ਤਤ੍ਸੁ ਨੋ ਨਵ੍ਯਂ ਸਨ੍ਯਸ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਯਨ੍ਮੁਮੋਚਤਿ । ਬਨ੍ਧਾਦ੍ਬਦ੍ਧਮਿਵਾਦਿਤੇ
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਜੋ ਨਵਾਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਸਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਸ੍ਮਾਕਮਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਅਤਿष੍ਕਦੇ । ਯੂਯਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਮृਲ਼ਤ
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੰਘ ਸਕੀਏ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਮਾ ਨੋ ਹੇਤਿਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤ ਆਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਸ਼ਰੁਃ । ਪੁਰਾ ਨੁ ਜਰਸੋ ਵਧੀਤ੍
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਬਣਾਵਟੀ ਤੀਰ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨਾਂ ਮਾਰੇ।
ਵਿ षੁ ਦ੍ਵੇषੋ ਵ੍ਯਂਹਤਿਮਾਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਵਿ ਸਂਹਿਤਮ੍ । ਵਿष੍ਵਗ੍ਵਿ ਵृਹਤਾ ਰਪਃ
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਡੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਵੈਰ, ਰੰਜ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਰਥਂ ਯਥੋਤਯੇ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ । ਤੁਵਿਕੂਰ੍ਮਿਮृਤੀषਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸਤ੍ਪਤੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਰਥ ਮੋੜਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਰਖਿਆਕਾਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤੁਵਿਸ਼ੁष੍ਮ ਤੁਵਿਕ੍ਰਤੋ ਸ਼ਚੀਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਯਾ ਮਤੇ । ਆ ਪਪ੍ਰਾਥ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ
ਤੂੰ ਬੜੀ ਤਾਪ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਈ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਮਹਿਨਾ ਮਹਃ ਪਰਿ ਜ੍ਮਾਯਨ੍ਤਮੀਯਤੁਃ । ਹਸ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੇਰੀ ਵੱਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਵਸ੍ਪਤਿਮਨਾਨਤਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸਃ । ਏਵੈਸ਼੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮੂਤੀ ਹੁਵੇ ਰਥਾਨਾਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਟੱਲ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ, ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭਿष੍ਟਯੇ ਸਦਾਵृਧਂ ਸ੍ਵਰ੍ਮੀਲ਼੍ਹੇषੁ ਯਂ ਨਰਃ । ਨਾਨਾ ਹਵਨ੍ਤ ਊਤਯੇ
ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ।
ਪਰੋਮਾਤ੍ਰਮृਚੀषਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮੁਗ੍ਰਂ ਸੁਰਾਧਸਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਂ ਚਿਦ੍ਵਸੂਨਾਮ੍
ਹੱਦ ਤੋਂ ਵਧ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਡਰਾਉਣਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਤਂਤਮਿਦ੍ਰਾਧਸੇ ਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚੋਦਾਮਿ ਪੀਤਯੇ । ਯਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਮਨੁष੍ਟੁਤਿਮੀਸ਼ੇ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਨृਤੁਃ
ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਦਦ ਲਈ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀ ਸਿਫਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ।
ਨ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਸ਼ਵਸਾਨ ਸਖ੍ਯਮਾਨਂਸ਼ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਨਕਿਃ ਸ਼ਵਾਂਸਿ ਤੇ ਨਸ਼ਤ੍
ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵੋਤਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਜਾਪ੍ਸੁ ਸੂਰ੍ਯੇ ਮਹਦ੍ਧਨਮ੍ । ਜਯੇਮ ਪृਤ੍ਸੁ ਵਜ੍ਰਿਵਃ
ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੇਭਿਰੀਮਹੇ ਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗਿਰ੍ਵਣਸ੍ਤਮ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਥਾ ਚਿਦਾਵਿਥ ਵਾਜੇषੁ ਪੁਰੁਮਾਯ੍ਯਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸਖ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਦ੍ਵੀ ਪ੍ਰਣੀਤਿਰਦ੍ਰਿਵਃ । ਯਜ੍ਞੋ ਵਿਤਨ੍ਤਸਾਯ੍ਯਃ
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ; ਯਜਨ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਰੁ ਣਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਤਨ ਉਰੁ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਨਸ੍ਕृਧਿ । ਉਰੁ ਣੋ ਯਨ੍ਧਿ ਜੀਵਸੇ
ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੌੜੀ ਥਾਂ ਬਣਾ, ਸਾਡੇ ਵੱਸਣ ਲਈ ਚੌੜੀ ਥਾਂ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਾਹ ਦੇ।
ਉਰੁਂ ਨृਭ੍ਯ ਉਰੁਂ ਗਵ ਉਰੁਂ ਰਥਾਯ ਪਨ੍ਥਾਮ੍ । ਦੇਵਵੀਤਿਂ ਮਨਾਮਹੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚੌੜਾ, ਗਾਂ ਲਈ ਚੌੜਾ, ਰਥ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ, ਅਸੀਂ ਰੱਬੀ ਰਾਹ ਲੱਭੀਏ।
ਉਪ ਮਾ षਡ੍ਦ੍ਵਾਦ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਹਰ੍ष੍ਯਾ । ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਾਦੁਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਸੋਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ; ਮਿੱਠੇ ਉਪਹਾਰ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹਨ।
ऋਜ੍ਰਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰੋਤ ਆ ਦਦੇ ਹਰੀ ऋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੂਨਵਿ । ਆਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਰੋਹਿਤਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸੁਰਥਾਁ ਆਤਿਥਿਗ੍ਵੇ ਸ੍ਵਭੀਸ਼ੂਁਰਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ । ਆਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਸੁਪੇਸ਼ਸਃ
ਹੇ ਆਤਿਥਿਗਵ, ਇਹ ਘੋੜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਖੂਬ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
षਲ਼ਸ਼੍ਵਾਁ ਆਤਿਥਿਗ੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਤੇ ਵਧੂਮਤਃ । ਸਚਾ ਪੂਤਕ੍ਰਤੌ ਸਨਮ੍
ਹੇ ਆਤਿਥਿਗਵ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਧੂਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛੇ ਘੋੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮਾਂ ਸਮੇਤ ਸਦਾ ਲਈ ਦਿੱਤੇ।
ਐषੁ ਚੇਤਦ੍ਵृषਣ੍ਵਤ੍ਯਨ੍ਤਰृਜ੍ਰੇष੍ਵਰੁषੀ । ਸ੍ਵਭੀਸ਼ੁਃ ਕਸ਼ਾਵਤੀ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਸਿੱਧਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਆਪਣੀ ਕੋੜੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਬੁਕ।
ਨ ਯੁष੍ਮੇ ਵਾਜਬਨ੍ਧਵੋ ਨਿਨਿਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਅਵਦ੍ਯਮਧਿ ਦੀਧਰਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਇਨਾਮ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ; ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਆਵੇ।
ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਵਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਮਿषਂ ਮਨ੍ਦਦ੍ਵੀਰਾਯੇਨ੍ਦਵੇ । ਧਿਯਾ ਵੋ ਮੇਧਸਾਤਯੇ ਪੁਰਂਧ੍ਯਾ ਵਿਵਾਸਤਿ
ਤਾਕਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਭੇਜੋ; ਪੁਰੰਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਮਰਦੀ ਹੈ।
ਨਦਂ ਵ ਓਦਤੀਨਾਂ ਨਦਂ ਯੋਯੁਵਤੀਨਾਮ੍ । ਪਤਿਂ ਵੋ ਅਘ੍ਨ੍ਯਾਨਾਂ ਧੇਨੂਨਾਮਿषੁਧ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ, ਅਣਜੁਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹਵਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਸੂਦਦੋਹਸਃ ਸੋਮਂ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਪृਸ਼੍ਨਯਃ । ਜਨ੍ਮਨ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਵਾ ਰੋਚਨੇ ਦਿਵਃ
ਉਹ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗੋਪਤਿਂ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ । ਸੂਨੁਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੈ; ਸੱਚ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਦੀ।
ਆ ਹਰਯਃ ਸਸृਜ੍ਰਿਰੇऽਰੁषੀਰਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ । ਯਤ੍ਰਾਭਿ ਸਂਨਵਾਮਹੇ
ਘੋੜੇ ਚਲ ਪਏ ਹਨ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਵ ਆਸ਼ਿਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਮਧੁ । ਯਤ੍ਸੀਮੁਪਹ੍ਵਰੇ ਵਿਦਤ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਂ ਤੇ ਲੱਭਿਆ।
ਉਦ੍ਯਦ੍ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿष੍ਟਪਂ ਗृਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਵਹਿ । ਮਧ੍ਵਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਚੇਵਹਿ ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤ ਸਖ੍ਯੁਃ ਪਦੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦੇ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਉੱਠ ਚੱਲ; ਮਿੱਠਾ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਥੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਕਦਮਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।