ਤਂ ਤ੍ਵਾਮਜ੍ਮੇषੁ ਵਾਜਿਨਂ ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਅਗ੍ਨੇ ਅਧ੍ਵਰਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਮੀਲ਼ਤੇ
ਉਹ ਅਗਨਿ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਹਿ ਸਦृਙ੍ਙਸਿ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸਮਤ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਅਸੀਂ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੀਲ਼ਿष੍ਵ ਯ ਆਹੁਤੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਭ੍ਰਾਜਤੇ ਘृਤੈਃ । ਇਮਂ ਨਃ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਧਵਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਜੋ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਹਵਾਮਹੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਘ੍ਨਨ੍ਤਮਪ ਦ੍ਵਿषਃ
ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਵਿਸ਼ਾਂ ਰਾਜਾਨਮਦ੍ਭੁਤਮਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਧਰ੍ਮਣਾਮਿਮਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਸ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਰਾਜਾ, ਨਿਆਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਣੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਵੇਪਸਂ ਮਰ੍ਯਂ ਨ ਵਾਜਿਨਂ ਹਿਤਮ੍ । ਸਪ੍ਤਿਂ ਨ ਵਾਜਯਾਮਸਿ
ਅਗਨਿ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨ, ਵਿਰਲੇ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਘ੍ਨਨ੍ਮृਧ੍ਰਾਣ੍ਯਪ ਦ੍ਵਿषੋ ਦਹਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ । ਅਗ੍ਨੇ ਤਿਗ੍ਮੇਨ ਦੀਦਿਹਿ
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ ਮਨੁष੍ਵਦਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮ । ਅਗ੍ਨੇ ਸ ਬੋਧਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਦਿਵਿਜਾ ਅਸ੍ਯਪ੍ਸੁਜਾ ਵਾ ਸਹਸ੍ਕृਤ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਹਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਚਾਹੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਘੇਤ੍ਤੇ ਜਨਾ ਇਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਯਃ ਪृਥਕ੍ । ਧਾਸਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਤਵੇ
ਇਹ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀਆਂ ਵਸੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਘੇਦਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋऽਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਤਰਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ ਦੁਰ੍ਗਹਾ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਈਏ, ਜੋ ਔਖੇ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੀਰਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰੇਭਿਰੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਵਾਲਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ।
ਸ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਿਭਾਵਸੁਃ ਸृਜਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਸ਼ਰ੍ਧਨ੍ਤਮਾਂਸਿ ਜਿਘ੍ਨਸੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਤ੍ਤੇ ਸਹਸ੍ਵ ਈਮਹੇ ਦਾਤ੍ਰਂ ਯਨ੍ਨੋਪਦਸ੍ਯਤਿ । ਤ੍ਵਦਗ੍ਨੇ ਵਾਰ੍ਯਂ ਵਸੁ
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਮਿਧਾਗ੍ਨਿਂ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਘृਤੈਰ੍ਬੋਧਯਤਾਤਿਥਿਮ੍ । ਆਸ੍ਮਿਨ੍ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹੋਤਨ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰੋ, ਘੀ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਇੱਥੇ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਮੇ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵਾਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਤਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਹਰ੍ਯ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ; ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਪੁਰੋ ਦਧੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਦੇਵਾਁ ਆ ਸਾਦਯਾਦਿਹ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾਉਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤੇ ਬृਹਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਚਯਃ ਸਮਿਧਾਨਸ੍ਯ ਦੀਦਿਵਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸ ਈਰਤੇ
ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਵਾਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਜੁਹ੍ਵੋ ਮਮ ਘृਤਾਚੀਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਹਰ੍ਯਤ । ਅਗ੍ਨੇ ਹਵ੍ਯਾ ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਕੜਚੀਆਂ, ਘੀ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਣ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ; ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਸ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਪੂਜਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਹੋਤਾਰਮੀਡ੍ਯਂ ਜੁष੍ਟਮਗ੍ਨਿਂ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਧ੍ਵਰਾਣਾਮਭਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ, ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ, ਪਿਆਰੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਜੁषਾਣੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮੇਮਾ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨੁषਕ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯ ऋਤੁਥਾ
ਅੰਗਿਰਸ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲ।
ਸਮਿਧਾਨ ਉ ਸਨ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚ ਇਹਾ ਵਹ । ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਜਲਾਈ ਹੋਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉ, ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਵਿਪ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮਦ੍ਰੁਹਂ ਧੂਮਕੇਤੁਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ । ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਕੇਤੁਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਚਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਧੂੰਆਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਨਿ ਪਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਮ ਦੇਵ ਰੀषਤਃ । ਭਿਨ੍ਧਿ ਦ੍ਵੇषਃ ਸਹਸ੍ਕृਤ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋੜ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮ੍ । ਕਵਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਾਵृਧੇ
ਅੱਗ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ।
ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਮਾ ਹੁਵੇऽਗ੍ਨਿਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੇ
ਮੈਂ ਉਰਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ । ਦੇਵੈਰਾ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਮਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬੈਠ।
ਯੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਨ੍ਵੋ ਦਮੇ ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਃ ਸਪਰ੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਦ੍ਦੀਦਯਦ੍ਵਸੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵਃ ਕਕੁਤ੍ਪਤਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਯਮ੍ । ਅਪਾਂ ਰੇਤਾਂਸਿ ਜਿਨ੍ਵਤਿ
ਅੱਗ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਮੋਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।