ਮਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰ ਆਸ਼ਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨਵਃ । ਸੁਰਥਾਸੋ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵਯੋ ਨ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਮ੍
ਚਾਰ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨਦਿ ਪਰੁष੍ਣ੍ਯਵ ਦੇਦਿਸ਼ਮ੍ । ਨੇਮਾਪੋ ਅਸ਼੍ਵਦਾਤਰਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾਦਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦਾ ਪਾਰ ਸਚਮੁਚ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਦੇਵਹੂਤਮਾਁ ਅਸ਼੍ਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਿਵ । ਨਿ ਹੋਤਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਸਦਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਹੋਤ੍ਰ ਬਣ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਵੋਚੋ ਵਿਦੁष੍ਟਰਃ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਰ੍ਯਾ ਕृਧਿ
ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ; ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਯਦ੍ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਸਹਸਃ ਸੂਨਵਾਹੁਤ । ऋਤਾਵਾ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਭੁਵਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਜੋਗ ਹੈ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਤਿਨਸ੍ਪਤਿਃ । ਮੂਰ੍ਧਾ ਕਵੀ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਇਹ ਅਗਨਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੂਹਤ।
ਤਂ ਨੇਮਿਮृਭਵੋ ਯਥਾ ਨਮਸ੍ਵ ਸਹੂਤਿਭਿਃ । ਨੇਦੀਯੋ ਯਜ੍ਞਮਙ੍ਗਿਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰੀਮ ਨੂੰ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੰਗਿਰਸ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਨੂਨਮਭਿਦ੍ਯਵੇ ਵਾਚਾ ਵਿਰੂਪ ਨਿਤ੍ਯਯਾ । ਵृष੍ਣੇ ਚੋਦਸ੍ਵ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਉਸ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਨੇਕਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੋ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ।
ਕਮੁ ष੍ਵਿਦਸ੍ਯ ਸੇਨਯਾਗ੍ਨੇਰਪਾਕਚਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਪਣਿਂ ਗੋषੁ ਸ੍ਤਰਾਮਹੇ
ਕਿਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਮਾ ਨੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸ੍ਨਾਤੀਰਿਵੋਸ੍ਰਾਃ । ਕृਸ਼ਂ ਨ ਹਾਸੁਰਘ੍ਨ੍ਯਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਜਾਣ; ਅਸੀਂ ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ।
ਮਾ ਨਃ ਸਮਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਃ ਪਰਿਦ੍ਵੇषਸੋ ਅਂਹਤਿਃ । ਊਰ੍ਮਿਰ੍ਨ ਨਾਵਮਾ ਵਧੀਤ੍
ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਓਜਸੇ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਕृष੍ਟਯਃ । ਅਮੈਰਮਿਤ੍ਰਮਰ੍ਦਯ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸੁ ਨੋ ਗਵਿष੍ਟਯੇऽਗ੍ਨੇ ਸਂਵੇषਿषੋ ਰਯਿਮ੍ । ਉਰੁਕृਦੁਰੁ ਣਸ੍ਕृਧਿ
ਜੋ ਵੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ।
ਮਾ ਨੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਧਨੇ ਪਰਾ ਵਰ੍ਗ੍ਭਾਰਭृਦ੍ਯਥਾ । ਸਂਵਰ੍ਗਂ ਸਂ ਰਯਿਂ ਜਯ
ਇਸ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤੇ ਵਾਫ਼ਾ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰ।
ਅਨ੍ਯਮਸ੍ਮਦ੍ਭਿਯਾ ਇਯਮਗ੍ਨੇ ਸਿषਕ੍ਤੁ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾ । ਵਰ੍ਧਾ ਨੋ ਅਮਵਚ੍ਛਵਃ
ਇਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ।
ਯਸ੍ਯਾਜੁषਨ੍ਨਮਸ੍ਵਿਨਃ ਸ਼ਮੀਮਦੁਰ੍ਮਖਸ੍ਯ ਵਾ । ਤਂ ਘੇਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵृਧਾਵਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਉਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਯਾ ਅਧਿ ਸਂਵਤੋऽਵਰਾਁ ਅਭ੍ਯਾ ਤਰ । ਯਤ੍ਰਾਹਮਸ੍ਮਿ ਤਾਁ ਅਵ
ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਹੁੰਚਾ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤੇ ਪੁਰਾ ਵਯਮਗ੍ਨੇ ਪਿਤੁਰ੍ਯਥਾਵਸਃ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਇਮਂ ਨੁ ਮਾਯਿਨਂ ਹੁਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਮੋਜਸਾ । ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤਂ ਨ ਵृਞ੍ਜਸੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਸਖਾ ਵਿ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਭਿਨਚ੍ਛਿਰਃ । ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਇਹ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਗੱਜ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਵृਧਾਨੋ ਮਰੁਤ੍ਸਖੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿ ਵृਤ੍ਰਮੈਰਯਤ੍ । ਸृਜਨ੍ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਾ ਅਪਃ
ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਅਯਂ ਹ ਯੇਨ ਵਾ ਇਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਮਰੁਤ੍ਵਤਾ ਜਿਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਜਿੱਤਿਆ।
ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤਮृਜੀषਿਣਮੋਜਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹਵਾਮਹੇ । ਅਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਸ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਮਰੁਤ੍ਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮੀਢ੍ਵਃ ਪਿਬਾ ਸੋਮਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਪੀ ਲੈ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਜਸ ਦੀ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ।
ਤੁਭ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਸੁਤਾਃ ਸੋਮਾਸੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਹृਦਾ ਹੂਯਨ੍ਤ ਉਕ੍ਥਿਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਬੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਰੁਤ੍ਸਖਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਨ ਓਜਸਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ ਲੈ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਜਰ ਫੜ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨੋਜਸਾ ਸਹ ਪੀਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਅਵੇਪਯਃ । ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਮੂ ਸੁਤਮ੍
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੀ ਲਿਆ, ਆਪਣੀ ਦਾਡੀ ਹਿਲਾਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਕ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਮਕृਪੇਤਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਦ੍ਦਸ੍ਯੁਹਾਭਵਃ
ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਵਾਚਮष੍ਟਾਪਦੀਮਹਂ ਨਵਸ੍ਰਕ੍ਤਿਮृਤਸ੍ਪृਸ਼ਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਪਰਿ ਤਨ੍ਵਂ ਮਮੇ
ਅੱਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।