ਨੇਹ ਭਦ੍ਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਿਨੇ ਨਾਵਯੈ ਨੋਪਯਾ ਉਤ । ਗਵੇ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਧੇਨਵੇ ਵੀਰਾਯ ਚ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਤੇऽਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਇੱਥੇ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਨਾ ਆਉਣ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਜਾਣ ਵਿੱਚ; ਪਰ ਗਾਂ, ਦੁਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਤੇ ਵੀਰ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ—ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ—ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਯਦਾਵਿਰ੍ਯਦਪੀਚ੍ਯਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਸ੍ਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਤੇ ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਪ੍ਤ੍ਯ ਆਰੇ ਅਸ੍ਮਦ੍ਦਧਾਤਨਾਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਜੋ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਜਾਂ ਲੁਕਿਆ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਵੀ ਖਰਾਬ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਟ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ—ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ—ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਯਚ੍ਚ ਗੋषੁ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਮੇ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ । ਤ੍ਰਿਤਾਯ ਤਦ੍ਵਿਭਾਵਰ੍ਯਾਪ੍ਤ੍ਯਾਯ ਪਰਾ ਵਹਾਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਮੰਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਟ੍ਰਿਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਲਈ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਓ—ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ—ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਨਿष੍ਕਂ ਵਾ ਘਾ ਕृਣਵਤੇ ਸ੍ਰਜਂ ਵਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ । ਤ੍ਰਿਤੇ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਾਪ੍ਤ੍ਯੇ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸ੍ਯਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਵੀ ਮੰਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਸੀਂ ਟ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ—ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ—ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਤਦਨ੍ਨਾਯ ਤਦਪਸੇ ਤਂ ਭਾਗਮੁਪਸੇਦੁषੇ । ਤ੍ਰਿਤਾਯ ਚ ਦ੍ਵਿਤਾਯ ਚੋषੋ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਵਹਾਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਖਾਣ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਲੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਤੇ ਤੀਜੇ ਲਈ—ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਂ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ।
ਯਥਾ ਕਲਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ਫਂ ਯਥ ऋਣਂ ਸਂਨਯਾਮਸਿ ।* ਏਵਾ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਾਪ੍ਤ੍ਯੇ ਸਂ ਨਯਾਮਸ੍ਯਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਕ ਟੁਕੜਾ, ਇਕ ਖੁਰ, ਜਾਂ ਕਰਜ਼ਾ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਲਾਭ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਅਜੈष੍ਮਾਦ੍ਯਾਸਨਾਮ ਚਾਭੂਮਾਨਾਗਸੋ ਵਯਮ੍ । ਉषੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਾਦਭੈष੍ਮਾਪ ਤਦੁਚ੍ਛਤ੍ਵਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਬੈਠ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ—ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਂ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ।
ਸ੍ਵਾਦੋਰਭਕ੍ਸ਼ਿ ਵਯਸਃ ਸੁਮੇਧਾਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋ ਵਰਿਵੋਵਿਤ੍ਤਰਸ੍ਯ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਂ ਦੇਵਾ ਉਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸੋ ਮਧੁ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੋ ਅਭਿ ਸਂਚਰਨ੍ਤਿ
ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਚੱਖੀ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਮਿੱਠਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਗਾ ਅਦਿਤਿਰ੍ਭਵਾਸ੍ਯਵਯਾਤਾ ਹਰਸੋ ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯਂ ਜੁषਾਣਃ ਸ਼੍ਰੌष੍ਟੀਵ ਧੁਰਮਨੁ ਰਾਯ ऋਧ੍ਯਾਃ
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਅਦਿਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਰੱਬੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲੜੀ-ਲੜੀ ਲਿਆਉ।
ਅਪਾਮ ਸੋਮਮਮृਤਾ ਅਭੂਮਾਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰਵਿਦਾਮ ਦੇਵਾਨ੍ । ਕਿਂ ਨੂਨਮਸ੍ਮਾਨ੍ਕृਣਵਦਰਾਤਿਃ ਕਿਮੁ ਧੂਰ੍ਤਿਰਮृਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ
ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਅਮਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਹੇ ਅਮਰ, ਇਕ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵ ਹृਦ ਆ ਪੀਤ ਇਨ੍ਦੋ ਪਿਤੇਵ ਸੋਮ ਸੂਨਵੇ ਸੁਸ਼ੇਵਃ । ਸਖੇਵ ਸਖ੍ਯ ਉਰੁਸ਼ਂਸ ਧੀਰਃ ਪ੍ਰ ਣ ਆਯੁਰ੍ਜੀਵਸੇ ਸੋਮ ਤਾਰੀਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਲੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋ, ਸੋਮਾ; ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਦੋਸਤ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਾ।
ਇਮੇ ਮਾ ਪੀਤਾ ਯਸ਼ਸ ਉਰੁष੍ਯਵੋ ਰਥਂ ਨ ਗਾਵਃ ਸਮਨਾਹ ਪਰ੍ਵਸੁ । ਤੇ ਮਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਵਿਸ੍ਰਸਸ਼੍ਚਰਿਤ੍ਰਾਦੁਤ ਮਾ ਸ੍ਰਾਮਾਦ੍ਯਵਯਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਮੈਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਨ ਮਾ ਮਥਿਤਂ ਸਂ ਦਿਦੀਪਃ ਪ੍ਰ ਚਕ੍ਸ਼ਯ ਕृਣੁਹਿ ਵਸ੍ਯਸੋ ਨਃ । ਅਥਾ ਹਿ ਤੇ ਮਦ ਆ ਸੋਮ ਮਨ੍ਯੇ ਰੇਵਾਁ ਇਵ ਪ੍ਰ ਚਰਾ ਪੁष੍ਟਿਮਚ੍ਛ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਘਟਣ ਨਾ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਮਸਤੀਆਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮੈਂ ਤਨਖ਼ਾਹ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ—ਵਧੇਰੇ ਵੱਲ ਵਧ।
ਇषਿਰੇਣ ਤੇ ਮਨਸਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਰਾਯਃ । ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰ ਣ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰੀਰਹਾਨੀਵ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਾਸਰਾਣਿ
ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਿਚੋੜੇ ਰਸ ਨੂੰ ਚੱਖੀਏ, ਪੂਰਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍ਮृਲ਼ਯਾ ਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤਵ ਸ੍ਮਸਿ ਵ੍ਰਤ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਧਿ । ਅਲਰ੍ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ ਉਤ ਮਨ੍ਯੁਰਿਨ੍ਦੋ ਮਾ ਨੋ ਅਰ੍ਯੋ ਅਨੁਕਾਮਂ ਪਰਾ ਦਾਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਪਾਬੰਦ ਹਾਂ—ਇਹ ਜਾਣ। ਹੁਨਰ ਤੇ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਵਡਿਆ ਜਣੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਸ੍ਤਨ੍ਵਃ ਸੋਮ ਗੋਪਾ ਗਾਤ੍ਰੇਗਾਤ੍ਰੇ ਨਿषਸਤ੍ਥਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਯਤ੍ਤੇ ਵਯਂ ਪ੍ਰਮਿਨਾਮ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸ ਨੋ ਮृਲ਼ ਸੁषਖਾ ਦੇਵ ਵਸ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦੇ, ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ।
ऋਦੂਦਰੇਣ ਸਖ੍ਯਾ ਸਚੇਯ ਯੋ ਮਾ ਨ ਰਿष੍ਯੇਦ੍ਧਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਪੀਤਃ । ਅਯਂ ਯਃ ਸੋਮੋ ਨ੍ਯਧਾਯ੍ਯਸ੍ਮੇ ਤਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਰਮੇਮ੍ਯਾਯੁਃ
ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੀਏ, ਜੋ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪੀਣ ਉੱਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ; ਇਹ ਸੋਮਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਮੁੜ ਦੇਵੇ।
ਅਪ ਤ੍ਯਾ ਅਸ੍ਥੁਰਨਿਰਾ ਅਮੀਵਾ ਨਿਰਤ੍ਰਸਨ੍ਤਮਿषੀਚੀਰਭੈषੁਃ । ਆ ਸੋਮੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਰੁਹਦ੍ਵਿਹਾਯਾ ਅਗਨ੍ਮ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਤ ਆਯੁਃ
ਉਹ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹਨ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆ—ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਮਰ ਮੁੜ ਮਿਲੇ।
ਯੋ ਨ ਇਨ੍ਦੁਃ ਪਿਤਰੋ ਹृਤ੍ਸੁ ਪੀਤੋऽਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਁ ਆਵਿਵੇਸ਼ । ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਮਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ ਮृਲ਼ੀਕੇ ਅਸ੍ਯ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ
ਉਹ ਬੂੰਦ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਪੀ, ਅਮਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵਸਿਆ; ਉਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨੋऽਨੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਆ ਤਤਨ੍ਥ । ਤਸ੍ਮੈ ਤ ਇਨ੍ਦੋ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਪਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਉਸ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰੋ ਦੇਵਾ ਅਧਿ ਵੋਚਤਾ ਨੋ ਮਾ ਨੋ ਨਿਦ੍ਰਾ ਈਸ਼ਤ ਮੋਤ ਜਲ੍ਪਿਃ । ਵਯਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਹ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦੇਮ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣੋ; ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹੀਏ।
ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਵਯੋਧਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ ਊਤਿਭਿਃ ਸਜੋषਾਃ ਪਾਹਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਦੁਤ ਵਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ, ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਰੱਖ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਵਃ ਸੁਰਾਧਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ । ਯੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਪੁਰੂਵਸੁਃ ਸਹਸ੍ਰੇਣੇਵ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ, ਉਹ ਦਾਤਰ ਜੋ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੇਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਨੀਕੇਵ ਪ੍ਰ ਜਿਗਾਤਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਗਿਰੇਰਿਵ ਪ੍ਰ ਰਸਾ ਅਸ੍ਯ ਪਿਨ੍ਵਿਰੇ ਦਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰੁਭੋਜਸਃ
ਉਹ ਸੌ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਮਦਾ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਆਪੋ ਨ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨਨ੍ਵੋਕ੍ਯਂ ਸਰਃ ਪृਣਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਰ ਰਾਧਸੇ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਸ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਤਕਾਰੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਝੀਲ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ।
ਅਨੇਹਸਂ ਪ੍ਰਤਰਣਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਧ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਮੀਂ ਪਿਬ । ਆ ਯਥਾ ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ ਕਿਰਾਸਿ ਨਃ ਪ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੇਵ ਤ੍ਮਨਾ ਧृषਤ੍
ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੁਆਦਲਾ ਮਧ ਪੀ ਲੈ; ਸਾਡੀ ਪਾਸ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮੁਪ ਦ੍ਰਵਦ੍ਧਿਯਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵੋ ਨ ਸੋਤृਭਿਃ । ਯਂ ਤੇ ਸ੍ਵਧਾਵਨ੍ਸ੍ਵਦਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਰਾਤਯਃ
ਸਾਡਾ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਗ੍ਰਂ ਨ ਵੀਰਂ ਨਮਸੋਪ ਸੇਦਿਮ ਵਿਭੂਤਿਮਕ੍ਸ਼ਿਤਾਵਸੁਮ੍ । ਉਦ੍ਰੀਵ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨਵਤੋ ਨ ਸਿਞ੍ਚਤੇ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਧੀਤਯਃ
ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪਾਤੀ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੀ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਦ੍ਧ ਨੂਨਂ ਯਦ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੇ ਯਦ੍ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਧਿ । ਅਤੋ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਾਸ਼ੁਭਿਰ੍ਮਹੇਮਤ ਉਗ੍ਰ ਉਗ੍ਰੇਭਿਰਾ ਗਹਿ
ਚਾਹੇ ਹੁਣ, ਜਾਂ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਹਮਾਰੇ ਭੇਟ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ, ਵੱਡੇ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ।
ਅਜਿਰਾਸੋ ਹਰਯੋ ਯੇ ਤ ਆਸ਼ਵੋ ਵਾਤਾ ਇਵ ਪ੍ਰਸਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਯੇਭਿਰਪਤ੍ਯਂ ਮਨੁषਃ ਪਰੀਯਸੇ ਯੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ
ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।