ਵਯਾ ਇਦਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਯਸ੍ਤੇ ਅਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਨਾਭਿਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਸ੍ਥੂਣੇਵ ਜਨਾਁ ਉਪਮਿਦ੍ਯਯਨ੍ਥ
ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਭੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਭ ਹੈਂ; ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਨਾਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਥਾਭਵਦਰਤੀ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸੋऽਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਦਾਰ੍ਯਾਯ
ਅਗਨਿ ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਮੱਥਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਆਰੀਆਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ।
ਆ ਸੂਰ੍ਯੇ ਨ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਧ੍ਰੁਵਾਸੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇ ਦਧਿਰੇऽਗ੍ਨਾ ਵਸੂਨਿ । ਯਾ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵੋषਧੀष੍ਵਪ੍ਸੁ ਯਾ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਸਿ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਕੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ ਵਿਚ ਖਜਾਨੇ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ, ਬੂਟੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਬृਹਤੀ ਇਵ ਸੂਨਵੇ ਰੋਦਸੀ ਗਿਰੋ ਹੋਤਾ ਮਨੁष੍ਯੋ ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੇ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਨृਤਮਾਯ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਯਾਜਕ, ਦਕਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੁਨਰਮੰਦ। ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੁਰਾਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਬृਹਤੋ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਪ੍ਰ ਰਿਰਿਚੇ ਮਹਿਤ੍ਵਮ੍ । ਰਾਜਾ ਕृष੍ਟੀਨਾਮਸਿ ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਯੁਧਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਸ਼੍ਚਕਰ੍ਥ
ਜਾਤਵੇਦ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਨੂ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਵृषਭਸ੍ਯ ਵੋਚਂ ਯਂ ਪੂਰਵੋ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਸਚਨ੍ਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਦਸ੍ਯੁਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜਘਨ੍ਵਾਁ ਅਧੂਨੋਤ੍ਕਾष੍ਠਾ ਅਵ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਭੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ بیان ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰੂ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕृष੍ਟਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜੇषੁ ਯਜਤੋ ਵਿਭਾਵਾ । ਸ਼ਾਤਵਨੇਯੇ ਸ਼ਤਿਨੀਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਣੀਥੇ ਜਰਤੇ ਸੂਨृਤਾਵਾਨ੍
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ; ਭਰਦਵਾਜਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਤਵਨੇਯ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਂ ਯਸ਼ਸਂ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਕੇਤੁਂ ਸੁਪ੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਦੂਤਂ ਸਦ੍ਯੋਅਰ੍ਥਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾਨਂ ਰਯਿਮਿਵ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਰਾਤਿਂ ਭਰਦ੍ਭृਗਵੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ
ਉਜਲੇ, ਯਸ਼ਵਾਨ ਅਗਨਿ, ਸਭਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਚੰਗਾ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਦੂਤ, ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸੁਰੁਭਯਾਸਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤ ਉਸ਼ਿਜੋ ਯੇ ਚ ਮਰ੍ਤਾਃ । ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵੋ ਨ੍ਯਸਾਦਿ ਹੋਤਾਪृਚ੍ਛ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਰ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵੇਧਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ਼ਿਜ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਰੇ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਪੁੱਛਣ ਯੋਗ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਤਂ ਨਵ੍ਯਸੀ ਹृਦ ਆ ਜਾਯਮਾਨਮਸ੍ਮਤ੍ਸੁਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਧੁਜਿਹ੍ਵਮਸ਼੍ਯਾਃ । ਯਮृਤ੍ਵਿਜੋ ਵृਜਨੇ ਮਾਨੁषਾਸਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤ ਆਯਵੋ ਜੀਜਨਨ੍ਤ
ਅਸੀਂ ਨਵੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀਏ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਤਵਿਜ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਮਨੁੱਖ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਸ਼ਿਕ੍ਪਾਵਕੋ ਵਸੁਰ੍ਮਾਨੁषੇषੁ ਵਰੇਣ੍ਯੋ ਹੋਤਾਧਾਯਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ । ਦਮੂਨਾ ਗृਹਪਤਿਰ੍ਦਮ ਆਁ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਭੁਵਦ੍ਰਯਿਪਤੀ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਉਸ਼ਿਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਤ੍ਰ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਗਨਿ ਧਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵੇ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਪਤਿਮਗ੍ਨੇ ਰਯੀਣਾਂ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਾਮੋ ਮਤਿਭਿਰ੍ਗੋਤਮਾਸਃ । ਆਸ਼ੁਂ ਨ ਵਾਜਮ੍ਭਰਂ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਗੋਤਮ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਲਦੀ, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ, ਬੁਧੀ ਨਾਲ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ ਆ ਜਾ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰ ਤਵਸੇ ਤੁਰਾਯ ਪ੍ਰਯੋ ਨ ਹਰ੍ਮਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਾਹਿਨਾਯ । ऋਚੀषਮਾਯਾਧ੍ਰਿਗਵ ਓਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਰਾਤਤਮਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ, ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਅਧ੍ਰਿਗਵ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਭਜਨ ਉਚਾਰਨ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰਯ ਇਵ ਪ੍ਰ ਯਂਸਿ ਭਰਾਮ੍ਯਾਙ੍ਗੂषਂ ਬਾਧੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹृਦਾ ਮਨਸਾ ਮਨੀषਾ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਯ ਪਤ੍ਯੇ ਧਿਯੋ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ
ਉਸ ਲਈ, ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਦਿਲ, ਮਨ ਤੇ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਯਮੁਪਮਂ ਸ੍ਵਰ੍षਾਂ ਭਰਾਮ੍ਯਾਙ੍ਗੂषਮਾਸ੍ਯੇਨ । ਮਂਹਿष੍ਠਮਚ੍ਛੋਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸੂਰਿਂ ਵਾਵृਧਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਆਲੂ ਨੂੰ ਵਧਾਈਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸਂ ਹਿਨੋਮਿ ਰਥਂ ਨ ਤष੍ਟੇਵ ਤਤ੍ਸਿਨਾਯ । ਗਿਰਸ਼੍ਚ ਗਿਰ੍ਵਾਹਸੇ ਸੁਵृਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵਂ ਮੇਧਿਰਾਯ
ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਭਜਨ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੀਤਾਂ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਲਈ, ਸਭ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਸਪ੍ਤਿਮਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਕਂ ਜੁਹ੍ਵਾ ਸਮਞ੍ਜੇ । ਵੀਰਂ ਦਾਨੌਕਸਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯੈ ਪੁਰਾਂ ਗੂਰ੍ਤਸ਼੍ਰਵਸਂ ਦਰ੍ਮਾਣਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਰ, ਦਾਨੀ, ਪੁਰਾਣੇ, ਕਰਤਬਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਸ੍ਵਪਸ੍ਤਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਰਣਾਯ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਿਦਦ੍ਯੇਨ ਮਰ੍ਮ ਤੁਜਨ੍ਨੀਸ਼ਾਨਸ੍ਤੁਜਤਾ ਕਿਯੇਧਾਃ
ਉਸ ਲਈ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ। ਉਸ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਮਾਤੁਃ ਸਵਨੇषੁ ਸਦ੍ਯੋ ਮਹਃ ਪਿਤੁਂ ਪਪਿਵਾਞ੍ਚਾਰ੍ਵਨ੍ਨਾ । ਮੁषਾਯਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਚਤਂ ਸਹੀਯਾਨ੍ਵਿਧ੍ਯਦ੍ਵਰਾਹਂ ਤਿਰੋ ਅਦ੍ਰਿਮਸ੍ਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੁਰੰਤ ਪੀ ਲਈ। ਤੇਜ਼, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਵਧੇਰੇ ਨੇ ਭੇਟ ਪਕਾਈ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਕਮਹਿਹਤ੍ਯ ਊਵੁਃ । ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਭ੍ਰ ਉਰ੍ਵੀ ਨਾਸ੍ਯ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਂ ਪਰਿ ष੍ਟਃ
ਉਸ ਲਈ, ਦੇਵੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਜਨ ਗਾਇਆ। ਚੌੜੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਘੇਰ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਅਸ੍ਯੇਦੇਵ ਪ੍ਰ ਰਿਰਿਚੇ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ । ਸ੍ਵਰਾਲ਼ਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਮ ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰਿਰਮਤ੍ਰੋ ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ ਰਣਾਯ
ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਫੈਲ ਗਈ। ਇੰਦਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੰਗ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦੇਵ ਸ਼ਵਸਾ ਸ਼ੁषਨ੍ਤਂ ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਦ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਵृਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਗਾ ਨ ਵ੍ਰਾਣਾ ਅਵਨੀਰਮੁਞ੍ਚਦਭਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦਾਵਨੇ ਸਚੇਤਾਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਰਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਬੰਦ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲਈ ਮਹਿਮਾ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਤ੍ਵੇषਸਾ ਰਨ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪਰਿ ਯਦ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਸੀਮਯਚ੍ਛਤ੍ । ਈਸ਼ਾਨਕृਦ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤੁਰ੍ਵੀਤਯੇ ਗਾਧਂ ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ ਕਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਦਰਿਆ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਚੁਸਤ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਲਈ ਵਾਧਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ—ਤੁਰਵਣੀ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਲਈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਤੂਤੁਜਾਨੋ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਃ ਕਿਯੇਧਾਃ । ਗੋਰ੍ਨ ਪਰ੍ਵ ਵਿ ਰਦਾ ਤਿਰਸ਼੍ਚੇष੍ਯਨ੍ਨਰ੍ਣਾਂਸ੍ਯਪਾਂ ਚਰਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵਜਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ। ਗੋ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਲਈ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣਿ ਤੁਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਵ੍ਯ ਉਕ੍ਥੈਃ । ਯੁਧੇ ਯਦਿष੍ਣਾਨ ਆਯੁਧਾਨ੍ਯृਘਾਯਮਾਣੋ ਨਿਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ, ਨਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰ। ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤੀਬਰ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦੁ ਭਿਯਾ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾ ਚ ਭੂਮਾ ਜਨੁषਸ੍ਤੁਜੇਤੇ । ਉਪੋ ਵੇਨਸ੍ਯ ਜੋਗੁਵਾਨ ਓਣਿਂ ਸਦ੍ਯੋ ਭੁਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਨੋਧਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਦੁ ਤ੍ਯਦਨੁ ਦਾਯ੍ਯੇषਾਮੇਕੋ ਯਦ੍ਵਵ੍ਨੇ ਭੂਰੇਰੀਸ਼ਾਨਃ । ਪ੍ਰੈਤਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਪਸ੍ਪृਧਾਨਂ ਸੌਵਸ਼੍ਵ੍ਯੇ ਸੁष੍ਵਿਮਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਛਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਕੇ, ਸੁਵਸ਼ਵ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਏਵਾ ਤੇ ਹਾਰਿਯੋਜਨਾ ਸੁਵृਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਗੋਤਮਾਸੋ ਅਕ੍ਰਨ੍ । ਐषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਪੇਸ਼ਸਂ ਧਿਯਂ ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹਰੀਜਨ ਤੇ ਗੋਤਮਾ ਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭਜਨ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਭ ਪਾਸਾਰ ਵਾਲੀ ਬੁੱਧੀ ਰੱਖ—ਧਿਆਨਵਾਨ ਸਵੇਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮਝ ਨਾਲ ਆਵੇ।
ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਮਹੇ ਸ਼ਵਸਾਨਾਯ ਸ਼ੂषਮਾਙ੍ਗੂषਂ ਗਿਰ੍ਵਣਸੇ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿ ਸ੍ਤੁਵਤ ऋਗ੍ਮਿਯਾਯਾਰ੍ਚਾਮਾਰ੍ਕਂ ਨਰੇ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਯ
ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਗੀਤਗਾਵਣ ਵਾਲੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੀਰ ਨੂੰ ਭਜਨ ਗਾਈਏ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਹਿ ਨਮੋ ਭਰਧ੍ਵਮਾਙ੍ਗੂष੍ਯਂ ਸ਼ਵਸਾਨਾਯ ਸਾਮ । ਯੇਨਾ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਃ ਪਦਜ੍ਞਾ ਅਰ੍ਚਨ੍ਤੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਗਾ ਅਵਿਨ੍ਦਨ੍
ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਨਮਸਕਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਗੀਤਗਾਵਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ। ਇਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ, ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਮਿਲੀਆਂ।