ਅਵਿਪ੍ਰੋ ਵਾ ਯਦਵਿਧਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਚਃ । ਸ ਪ੍ਰ ਮਮਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਯਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਪ੍ਰਾਚਾਮਨ੍ਯੋ ਅਹਂਸਨ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਨਾ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਭੀ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੁਝ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਹੀ ਕਰੇ। ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਉਗ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਮ੍ਰਕ੍ਸ਼ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਂਦਰੋ ਯਦਿ ਮੇ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਧਵਮ੍ । ਵਸੂਯਵੋ ਵਸੁਪਤਿਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਸ੍ਤੋਮੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਨ ਪਾਪਾਸੋ ਮਨਾਮਹੇ ਨਾਰਾਯਾਸੋ ਨ ਜਲ਼੍ਹਵਃ । ਯਦਿਨ੍ਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਸਚਾ ਸੁਤੇ ਸਖਾਯਂ ਕृਣਵਾਮਹੈ
ਅਸੀਂ ਨਾਂ ਤਾਂ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਆਲਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਰਸ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਈਏ, ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਸੱਚੇ ਦੋਸਤ ਬਣੀਏ।
ਉਗ੍ਰਂ ਯੁਯੁਜ੍ਮ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਾਸਹਿਮृਣਕਾਤਿਮਦਾਭ੍ਯਮ੍ । ਵੇਦਾ ਭृਮਂ ਚਿਤ੍ਸਨਿਤਾ ਰਥੀਤਮੋ ਵਾਜਿਨਂ ਯਮਿਦੂ ਨਸ਼ਤ੍
ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਉਸ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੰਬਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਯਾਮਹੇ ਤਤੋ ਨੋ ਅਭਯਂ ਕृਧਿ । ਮਘਵਞ੍ਛਗ੍ਧਿ ਤਵ ਤਨ੍ਨ ਊਤਿਭਿਰ੍ਵਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਵਿ ਮृਧੋ ਜਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ ਦੇ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼—ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਾਧਸ੍ਪਤੇ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯਾਸਿ ਵਿਧਤਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਤੇ ਰੁਜ਼ੀ ਦਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਪਲ਼ੁਤ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਪਰਸ੍ਪਾ ਨੋ ਵਰੇਣ੍ਯਃ । ਸ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿषਚ੍ਚਰਮਂ ਸ ਮਧ੍ਯਮਂ ਸ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਾਤੁ ਨਃ ਪੁਰਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਜਿੱਤ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਅਖੀਰ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਧਰਾਦੁਤ੍ਤਰਾਤ੍ਪੁਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਆਰੇ ਅਸ੍ਮਤ੍ਕृਣੁਹਿ ਦੈਵ੍ਯਂ ਭਯਮਾਰੇ ਹੇਤੀਰਦੇਵੀਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਅੱਗੋਂ—ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੈਵੀ ਖਤਰਾ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਬੇਧਰਮਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਦੂਰ ਰੱਖ।
ਅਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਾਸ੍ਵ ਪਰੇ ਚ ਨਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਨੋ ਜਰਿਤॄਨ੍ਸਤ੍ਪਤੇ ਅਹਾ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿषਃ
ਅੱਜ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਚਾ। ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਭਙ੍ਗੀ ਸ਼ੂਰੋ ਮਘਵਾ ਤੁਵੀਮਘਃ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲੋ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਕਮ੍ । ਉਭਾ ਤੇ ਬਾਹੂ ਵृषਣਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਨਿ ਯਾ ਵਜ੍ਰਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਉਦਾਰ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋ ਅਸ੍ਮਾ ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਂ ਭਰਤਾ ਯਜ੍ਜੁਜੋषਤਿ । ਉਕ੍ਥੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਿਨਂ ਵਯੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਸੋਮਿਨੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯੁਜੋ ਅਸਮੋ ਨृਭਿਰੇਕਃ ਕृष੍ਟੀਰਯਾਸ੍ਯਃ । ਪੂਰ੍ਵੀਰਤਿ ਪ੍ਰ ਵਾਵृਧੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨ੍ਯੋਜਸਾ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਜੋੜੇ ਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਹਿਤੇਨ ਚਿਦਰ੍ਵਤਾ ਜੀਰਦਾਨੁਃ ਸਿषਾਸਤਿ । ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤ੍ਤਵ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਕਰਿष੍ਯਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਬਿਨਾਂ ਜੋੜੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਰੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਬਿਆਨ ਹੋਣ, ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆ ਯਾਹਿ ਕृਣਵਾਮ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਵਰ੍ਧਨਾ । ਯੇਭਿਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਚਾਕਨੋ ਭਦ੍ਰਮਿਹ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਤੇ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧਾਈ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਈਏ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ—ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧृषਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧृषਨ੍ਮਨਃ ਕृਣੋषੀਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ । ਤੀਵ੍ਰੈਃ ਸੋਮੈਃ ਸਪਰ੍ਯਤੋ ਨਮੋਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਭੂषਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੌਂਸਲੇ ਵਾਲਾ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਸੋਮ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਵ ਚष੍ਟ ऋਚੀषਮੋऽਵਤਾਁ ਇਵ ਮਾਨੁषਃ । ਜੁष੍ਟ੍ਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੋਮਿਨਃ ਸਖਾਯਂ ਕृਣੁਤੇ ਯੁਜਂ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ ਹੈ। ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਲਾ ਪਸੰਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਦਦੁਃ । ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਗੋਪਤਿਃ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬਹੁਤ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗृਣੇ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵ ਉਪਮਂ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਯਦ੍ਧਂਸਿ ਵृਤ੍ਰਮੋਜਸਾ ਸ਼ਚੀਪਤੇ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਨੇਵ ਵਪੁष੍ਯਤਃ ਕृਣਵਨ੍ਮਾਨੁषਾ ਯੁਗਾ । ਵਿਦੇ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤਨਮਧ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਇਕੋ ਵਰਗੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਆਪ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਬੜੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਉਜ੍ਜਾਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵ ਉਤ੍ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਤਵ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਭੂਰਿਗੋ ਭੂਰਿ ਵਾਵृਧੁਰ੍ਮਘਵਨ੍ਤਵ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਉੱਚੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਝੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ ਹੈ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਅਹਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਸਂ ਯੁਜ੍ਯਾਵ ਸਨਿਭ੍ਯ ਆ । ਅਰਾਤੀਵਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋऽਨੁ ਨੌ ਸ਼ੂਰ ਮਂਸਤੇ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇ ਤੂੰ ਇਕਠੇ ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਵੀਰ ਸਾਡੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਮਿਦ੍ਵਾ ਉ ਤਂ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤਵਾਮ ਨਾਨृਤਮ੍ । ਮਹਾਁ ਅਸੁਨ੍ਵਤੋ ਵਧੋ ਭੂਰਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਝੂਠ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੋ ਮਹਾਨਾਂ ਵੇਨਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰਾਨਜੇ । ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਾ ਮਨੁष੍ਪਿਤਾ ਦੇਵੇषੁ ਧਿਯ ਆਨਜੇ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗਾਇਕ, ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਲਿਆਇਆ।
ਦਿਵੋ ਮਾਨਂ ਨੋਤ੍ਸਦਨ੍ਸੋਮਪृष੍ਠਾਸੋ ਅਦ੍ਰਯਃ । ਉਕ੍ਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਸ਼ਂਸ੍ਯਾ
ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਪੱਥਰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਭਜਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ।
ਸ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਾ ਅਵृਣੋਦਪ । ਸ੍ਤੁषੇ ਤਦਸ੍ਯ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਚੁਣੀਆਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਕਰਤੂਤ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ ਕਵਿਵृਧ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਕਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਣਿਃ । ਸ਼ਿਵੋ ਅਰ੍ਕਸ੍ਯ ਹੋਮਨ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਗਨ੍ਤ੍ਵਵਸੇ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ, ਬੋਲੀ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਭਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਵੇ।
ਆਦੂ ਨੁ ਤੇ ਅਨੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਯਵਃ । ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਮਰ੍ਕਾ ਅਨੂषਤੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇ
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇ ਯੋਗਯ, ਭਗਤ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ। ਭਜਨ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵੀਰ੍ਯਾ ਕृਤਾਨਿ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਚ । ਯਮਰ੍ਕਾ ਅਧ੍ਵਰਂ ਵਿਦੁਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਹੋਣੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਜਨ ਯਜਮਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਯਾ ਵਿਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਘੋषਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਅਸ੍ਤृਣਾਦ੍ਬਰ੍ਹਣਾ ਵਿਪੋऽਰ੍ਯੋ ਮਾਨਸ੍ਯ ਸ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਵੱਜੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਰਿਆਂ ਲਈ ਬੈਠਕਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆ ਪਸਾਰੇ, ਇਹ ਮਨ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਇਯਮੁ ਤੇ ਅਨੁष੍ਟੁਤਿਸ਼੍ਚਕृषੇ ਤਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ । ਪ੍ਰਾਵਸ਼੍ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਨਿਮ੍
ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।