ਏਤਾਵਤਸ੍ਤੇ ਵਸੋ ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਸ਼ੂਰ ਨਵ੍ਯਸਃ । ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਵ ਏਤਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਵ੍ਯੇ ਧਨੇ ਯਥਾ ਵਸ਼ਂ ਦਸ਼ਵ੍ਰਜੇ
ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਇਤਨੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਏਤਸ਼ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਸ ਗੋ-ਝੁੰਡ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਏ.
ਯਥਾ ਕਣ੍ਵੇ ਮਘਵਨ੍ਮੇਧੇ ਅਧ੍ਵਰੇ ਦੀਰ੍ਘਨੀਥੇ ਦਮੂਨਸਿ । ਯਥਾ ਗੋਸ਼ਰ੍ਯੇ ਅਸਿषਾਸੋ ਅਦ੍ਰਿਵੋ ਮਯਿ ਗੋਤ੍ਰਂ ਹਰਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਣਵ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਲੰਮੇ ਚੱਲਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਗੋ-ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ.
ਯਥਾ ਮਨੌ ਸਾਂਵਰਣੌ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਪਿਬਃ ਸੁਤਮ੍ । ਨੀਪਾਤਿਥੌ ਮਘਵਨ੍ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥੌ ਪੁष੍ਟਿਗੌ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਗੌ ਸਚਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਨੁ ਤੇ ਸਾਂਵਰਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਏ.
ਪਾਰ੍षਦ੍ਵਾਣਃ ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵਂ ਸਮਸਾਦਯਚ੍ਛਯਾਨਂ ਜਿਵ੍ਰਿਮੁਦ੍ਧਿਤਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਸਿषਾਸਦ੍ਗਵਾਮृषਿਸ੍ਤ੍ਵੋਤੋ ਦਸ੍ਯਵੇ ਵृਕਃ
ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਕਣਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਜਗਾ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ; ਤੂੰ, ਬਲਵਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦਾਸਯੂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਵੈਰੀ ਬਣਿਆ.
ਯ ਉਕ੍ਥੇਭਿਰ੍ਨ ਵਿਨ੍ਧਤੇ ਚਿਕਿਦ੍ਯ ऋषਿਚੋਦਨਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਮਚ੍ਛਾ ਵਦ ਨਵ੍ਯਸ੍ਯਾ ਮਤ੍ਯਰਿष੍ਯਨ੍ਤਂ ਨ ਭੋਜਸੇ
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸੁਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ.
ਯਸ੍ਮਾ ਅਰ੍ਕਂ ਸਪ੍ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਣਮਾਨृਚੁਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾਤੁਮੁਤ੍ਤਮੇ ਪਦੇ । ਸ ਤ੍ਵਿਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਿਕ੍ਰਦਦਾਦਿਜ੍ਜਨਿष੍ਟ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਸੱਤ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ—ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ.
ਯੋ ਨੋ ਦਾਤਾ ਵਸੂਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਹੂਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਮਤਿਂ ਨਵੀਯਸੀਂ ਗਮੇਮ ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ
ਜੋ ਸਾਡਾ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਨ ਮਿਹਰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਝੁੰਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ.
ਯਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਂ ਵਸੋ ਦਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ.
ਕਦਾ ਚਨ ਸ੍ਤਰੀਰਸਿ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਸ਼੍ਚਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਉਪੋਪੇਨ੍ਨੁ ਮਘਵਨ੍ਭੂਯ ਇਨ੍ਨੁ ਤੇ ਦਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪृਚ੍ਯਤੇ
ਕਦੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇਂਗਾ? ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਭਗਤ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇਗਾ? ਤੇਰਾ ਦਾਨ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਵੇ; ਤੇਰੀ ਦਿਵਯ ਦਿਆਲਤਾ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਪ੍ਰ ਯੋ ਨਨਕ੍ਸ਼ੇ ਅਭ੍ਯੋਜਸਾ ਕ੍ਰਿਵਿਂ ਵਧੈਃ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਨਿਘੋषਯਨ੍ । ਯਦੇਦਸ੍ਤਮ੍ਭੀਤ੍ਪ੍ਰਥਯਨ੍ਨਮੂਂ ਦਿਵਮਾਦਿਜ੍ਜਨਿष੍ਟ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਵੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਤੂੰ ਦੂਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ ਤੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਤਦ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ.
ਯਸ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵ ਆਰ੍ਯੋ ਦਾਸਃ ਸ਼ੇਵਧਿਪਾ ਅਰਿਃ । ਤਿਰਸ਼੍ਚਿਦਰ੍ਯੇ ਰੁਸ਼ਮੇ ਪਰੀਰਵਿ ਤੁਭ੍ਯੇਤ੍ਸੋ ਅਜ੍ਯਤੇ ਰਯਿਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹਰ ਆਰਯ, ਹਰ ਦਾਸ, ਹਰ ਸਾਥੀ, ਹਰ ਵੈਰੀ ਹਨ; ਆਰਯਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਕਠੋਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਦੌਲਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਤੁਰਣ੍ਯਵੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਰ੍ਕਮਾਨृਚੁਃ । ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਃ ਪਪ੍ਰਥੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਸ਼ਵੋऽਸ੍ਮੇ ਸੁਵਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਚਲਾਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾ, ਘੀ ਵਗਦਾ ਭਜਨ ਗਾਇਆ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਫੈਲ ਗਈ, ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ.
ਯਥਾ ਮਨੌ ਵਿਵਸ੍ਵਤਿ ਸੋਮਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾਪਿਬਃ ਸੁਤਮ੍ । ਯਥਾ ਤ੍ਰਿਤੇ ਛਨ੍ਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜੁਜੋषਸ੍ਯਾਯੌ ਮਾਦਯਸੇ ਸਚਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਮਨੁ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ.
ਪृषਧ੍ਰੇ ਮੇਧ੍ਯੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਵਾਨੇ ਅਮਨ੍ਦਥਾਃ । ਯਥਾ ਸੋਮਂ ਦਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਦਸ਼ੋਣ੍ਯੇ ਸ੍ਯੂਮਰਸ਼੍ਮਾਵृਜੂਨਸਿ
ਪ੍ਰਸ਼ਧਰ, ਮੇਧਿਆ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰ, ਦਸ਼ੋਣਿਆ ਤੇ ਸਯੂਮਰਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈਂ.
ਯ ਉਕ੍ਥਾ ਕੇਵਲਾ ਦਧੇ ਯਃ ਸੋਮਂ ਧृषਿਤਾਪਿਬਤ੍ । ਯਸ੍ਮੈ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਦਾ ਵਿਚਕ੍ਰਮ ਉਪ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਭਿਃ
ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਭਜਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਨੂੰ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਪੀਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ.
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇषੁ ਚਾਕਨੋ ਵਾਜੇ ਵਾਜਿਞ੍ਛਤਕ੍ਰਤੋ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਸੁਦੁਘਾਮਿਵ ਗੋਦੁਹੋ ਜੁਹੂਮਸਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਜਿਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ—ਉਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ, ਇਜ਼ਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.
ਯੋ ਨੋ ਦਾਤਾ ਸ ਨਃ ਪਿਤਾ ਮਹਾਁ ਉਗ੍ਰ ਈਸ਼ਾਨਕृਤ੍ । ਅਯਾਮਨ੍ਨੁਗ੍ਰੋ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਰ੍ਗੋਰਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਦਾਤੁ ਨਃ
ਜੋ ਸਾਡਾ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਰਾਜਾ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ.
ਯਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਂ ਵਸੋ ਦਾਨਾਯ ਮਂਹਸੇ ਸ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਮਿਨ੍ਵਤਿ । ਵਸੂਯਵੋ ਵਸੁਪਤਿਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਸ੍ਤੋਮੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ, ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਇੰਦਰ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ.
