ਸਮਾਨਂ ਵਾਂ ਸਜਾਤ੍ਯਂ ਸਮਾਨੋ ਬਨ੍ਧੁਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਅਨ੍ਤਿ षਦ੍ਭੂਤੁ ਵਾਮਵਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਤਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
ਯੋ ਵਾਂ ਰਜਾਂਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥੋ ਵਿਯਾਤਿ ਰੋਦਸੀ । ਅਨ੍ਤਿ षਦ੍ਭੂਤੁ ਵਾਮਵਃ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਜੋ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
ਆ ਨੋ ਗਵ੍ਯੇਭਿਰਸ਼੍ਵ੍ਯੈਃ ਸਹਸ੍ਰੈਰੁਪ ਗਚ੍ਛਤਮ੍ । ਅਨ੍ਤਿ षਦ੍ਭੂਤੁ ਵਾਮਵਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
ਮਾ ਨੋ ਗਵ੍ਯੇਭਿਰਸ਼੍ਵ੍ਯੈਃ ਸਹਸ੍ਰੇਭਿਰਤਿ ਖ੍ਯਤਮ੍ । ਅਨ੍ਤਿ षਦ੍ਭੂਤੁ ਵਾਮਵਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਨਾ ਕਰ ਜਾਓ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
ਅਰੁਣਪ੍ਸੁਰੁषਾ ਅਭੂਦਕਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰृਤਾਵਰੀ । ਅਨ੍ਤਿ षਦ੍ਭੂਤੁ ਵਾਮਵਃ
ਲਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁ ਵਿਚਾਕਸ਼ਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਸ਼ੁਮਾਁ ਇਵ । ਅਨ੍ਤਿ षਦ੍ਭੂਤੁ ਵਾਮਵਃ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਰੁੱਖ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਵਾਂਗ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
ਪੁਰਂ ਨ ਧृष੍ਣਵਾ ਰੁਜ ਕृष੍ਣਯਾ ਬਾਧਿਤੋ ਵਿਸ਼ਾ । ਅਨ੍ਤਿ षਦ੍ਭੂਤੁ ਵਾਮਵਃ
ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਾਂਗ, ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਕਾਲੀ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਤੋੜੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ।
ਵਿਸ਼ੋਵਿਸ਼ੋ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੁਰ੍ਯਂ ਵਚ ਸ੍ਤੁषੇ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਘਰ-ਘਰ ਵਿਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਸਰਾ, ਨੂੰ ਲੋਚ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਲਾਹਦਾ ਹਾਂ।
ਯਂ ਜਨਾਸੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਵਨ ਸਮੇਤ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਭੀ ਭਜਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਨ੍ਯਾਂਸਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਯੋ ਦੇਵਤਾਤ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾ । ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯੈਰਯਦ੍ਦਿਵਿ
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਦੇ ਹਨ।
ਆਗਨ੍ਮ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਗ੍ਨਿਮਾਨਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਾ ਬृਹਨ੍ਨਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੋ ਅਨੀਕ ਏਧਤੇ
ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਅਗਨਿ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਤਿਰਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਘृਤਾਹਵਨਮੀਡ੍ਯਮ੍
ਅਮਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਵਨ ਘੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਬਾਧੋ ਯਂ ਜਨਾ ਇਮੇऽਗ੍ਨਿਂ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰੀਲ਼ਤੇ । ਜੁਹ੍ਵਾਨਾਸੋ ਯਤਸ੍ਰੁਚਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਲੋਕ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਵਨ ਸਮੇਤ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੁਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਯਂ ਤੇ ਨਵ੍ਯਸੀ ਮਤਿਰਗ੍ਨੇ ਅਧਾਯ੍ਯਸ੍ਮਦਾ । ਮਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਜਾਤ ਸੁਕ੍ਰਤੋऽਮੂਰ ਦਸ੍ਮਾਤਿਥੇ
ਇਹ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਸਾਡੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸੁਖਦਾਈ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਕਾਬਲ, ਅਟੱਲ, ਅਜੋਬਾ ਮਹਿਮਾਨ।
ਸਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ਂਤਮਾ ਚਨਿष੍ਠਾ ਭਵਤੁ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਤਯਾ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਸੁष੍ਟੁਤਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾ।
ਸਾ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨੀ ਬृਹਦੁਪੋਪ ਸ਼੍ਰਵਸਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਦਧੀਤ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ
ਉਹ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲੈ ਆਵੇ ਵਿਰੋਧਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ।
ਅਸ਼੍ਵਮਿਦ੍ਗਾਂ ਰਥਪ੍ਰਾਂ ਤ੍ਵੇषਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਤੂਰ੍ਵਥ ਪਨ੍ਯਮ੍ਪਨ੍ਯਂ ਚ ਕृष੍ਟਯਃ
ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਸੱਚ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਲੋਕ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਵਨੋ ਗਿਰਾ ਚਨਿष੍ਠਦਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਿਰਃ । ਸ ਪਾਵਕ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੋਪਵਨ ਨੇ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ, ਅਗਨਿ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਜਨਾਸ ਈਲ਼ਤੇ ਸਬਾਧੋ ਵਾਜਸਾਤਯੇ । ਸ ਬੋਧਿ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਜਾਗ।
ਅਹਂ ਹੁਵਾਨ ਆਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਣਿ ਮਦਚ੍ਯੁਤਿ । ਸ਼ਰ੍ਧਾਂਸੀਵ ਸ੍ਤੁਕਾਵਿਨਾਂ ਮृਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦ ਚੀਕਾਂ, ਚਾਰਾਂ ਦੇ ਗੂੰਜਦੇ ਸਿਰ।
ਮਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰ ਆਸ਼ਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨਵਃ । ਸੁਰਥਾਸੋ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵਯੋ ਨ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਮ੍
ਚਾਰ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨਦਿ ਪਰੁष੍ਣ੍ਯਵ ਦੇਦਿਸ਼ਮ੍ । ਨੇਮਾਪੋ ਅਸ਼੍ਵਦਾਤਰਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾਦਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦਾ ਪਾਰ ਸਚਮੁਚ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਦੇਵਹੂਤਮਾਁ ਅਸ਼੍ਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਿਵ । ਨਿ ਹੋਤਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਸਦਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਹੋਤ੍ਰ ਬਣ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਵੋਚੋ ਵਿਦੁष੍ਟਰਃ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਰ੍ਯਾ ਕृਧਿ
ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ; ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਯਦ੍ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਸਹਸਃ ਸੂਨਵਾਹੁਤ । ऋਤਾਵਾ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਭੁਵਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਜੋਗ ਹੈ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਤਿਨਸ੍ਪਤਿਃ । ਮੂਰ੍ਧਾ ਕਵੀ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਇਹ ਅਗਨਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੂਹਤ।
ਤਂ ਨੇਮਿਮृਭਵੋ ਯਥਾ ਨਮਸ੍ਵ ਸਹੂਤਿਭਿਃ । ਨੇਦੀਯੋ ਯਜ੍ਞਮਙ੍ਗਿਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰੀਮ ਨੂੰ, ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੰਗਿਰਸ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਨੂਨਮਭਿਦ੍ਯਵੇ ਵਾਚਾ ਵਿਰੂਪ ਨਿਤ੍ਯਯਾ । ਵृष੍ਣੇ ਚੋਦਸ੍ਵ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਉਸ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਨੇਕਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੋ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ।
ਕਮੁ ष੍ਵਿਦਸ੍ਯ ਸੇਨਯਾਗ੍ਨੇਰਪਾਕਚਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਪਣਿਂ ਗੋषੁ ਸ੍ਤਰਾਮਹੇ
ਕਿਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਮਾ ਨੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸ੍ਨਾਤੀਰਿਵੋਸ੍ਰਾਃ । ਕृਸ਼ਂ ਨ ਹਾਸੁਰਘ੍ਨ੍ਯਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਜਾਣ; ਅਸੀਂ ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ।