ਪ੍ਰੋ ਅਸ੍ਮਾ ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਂ ਭਰਤਾ ਯਜ੍ਜੁਜੋषਤਿ । ਉਕ੍ਥੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਿਨਂ ਵਯੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਸੋਮਿਨੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯੁਜੋ ਅਸਮੋ ਨृਭਿਰੇਕਃ ਕृष੍ਟੀਰਯਾਸ੍ਯਃ । ਪੂਰ੍ਵੀਰਤਿ ਪ੍ਰ ਵਾਵृਧੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨ੍ਯੋਜਸਾ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਜੋੜੇ ਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਹਿਤੇਨ ਚਿਦਰ੍ਵਤਾ ਜੀਰਦਾਨੁਃ ਸਿषਾਸਤਿ । ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤ੍ਤਵ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਕਰਿष੍ਯਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਬਿਨਾਂ ਜੋੜੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਰੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਬਿਆਨ ਹੋਣ, ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆ ਯਾਹਿ ਕृਣਵਾਮ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਵਰ੍ਧਨਾ । ਯੇਭਿਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਚਾਕਨੋ ਭਦ੍ਰਮਿਹ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਤੇ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧਾਈ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਈਏ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ—ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧृषਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧृषਨ੍ਮਨਃ ਕृਣੋषੀਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ । ਤੀਵ੍ਰੈਃ ਸੋਮੈਃ ਸਪਰ੍ਯਤੋ ਨਮੋਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਭੂषਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੌਂਸਲੇ ਵਾਲਾ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਸੋਮ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਵ ਚष੍ਟ ऋਚੀषਮੋऽਵਤਾਁ ਇਵ ਮਾਨੁषਃ । ਜੁष੍ਟ੍ਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੋਮਿਨਃ ਸਖਾਯਂ ਕृਣੁਤੇ ਯੁਜਂ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ ਹੈ। ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਲਾ ਪਸੰਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਦਦੁਃ । ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਗੋਪਤਿਃ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬਹੁਤ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗृਣੇ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵ ਉਪਮਂ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਯਦ੍ਧਂਸਿ ਵृਤ੍ਰਮੋਜਸਾ ਸ਼ਚੀਪਤੇ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਨੇਵ ਵਪੁष੍ਯਤਃ ਕृਣਵਨ੍ਮਾਨੁषਾ ਯੁਗਾ । ਵਿਦੇ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤਨਮਧ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਇਕੋ ਵਰਗੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਆਪ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਬੜੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਉਜ੍ਜਾਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵ ਉਤ੍ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਤਵ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਭੂਰਿਗੋ ਭੂਰਿ ਵਾਵृਧੁਰ੍ਮਘਵਨ੍ਤਵ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਉੱਚੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਝੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ ਹੈ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਅਹਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਸਂ ਯੁਜ੍ਯਾਵ ਸਨਿਭ੍ਯ ਆ । ਅਰਾਤੀਵਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋऽਨੁ ਨੌ ਸ਼ੂਰ ਮਂਸਤੇ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇ ਤੂੰ ਇਕਠੇ ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਵੀਰ ਸਾਡੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਮਿਦ੍ਵਾ ਉ ਤਂ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤਵਾਮ ਨਾਨृਤਮ੍ । ਮਹਾਁ ਅਸੁਨ੍ਵਤੋ ਵਧੋ ਭੂਰਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਝੂਠ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੋ ਮਹਾਨਾਂ ਵੇਨਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰਾਨਜੇ । ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਨੁष੍ਪਿਤਾ ਦੇਵੇषੁ ਧਿਯ ਆਨਜੇ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਾਇਕ, ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਲਿਆਇਆ।
ਦਿਵੋ ਮਾਨਂ ਨੋਤ੍ਸਦਨ੍ਸੋਮਪृष੍ਠਾਸੋ ਅਦ੍ਰਯਃ । ਉਕ੍ਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਸ਼ਂਸ੍ਯਾ
ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਪੱਥਰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਭਜਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ।
ਸ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਾ ਅਵृਣੋਦਪ । ਸ੍ਤੁषੇ ਤਦਸ੍ਯ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਚੁਣੀਆਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਕਰਤੂਤ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ ਕਵਿਵृਧ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਕਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਣਿਃ । ਸ਼ਿਵੋ ਅਰ੍ਕਸ੍ਯ ਹੋਮਨ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਗਨ੍ਤ੍ਵਵਸੇ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ, ਬੋਲੀ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਭਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਵੇ।
ਆਦੂ ਨੁ ਤੇ ਅਨੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਯਵਃ । ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਮਰ੍ਕਾ ਅਨੂषਤੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇ
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇ ਯੋਗਯ, ਭਗਤ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ। ਭਜਨ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵੀਰ੍ਯਾ ਕृਤਾਨਿ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਚ । ਯਮਰ੍ਕਾ ਅਧ੍ਵਰਂ ਵਿਦੁਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਹੋਣੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਜਨ ਯਜਮਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਯਾ ਵਿਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਘੋषਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਅਸ੍ਤृਣਾਦ੍ਬਰ੍ਹਣਾ ਵਿਪੋऽਰ੍ਯੋ ਮਾਨਸ੍ਯ ਸ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਵੱਜੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਰਿਆਂ ਲਈ ਬੈਠਕਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆ ਪਸਾਰੇ, ਇਹ ਮਨ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਇਯਮੁ ਤੇ ਅਨੁष੍ਟੁਤਿਸ਼੍ਚਕृषੇ ਤਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ । ਪ੍ਰਾਵਸ਼੍ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਨਿਮ੍
ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋ ਵ੍ਯੋਦਨ ਉਰੁ ਕ੍ਰਮਿष੍ਟ ਜੀਵਸੇ । ਯਵਂ ਨ ਪਸ਼੍ਵ ਆ ਦਦੇ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਦੀ ਹਦ ਬਹੁਤ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਊਣ ਲਈ ਪਾਰ ਹੋਣ ਜੋਗ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਜੌ, ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਧਾਨਾ ਅਵਸ੍ਯਵੋ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਪਿਤਰਃ । ਸ੍ਯਾਮ ਮਰੁਤ੍ਵਤੋ ਵृਧੇ
ਇਹ ਫੜ ਕੇ, ਮਦਦਗਾਰ ਤੇਰੇ ਸਿਆਣੇ ਪਿਤਾ। ਅਸੀਂ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਹੋਈਏ।
ਬਲ਼ृਤ੍ਵਿਯਾਯ ਧਾਮ੍ਨ ऋਕ੍ਵਭਿਃ ਸ਼ੂਰ ਨੋਨੁਮਃ । ਜੇषਾਮੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਯੁਜਾ
ਤਾਕਤ ਲਈ, ਟਿਕਾਣੇ ਲਈ, ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਅਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਥ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅਸ੍ਮੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਮੇਹਨਾ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ ਭਰਹੂਤੌ ਸਜੋषਾਃ । ਯਃ ਸ਼ਂਸਤੇ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਧਾਯਿ ਪਜ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਪਹਾੜ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ। ਜੋ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਮੁਖੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ।
ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਸ੍ਤੋਮਾਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਰਾਧੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਅਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੋ ਜਹਿ
ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰ।
ਪਦਾ ਪਣੀਁਰਰਾਧਸੋ ਨਿ ਬਾਧਸ੍ਵ ਮਹਾਁ ਅਸਿ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਚਨ ਪ੍ਰਤਿ
ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਲਾਲਚੀ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਤੇਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਿषੇ ਸੁਤਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਮਸੁਤਾਨਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਾ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਰਸ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਵੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਨਾ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਵੀ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ।
ਏਹਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਾਘੋषਞ੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਓਭੇ ਪृਣਾਸਿ ਰੋਦਸੀ
ਆ, ਆ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਿਰਿਂ ਸ਼ਤਵਨ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਵਿ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਰੁਰੋਜਿਥ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵੀ, ਜਿਸਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੋਟੀ ਹਨ, ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਾ ਸੁਤੇ ਵਯਂ ਨਕ੍ਤਂ ਹਵਾਮਹੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਕਾਮਮਾ ਪृਣ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਨ ਨੂੰ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।