ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਚੇष੍ਟੌ ਵਿਦਤ੍ਸਰਮਾ ਤਨਯਾਯ ਧਾਸਿਮ੍ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਭਿਨਦਦ੍ਰਿਂ ਵਿਦਦ੍ਗਾਃ ਸਮੁਸ੍ਰਿਯਾਭਿਰ੍ਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਨਰਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ, ਸਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਗਾਂ ਲੱਭੀਆਂ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪੱਥਰ ਚੀਰ ਕੇ ਗਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ, ਤੇ ਲੋਕ ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਸ ਸੁष੍ਟੁਭਾ ਸ ਸ੍ਤੁਭਾ ਸਪ੍ਤ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵਰੇਣਾਦ੍ਰਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯੋ ਨਵਗ੍ਵੈਃ । ਸਰਣ੍ਯੁਭਿਃ ਫਲਿਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਲਂ ਰਵੇਣ ਦਰਯੋ ਦਸ਼ਗ੍ਵੈਃ
ਸੁਸ਼ਟੁਭ ਤੇ ਸਤੁਭ, ਸੱਤ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਨੌ ਗੀਤਗਾਵਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਚੀਰਿਆ। ਤੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੂੰ ਦਸ ਗੀਤਗਾਵਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਵਲ ਨੂੰ ਟੋੜਿਆ।
ਗृਣਾਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭਿਰ੍ਦਸ੍ਮ ਵਿ ਵਰੁषਸਾ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਗੋਭਿਰਨ੍ਧਃ । ਵਿ ਭੂਮ੍ਯਾ ਅਪ੍ਰਥਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨੁ ਦਿਵੋ ਰਜ ਉਪਰਮਸ੍ਤਭਾਯਃ
ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਸਾਰ ਵਧਾਇਆ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ।
ਤਦੁ ਪ੍ਰਯਕ੍ਸ਼ਤਮਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਦਸ੍ਮਸ੍ਯ ਚਾਰੁਤਮਮਸ੍ਤਿ ਦਂਸਃ । ਉਪਹ੍ਵਰੇ ਯਦੁਪਰਾ ਅਪਿਨ੍ਵਨ੍ਮਧ੍ਵਰ੍ਣਸੋ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੰਮ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਦਭੁਤ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਤਾਕਤ। ਮਿਲਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਚਾਰ ਮਿੱਠਾ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆ ਵਗ ਪਏ।
ਦ੍ਵਿਤਾ ਵਿ ਵਵ੍ਰੇ ਸਨਜਾ ਸਨੀਲ਼ੇ ਅਯਾਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਮਾਨੇਭਿਰਰ੍ਕੈਃ । ਭਗੋ ਨ ਮੇਨੇ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਨਧਾਰਯਦ੍ਰੋਦਸੀ ਸੁਦਂਸਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੁਰਾਣਾ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗਾਏ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਭਾਗਾ ਨੇ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ।
ਸਨਾਦ੍ਦਿਵਂ ਪਰਿ ਭੂਮਾ ਵਿਰੂਪੇ ਪੁਨਰ੍ਭੁਵਾ ਯੁਵਤੀ ਸ੍ਵੇਭਿਰੇਵੈਃ । ਕृष੍ਣੇਭਿਰਕ੍ਤੋषਾ ਰੁਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਵਪੁਰ੍ਭਿਰਾ ਚਰਤੋ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਸ਼, ਆਪਣੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਲਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਸਨੇਮਿ ਸਖ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪਸ੍ਯਮਾਨਃ ਸੂਨੁਰ੍ਦਾਧਾਰ ਸ਼ਵਸਾ ਸੁਦਂਸਾਃ । ਆਮਾਸੁ ਚਿਦ੍ਦਧਿषੇ ਪਕ੍ਵਮਨ੍ਤਃ ਪਯਃ ਕृष੍ਣਾਸੁ ਰੁਸ਼ਦ੍ਰੋਹਿਣੀषੁ
ਪੁਰਾਣੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਦੁੱਧ ਰੱਖਿਆ, ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲ, ਉਪਜਾਊਆਂ ਵਿਚ।
ਸਨਾਤ੍ਸਨੀਲ਼ਾ ਅਵਨੀਰਵਾਤਾ ਵ੍ਰਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਅਮृਤਾਃ ਸਹੋਭਿਃ । ਪੁਰੂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਜਨਯੋ ਨ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ਦੁਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਅਹ੍ਰਯਾਣਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ, ਹਵਾ, ਅਮਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੀਤਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਭੈਣਾਂ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਜਰ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਨਾਯੁਵੋ ਨਮਸਾ ਨਵ੍ਯੋ ਅਰ੍ਕੈਰ੍ਵਸੂਯਵੋ ਮਤਯੋ ਦਸ੍ਮ ਦਦ੍ਰੁਃ । ਪਤਿਂ ਨ ਪਤ੍ਨੀਰੁਸ਼ਤੀਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਵਸਾਵਨ੍ਮਨੀषਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਨੌਜਵਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਨਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਦਭੁਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ।
ਸਨਾਦੇਵ ਤਵ ਰਾਯੋ ਗਭਸ੍ਤੌ ਨ ਕ੍ਸ਼ੀਯਨ੍ਤੇ ਨੋਪ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਸ੍ਮ । ਦ੍ਯੁਮਾਁ ਅਸਿ ਕ੍ਰਤੁਮਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧੀਰਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ਚੀਵਸ੍ਤਵ ਨਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਡੋਲ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਨਰ ਬਖ਼ਸ਼।
ਸਨਾਯਤੇ ਗੋਤਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਵ੍ਯਮਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਹਰਿਯੋਜਨਾਯ । ਸੁਨੀਥਾਯ ਨਃ ਸ਼ਵਸਾਨ ਨੋਧਾਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਜੀ, ਗੋਤਮ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਵੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਅਰਦਾਸ ਤੁਹਾਡੇ ਪੀਲੇ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਰਥ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਓ; ਦਾਨੀ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਵੇਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੋ ਹ ਸ਼ੁष੍ਮੈਰ੍ਦ੍ਯਾਵਾ ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਪृਥਿਵੀ ਅਮੇ ਧਾਃ । ਯਦ੍ਧ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚਿਦਭ੍ਵਾ ਭਿਯਾ ਦृਲ਼੍ਹਾਸਃ ਕਿਰਣਾ ਨੈਜਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੀ ਡਰ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਢੀਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ।
ਆ ਯਦ੍ਧਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਵ੍ਰਤਾ ਵੇਰਾ ਤੇ ਵਜ੍ਰਂ ਜਰਿਤਾ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਧਾਤ੍ । ਯੇਨਾਵਿਹਰ੍ਯਤਕ੍ਰਤੋ ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਪੁਰ ਇष੍ਣਾਸਿ ਪੁਰੁਹੂਤ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗਾਇਕ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਜੈਤੂ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਹੋ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਧृष੍ਣੁਰੇਤਾਨ੍ਤ੍ਵਮृਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ਨਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ षਾਟ੍ । ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਵृਜਨੇ ਪृਕ੍ਸ਼ ਆਣੌ ਯੂਨੇ ਕੁਤ੍ਸਾਯ ਦ੍ਯੁਮਤੇ ਸਚਾਹਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਰਭੈ; ਤੁਸੀਂ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚੋਦੀਃ ਸਖਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦ੍ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਵृषਕਰ੍ਮਨ੍ਨੁਭ੍ਨਾਃ । ਯਦ੍ਧ ਸ਼ੂਰ ਵृषਮਣਃ ਪਰਾਚੈਰ੍ਵਿ ਦਸ੍ਯੂਁਰ੍ਯੋਨਾਵਕृਤੋ ਵृਥਾषਾਟ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੀਲੇ ਭੂਸੇ ਵਾਂਗ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਰਿषਣ੍ਯਨ੍ਦृਲ਼੍ਹਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਮਰ੍ਤਾਨਾਮਜੁष੍ਟੌ । ਵ੍ਯਸ੍ਮਦਾ ਕਾष੍ਠਾ ਅਰ੍ਵਤੇ ਵਰ੍ਘਨੇਵ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਛ੍ਨਥਿਹ੍ਯਮਿਤ੍ਰਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਅਣਪਸੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜਹਾਰਾ ਲੱਕੜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਣਸਾਤੌ ਸ੍ਵਰ੍ਮੀਲ਼੍ਹੇ ਨਰ ਆਜਾ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਤਵ ਸ੍ਵਧਾਵ ਇਯਮਾ ਸਮਰ੍ਯ ਊਤਿਰ੍ਵਾਜੇष੍ਵਤਸਾਯ੍ਯਾ ਭੂਤ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ, ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਦਦ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਪ੍ਤ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਪੁਰੋ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸਾਯ ਦਰ੍ਦਃ । ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਨ ਯਤ੍ਸੁਦਾਸੇ ਵृਥਾ ਵਰ੍ਗਂਹੋ ਰਾਜਨ੍ਵਰਿਵਃ ਪੂਰਵੇ ਕਃ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਲੜਦੇ ਹੋ, ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਕਿਲੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੂਰੂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਥਾਂ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਾਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵ ਚਿਤ੍ਰਾਮਿषਮਾਪੋ ਨ ਪੀਪਯਃ ਪਰਿਜ੍ਮਨ੍ । ਯਯਾ ਸ਼ੂਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਯਂਸਿ ਤ੍ਮਨਮੂਰ੍ਜਂ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਧ ਕ੍ਸ਼ਰਧ੍ਯੈ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਦਾਤਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਵਿਚ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵਹੇ।
ਅਕਾਰਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਤਮੇਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੋਕ੍ਤਾ ਨਮਸਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮ੍ । ਸੁਪੇਸ਼ਸਂ ਵਾਜਮਾ ਭਰਾ ਨਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਤੁਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੋਤਮਾਂ ਵਲੋਂ ਇਹ ਭਜਨ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ; ਦਾਨੀ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਵੇਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਵृष੍ਣੇ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਸੁਮਖਾਯ ਵੇਧਸੇ ਨੋਧਃ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਅਪੋ ਨ ਧੀਰੋ ਮਨਸਾ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯੋ ਗਿਰਃ ਸਮਞ੍ਜੇ ਵਿਦਥੇष੍ਵਾਭੁਵਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਥੇ ਲਈ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਭਜਨ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਚੰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ।
ਤੇ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦਿਵ ऋष੍ਵਾਸ ਉਕ੍ਸ਼ਣੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰ੍ਯਾ ਅਸੁਰਾ ਅਰੇਪਸਃ । ਪਾਵਕਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾ ਇਵ ਸਤ੍ਵਾਨੋ ਨ ਦ੍ਰਪ੍ਸਿਨੋ ਘੋਰਵਰ੍ਪਸਃ
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਜਨਮੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਅਟਲ, ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।
ਯੁਵਾਨੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਜਰਾ ਅਭੋਗ੍ਘਨੋ ਵਵਕ੍ਸ਼ੁਰਧ੍ਰਿਗਾਵਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਇਵ । ਦृਲ਼੍ਹਾ ਚਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਪ੍ਰ ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਮਜ੍ਮਨਾ
ਨੌਜਵਾਨ, ਹੇ ਰੁਦਰਾਂ, ਅਮਰ, ਬਿਨਾ ਉਮਰ ਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੇ ਹੋ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਚਿਤ੍ਰੈਰਞ੍ਜਿਭਿਰ੍ਵਪੁषੇ ਵ੍ਯਞ੍ਜਤੇ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਸੁ ਰੁਕ੍ਮਾਁ ਅਧਿ ਯੇਤਿਰੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਅਂਸੇष੍ਵੇषਾਂ ਨਿ ਮਿਮृਕ੍ਸ਼ੁਰृष੍ਟਯਃ ਸਾਕਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ੍ਵਧਯਾ ਦਿਵੋ ਨਰਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਲਟਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਲੋਕ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮੇ ਹਨ।
ਈਸ਼ਾਨਕृਤੋ ਧੁਨਯੋ ਰਿਸ਼ਾਦਸੋ ਵਾਤਾਨ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤਸ੍ਤਵਿषੀਭਿਰਕ੍ਰਤ । ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯੂਧਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਧੂਤਯੋ ਭੂਮਿਂ ਪਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਯਸਾ ਪਰਿਜ੍ਰਯਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਬਣੇ, ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੇ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਅਸਮਾਨੀ, ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਪੋ ਮਰੁਤਃ ਸੁਦਾਨਵਃ ਪਯੋ ਘृਤਵਦ੍ਵਿਦਥੇष੍ਵਾਭੁਵਃ । ਅਤ੍ਯਂ ਨ ਮਿਹੇ ਵਿ ਨਯਨ੍ਤਿ ਵਾਜਿਨਮੁਤ੍ਸਂ ਦੁਹਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਮਰੁਤ, ਦਾਨੀ, ਪਾਣੀ ਘੀ ਵਾਲਾ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੀਂਹ ਵਿਚ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਥਣ ਨੂੰ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਦੁਹਦੇ ਹਨ।
ਮਹਿषਾਸੋ ਮਾਯਿਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨਵੋ ਗਿਰਯੋ ਨ ਸ੍ਵਤਵਸੋ ਰਘੁष੍ਯਦਃ । ਮृਗਾ ਇਵ ਹਸ੍ਤਿਨਃ ਖਾਦਥਾ ਵਨਾ ਯਦਾਰੁਣੀषੁ ਤਵਿषੀਰਯੁਗ੍ਧ੍ਵਮ੍
ਮਹਿਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਾਦੂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਮਕ ਵਿਚ ਰੰਗੀਨ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕੇ, ਮਦਦ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਹਨ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਲਾਲੀ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
ਸਿਂਹਾ ਇਵ ਨਾਨਦਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਪਿਸ਼ਾ ਇਵ ਸੁਪਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਃ । ਕ੍ਸ਼ਪੋ ਜਿਨ੍ਵਨ੍ਤਃ ਪृषਤੀਭਿਰृष੍ਟਿਭਿਃ ਸਮਿਤ੍ਸਬਾਧਃ ਸ਼ਵਸਾਹਿਮਨ੍ਯਵਃ
ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਚਿੱਟੇ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਿੱਟੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ।
ਰੋਦਸੀ ਆ ਵਦਤਾ ਗਣਸ਼੍ਰਿਯੋ ਨृषਾਚਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਵਸਾਹਿਮਨ੍ਯਵਃ । ਆ ਵਨ੍ਧੁਰੇष੍ਵਮਤਿਰ੍ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਨ ਤਸ੍ਥੌ ਮਰੁਤੋ ਰਥੇषੁ ਵਃ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਤੁਹਾਡੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸੋ ਰਯਿਭਿਃ ਸਮੋਕਸਃ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲਾਸਸ੍ਤਵਿषੀਭਿਰ੍ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨਃ । ਅਸ੍ਤਾਰ ਇषੁਂ ਦਧਿਰੇ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਰਨਨ੍ਤਸ਼ੁष੍ਮਾ ਵृषਖਾਦਯੋ ਨਰਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕਠੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਹ ਮਰੁਤ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਧਨੁ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਯੋਧੇ ਤਿਆਰ ਹਨ।