ਕਦਾ ਚਨ ਪ੍ਰ ਯੁਚ੍ਛਸ੍ਯੁਭੇ ਨਿ ਪਾਸਿ ਜਨ੍ਮਨੀ । ਤੁਰੀਯਾਦਿਤ੍ਯ ਹਵਨਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਾ ਤਸ੍ਥਾਵਮृਤਂ ਦਿਵਿ
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਦੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇਗਾ? ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਅਮਰ ਬਲ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਚੌਥੀ ਹਵਨ ਤੇ ਸਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ।
ਯਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੋ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਗਿਰ ਉਤ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਵਸੋ ਕਣ੍ਵਵਚ੍ਛृਣੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਵੱਸ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਤੁਤੀਆਂ ਸੁਣ, ਕਣਵਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵੀ ਸੁਣ।
ਅਸ੍ਤਾਵਿ ਮਨ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵੋਚਤ । ਪੂਰ੍ਵੀਰृਤਸ੍ਯ ਬृਹਤੀਰਨੂषਤ ਸ੍ਤੋਤੁਰ੍ਮੇਧਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ
ਪੁਰਾਣਾ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਯੋ ਬृਹਤੀਰਧੂਨੁਤ ਸਂ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸਮੁ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸਂ ਗਵਾਸ਼ਿਰਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਮਨ੍ਦਿषੁਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਮਂ ਤ੍ਵਾ ਮਘੋਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚ ਵृषਭਾਣਾਮ੍ । ਪੂਰ੍ਭਿਤ੍ਤਮਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਵਿਦਮੀਸ਼ਾਨਂ ਰਾਯ ਈਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਯ ਆਯੁਂ ਕੁਤ੍ਸਮਤਿਥਿਗ੍ਵਮਰ੍ਦਯੋ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ, ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਾਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਰਸਂ ਮਧ੍ਵਃ ਸਿਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਰਯਃ । ਯੇ ਪਰਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ ਜਨੇष੍ਵਾ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤੀਨ੍ਦਵਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੇ ਦਰਿਆ ਮਿੱਠਾਸ ਦਾ ਸਰੂਤ ਪਾ ਦੇਣ। ਜੋ ਦੂਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਨੇੜੇ ਨਿਚੋੜੇ ਇੰਦਵ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਜਹਿ ਚਾਵ ਚਾ ਕृਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸੁ । ਸ਼ੀष੍ਟੇषੁ ਚਿਤ੍ਤੇ ਮਦਿਰਾਸੋ ਅਂਸ਼ਵੋ ਯਤ੍ਰਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤृਮ੍ਪਸਿ
ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ; ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉਥੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਰੁਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੇਦੀਯ ਏਦਿਹਿ ਮਿਤਮੇਧਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਆ ਸ਼ਂਤਮ ਸ਼ਂਤਮਾਭਿਰਭਿष੍ਟਿਭਿਰਾ ਸ੍ਵਾਪੇ ਸ੍ਵਾਪਿਭਿਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਮਿੱਤਰ ਭਾਵਾਂ ਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਦਗਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਆਜਿਤੁਰਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਂ ਕृਧਿ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਾਭਗਮ੍ । ਪ੍ਰ ਸੂ ਤਿਰਾ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਯੇ ਤ ਉਕ੍ਥਿਨਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁਨਤ ਆਨੁषਕ੍
ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤਵਾਨ ਬਣਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸਾਧਿष੍ਠੋऽਵਸੇ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਭਰੇषੁ ਤੇ । ਵਯਂ ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਰੁਤ ਦੇਵਹੂਤਿਭਿਃ ਸਸਵਾਂਸੋ ਮਨਾਮਹੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਹੋਈਏ, ਤੇਰੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ। ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਹਿ ਤੇ ਹਰਿਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾਜਯੁਰਾਜਿਂ ਯਾਮਿ ਸਦੋਤਿਭਿਃ । ਤ੍ਵਾਮਿਦੇਵ ਤਮਮੇ ਸਮਸ਼੍ਵਯੁਰ੍ਗਵ੍ਯੁਰਗ੍ਰੇ ਮਥੀਨਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਖੋਜਦਾ ਹਾਂ।