ਅਸ੍ਤਾਵਿ ਮਨ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵੋਚਤ । ਪੂਰ੍ਵੀਰृਤਸ੍ਯ ਬृਹਤੀਰਨੂषਤ ਸ੍ਤੋਤੁਰ੍ਮੇਧਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ
ਪੁਰਾਣਾ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਯੋ ਬृਹਤੀਰਧੂਨੁਤ ਸਂ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸਮੁ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸਂ ਗਵਾਸ਼ਿਰਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਮਨ੍ਦਿषੁਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਮਂ ਤ੍ਵਾ ਮਘੋਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚ ਵृषਭਾਣਾਮ੍ । ਪੂਰ੍ਭਿਤ੍ਤਮਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਵਿਦਮੀਸ਼ਾਨਂ ਰਾਯ ਈਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਯ ਆਯੁਂ ਕੁਤ੍ਸਮਤਿਥਿਗ੍ਵਮਰ੍ਦਯੋ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ, ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਾਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਰਸਂ ਮਧ੍ਵਃ ਸਿਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਰਯਃ । ਯੇ ਪਰਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ ਜਨੇष੍ਵਾ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤੀਨ੍ਦਵਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੇ ਦਰਿਆ ਮਿੱਠਾਸ ਦਾ ਸਰੂਤ ਪਾ ਦੇਣ। ਜੋ ਦੂਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਨੇੜੇ ਨਿਚੋੜੇ ਇੰਦਵ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਜਹਿ ਚਾਵ ਚਾ ਕृਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸੁ । ਸ਼ੀष੍ਟੇषੁ ਚਿਤ੍ਤੇ ਮਦਿਰਾਸੋ ਅਂਸ਼ਵੋ ਯਤ੍ਰਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤृਮ੍ਪਸਿ
ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ; ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉਥੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਰੁਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੇਦੀਯ ਏਦਿਹਿ ਮਿਤਮੇਧਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਆ ਸ਼ਂਤਮ ਸ਼ਂਤਮਾਭਿਰਭਿष੍ਟਿਭਿਰਾ ਸ੍ਵਾਪੇ ਸ੍ਵਾਪਿਭਿਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਮਿੱਤਰ ਭਾਵਾਂ ਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਦਗਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਆਜਿਤੁਰਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਂ ਕृਧਿ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਾਭਗਮ੍ । ਪ੍ਰ ਸੂ ਤਿਰਾ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਯੇ ਤ ਉਕ੍ਥਿਨਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁਨਤ ਆਨੁषਕ੍
ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤਵਾਨ ਬਣਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸਾਧਿष੍ਠੋऽਵਸੇ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਭਰੇषੁ ਤੇ । ਵਯਂ ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਰੁਤ ਦੇਵਹੂਤਿਭਿਃ ਸਸਵਾਂਸੋ ਮਨਾਮਹੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਹੋਈਏ, ਤੇਰੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ। ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਹਿ ਤੇ ਹਰਿਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾਜਯੁਰਾਜਿਂ ਯਾਮਿ ਸਦੋਤਿਭਿਃ । ਤ੍ਵਾਮਿਦੇਵ ਤਮਮੇ ਸਮਸ਼੍ਵਯੁਰ੍ਗਵ੍ਯੁਰਗ੍ਰੇ ਮਥੀਨਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਖੋਜਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਿ ਕਾਰਵਃ । ਤੇ ਸ੍ਤੋਭਨ੍ਤ ਊਰ੍ਜਮਾਵਨ੍ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਂ ਪੌਰਾਸੋ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਧੀਤਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਇਹ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਵੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਵਗਾ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਵਸੇ ਸੁਕृਤ੍ਯਯਾ ਯੇषਾਂ ਸੁਤੇषੁ ਮਨ੍ਦਸੇ । ਯਥਾ ਸਂਵਰ੍ਤੇ ਅਮਦੋ ਯਥਾ ਕृਸ਼ ਏਵਾਸ੍ਮੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਤ੍ਸ੍ਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਚੋੜੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਦਦ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੰਵਰਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸੋ ਗਨ੍ਤਨੋਪ ਨਃ । ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਵਸੇ ਨ ਆ ਗਮਞ੍ਛृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮਰੁਤੋ ਹਵਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆ ਜਾਣ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ। ਵੱਸੂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ ਜਾਣ, ਮਰੁਤ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ।
ਪੂषਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹਵਨਂ ਮੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਵਨ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਆਪੋ ਵਾਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਪृਥਿਵੀ ਹਵਮ੍
ਪੂਸ਼ਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਮੇਰੀ ਹਵਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਸੱਤ ਦਰਿਆ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਧੋ ਅਸ੍ਤਿ ਤੇ ਮਾਘੋਨਂ ਮਘਵਤ੍ਤਮ । ਤੇਨ ਨੋ ਬੋਧਿ ਸਧਮਾਦ੍ਯੋ ਵृਧੇ ਭਗੋ ਦਾਨਾਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ। ਭਾਗਾ, ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ।
ਆਜਿਪਤੇ ਨृਪਤੇ ਤ੍ਵਮਿਦ੍ਧਿ ਨੋ ਵਾਜ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਸੁਕ੍ਰਤੋ । ਵੀਤੀ ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਰੁਤ ਦੇਵਵੀਤਿਭਿਃ ਸਸਵਾਂਸੋ ਵਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਿਰੇ
ਹੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਰ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ। ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਣੇ ਜਾਈਏ।
ਸਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਰ੍ਯ ਆਸ਼ਿष ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਯੁਰ੍ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਘਵਨ੍ਨੁਪਾਵਸੇ ਧੁਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮ੍
ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤਾਂ ਦੇ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਵੰਡ।
ਵਯਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਵਿਧੇਮ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਮਹਿ ਸ੍ਥੂਰਂ ਸ਼ਸ਼ਯਂ ਰਾਧੋ ਅਹ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵਾਯ ਨਿ ਤੋਸ਼ਯ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ। ਵੱਡਾ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਰੌਣਕਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਪ੍ਰਸਕਣਵਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।
ਭੂਰੀਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਂ ਵ੍ਯਖ੍ਯਮਭ੍ਯਾਯਤਿ । ਰਾਧਸ੍ਤੇ ਦਸ੍ਯਵੇ ਵृਕ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਧਨ, ਹੇ ਭੈੜੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ ਉਕ੍ਸ਼ਣੋ ਦਿਵਿ ਤਾਰੋ ਨ ਰੋਚਨ੍ਤੇ । ਮਹ੍ਨਾ ਦਿਵਂ ਨ ਤਸ੍ਤਭੁਃ
ਸੌ ਚਿੱਟੇ ਬਲਦ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।
ਸ਼ਤਂ ਵੇਣੂਞ੍ਛਤਂ ਸ਼ੁਨਃ ਸ਼ਤਂ ਚਰ੍ਮਾਣਿ ਮ੍ਲਾਤਾਨਿ । ਸ਼ਤਂ ਮੇ ਬਲ੍ਬਜਸ੍ਤੁਕਾ ਅਰੁषੀਣਾਂ ਚਤੁਃਸ਼ਤਮ੍
ਸੌ ਕਣੀਆਂ, ਸੌ ਕੁੱਤੇ, ਸੌ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਖਾਲਾਂ, ਸੌ ਉਨ ਦੀਆਂ ਗੁੱਛੀਆਂ, ਤੇ ਚਾਰ ਸੌ ਲਾਲੀਆਂ।
ਸੁਦੇਵਾ ਸ੍ਥ ਕਾਣ੍ਵਾਯਨਾ ਵਯੋਵਯੋ ਵਿਚਰਨ੍ਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਸੋ ਨ ਚਙ੍ਕ੍ਰਮਤ
ਕਾਣਵਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਸੁਭਾਗੇ ਹਨ, ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਜਵਾਨੀ ਤੱਕ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਆਦਿਤ੍ਸਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚਰ੍ਕਿਰਨ੍ਨਾਨੂਨਸ੍ਯ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਸ਼੍ਯਾਵੀਰਤਿਧ੍ਵਸਨ੍ਪਥਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਚਨ ਸਂਨਸ਼ੇ
ਸੱਤੋਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਕਾਲੇ, ਧੂੜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ, ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਵੀ ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਦਸ੍ਯਵੇ ਵृਕ ਰਾਧੋ ਅਦਰ੍ਸ਼੍ਯਹ੍ਰਯਮ੍ । ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਪ੍ਰਥਿਨਾ ਸ਼ਵਃ
ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਹੇ ਭੈੜੇ, ਤੇਰਾ ਧਨ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ, ਕਦੇ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ। ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਂਗ।
ਦਸ਼ ਮਹ੍ਯਂ ਪੌਤਕ੍ਰਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾ ਦਸ੍ਯਵੇ ਵृਕਃ । ਨਿਤ੍ਯਾਦ੍ਰਾਯੋ ਅਮਂਹਤ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਪੂਤਕ੍ਰਤੁ; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਭੈੜੇ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਤਂ ਮੇ ਗਰ੍ਦਭਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੂਰ੍ਣਾਵਤੀਨਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਦਾਸਾਁ ਅਤਿ ਸ੍ਰਜਃ
ਸੌ ਮੇਰੇ ਗਧੇ, ਸੌ ਉਨ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਦਾਸ ਤੇ ਕਈ ਹਾਰਾਂ।
ਤਤ੍ਰੋ ਅਪਿ ਪ੍ਰਾਣੀਯਤ ਪੂਤਕ੍ਰਤਾਯੈ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਮਿਨ੍ਨ ਯੂਥ੍ਯਾਮ੍
ਉਥੇ, ਪੂਤਕ੍ਰਤੁ ਲਈ, ਸਾਫ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ। ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ।
ਅਚੇਤ੍ਯਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਕਿਤੁਰ੍ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ ਸ ਸੁਮਦ੍ਰਥਃ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਬृਹਤ੍ਸੂਰੋ ਅਰੋਚਤ ਦਿਵਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਅਰੋਚਤ
ਅਗਨਿ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਅਗਨਿ, ਸਾਫ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਚਮਕਿਆ; ਵੱਡਾ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਿਆ, ਸੂਰਜ ਚਮਕਿਆ।
ਯੁਵਂ ਦੇਵਾ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥੇਨ ਤਵਿषਂ ਯਜਤ੍ਰਾ । ਆਗਚ੍ਛਤਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸ਼ਚੀਭਿਰਿਦਂ ਤृਤੀਯਂ ਸਵਨਂ ਪਿਬਾਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ। ਨਾਸਤਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਓ; ਤੀਜੇ ਸਵਨ 'ਤੇ ਪੀਓ।
ਯੁਵਾਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯ ਏਕਾਦਸ਼ਾਸਃ ਸਤ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਦृਸ਼ੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸਵਨਂ ਜੁषਾਣਾ ਪਾਤਂ ਸੋਮਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੀਦ੍ਯਗ੍ਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਸੱਚੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹੋ। ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਤੇ ਸਵਨ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਅਸ਼ਵਿਨ; ਸੋਮ ਪੀਓ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।