ਅਨੁ ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯੌਕਸਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾਸ ਏषਾਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਮਨੁ ਪ੍ਰਯਤਿਂ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਹਿਤਪ੍ਰਯਸ ਆਸ਼ਤ
ਪੁਰਾਣੀ ਵਸਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਅਤੇ ਠੀਕ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰਵਕਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ 'ਚ ਸਵਾਰ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭ ਪੁਰੁਹਨ੍ਮਨ੍ਨਵਸੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤਾ ਵਿਧਰ੍ਤਰਿ । ਹਸ੍ਤਾਯ ਵਜ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਮਹੋ ਦਿਵੇ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ।
ਨਕਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਸ਼ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦਾਵृਧਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤਮृਭ੍ਵਸਮਧृष੍ਟਂ ਧृष੍ਣ੍ਵੋਜਸਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਜੇਹਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਅषਾਲ਼੍ਹਮੁਗ੍ਰਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਾਸਹਿਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹੀਰੁਰੁਜ੍ਰਯਃ । ਸਂ ਧੇਨਵੋ ਜਾਯਮਾਨੇ ਅਨੋਨਵੁਰ੍ਦ੍ਯਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮੋ ਅਨੋਨਵੁਃ
ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਹਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਭੂਮੀਰੁਤ ਸ੍ਯੁਃ । ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾ ਅਨੁ ਨ ਜਾਤਮष੍ਟ ਰੋਦਸੀ
ਜੇ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੌ ਧਰਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਮਿਲ ਕੇ।
ਆ ਪਪ੍ਰਾਥ ਮਹਿਨਾ ਵृष੍ਣ੍ਯਾ ਵृषਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸ਼ਵਸਾ । ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਵ ਮਘਵਨ੍ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਗੋ–ਧਨ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ।
ਨ ਸੀਮਦੇਵ ਆਪਦਿषਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਏਤਗ੍ਵਾ ਚਿਦ੍ਯ ਏਤਸ਼ਾ ਯੁਯੋਜਤੇ ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਯੋਜਤੇ
ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ; ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ।
ਤਂ ਵੋ ਮਹੋ ਮਹਾਯ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਾਨਾਯ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਮ੍ । ਯੋ ਗਾਧੇषੁ ਯ ਆਰਣੇषੁ ਹਵ੍ਯੋ ਵਾਜੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਹਵ੍ਯਃ
ਤੈਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਦਾਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਉਦੂ षੁ ਣੋ ਵਸੋ ਮਹੇ ਮृਸ਼ਸ੍ਵ ਸ਼ੂਰ ਰਾਧਸੇ । ਉਦੂ षੁ ਮਹ੍ਯੈ ਮਘਵਨ੍ਮਘਤ੍ਤਯ ਉਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਮਹੇ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਠ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਇਨਾਮ ਲਈ; ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਉਠ, ਹੇ ਦਾਨਦਾਤਾ, ਦਾਨ ਲਈ ਉਠ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऋਤਯੁਸ੍ਤ੍ਵਾਨਿਦੋ ਨਿ ਤृਮ੍ਪਸਿ । ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਿष੍ਵ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣੋਰ੍ਵੋਰ੍ਨਿ ਦਾਸਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਥੋ ਹਥੈਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡਾ ਧਰਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ; ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਦਾਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇ।
ਅਨ੍ਯਵ੍ਰਤਮਮਾਨੁषਮਯਜ੍ਵਾਨਮਦੇਵਯੁਮ੍ । ਅਵ ਸ੍ਵਃ ਸਖਾ ਦੁਧੁਵੀਤ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸੁਘ੍ਨਾਯ ਦਸ੍ਯੁਂ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਜੋ ਵੱਖਰੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ; ਪਹਾੜ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਾਂ ਹਸ੍ਤੇ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਦਾਵਨੇ । ਧਾਨਾਨਾਂ ਨ ਸਂ ਗृਭਾਯਾਸ੍ਮਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਃ ਸਂ ਗृਭਾਯਾਸ੍ਮਯੁਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਫੜੀਏ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਫੜੀਏ।
ਸਖਾਯਃ ਕ੍ਰਤੁਮਿਚ੍ਛਤ ਕਥਾ ਰਾਧਾਮ ਸ਼ਰਸ੍ਯ । ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਂ ਭੋਜਃ ਸੂਰਿਰ੍ਯੋ ਅਹ੍ਰਯਃ
ਮਿੱਤਰੋ, ਬੁਧੀ ਲੱਭੋ—ਕਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਆਓ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਦਾਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਮਿਲੀਏ।
ਭੂਰਿਭਿਃ ਸਮਹ ऋषਿਭਿਰ੍ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਦ੍ਭਿ ਸ੍ਤਵਿष੍ਯਸੇ । ਯਦਿਤ੍ਥਮੇਕਮੇਕਮਿਚ੍ਛਰ ਵਤ੍ਸਾਨ੍ਪਰਾਦਦਃ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਪਸਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਾਵਤ, ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਤੂੰ ਉਹ ਵੱਛੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਕਰ੍ਣਗृਹ੍ਯਾ ਮਘਵਾ ਸ਼ੌਰਦੇਵ੍ਯੋ ਵਤ੍ਸਂ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਭ੍ਯ ਆਨਯਤ੍ । ਅਜਾਂ ਸੂਰਿਰ੍ਨ ਧਾਤਵੇ
ਮਘਵਨ, ਕੰਨ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ੌਰਦੇਵੀ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵੱਛਾ ਲਿਆ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਬੱਕਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਮਹੋਭਿਃ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾ ਅਰਾਤੇਃ । ਉਤ ਦ੍ਵਿषੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਨਹਿ ਮਨ੍ਯੁਃ ਪੌਰੁषੇਯ ਈਸ਼ੇ ਹਿ ਵਃ ਪ੍ਰਿਯਜਾਤ । ਤ੍ਵਮਿਦਸਿ ਕ੍ਸ਼ਪਾਵਾਨ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਕ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਤੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰੂਰ੍ਜੋ ਨਪਾਦ੍ਭਦ੍ਰਸ਼ੋਚੇ । ਰਯਿਂ ਦੇਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਮ੍
ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ।
ਨ ਤਮਗ੍ਨੇ ਅਰਾਤਯੋ ਮਰ੍ਤਂ ਯੁਵਨ੍ਤ ਰਾਯਃ । ਯਂ ਤ੍ਰਾਯਸੇ ਦਾਸ਼੍ਵਾਂਸਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ।
ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮੇਧਸਾਤਾਵਗ੍ਨੇ ਹਿਨੋषਿ ਧਨਾਯ । ਸ ਤਵੋਤੀ ਗੋषੁ ਗਨ੍ਤਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅੱਗ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਬੁਧੀ ਦੇ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਰਯਿਂ ਪੁਰੁਵੀਰਮਗ੍ਨੇ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤਾਯ । ਪ੍ਰ ਣੋ ਨਯ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਖਜਾਨੇ ਤੱਕ ਲੈ ਚਲ।
ਉਰੁष੍ਯਾ ਣੋ ਮਾ ਪਰਾ ਦਾ ਅਘਾਯਤੇ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਦੁਰਾਧ੍ਯੇ ਮਰ੍ਤਾਯ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਥਾਂ ਵੱਡੀ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨੇ ਮਾਕਿष੍ਟੇ ਦੇਵਸ੍ਯ ਰਾਤਿਮਦੇਵੋ ਯੁਯੋਤ । ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਿषੇ ਵਸੂਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਸ ਨੋ ਵਸ੍ਵ ਉਪ ਮਾਸ੍ਯੂਰ੍ਜੋ ਨਪਾਨ੍ਮਾਹਿਨਸ੍ਯ । ਸਖੇ ਵਸੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯਃ
ਉਰਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਹੇ ਦੋਸਤ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਅਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ੀਰਸ਼ੋਚਿषਂ ਗਿਰੋ ਯਨ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਅਚ੍ਛਾ ਯਜ੍ਞਾਸੋ ਨਮਸਾ ਪੁਰੂਵਸੁਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮੂਤਯੇ
ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੌਸ਼ਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵਣ। ਯਜਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਵਣ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੂਨੁਂ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦਾਨਾਯ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਦ੍ਵਿਤਾ ਯੋ ਭੂਦਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਤਮੋ ਵਿਸ਼ਿ
ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ; ਜੋ ਅਮਰ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਤਾਰ ਬਣਿਆ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੇਵਯਜ੍ਯਯਾਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਧੀषੁ ਪ੍ਰਥਮਮਗ੍ਨਿਮਰ੍ਵਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਕ੍ਸ਼ੈਤ੍ਰਾਯ ਸਾਧਸੇ
ਅੱਗ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਯਜਨ ਵਿਚ ਅੱਗ; ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ; ਰਥ ਤੇ ਅੱਗ; ਰਾਜਸੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਅੱਗ।
ਅਗ੍ਨਿਰਿषਾਂ ਸਖ੍ਯੇ ਦਦਾਤੁ ਨ ਈਸ਼ੇ ਯੋ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਤੋਕੇ ਤਨਯੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦੀਮਹੇ ਵਸੁਂ ਸਨ੍ਤਂ ਤਨੂਪਾਮ੍
ਅੱਗ, ਦੌਲਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦੇਵੇ। ਦੌਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਘਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਾਹਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ਿष੍ਵਾਵਸੇ ਗਾਥਾਭਿਃ ਸ਼ੀਰਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਰਾਯੇ ਪੁਰੁਮੀਲ਼੍ਹ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨਰੋऽਗ੍ਨਿਂ ਸੁਦੀਤਯੇ ਛਰ੍ਦਿਃ
ਅਸੀਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਦਦ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀਏ। ਪੁਰਮਿਲ੍ਹਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।