ਏਤਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਿ ਕਾਰਵਃ । ਤੇ ਸ੍ਤੋਭਨ੍ਤ ਊਰ੍ਜਮਾਵਨ੍ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਂ ਪੌਰਾਸੋ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਧੀਤਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਇਹ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਵੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਵਗਾ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਵਸੇ ਸੁਕृਤ੍ਯਯਾ ਯੇषਾਂ ਸੁਤੇषੁ ਮਨ੍ਦਸੇ । ਯਥਾ ਸਂਵਰ੍ਤੇ ਅਮਦੋ ਯਥਾ ਕृਸ਼ ਏਵਾਸ੍ਮੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਤ੍ਸ੍ਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਚੋੜੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਦਦ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੰਵਰਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸੋ ਗਨ੍ਤਨੋਪ ਨਃ । ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਵਸੇ ਨ ਆ ਗਮਞ੍ਛृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮਰੁਤੋ ਹਵਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆ ਜਾਣ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ। ਵੱਸੂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ ਜਾਣ, ਮਰੁਤ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ।
ਪੂषਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹਵਨਂ ਮੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਵਨ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਆਪੋ ਵਾਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਪृਥਿਵੀ ਹਵਮ੍
ਪੂਸ਼ਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਮੇਰੀ ਹਵਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਸੱਤ ਦਰਿਆ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਧੋ ਅਸ੍ਤਿ ਤੇ ਮਾਘੋਨਂ ਮਘਵਤ੍ਤਮ । ਤੇਨ ਨੋ ਬੋਧਿ ਸਧਮਾਦ੍ਯੋ ਵृਧੇ ਭਗੋ ਦਾਨਾਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ। ਭਾਗਾ, ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ।
ਆਜਿਪਤੇ ਨृਪਤੇ ਤ੍ਵਮਿਦ੍ਧਿ ਨੋ ਵਾਜ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਸੁਕ੍ਰਤੋ । ਵੀਤੀ ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਰੁਤ ਦੇਵਵੀਤਿਭਿਃ ਸਸਵਾਂਸੋ ਵਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਿਰੇ
ਹੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਰ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ। ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਣੇ ਜਾਈਏ।
ਸਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਰ੍ਯ ਆਸ਼ਿष ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਯੁਰ੍ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਘਵਨ੍ਨੁਪਾਵਸੇ ਧੁਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮ੍
ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤਾਂ ਦੇ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਵੰਡ।
ਵਯਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਵਿਧੇਮ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਮਹਿ ਸ੍ਥੂਰਂ ਸ਼ਸ਼ਯਂ ਰਾਧੋ ਅਹ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵਾਯ ਨਿ ਤੋਸ਼ਯ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ। ਵੱਡਾ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਰੌਣਕਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਪ੍ਰਸਕਣਵਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।
ਭੂਰੀਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਂ ਵ੍ਯਖ੍ਯਮਭ੍ਯਾਯਤਿ । ਰਾਧਸ੍ਤੇ ਦਸ੍ਯਵੇ ਵृਕ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਧਨ, ਹੇ ਭੈੜੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ ਉਕ੍ਸ਼ਣੋ ਦਿਵਿ ਤਾਰੋ ਨ ਰੋਚਨ੍ਤੇ । ਮਹ੍ਨਾ ਦਿਵਂ ਨ ਤਸ੍ਤਭੁਃ
ਸੌ ਚਿੱਟੇ ਬਲਦ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।
ਸ਼ਤਂ ਵੇਣੂਞ੍ਛਤਂ ਸ਼ੁਨਃ ਸ਼ਤਂ ਚਰ੍ਮਾਣਿ ਮ੍ਲਾਤਾਨਿ । ਸ਼ਤਂ ਮੇ ਬਲ੍ਬਜਸ੍ਤੁਕਾ ਅਰੁषੀਣਾਂ ਚਤੁਃਸ਼ਤਮ੍
ਸੌ ਕਣੀਆਂ, ਸੌ ਕੁੱਤੇ, ਸੌ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਖਾਲਾਂ, ਸੌ ਉਨ ਦੀਆਂ ਗੁੱਛੀਆਂ, ਤੇ ਚਾਰ ਸੌ ਲਾਲੀਆਂ।
ਸੁਦੇਵਾ ਸ੍ਥ ਕਾਣ੍ਵਾਯਨਾ ਵਯੋਵਯੋ ਵਿਚਰਨ੍ਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਸੋ ਨ ਚਙ੍ਕ੍ਰਮਤ
ਕਾਣਵਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਸੁਭਾਗੇ ਹਨ, ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਜਵਾਨੀ ਤੱਕ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਆਦਿਤ੍ਸਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚਰ੍ਕਿਰਨ੍ਨਾਨੂਨਸ੍ਯ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਸ਼੍ਯਾਵੀਰਤਿਧ੍ਵਸਨ੍ਪਥਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਚਨ ਸਂਨਸ਼ੇ
ਸੱਤੋਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਕਾਲੇ, ਧੂੜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ, ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਵੀ ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਦਸ੍ਯਵੇ ਵृਕ ਰਾਧੋ ਅਦਰ੍ਸ਼੍ਯਹ੍ਰਯਮ੍ । ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਪ੍ਰਥਿਨਾ ਸ਼ਵਃ
ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਹੇ ਭੈੜੇ, ਤੇਰਾ ਧਨ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ, ਕਦੇ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ। ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਂਗ।
ਦਸ਼ ਮਹ੍ਯਂ ਪੌਤਕ੍ਰਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾ ਦਸ੍ਯਵੇ ਵृਕਃ । ਨਿਤ੍ਯਾਦ੍ਰਾਯੋ ਅਮਂਹਤ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਪੂਤਕ੍ਰਤੁ; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਭੈੜੇ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਤਂ ਮੇ ਗਰ੍ਦਭਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੂਰ੍ਣਾਵਤੀਨਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਦਾਸਾਁ ਅਤਿ ਸ੍ਰਜਃ
ਸੌ ਮੇਰੇ ਗਧੇ, ਸੌ ਉਨ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਦਾਸ ਤੇ ਕਈ ਹਾਰਾਂ।
ਤਤ੍ਰੋ ਅਪਿ ਪ੍ਰਾਣੀਯਤ ਪੂਤਕ੍ਰਤਾਯੈ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਮਿਨ੍ਨ ਯੂਥ੍ਯਾਮ੍
ਉਥੇ, ਪੂਤਕ੍ਰਤੁ ਲਈ, ਸਾਫ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ। ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ।
ਅਚੇਤ੍ਯਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਕਿਤੁਰ੍ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ ਸ ਸੁਮਦ੍ਰਥਃ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਬृਹਤ੍ਸੂਰੋ ਅਰੋਚਤ ਦਿਵਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਅਰੋਚਤ
ਅਗਨਿ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਅਗਨਿ, ਸਾਫ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਚਮਕਿਆ; ਵੱਡਾ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਿਆ, ਸੂਰਜ ਚਮਕਿਆ।
ਯੁਵਂ ਦੇਵਾ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥੇਨ ਤਵਿषਂ ਯਜਤ੍ਰਾ । ਆਗਚ੍ਛਤਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸ਼ਚੀਭਿਰਿਦਂ ਤृਤੀਯਂ ਸਵਨਂ ਪਿਬਾਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ। ਨਾਸਤਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਓ; ਤੀਜੇ ਸਵਨ 'ਤੇ ਪੀਓ।
ਯੁਵਾਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯ ਏਕਾਦਸ਼ਾਸਃ ਸਤ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਦृਸ਼ੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸਵਨਂ ਜੁषਾਣਾ ਪਾਤਂ ਸੋਮਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੀਦ੍ਯਗ੍ਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਸੱਚੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹੋ। ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਤੇ ਸਵਨ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਅਸ਼ਵਿਨ; ਸੋਮ ਪੀਓ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
ਪਨਾਯ੍ਯਂ ਤਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕृਤਂ ਵਾਂ ਵृषਭੋ ਦਿਵੋ ਰਜਸਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ਂਸਾ ਉਤ ਯੇ ਗਵਿष੍ਟੌ ਸਰ੍ਵਾਁ ਇਤ੍ਤਾਁ ਉਪ ਯਾਤਾ ਪਿਬਧ੍ਯੈ
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ; ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਾਂਡ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਵਡਿਆਈਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਪੀਓ।
ਅਯਂ ਵਾਂ ਭਾਗੋ ਨਿਹਿਤੋ ਯਜਤ੍ਰੇਮਾ ਗਿਰੋ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪ ਯਾਤਮ੍ । ਪਿਬਤਂ ਸੋਮਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਸ੍ਮੇ ਪ੍ਰ ਦਾਸ਼੍ਵਾਂਸਮਵਤਂ ਸ਼ਚੀਭਿਃ
ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ; ਇਹ ਗੀਤ, ਨਾਸਤਿਆ, ਨੇੜੇ ਆਓ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਓ; ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿਓ।
ਯਮृਤ੍ਵਿਜੋ ਬਹੁਧਾ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤਃ ਸਚੇਤਸੋ ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਵਹਨ੍ਤਿ । ਯੋ ਅਨੂਚਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯੁਕ੍ਤ ਆਸੀਤ੍ਕਾ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸਂਵਿਤ੍
ਯਾਜਕ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਏਕ ਏਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਬਹੁਧਾ ਸਮਿਦ੍ਧ ਏਕਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਪ੍ਰਭੂਤਃ । ਏਕੈਵੋषਾਃ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਿ ਭਾਤ੍ਯੇਕਂ ਵਾ ਇਦਂ ਵਿ ਬਭੂਵ ਸਰ੍ਵਮ੍
ਅਗਨਿ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਥਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇੱਕ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਨ੍ਤਂ ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰਂ ਸੁਖਂ ਰਥਂ ਸੁषਦਂ ਭੂਰਿਵਾਰਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਾਮਘਾ ਯਸ੍ਯ ਯੋਗੇऽਧਿਜਜ੍ਞੇ ਤਂ ਵਾਂ ਹੁਵੇ ਅਤਿ ਰਿਕ੍ਤਂ ਪਿਬਧ੍ਯੈ
ਮੈਂ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਦਾਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਓ, ਖਾਲੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੀਣ ਲਈ।
ਇਮਾਨਿ ਵਾਂ ਭਾਗਧੇਯਾਨਿ ਸਿਸ੍ਰਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪ੍ਰ ਮਹੇ ਸੁਤੇषੁ ਵਾਮ੍ । ਯਜ੍ਞੇਯਜ੍ਞੇ ਹ ਸਵਨਾ ਭੁਰਣ੍ਯਥੋ ਯਤ੍ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਥਃ
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਹਰ ਇਕ ਯਜਨਾ ਤੇ ਹਰ ਇਕ ਹਵਨ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਉਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍षਿਧ੍ਵਰੀਰੋषਧੀਰਾਪ ਆਸ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਮਹਿਮਾਨਮਾਸ਼ਤ । ਯਾ ਸਿਸ੍ਰਤੂ ਰਜਸਃ ਪਾਰੇ ਅਧ੍ਵਨੋ ਯਯੋਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਨਕਿਰਾਦੇਵ ਓਹਤੇ
ਉਦੋਂ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ; ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਕृਸ਼ਸ੍ਯ ਵਾਂ ਮਧ੍ਵ ਊਰ੍ਮਿਂ ਦੁਹਤੇ ਸਪ੍ਤ ਵਾਣੀਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਦਾਸ਼੍ਵਾਂਸਮਵਤਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਯੋ ਵਾਮਦਬ੍ਧੋ ਅਭਿ ਪਾਤਿ ਚਿਤ੍ਤਿਭਿਃ
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ: ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੱਤ ਬੋਲੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਮਧ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਿਕਾਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਖੀ ਹੇਠਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪ੍ਰੁषਃ ਸੌਮ੍ਯਾ ਜੀਰਦਾਨਵਃ ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਦਨ ऋਤਸ੍ਯ । ਯਾ ਹ ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਧਤ੍ਤਂ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਘਿਉ ਵਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਘਿਉ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੋ।
ਅਵੋਚਾਮ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵੇषਾਭ੍ਯਾਂ ਮਹਿਮਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਸ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਾਪ੍ਤੇਭਿਰਵਤਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ
ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਸੱਤ ਘਿਉ ਵਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ।