ਅਸੌ ਚ ਯਾ ਨ ਉਰ੍ਵਰਾਦਿਮਾਂ ਤਨ੍ਵਂ ਮਮ । ਅਥੋ ਤਤਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛਿਰਃ ਸਰ੍ਵਾ ਤਾ ਰੋਮਸ਼ਾ ਕृਧਿ
ਜੋ ਖੇਤ ਮੇਰੀ ਇਸ ਦੇਹ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜੋ ਵੀ ਸਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰ ਦਿਓ।
ਖੇ ਰਥਸ੍ਯ ਖੇऽਨਸਃ ਖੇ ਯੁਗਸ੍ਯ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਅਪਾਲਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿष੍ਪੂਤ੍ਵ੍ਯਕृਣੋਃ ਸੂਰ੍ਯਤ੍ਵਚਮ੍
ਰਥ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧੁਰੇ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੂਏ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਅਪਾਲਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਪਾਨ੍ਤਮਾ ਵੋ ਅਨ੍ਧਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਹਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਮਂਹਿष੍ਠਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਸੋਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਮੈਂ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤਾਕਤਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਂ ਗਾਥਾਨ੍ਯਂ ਸਨਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਬ੍ਰਵੀਤਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਤਿਆ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਕਹੋ; 'ਇੰਦਰ' ਆਖੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਨ੍ਨੋ ਮਹਾਨਾਂ ਦਾਤਾ ਵਾਜਾਨਾਂ ਨृਤੁਃ । ਮਹਾਁ ਅਭਿਜ੍ਞ੍ਵਾ ਯਮਤ੍
ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਹੀਰਿਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ੇਤ ਲਿਆ।
ਅਪਾਦੁ ਸ਼ਿਪ੍ਰ੍ਯਨ੍ਧਸਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹੋषਿਣਃ । ਇਨ੍ਦੋਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਵਾਸ਼ਿਰਃ
ਸੁਧਰਮ, ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਤੋਂ, ਜੌ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ।
ਤਮ੍ਵਭਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਤੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ । ਤਦਿਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਤੋ; ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਦਾਨਾਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯੌਜਸਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿ ਭੁਵਨਾ ਭੁਵਤ੍
ਇਸ ਮਦਰਸ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਯਮੁ ਵਃ ਸਤ੍ਰਾਸਾਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਗੀਰ੍ष੍ਵਾਯਤਮ੍ । ਆ ਚ੍ਯਾਵਯਸ੍ਯੂਤਯੇ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜੇਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਤੋ, ਮਦਦ ਲਈ।
ਯੁਧ੍ਮਂ ਸਨ੍ਤਮਨਰ੍ਵਾਣਂ ਸੋਮਪਾਮਨਪਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਨਰਮਵਾਰ੍ਯਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਜੈ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਦੇ ਨਾਹ ਡੋਲਦੀ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯ ਆ ਪੁਰੁ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ऋਚੀषਮ । ਅਵਾ ਨਃ ਪਾਰ੍ਯੇ ਧਨੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ।
ਅਤਸ਼੍ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਣ ਉਪਾ ਯਾਹਿ ਸ਼ਤਵਾਜਯਾ । ਇषਾ ਸਹਸ੍ਰਵਾਜਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ, ਖਾਣਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਅਯਾਮ ਧੀਵਤੋ ਧਿਯੋऽਰ੍ਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਗੋਦਰੇ । ਜਯੇਮ ਪृਤ੍ਸੁ ਵਜ੍ਰਿਵਃ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਅਸੀਂ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ ਗੋਆਂ ਦੇ ਧਨ ਲਈ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਗਾਵੋ ਨ ਯਵਸੇष੍ਵਾ । ਉਕ੍ਥੇषੁ ਰਣਯਾਮਸਿ
ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਚਾਰੇ ਲਈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਤ੍ਵਨਾਨੁਕਾਮਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਅਗਨ੍ਮ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨਾਸ਼ਸਃ
ਸਭ ਮਾਨਵ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ।
ਤ੍ਵੇ ਸੁ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ਵਸੋऽਵृਤ੍ਰਨ੍ਕਾਮਕਾਤਯਃ । ਨ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਤਿ ਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸ ਨੋ ਵृषਨ੍ਸਨਿष੍ਠਯਾ ਸਂ ਘੋਰਯਾ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨ੍ਵਾ । ਧਿਯਾਵਿਡ੍ਢਿ ਪੁਰਂਧ੍ਯਾ
ਹੇ ਵੱਝ, ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਧੀ ਦੇ, ਹੇ ਪੁਰੰਧੀ।
ਯਸ੍ਤੇ ਨੂਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਤਮੋ ਮਦਃ । ਤੇਨ ਨੂਨਂ ਮਦੇ ਮਦੇਃ
ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਡਿਆ ਮਦਰਸ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਸਤ ਹੋ।
ਯਸ੍ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮੋ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਃ । ਯ ਓਜੋਦਾਤਮੋ ਮਦਃ
ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਭਰਿਆ ਪਾਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਯਸ੍ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਵਸ੍ਤ੍ਵਾਦਤ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਦਸ੍ਮ ਕृष੍ਟਿषੁ
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਪਾਨ, ਹੇ ਸੱਚਾ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਅਜਬ—
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਦ੍ਵਨੇ ਸੁਤਂ ਪਰਿ ष੍ਟੋਭਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ । ਅਰ੍ਕਮਰ੍ਚਨ੍ਤੁ ਕਾਰਵਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਸ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਗੂੰਜਣ, ਕਵੀ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਣ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਰਣਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਸਂਸਦਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਤੇ ਹਵਾਮਹੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ, ਸੱਤ ਸੰਗਤੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਸ ਸੋਮਾ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇषੁ ਚੇਤਨਂ ਦੇਵਾਸੋ ਯਜ੍ਞਮਤ੍ਨਤ । ਤਮਿਦ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਦੇਵਤੇ ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਧਾਉਣ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਨ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਤਿ ਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੂੰਦਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਇੰਦਰ।
ਵਿਵ੍ਯਕ੍ਥ ਮਹਿਨਾ ਵृषਨ੍ਭਕ੍ਸ਼ਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਾਗृਵੇ । ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਠਰੇषੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਗਦੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅਰਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸੋਮੋ ਭਵਤੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਅਰਂ ਧਾਮਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਸੋਮਾ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਬੂੰਦਾਂ ਤੇਰੇ ਘਰਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਣ।
ਅਰਮਸ਼੍ਵਾਯ ਗਾਯਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਕਕ੍ਸ਼ੋ ਅਰਂ ਗਵੇ । ਅਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਮ੍ਨੇ
ਘੋੜੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੁਤਕਕਸ਼ਾ ਗਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਅਰਂ ਹਿ ष੍ਮ ਸੁਤੇषੁ ਣਃ ਸੋਮੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂषਸਿ । ਅਰਂ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦਾਵਨੇ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ, ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਭੇਟ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ।
ਪਰਾਕਾਤ੍ਤਾਚ੍ਚਿਦਦ੍ਰਿਵਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਨੋ ਗਿਰਃ । ਅਰਂ ਗਮਾਮ ਤੇ ਵਯਮ੍
ਦੂਰੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆ ਸਕੀਏ।
ਏਵਾ ਹ੍ਯਸਿ ਵੀਰਯੁਰੇਵਾ ਸ਼ੂਰ ਉਤ ਸ੍ਥਿਰਃ । ਏਵਾ ਤੇ ਰਾਧ੍ਯਂ ਮਨਃ
ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ, ਸੱਚਮੁਚ ਹੀਰੋ ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਵਡਿਆ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਹੈ।