ਅਤ੍ਯੋ ਨਾਜ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਗਪ੍ਰਤਕ੍ਤਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਕ ਈਂ ਵਰਾਤੇ
ਉਹ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ; ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਰੋਕਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ—ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਜਾਮਿਃ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਭ੍ਰਾਤੇਵ ਸ੍ਵਸ੍ਰਾਮਿਭ੍ਯਾਨ੍ਨ ਰਾਜਾ ਵਨਾਨ੍ਯਤ੍ਤਿ
ਉਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਲਈ; ਰਾਜਾ, ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾਤਜੂਤੋ ਵਨਾ ਵ੍ਯਸ੍ਥਾਦਗ੍ਨਿਰ੍ਹ ਦਾਤਿ ਰੋਮਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਸਿਤ੍ਯਪ੍ਸੁ ਹਂਸੋ ਨ ਸੀਦਨ੍ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਚੇਤਿष੍ਠੋ ਵਿਸ਼ਾਮੁषਰ੍ਭੁਤ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ; ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ।
ਸੋਮੋ ਨ ਵੇਧਾ ऋਤਪ੍ਰਜਾਤਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਵਾ ਵਿਭੁਰ੍ਦੂਰੇਭਾਃ
ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਵਾਛਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ।
ਰਯਿਰ੍ਨ ਚਿਤ੍ਰਾ ਸੂਰੋ ਨ ਸਂਦृਗਾਯੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਾਣੋ ਨਿਤ੍ਯੋ ਨ ਸੂਨੁਃ
ਧਨ ਵਾਂਗ ਰੰਗੀਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ।
ਤਕ੍ਵਾ ਨ ਭੂਰ੍ਣਿਰ੍ਵਨਾ ਸਿषਕ੍ਤਿ ਪਯੋ ਨ ਧੇਨੁਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਿਭਾਵਾ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਧਾਰ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮੋਕੋ ਨ ਰਣ੍ਵੋ ਯਵੋ ਨ ਪਕ੍ਵੋ ਜੇਤਾ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਪੱਕੀ ਜੌ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਰ੍ਨ ਸ੍ਤੁਭ੍ਵਾ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੋ ਵਾਜੀ ਨ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਯੋ ਦਧਾਤਿ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਜਿੱਤੂ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰੋਕਸ਼ੋਚਿਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਨ ਨਿਤ੍ਯੋ ਜਾਯੇਵ ਯੋਨਾਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮੈ
ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਦੂਰ ਤਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਜਣਨ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰੋ ਯਦਭ੍ਰਾਟ੍ ਛ੍ਵੇਤੋ ਨ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਰਥੋ ਨ ਰੁਕ੍ਮੀ ਤ੍ਵੇषਃ ਸਮਤ੍ਸੁ
ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ।
ਸੇਨੇਵ ਸृष੍ਟਾਮਂ ਦਧਾਤ੍ਯਸ੍ਤੁਰ੍ਨ ਦਿਦ੍ਯੁਤ੍ਤ੍ਵੇषਪ੍ਰਤੀਕਾ
ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਸ਼ਕਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਯਮੋ ਹ ਜਾਤੋ ਯਮੋ ਜਨਿਤ੍ਵਂ ਜਾਰਃ ਕਨੀਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ਜਨੀਨਾਮ੍
ਉਹ ਯਮ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਤਂ ਵਸ਼੍ਚਰਾਥਾ ਵਯਂ ਵਸਤ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਨ ਗਾਵੋ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਇਦ੍ਧਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦਾ ਘਰ ਹੈ; ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਪ੍ਰ ਨੀਚੀਰੈਨੋਨ੍ਨਵਨ੍ਤ ਗਾਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੀਕੇ
ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਨੇषੁ ਜਾਯੁਰ੍ਮਰ੍ਤੇषੁ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵृਣੀਤੇ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਂ ਰਾਜੇਵਾਜੁਰ੍ਯਮ੍
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਰਚਨਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਨ ਸਾਧੁਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਨ ਭਦ੍ਰੋ ਭੁਵਤ੍ਸ੍ਵਾਧੀਰ੍ਹੋਤਾ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍
ਮਿੱਠਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤੇ ਦਧਾਨੋ ਨृਮ੍ਣਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਮੇ ਦੇਵਾਨ੍ਧਾਦ੍ਗੁਹਾ ਨਿषੀਦਨ੍
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਦਨ੍ਤੀਮਤ੍ਰ ਨਰੋ ਧਿਯਂਧਾ ਹृਦਾ ਯਤ੍ਤष੍ਟਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਁ ਅਸ਼ਂਸਨ੍
ਇੱਥੇ, ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਣੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਜੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਦ੍ਯਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਭਿਃ ਸਤ੍ਯੈਃ
ਅਜਨਮਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੱਚੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾ ਪਦਾਨਿ ਪਸ਼੍ਵੋ ਨਿ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰਗ੍ਨੇ ਗੁਹਾ ਗੁਹਂ ਗਾਃ
ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਅਗਨਿ; ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਈਂ ਚਿਕੇਤ ਗੁਹਾ ਭਵਨ੍ਤਮਾ ਯਃ ਸਸਾਦ ਧਾਰਾਮृਤਸ੍ਯ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਕਵੇਂ ਵਸਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਧਾਰ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਯੇ ਚृਤਨ੍ਤ੍ਯृਤਾ ਸਪਨ੍ਤ ਆਦਿਦ੍ਵਸੂਨਿ ਪ੍ਰ ਵਵਾਚਾਸ੍ਮੈ
ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਗੱਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿ ਯੋ ਵੀਰੁਤ੍ਸੁ ਰੋਧਨ੍ਮਹਿਤ੍ਵੋਤ ਪ੍ਰਜਾ ਉਤ ਪ੍ਰਸੂष੍ਵਨ੍ਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਚਿਤ੍ਤਿਰਪਾਂ ਦਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ ਸਦ੍ਮੇਵ ਧੀਰਾਃ ਸਮ੍ਮਾਯ ਚਕ੍ਰੁਃ
ਸਿਆਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਘਰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਘਰ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਨੁਪ ਸ੍ਥਾਦ੍ਦਿਵਂ ਭੁਰਣ੍ਯੁ ਸ੍ਥਾਤੁਸ਼੍ਚਰਥਮਕ੍ਤੂਨ੍ਵ੍ਯੂਰ੍ਣੋਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਨੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਪਰਿ ਯਦੇषਾਮੇਕੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਭੁਵਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਜਦ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲਿਆ।
ਆਦਿਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਕ੍ਰਤੁਂ ਜੁषਨ੍ਤ ਸ਼ੁष੍ਕਾਦ੍ਯਦ੍ਦੇਵ ਜੀਵੋ ਜਨਿष੍ਠਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ; ਜਦ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸੁੱਕੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਤ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਭਜਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਨਾਮ ऋਤਂ ਸਪਨ੍ਤੋ ਅਮृਤਮੇਵੈਃ
ਸਭ ਨੇ ਦਿਵਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਵੰਡਿਆ, ਸਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ।
ऋਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਾ ऋਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਪਾਂਸਿ ਚਕ੍ਰੁਃ
ਸਚ ਦੇ ਦੂਤ, ਸਚ ਦੀ ਸੋਚ, ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਬਣਾਏ।