਃ
ਜਦੋਂ ਸੱਪ ਦੀ ਚਮਕ ਫੈਲ ਗਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਆਗੇ ਵਧੇ; ਅਸੀਂ ਜਾਨ ਲਿਆ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਤਾਕਤ।
ਆਦੁ ਮੇ ਨਿਵਰੋ ਭੁਵਦ੍ਵृਤ੍ਰਹਾਦਿष੍ਟ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍ । ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰਸ੍ਤृਤਃ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਅਜਿੱਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਧਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਆ ਸ਼ੁषੇ ਰਾਧਸੇ ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ; ਆਪਣਾ ਦਲ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਭੇਜ।
ਅਯਾ ਧਿਯਾ ਚ ਗਵ੍ਯਯਾ ਪੁਰੁਣਾਮਨ੍ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ । ਯਤ੍ਸੋਮੇਸੋਮ ਆਭਵਃ
ਇਸ ਬੁਧੀ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਸਤਕਾਰੀ, ਤੂੰ ਸੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਬਣਿਆ।
ਬੋਧਿਨ੍ਮਨਾ ਇਦਸ੍ਤੁ ਨੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਭੂਰ੍ਯਾਸੁਤਿਃ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਸ਼ਿषਮ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੋਵੇ; ਸ਼ਕਰ ਸਾਡੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ।
ਕਯਾ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਤ੍ਯਾਭਿ ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦਸੇ ਵृषਨ੍ । ਕਯਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਕਿਹੜੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਕਤਵਰ? ਕਿਹੜੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ?
ਕਸ੍ਯ ਵृषਾ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਵृषਭੋ ਰਣਤ੍ । ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਕਿਸ ਦੇ ਬਲਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ?
ਅਭੀ षੁ ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਯਿਂ ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਾ ਬੋਧਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਭਗਤ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕਰ।
ਪਤ੍ਨੀਵਨ੍ਤਃ ਸੁਤਾ ਇਮ ਉਸ਼ਨ੍ਤੋ ਯਨ੍ਤਿ ਵੀਤਯੇ । ਅਪਾਂ ਜਗ੍ਮਿਰ੍ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣਃ
ਇਹ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਪਾਨ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲ, ਹੇਠਾਂ ਦਬਦੇ ਹੋਏ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।
ਇष੍ਟਾ ਹੋਤ੍ਰਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਧਾਸੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਅਚ੍ਛਾਵਭृਥਮੋਜਸਾ
ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਭੇਟਾਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਵੱਲ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਤ੍ਯਾ ਸਧਮਾਦ੍ਯਾ ਹਰੀ ਹਿਰਣ੍ਯਕੇਸ਼੍ਯਾ । ਵੋਲ਼੍ਹਾਮਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਹਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਭੇਟ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਵਿਭਾਵਸੋ । ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਹ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਘਾਸ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆ।