ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਭਿਃ ਪਵਿਭਿਃ ਪਯੋਵृਧ ਉਜ੍ਜਿਘ੍ਨਨ੍ਤ ਆਪਥ੍ਯੋ ਨ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ । ਮਖਾ ਅਯਾਸਃ ਸ੍ਵਸृਤੋ ਧ੍ਰੁਵਚ੍ਯੁਤੋ ਦੁਧ੍ਰਕृਤੋ ਮਰੁਤੋ ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਾਂਗ ਟੱਕਰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਮਰੁਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ, ਭੇਟ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੱਕੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਹਨ।
ਘृषੁਂ ਪਾਵਕਂ ਵਨਿਨਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਨੁਂ ਹਵਸਾ ਗृਣੀਮਸਿ । ਰਜਸ੍ਤੁਰਂ ਤਵਸਂ ਮਾਰੁਤਂ ਗਣਮृਜੀषਿਣਂ ਵृषਣਂ ਸਸ਼੍ਚਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਅਸੀਂ ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਤੇਜ਼, ਚਮਕਦਾਰ, ਇਕਜੁਟ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਨੂ ਸ ਮਰ੍ਤਃ ਸ਼ਵਸਾ ਜਨਾਁ ਅਤਿ ਤਸ੍ਥੌ ਵ ਊਤੀ ਮਰੁਤੋ ਯਮਾਵਤ । ਅਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵਾਜਂ ਭਰਤੇ ਧਨਾ ਨृਭਿਰਾਪृਚ੍ਛ੍ਯਂ ਕ੍ਰਤੁਮਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਪੁष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਾਨਵ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ।
ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਮਰੁਤਃ ਪृਤ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰਂ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਮਘਵਤ੍ਸੁ ਧਤ੍ਤਨ । ਧਨਸ੍ਪृਤਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਂ ਤੋਕਂ ਪੁष੍ਯੇਮ ਤਨਯਂ ਸ਼ਤਂ ਹਿਮਾਃ
ਮਰੁਤੋ, ਦਿਆਲੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨਾਲ ਫਲਦੇ-ਫੂਲਦੇ ਰਹੀਏ।
ਨੂ ष੍ਠਿਰਂ ਮਰੁਤੋ ਵੀਰਵਨ੍ਤਮृਤੀषਾਹਂ ਰਯਿਮਸ੍ਮਾਸੁ ਧਤ੍ਤ । ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਸ਼ਤਿਨਂ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਾਂਸਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਹੁਣ, ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਟਿਕਾਊ, ਬਹਾਦਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ।
ਪਸ਼੍ਵਾ ਨ ਤਾਯੁਂ ਗੁਹਾ ਚਤਨ੍ਤਂ ਨਮੋ ਯੁਜਾਨਂ ਨਮੋ ਵਹਨ੍ਤਮ੍
ਉਹ ਪਸ਼ੂਪਾਲ ਵਾਂਗ ਚੁੱਪਚਾਪ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਤਿਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਜੋषਾ ਧੀਰਾਃ ਪਦੈਰਨੁ ਗ੍ਮਨ੍ਨੁਪ ਤ੍ਵਾ ਸੀਦਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਜਤ੍ਰਾਃ
ਸਭ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਕੱਠੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਕਦਮ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ऋਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਾ ਗੁਰ੍ਭੁਵਤ੍ਪਰਿष੍ਟਿਰ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਭੂਮ
ਦੇਵਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ ਹਨ; ਅਸਮਾਨ, ਢੱਕਣ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੀਮਾਪਃ ਪਨ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ਿਸ਼੍ਵਿਮृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਾ ਗਰ੍ਭੇ ਸੁਜਾਤਮ੍
ਜਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਟਿਰ੍ਨ ਰਣ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰ੍ਨ ਪृਥ੍ਵੀ ਗਿਰਿਰ੍ਨ ਭੁਜ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ੋਦੋ ਨ ਸ਼ਮ੍ਭੁ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਪਾਲਣ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਸਹਾਰਾ ਵਾਂਗ, ਆਸਰਾ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯੋ ਨਾਜ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਗਪ੍ਰਤਕ੍ਤਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਕ ਈਂ ਵਰਾਤੇ
ਉਹ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ; ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਰੋਕਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ—ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਜਾਮਿਃ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਭ੍ਰਾਤੇਵ ਸ੍ਵਸ੍ਰਾਮਿਭ੍ਯਾਨ੍ਨ ਰਾਜਾ ਵਨਾਨ੍ਯਤ੍ਤਿ
ਉਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਲਈ; ਰਾਜਾ, ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾਤਜੂਤੋ ਵਨਾ ਵ੍ਯਸ੍ਥਾਦਗ੍ਨਿਰ੍ਹ ਦਾਤਿ ਰੋਮਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਸਿਤ੍ਯਪ੍ਸੁ ਹਂਸੋ ਨ ਸੀਦਨ੍ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਚੇਤਿष੍ਠੋ ਵਿਸ਼ਾਮੁषਰ੍ਭੁਤ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ; ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ।
ਸੋਮੋ ਨ ਵੇਧਾ ऋਤਪ੍ਰਜਾਤਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਵਾ ਵਿਭੁਰ੍ਦੂਰੇਭਾਃ
ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਵਾਛਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ।
ਰਯਿਰ੍ਨ ਚਿਤ੍ਰਾ ਸੂਰੋ ਨ ਸਂਦृਗਾਯੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਾਣੋ ਨਿਤ੍ਯੋ ਨ ਸੂਨੁਃ
ਧਨ ਵਾਂਗ ਰੰਗੀਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ।
ਤਕ੍ਵਾ ਨ ਭੂਰ੍ਣਿਰ੍ਵਨਾ ਸਿषਕ੍ਤਿ ਪਯੋ ਨ ਧੇਨੁਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਿਭਾਵਾ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਧਾਰ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮੋਕੋ ਨ ਰਣ੍ਵੋ ਯਵੋ ਨ ਪਕ੍ਵੋ ਜੇਤਾ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਪੱਕੀ ਜੌ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਰ੍ਨ ਸ੍ਤੁਭ੍ਵਾ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੋ ਵਾਜੀ ਨ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਯੋ ਦਧਾਤਿ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਜਿੱਤੂ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰੋਕਸ਼ੋਚਿਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਨ ਨਿਤ੍ਯੋ ਜਾਯੇਵ ਯੋਨਾਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮੈ
ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਦੂਰ ਤਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਜਣਨ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰੋ ਯਦਭ੍ਰਾਟ੍ ਛ੍ਵੇਤੋ ਨ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਰਥੋ ਨ ਰੁਕ੍ਮੀ ਤ੍ਵੇषਃ ਸਮਤ੍ਸੁ
ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ।
ਸੇਨੇਵ ਸृष੍ਟਾਮਂ ਦਧਾਤ੍ਯਸ੍ਤੁਰ੍ਨ ਦਿਦ੍ਯੁਤ੍ਤ੍ਵੇषਪ੍ਰਤੀਕਾ
ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਸ਼ਕਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਯਮੋ ਹ ਜਾਤੋ ਯਮੋ ਜਨਿਤ੍ਵਂ ਜਾਰਃ ਕਨੀਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ਜਨੀਨਾਮ੍
ਉਹ ਯਮ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਤਂ ਵਸ਼੍ਚਰਾਥਾ ਵਯਂ ਵਸਤ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਨ ਗਾਵੋ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਇਦ੍ਧਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦਾ ਘਰ ਹੈ; ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਪ੍ਰ ਨੀਚੀਰੈਨੋਨ੍ਨਵਨ੍ਤ ਗਾਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੀਕੇ
ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਨੇषੁ ਜਾਯੁਰ੍ਮਰ੍ਤੇषੁ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵृਣੀਤੇ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਂ ਰਾਜੇਵਾਜੁਰ੍ਯਮ੍
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਰਚਨਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਨ ਸਾਧੁਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਨ ਭਦ੍ਰੋ ਭੁਵਤ੍ਸ੍ਵਾਧੀਰ੍ਹੋਤਾ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍
ਮਿੱਠਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤੇ ਦਧਾਨੋ ਨृਮ੍ਣਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਮੇ ਦੇਵਾਨ੍ਧਾਦ੍ਗੁਹਾ ਨਿषੀਦਨ੍
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਦਨ੍ਤੀਮਤ੍ਰ ਨਰੋ ਧਿਯਂਧਾ ਹृਦਾ ਯਤ੍ਤष੍ਟਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਁ ਅਸ਼ਂਸਨ੍
ਇੱਥੇ, ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਣੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਜੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਦ੍ਯਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਭਿਃ ਸਤ੍ਯੈਃ
ਅਜਨਮਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੱਚੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।