ਆਗਨ੍ਮ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਗ੍ਨਿਮਾਨਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਾ ਬृਹਨ੍ਨਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੋ ਅਨੀਕ ਏਧਤੇ
ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਅਗਨਿ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਤਿਰਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਘृਤਾਹਵਨਮੀਡ੍ਯਮ੍
ਅਮਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਵਨ ਘੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਬਾਧੋ ਯਂ ਜਨਾ ਇਮੇऽਗ੍ਨਿਂ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰੀਲ਼ਤੇ । ਜੁਹ੍ਵਾਨਾਸੋ ਯਤਸ੍ਰੁਚਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਲੋਕ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਵਨ ਸਮੇਤ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੁਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਯਂ ਤੇ ਨਵ੍ਯਸੀ ਮਤਿਰਗ੍ਨੇ ਅਧਾਯ੍ਯਸ੍ਮਦਾ । ਮਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਜਾਤ ਸੁਕ੍ਰਤੋऽਮੂਰ ਦਸ੍ਮਾਤਿਥੇ
ਇਹ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਸਾਡੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸੁਖਦਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਕਾਬਲ, ਅਟੱਲ, ਅਜੋਬਾ ਮਹਿਮਾਨ।
ਸਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ਂਤਮਾ ਚਨਿष੍ਠਾ ਭਵਤੁ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਤਯਾ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਸੁष੍ਟੁਤਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾ।
ਸਾ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨੀ ਬृਹਦੁਪੋਪ ਸ਼੍ਰਵਸਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਦਧੀਤ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ
ਉਹ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲੈ ਆਵੇ ਵਿਰੋਧਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ।
ਅਸ਼੍ਵਮਿਦ੍ਗਾਂ ਰਥਪ੍ਰਾਂ ਤ੍ਵੇषਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਤੂਰ੍ਵਥ ਪਨ੍ਯਮ੍ਪਨ੍ਯਂ ਚ ਕृष੍ਟਯਃ
ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਸੱਚ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਲੋਕ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਵਨੋ ਗਿਰਾ ਚਨਿष੍ਠਦਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਿਰਃ । ਸ ਪਾਵਕ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੋਪਵਨ ਨੇ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ, ਅਗਨਿ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਜਨਾਸ ਈਲ਼ਤੇ ਸਬਾਧੋ ਵਾਜਸਾਤਯੇ । ਸ ਬੋਧਿ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਜਾਗ।
ਅਹਂ ਹੁਵਾਨ ਆਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਣਿ ਮਦਚ੍ਯੁਤਿ । ਸ਼ਰ੍ਧਾਂਸੀਵ ਸ੍ਤੁਕਾਵਿਨਾਂ ਮृਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦ ਚੀਕਾਂ, ਚਾਰਾਂ ਦੇ ਗੂੰਜਦੇ ਸਿਰ।
ਮਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰ ਆਸ਼ਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨਵਃ । ਸੁਰਥਾਸੋ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵਯੋ ਨ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਮ੍
ਚਾਰ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨਦਿ ਪਰੁष੍ਣ੍ਯਵ ਦੇਦਿਸ਼ਮ੍ । ਨੇਮਾਪੋ ਅਸ਼੍ਵਦਾਤਰਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾਦਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦਾ ਪਾਰ ਸਚਮੁਚ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਦੇਵਹੂਤਮਾਁ ਅਸ਼੍ਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਿਵ । ਨਿ ਹੋਤਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਸਦਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਹੋਤ੍ਰ ਬਣ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਵੋਚੋ ਵਿਦੁष੍ਟਰਃ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਰ੍ਯਾ ਕृਧਿ
ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ; ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਯਦ੍ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਸਹਸਃ ਸੂਨਵਾਹੁਤ । ऋਤਾਵਾ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਭੁਵਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਜੋਗ ਹੈ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਤਿਨਸ੍ਪਤਿਃ । ਮੂਰ੍ਧਾ ਕਵੀ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਇਹ ਅਗਨਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੂਹਤ।
ਤਂ ਨੇਮਿਮृਭਵੋ ਯਥਾ ਨਮਸ੍ਵ ਸਹੂਤਿਭਿਃ । ਨੇਦੀਯੋ ਯਜ੍ਞਮਙ੍ਗਿਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰੀਮ ਨੂੰ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੰਗਿਰਸ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਨੂਨਮਭਿਦ੍ਯਵੇ ਵਾਚਾ ਵਿਰੂਪ ਨਿਤ੍ਯਯਾ । ਵृष੍ਣੇ ਚੋਦਸ੍ਵ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਉਸ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਨੇਕਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੋ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ।
ਕਮੁ ष੍ਵਿਦਸ੍ਯ ਸੇਨਯਾਗ੍ਨੇਰਪਾਕਚਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਪਣਿਂ ਗੋषੁ ਸ੍ਤਰਾਮਹੇ
ਕਿਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਮਾ ਨੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸ੍ਨਾਤੀਰਿਵੋਸ੍ਰਾਃ । ਕृਸ਼ਂ ਨ ਹਾਸੁਰਘ੍ਨ੍ਯਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਜਾਣ; ਅਸੀਂ ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ।
ਮਾ ਨਃ ਸਮਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਃ ਪਰਿਦ੍ਵੇषਸੋ ਅਂਹਤਿਃ । ਊਰ੍ਮਿਰ੍ਨ ਨਾਵਮਾ ਵਧੀਤ੍
ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਓਜਸੇ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਕृष੍ਟਯਃ । ਅਮੈਰਮਿਤ੍ਰਮਰ੍ਦਯ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸੁ ਨੋ ਗਵਿष੍ਟਯੇऽਗ੍ਨੇ ਸਂਵੇषਿषੋ ਰਯਿਮ੍ । ਉਰੁਕृਦੁਰੁ ਣਸ੍ਕृਧਿ
ਜੋ ਵੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ।
ਮਾ ਨੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਧਨੇ ਪਰਾ ਵਰ੍ਗ੍ਭਾਰਭृਦ੍ਯਥਾ । ਸਂਵਰ੍ਗਂ ਸਂ ਰਯਿਂ ਜਯ
ਇਸ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤੇ ਵਾਫ਼ਾ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰ।
ਅਨ੍ਯਮਸ੍ਮਦ੍ਭਿਯਾ ਇਯਮਗ੍ਨੇ ਸਿषਕ੍ਤੁ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾ । ਵਰ੍ਧਾ ਨੋ ਅਮਵਚ੍ਛਵਃ
ਇਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਆਵੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ।
ਯਸ੍ਯਾਜੁषਨ੍ਨਮਸ੍ਵਿਨਃ ਸ਼ਮੀਮਦੁਰ੍ਮਖਸ੍ਯ ਵਾ । ਤਂ ਘੇਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵृਧਾਵਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਉਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਯਾ ਅਧਿ ਸਂਵਤੋऽਵਰਾਁ ਅਭ੍ਯਾ ਤਰ । ਯਤ੍ਰਾਹਮਸ੍ਮਿ ਤਾਁ ਅਵ
ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਹੁੰਚਾ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤੇ ਪੁਰਾ ਵਯਮਗ੍ਨੇ ਪਿਤੁਰ੍ਯਥਾਵਸਃ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਇਮਂ ਨੁ ਮਾਯਿਨਂ ਹੁਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਮੋਜਸਾ । ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤਂ ਨ ਵृਞ੍ਜਸੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਸਖਾ ਵਿ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਭਿਨਚ੍ਛਿਰਃ । ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਇਹ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਗੱਜ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।