ਤੇ ਘੇਦਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋऽਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਤਰਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ ਦੁਰ੍ਗਹਾ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਈਏ, ਜੋ ਔਖੇ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੀਰਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰੇਭਿਰੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਵਾਲਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ।
ਸ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਿਭਾਵਸੁਃ ਸृਜਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਸ਼ਰ੍ਧਨ੍ਤਮਾਂਸਿ ਜਿਘ੍ਨਸੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਤ੍ਤੇ ਸਹਸ੍ਵ ਈਮਹੇ ਦਾਤ੍ਰਂ ਯਨ੍ਨੋਪਦਸ੍ਯਤਿ । ਤ੍ਵਦਗ੍ਨੇ ਵਾਰ੍ਯਂ ਵਸੁ
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਮਿਧਾਗ੍ਨਿਂ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਘृਤੈਰ੍ਬੋਧਯਤਾਤਿਥਿਮ੍ । ਆਸ੍ਮਿਨ੍ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹੋਤਨ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰੋ, ਘੀ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਇੱਥੇ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਮੇ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵਾਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਤਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਹਰ੍ਯ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ; ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਪੁਰੋ ਦਧੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਦੇਵਾਁ ਆ ਸਾਦਯਾਦਿਹ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾਉਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤੇ ਬृਹਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਚਯਃ ਸਮਿਧਾਨਸ੍ਯ ਦੀਦਿਵਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸ ਈਰਤੇ
ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਵਾਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਜੁਹ੍ਵੋ ਮਮ ਘृਤਾਚੀਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਹਰ੍ਯਤ । ਅਗ੍ਨੇ ਹਵ੍ਯਾ ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਕੜਚੀਆਂ, ਘੀ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਣ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ; ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਸ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਪੂਜਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਹੋਤਾਰਮੀਡ੍ਯਂ ਜੁष੍ਟਮਗ੍ਨਿਂ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਧ੍ਵਰਾਣਾਮਭਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ, ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ, ਪਿਆਰੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਜੁषਾਣੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮੇਮਾ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨੁषਕ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯ ऋਤੁਥਾ
ਅੰਗਿਰਸ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲ।
ਸਮਿਧਾਨ ਉ ਸਨ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚ ਇਹਾ ਵਹ । ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਜਲਾਈ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉ, ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਵਿਪ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮਦ੍ਰੁਹਂ ਧੂਮਕੇਤੁਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ । ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਕੇਤੁਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਚਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਧੂੰਆਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਨਿ ਪਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਮ ਦੇਵ ਰੀषਤਃ । ਭਿਨ੍ਧਿ ਦ੍ਵੇषਃ ਸਹਸ੍ਕृਤ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋੜ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮ੍ । ਕਵਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਾਵृਧੇ
ਅੱਗ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ।
ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇऽਗ੍ਨਿਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੇ
ਮੈਂ ਉਰਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ । ਦੇਵੈਰਾ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਮਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬੈਠ।
ਯੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਨ੍ਵੋ ਦਮੇ ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਃ ਸਪਰ੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਦ੍ਦੀਦਯਦ੍ਵਸੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵਃ ਕਕੁਤ੍ਪਤਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਯਮ੍ । ਅਪਾਂ ਰੇਤਾਂਸਿ ਜਿਨ੍ਵਤਿ
ਅੱਗ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਮੋਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਚਯਸ੍ਤਵ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤ ਈਰਤੇ । ਤਵ ਜ੍ਯੋਤੀਂष੍ਯਰ੍ਚਯਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼ਿषੇ ਵਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਦਾਤ੍ਰਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਪਤਿਃ । ਸ੍ਤੋਤਾ ਸ੍ਯਾਂ ਤਵ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ
ਤੂੰ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਗਾਇਕ ਬਣਾਂ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਮਨੀषਿਣਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਤੈਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ।
ਅਦਬ੍ਧਸ੍ਯ ਸ੍ਵਧਾਵਤੋ ਦੂਤਸ੍ਯ ਰੇਭਤਃ ਸਦਾ । ਅਗ੍ਨੇਃ ਸਖ੍ਯਂ ਵृਣੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਅਡੋਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੂੰਜਦੇ ਦੂਤ ਅੱਗ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਤਮਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਕਵਿਃ । ਸ਼ੁਚੀ ਰੋਚਤ ਆਹੁਤਃ
ਅੱਗ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਵੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾ ਧੀਤਯੋ ਮਮ ਗਿਰੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ । ਅਗ੍ਨੇ ਸਖ੍ਯਸ੍ਯ ਬੋਧਿ ਨਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ; ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਸ੍ਯਾਮਹਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਘਾ ਸ੍ਯਾ ਅਹਮ੍ । ਸ੍ਯੁष੍ਟੇ ਸਤ੍ਯਾ ਇਹਾਸ਼ਿषਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਸੱਚੀਆਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ।
ਵਸੁਰ੍ਵਸੁਪਤਿਰ੍ਹਿ ਕਮਸ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਿਭਾਵਸੁਃ । ਸ੍ਯਾਮ ਤੇ ਸੁਮਤਾਵਪਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਧृਤਵ੍ਰਤਾਯ ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਯੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਗਿਰੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾਸ ਈਰਤੇ
ਅਡੋਲ ਵਚਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਲਈ, ਬਾਣੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੁਵਾਨਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਕਵਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਂ ਪੁਰੁਵੇਪਸਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਮਿ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ।