ਦਧਾਨੋ ਗੋਮਦਸ਼੍ਵਵਤ੍ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਾਦਿਤ੍ਯਜੂਤ ਏਧਤੇ । ਸਦਾ ਰਾਯਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਾ
ਜੋ ਗਾਂ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲਾ ਧਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਾਨਮੀਮਹੇ ਸ਼ਵਸਾਨਮਭੀਰ੍ਵਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਂ ਰਾਯ ਈਮਹੇ
ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਿ ਸਨ੍ਤ੍ਯੂਤਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭੀਰਵਃ ਸਚਾ । ਤਮਾ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਯਃ ਪੁਰੂਵਸੁਂ ਮਦਾਯ ਹਰਯਃ ਸੁਤਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸਹਾਰੇ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਇਕੱਠੇ ਹਨ; ਸੱਤ ਘੋੜੇ ਉਸ ਚਾਹੀਦੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ-ਨਿਚੋੜ 'ਤੇ ਲੈ ਆਉਣ।
ਯਸ੍ਤੇ ਮਦੋ ਵਰੇਣ੍ਯੋ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਃ । ਯ ਆਦਦਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਨृਭਿਰ੍ਯਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਦੁष੍ਟਰਃ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਰਸ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਾਬਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਹੈ—
ਯੋ ਦੁष੍ਟਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯੋ ਵਾਜੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਤਰੁਤਾ । ਸ ਨਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸਵਨਾ ਵਸੋ ਗਹਿ ਗਮੇਮ ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ
ਉਹ ਜੋ ਅਜਿੱਤ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ, ਸੋਮ-ਨਿਚੋੜ 'ਤੇ ਆ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਗਾਂ-ਧਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਗਵ੍ਯੋ षੁ ਣੋ ਯਥਾ ਪੁਰਾਸ਼੍ਵਯੋਤ ਰਥਯਾ । ਵਰਿਵਸ੍ਯ ਮਹਾਮਹ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ।
ਨਹਿ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਰਾਧਸੋऽਨ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਦਾਮਿ ਸਤ੍ਰਾ । ਦਸ਼ਸ੍ਯਾ ਨੋ ਮਘਵਨ੍ਨੂ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਧਿਯੋ ਵਾਜੇਭਿਰਾਵਿਥ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ, ਸ਼ੂਰਾ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਦਿਆਲੂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ।
ਯ ऋष੍ਵਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯਤ੍ਸਖਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਸ ਵੇਦ ਜਨਿਮਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ । ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਾਨੁषਾ ਯੁਗੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਵਨ੍ਤੇ ਤਵਿषਂ ਯਤਸ੍ਰੁਚਃ
ਉਹ ਜੋ ਉੱਚਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਵਧਾਈ ਹੋਏ; ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਇਕੱਠੇ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਨੋ ਵਾਜੇष੍ਵਵਿਤਾ ਪੁਰੂਵਸੁਃ ਪੁਰਸ੍ਥਾਤਾ ਮਘਵਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਭੁਵਤ੍
ਵਿਰੋਧੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਦਾਨੀ ਮਘਵਾਨ ਸਾਡੀ ਧਨ ਦੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਅਭਿ ਵੋ ਵੀਰਮਨ੍ਧਸੋ ਮਦੇषੁ ਗਾਯ ਗਿਰਾ ਮਹਾ ਵਿਚੇਤਸਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਕਿਨਂ ਵਚੋ ਯਥਾ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਵੀਏ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਰੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ।
ਦਦੀ ਰੇਕ੍ਣਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਦਦਿਰ੍ਵਸੁ ਦਦਿਰ੍ਵਾਜੇषੁ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਨੂਨਮਥ
ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਾਨ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇ, ਹੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਿਰਜ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਸੂਨਾਂ ਸਾਸਹ੍ਵਾਂਸਂ ਚਿਦਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸਃ । ਕृਪਯਤੋ ਨੂਨਮਤ੍ਯਥ
ਸਭ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਟੱਲ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ—ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰੇ।
ਮਹਃ ਸੁ ਵੋ ਅਰਮਿषੇ ਸ੍ਤਵਾਮਹੇ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੇ ਅਰਂਗਮਾਯ ਜਗ੍ਮਯੇ । ਯਜ੍ਞੇਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁषਾਂ ਮਰੁਤਾਮਿਯਕ੍ਸ਼ਸਿ ਗਾਯੇ ਤ੍ਵਾ ਨਮਸਾ ਗਿਰਾ
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਦਾਨੀ, ਤਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮਿਲੇ; ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਤੇ ਗਾਵਾਂ।
ਯੇ ਪਾਤਯਨ੍ਤੇ ਅਜ੍ਮਭਿਰ੍ਗਿਰੀਣਾਂ ਸ੍ਨੁਭਿਰੇषਾਮ੍ । ਯਜ੍ਞਂ ਮਹਿष੍ਵਣੀਨਾਂ ਸੁਮ੍ਨਂ ਤੁਵਿष੍ਵਣੀਨਾਂ ਪ੍ਰਾਧ੍ਵਰੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ, ਮਹਾਨ ਦਾਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ, ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਙ੍ਗਂ ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾ ਭਰ । ਰਯਿਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਯੁਜ੍ਯਂ ਚੋਦਯਨ੍ਮਤੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚੋਦਯਨ੍ਮਤੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦ੍ਰ, ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ; ਸਾਨੂੰ ਉਚਿਤ ਧਨ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਸਨਿਤਃ ਸੁਸਨਿਤਰੁਗ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ ਚੇਤਿष੍ਠ ਸੂਨृਤ । ਪ੍ਰਾਸਹਾ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ ਸਹੁਰਿਂ ਸਹਨ੍ਤਂ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਵਾਜੇषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤੀ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤੀ, ਤਿੱਖਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ।
ਆ ਸ ਏਤੁ ਯ ਈਵਦਾਁ ਅਦੇਵਃ ਪੂਰ੍ਤਮਾਦਦੇ । ਯਥਾ ਚਿਦ੍ਵਸ਼ੋ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਃ ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਸਿ ਕਾਨੀਤੇऽਸ੍ਯਾ ਵ੍ਯੁष੍ਯਾਦਦੇ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਨਾਮ ਲੈ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਚਮਕ ਲੈ ਲਵੇ।
षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾਸ਼੍ਵ੍ਯਸ੍ਯਾਯੁਤਾਸਨਮੁष੍ਟ੍ਰਾਨਾਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਸ਼ਤਾ । ਦਸ਼ ਸ਼੍ਯਾਵੀਨਾਂ ਸ਼ਤਾ ਦਸ਼ ਤ੍ਰ੍ਯਰੁषੀਣਾਂ ਦਸ਼ ਗਵਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਵੀਹ ਸੌ ਉਠ, ਦਸ ਸੌ ਕਾਲੇ ਪਸ਼ੂ, ਦਸ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ।
ਦਸ਼ ਸ਼੍ਯਾਵਾ ऋਧਦ੍ਰਯੋ ਵੀਤਵਾਰਾਸ ਆਸ਼ਵਃ । ਮਥ੍ਰਾ ਨੇਮਿਂ ਨਿ ਵਾਵृਤੁਃ
ਦਸ ਕਾਲੇ, ਤੇਜ਼, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਜਿੱਤੂ ਘੋੜੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹੀਆ ਘੁਮਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਦਾਨਾਸਃ ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਸਃ ਕਾਨੀਤਸ੍ਯ ਸੁਰਾਧਸਃ । ਰਥਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਂ ਦਦਨ੍ਮਂਹਿष੍ਠਃ ਸੂਰਿਰਭੂਦ੍ਵਰ੍षਿष੍ਠਮਕृਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਦਾਨੀ, ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਕਾਨੀਤ ਦਾ, ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਦਿੱਤਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਹਾਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆ ਨੋ ਵਾਯੋ ਮਹੇ ਤਨੇ ਯਾਹਿ ਮਖਾਯ ਪਾਜਸੇ । ਵਯਂ ਹਿ ਤੇ ਚਕृਮਾ ਭੂਰਿ ਦਾਵਨੇ ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਹਿ ਦਾਵਨੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ, ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਵੀ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਯੋ ਅਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਵਹਤੇ ਵਸ੍ਤ ਉਸ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਤੀਨਾਮ੍ । ਏਭਿਃ ਸੋਮੇਭਿਃ ਸੋਮਸੁਦ੍ਭਿਃ ਸੋਮਪਾ ਦਾਨਾਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਪੂਤਪਾਃ
ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਉਸ਼ਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ, ਪੀਸੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ।
ਯੋ ਮ ਇਮਂ ਚਿਦੁ ਤ੍ਮਨਾਮਨ੍ਦਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਦਾਵਨੇ । ਅਰਟ੍ਵੇ ਅਕ੍ਸ਼ੇ ਨਹੁषੇ ਸੁਕृਤ੍ਵਨਿ ਸੁਕृਤ੍ਤਰਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਦਾਨ ਲਈ, ਵਡਿਆਈ ਲਈ, ਨਹੁਸ਼ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਲਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਲਈ।
ਉਚਥ੍ਯੇ ਵਪੁषਿ ਯਃ ਸ੍ਵਰਾਲ਼ੁਤ ਵਾਯੋ ਘृਤਸ੍ਨਾਃ । ਅਸ਼੍ਵੇषਿਤਂ ਰਜੇषਿਤਂ ਸ਼ੁਨੇषਿਤਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਮ ਤਦਿਦਂ ਨੁ ਤਤ੍
ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਭਜਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ; ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ—ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ।
ਅਧ ਪ੍ਰਿਯਮਿषਿਰਾਯ षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾਸਨਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਮਿਨ੍ਨ ਵृष੍ਣਾਮ੍
ਫਿਰ, ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਦਾਨੀ ਲਈ, ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਵੱਧੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ।
ਗਾਵੋ ਨ ਯੂਥਮੁਪ ਯਨ੍ਤਿ ਵਧ੍ਰਯ ਉਪ ਮਾ ਯਨ੍ਤਿ ਵਧ੍ਰਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਝੁੰਡ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਧ ਯਚ੍ਚਾਰਥੇ ਗਣੇ ਸ਼ਤਮੁष੍ਟ੍ਰਾਁ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਅਧ ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਨੇषੁ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਸ਼ਤਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੌ ਊਠਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵੀਹ ਸੌ ਹਨ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੇ ਬਲ੍ਬੂਥੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਰੁਕ੍ਸ਼ ਆ ਦਦੇ । ਤੇ ਤੇ ਵਾਯਵਿਮੇ ਜਨਾ ਮਦਨ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਾ ਮਦਨ੍ਤਿ ਦੇਵਗੋਪਾਃ
ਸੌ ਦਾਸ, ਜੋ ਬਲਬੂਥੂ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਵਿਪ੍ਰਸਤਰੁਕਸ਼ਾ ਨੇ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਲੋਕ, ਵਾਯੂ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧ ਸ੍ਯਾ ਯੋषਣਾ ਮਹੀ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਵਸ਼ਮਸ਼੍ਵ੍ਯਮ੍ । ਅਧਿਰੁਕ੍ਮਾ ਵਿ ਨੀਯਤੇ
ਫਿਰ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਔਰਤ, ਸਾਹਮਣੇ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਿ ਵੋ ਮਹਤਾਮਵੋ ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਯਮਾਦਿਤ੍ਯਾ ਅਭਿ ਦ੍ਰੁਹੋ ਰਕ੍ਸ਼ਥਾ ਨੇਮਘਂ ਨਸ਼ਦਨੇਹਸੋ ਵ ਊਤਯਃ ਸੁਊਤਯੋ ਵ ਊਤਯਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ—ਭਗਤ ਲਈ; ਤੁਸੀਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਬੇਮਾਰੀ ਜਾਂ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ—ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ।