ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਚਕ੍ਰੇ ਨਾਭਿਰਿਵ ਸ਼੍ਰਿਤਾ । ਤ੍ਰਿਤਂ ਜੂਤੀ ਸਪਰ੍ਯਤ ਵ੍ਰਜੇ ਗਾਵੋ ਨ ਸਂਯੁਜੇ ਯੁਜੇ ਅਸ਼੍ਵਾਁ ਅਯੁਕ੍ਸ਼ਤ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਾਭ ਵਾਂਗ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਸਵਾਰ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਗਾਂਵਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ, ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।
ਯ ਆਸ੍ਵਤ੍ਕ ਆਸ਼ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨ੍ਯੇषਾਮ੍ । ਪਰਿ ਧਾਮਾਨਿ ਮਰ੍ਮृਸ਼ਦ੍ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪੁਰੋ ਗਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।
ਸ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਅਪੀਚ੍ਯਸ੍ਤੁਰੋ ਦ੍ਯਾਮਿਵ ਰੋਹਤਿ ਨਿ ਯਦਾਸੁ ਯਜੁਰ੍ਦਧੇ । ਸ ਮਾਯਾ ਅਰ੍ਚਿਨਾ ਪਦਾਸ੍ਤृਣਾਨ੍ਨਾਕਮਾਰੁਹਨ੍ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੇਠਾਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾ ਤਿਸ੍ਰੋ ਭੂਮੀਰਧਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਤ੍ਰਿਰੁਤ੍ਤਰਾਣਿ ਪਪ੍ਰਤੁਰ੍ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਦਃ ਸ ਸਪ੍ਤਾਨਾਮਿਰਜ੍ਯਤਿ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਧਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਥਿਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਁ ਅਧਿਨਿਰ੍ਣਿਜਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਕृष੍ਣਾਁ ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਾ । ਸ ਧਾਮ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਮਮੇ ਯ ਸ੍ਕਮ੍ਭੇਨ ਵਿ ਰੋਦਸੀ ਅਜੋ ਨ ਦ੍ਯਾਮਧਾਰਯਨ੍ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੱਛੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਥੰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਥੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਜਨਮਾ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਤਭ੍ਨਾਦ੍ਦ੍ਯਾਮਸੁਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾ ਅਮਿਮੀਤ ਵਰਿਮਾਣਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਆਸੀਦਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਸਮ੍ਰਾਡ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਤਾਨਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਬੈਠਿਆ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹਨ।
ਏਵਾ ਵਨ੍ਦਸ੍ਵ ਵਰੁਣਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਨਮਸ੍ਯਾ ਧੀਰਮਮृਤਸ੍ਯ ਗੋਪਾਮ੍ । ਸ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਂ ਵਿ ਯਂਸਤ੍ਪਾਤਂ ਨੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਪਸ੍ਥੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਖੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿਚ ਰੱਖਣ।
ਇਮਾਂ ਧਿਯਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਦੇਵ ਕ੍ਰਤੁਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰੁਣ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਧਿ । ਯਯਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾ ਤਰੇਮ ਸੁਤਰ੍ਮਾਣਮਧਿ ਨਾਵਂ ਰੁਹੇਮ
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਜਦ ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਸਿੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੁਧੀ, ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਪਾਰ ਕਰੀਏ; ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ।
ਆ ਵਾਂ ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਚੁਚ੍ਯਵੁਃ । ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਯਥਾ ਵਾਮਤ੍ਰਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਅਜੋਹਵੀਤ੍ । ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਪੂਜਾਰੀ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਏਵਾ ਵਾਮਹ੍ਵ ਊਤਯੇ ਯਥਾਹੁਵਨ੍ਤ ਮੇਧਿਰਾਃ । ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇ ਸਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਲਾਇਆ। ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਇਮੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਧਸੋऽਗ੍ਨੇਰਸ੍ਤृਤਯਜ੍ਵਨਃ । ਗਿਰ ਸ੍ਤੋਮਾਸ ਈਰਤੇ
ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤ ਅਗਨਿ, ਸਮਝਦਾਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਵੱਲੋਂ ਉਠਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮੈ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਹਰ੍ਯਤੇ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ । ਅਗ੍ਨੇ ਜਨਾਮਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਸਮਝਦਾਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਆਰੋਕਾ ਇਵ ਘੇਦਹ ਤਿਗ੍ਮਾ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵ ਤ੍ਵਿषਃ । ਦਦ੍ਭਿਰ੍ਵਨਾਨਿ ਬਪ੍ਸਤਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਚਮਕ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਹਰਯੋ ਧੂਮਕੇਤਵੋ ਵਾਤਜੂਤਾ ਉਪ ਦ੍ਯਵਿ । ਯਤਨ੍ਤੇ ਵृਥਗਗ੍ਨਯਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਧੂੰਏ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਠਦੇ ਹਨ; ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਤ੍ਯੇ ਵृਥਗਗ੍ਨਯ ਇਦ੍ਧਾਸਃ ਸਮਦृਕ੍ਸ਼ਤ । ਉषਸਾਮਿਵ ਕੇਤਵਃ
ਇਹ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਜਲਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ।
ਕृष੍ਣਾ ਰਜਾਂਸਿ ਪਤ੍ਸੁਤਃ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਜਾਤਵੇਦਸਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਦ੍ਰੋਧਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮਿ
ਕਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਜਾਤਵੇਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਅਗਨਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਧਾਸਿਂ ਕृਣ੍ਵਾਨ ਓषਧੀਰ੍ਬਪ੍ਸਦਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਵਾਯਤਿ । ਪੁਨਰ੍ਯਨ੍ਤਰੁਣੀਰਪਿ
ਪੋਸ਼ਣ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਨਿ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲਾਲੀਆਂ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਹ੍ਵਾਭਿਰਹ ਨਨ੍ਨਮਦਰ੍ਚਿषਾ ਜਞ੍ਜਣਾਭਵਨ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਨੇषੁ ਰੋਚਤੇ
ਜਿਹਵਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚਾਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨੇ ਸਧਿष੍ਟਵ ਸੌषਧੀਰਨੁ ਰੁਧ੍ਯਸੇ । ਗਰ੍ਭੇ ਸਞ੍ਜਾਯਸੇ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ। ਗਰਭ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਦਗ੍ਨੇ ਤਵ ਤਦ੍ਘृਤਾਦਰ੍ਚੀ ਰੋਚਤ ਆਹੁਤਮ੍ । ਨਿਂਸਾਨਂ ਜੁਹ੍ਵੋ ਮੁਖੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਘੀ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਲਪਟ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਵਸ਼ਾਨ੍ਨਾਯ ਸੋਮਪृष੍ਠਾਯ ਵੇਧਸੇ । ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਵਿਧੇਮਾਗ੍ਨਯੇ
ਦੂਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗਿਆਨੀ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾ ਨਮਸਾ ਵਯਂ ਹੋਤਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯਕ੍ਰਤੋ । ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਦ੍ਭਿਰੀਮਹੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉੱਚੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾ ਭृਗੁਵਚ੍ਛੁਚੇ ਮਨੁष੍ਵਦਗ੍ਨ ਆਹੁਤ । ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ਧਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਸਤਾ । ਸਖਾ ਸਖ੍ਯਾ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਗਨਿ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦੋਸਤ ਦੋਸਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਰਯਿਂ ਦੇਹਿ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਵੀਰਵਤੀਮਿषਮ੍
ਤੂੰ, ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਭ੍ਰਾਤਃ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਰੋਹਿਦਸ਼੍ਵ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤ । ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਮੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭਰਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਭਜਨ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਮਮ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿਹਰ੍ਯਤੇ । ਗੋष੍ਠਂ ਗਾਵ ਇਵਾਸ਼ਤ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਾ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਯਃ ਪृਥਕ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਕਾਮਾਯ ਯੇਮਿਰੇ
ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇੱਛਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਧੀਭਿਰ੍ਮਨੀषਿਣੋ ਮੇਧਿਰਾਸੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਅਦ੍ਮਸਦ੍ਯਾਯ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ
ਅਗਨਿ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਵਾਲੇ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।