ਉਦਗ੍ਨੇ ਤਵ ਤਦ੍ਘृਤਾਦਰ੍ਚੀ ਰੋਚਤ ਆਹੁਤਮ੍ । ਨਿਂਸਾਨਂ ਜੁਹ੍ਵੋ ਮੁਖੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਘੀ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਲਪਟ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਵਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਸੋਮਪृष੍ਠਾਯ ਵੇਧਸੇ । ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਵਿਧੇਮਾਗ੍ਨਯੇ
ਦੂਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗਿਆਨੀ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾ ਨਮਸਾ ਵਯਂ ਹੋਤਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯਕ੍ਰਤੋ । ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਦ੍ਭਿਰੀਮਹੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉੱਚੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾ ਭृਗੁਵਚ੍ਛੁਚੇ ਮਨੁष੍ਵਦਗ੍ਨ ਆਹੁਤ । ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ਧਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਸਤਾ । ਸਖਾ ਸਖ੍ਯਾ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਗਨਿ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦੋਸਤ ਦੋਸਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਰਯਿਂ ਦੇਹਿ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਵੀਰਵਤੀਮਿषਮ੍
ਤੂੰ, ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਭ੍ਰਾਤਃ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਰੋਹਿਦਸ਼੍ਵ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤ । ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਮੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭਰਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਭਜਨ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਮਮ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿਹਰ੍ਯਤੇ । ਗੋष੍ਠਂ ਗਾਵ ਇਵਾਸ਼ਤ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਾ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਯਃ ਪृਥਕ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਕਾਮਾਯ ਯੇਮਿਰੇ
ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇੱਛਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਧੀਭਿਰ੍ਮਨੀषਿਣੋ ਮੇਧਿਰਾਸੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਅਦ੍ਮਸਦ੍ਯਾਯ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ
ਅਗਨਿ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਵਾਲੇ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾਮਜ੍ਮੇषੁ ਵਾਜਿਨਂ ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਅਗ੍ਨੇ ਅਧ੍ਵਰਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਮੀਲ਼ਤੇ
ਉਹ ਅਗਨਿ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਹਿ ਸਦृਙ੍ਙਸਿ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸਮਤ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਅਸੀਂ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੀਲ਼ਿष੍ਵ ਯ ਆਹੁਤੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਭ੍ਰਾਜਤੇ ਘृਤੈਃ । ਇਮਂ ਨਃ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਧਵਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਜੋ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਹਵਾਮਹੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਘ੍ਨਨ੍ਤਮਪ ਦ੍ਵਿषਃ
ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਵਿਸ਼ਾਂ ਰਾਜਾਨਮਦ੍ਭੁਤਮਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਧਰ੍ਮਣਾਮਿਮਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਸ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਰਾਜਾ, ਨਿਆਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਣੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਵੇਪਸਂ ਮਰ੍ਯਂ ਨ ਵਾਜਿਨਂ ਹਿਤਮ੍ । ਸਪ੍ਤਿਂ ਨ ਵਾਜਯਾਮਸਿ
ਅਗਨਿ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨ, ਵਿਰਲੇ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਘ੍ਨਨ੍ਮृਧ੍ਰਾਣ੍ਯਪ ਦ੍ਵਿषੋ ਦਹਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ । ਅਗ੍ਨੇ ਤਿਗ੍ਮੇਨ ਦੀਦਿਹਿ
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਜਨਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ ਮਨੁष੍ਵਦਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮ । ਅਗ੍ਨੇ ਸ ਬੋਧਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਦਿਵਿਜਾ ਅਸ੍ਯਪ੍ਸੁਜਾ ਵਾ ਸਹਸ੍ਕृਤ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਹਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਚਾਹੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਘੇਤ੍ਤੇ ਜਨਾ ਇਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਯਃ ਪृਥਕ੍ । ਧਾਸਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਤਵੇ
ਇਹ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀਆਂ ਵਸੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਘੇਦਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋऽਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਤਰਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ ਦੁਰ੍ਗਹਾ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਈਏ, ਜੋ ਔਖੇ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੀਰਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰੇਭਿਰੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਵਾਲਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ।
ਸ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵਿਭਾਵਸੁਃ ਸृਜਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਸ਼ਰ੍ਧਨ੍ਤਮਾਂਸਿ ਜਿਘ੍ਨਸੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਤ੍ਤੇ ਸਹਸ੍ਵ ਈਮਹੇ ਦਾਤ੍ਰਂ ਯਨ੍ਨੋਪਦਸ੍ਯਤਿ । ਤ੍ਵਦਗ੍ਨੇ ਵਾਰ੍ਯਂ ਵਸੁ
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਮਿਧਾਗ੍ਨਿਂ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਘृਤੈਰ੍ਬੋਧਯਤਾਤਿਥਿਮ੍ । ਆਸ੍ਮਿਨ੍ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹੋਤਨ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰੋ, ਘੀ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਇੱਥੇ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਮੇ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵਾਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਤਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਹਰ੍ਯ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ; ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਪੁਰੋ ਦਧੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਦੇਵਾਁ ਆ ਸਾਦਯਾਦਿਹ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾਉਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤੇ ਬृਹਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਚਯਃ ਸਮਿਧਾਨਸ੍ਯ ਦੀਦਿਵਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸ ਈਰਤੇ
ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਵਾਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਜੁਹ੍ਵੋ ਮਮ ਘृਤਾਚੀਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਹਰ੍ਯਤ । ਅਗ੍ਨੇ ਹਵ੍ਯਾ ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਕੜਚੀਆਂ, ਘੀ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਣ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ; ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਸ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਪੂਜਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ।