ਐਤੁ ਪੂषਾ ਰਯਿਰ੍ਭਗਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਧਾਤਮਃ । ਉਰੁਰਧ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਪੂਸ਼ਨ, ਦੌਲਤ, ਭਾਗ, ਭਲਾਈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਉਣ; ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਰਮਤਿਰਨਰ੍ਵਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਨਸਾ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਮਨੇਹ ਇਤ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀਆਂ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਣ।
ਯਥਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਵਰੁਣਃ ਸਨ੍ਤਿ ਗੋਪਾਃ । ਸੁਗਾ ऋਤਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਹੋਣ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਗਿਰਾ ਦੇਵਮੀਲ਼ੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਸਪਰ੍ਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਾਧਸਮ੍
ਮੈਂ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਦੇਵਵਤੋ ਰਥਃ ਸ਼ੂਰੋ ਵਾ ਪृਤ੍ਸੁ ਕਾਸੁ ਚਿਤ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਯ ਇਨ੍ਮਨੋ ਯਜਮਾਨ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਭੀਦਯਜ੍ਵਨੋ ਭੁਵਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯਜਮਾਨ ਰਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸੁਨ੍ਵਾਨ ਨ ਦੇਵਯੋ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਯ ਇਨ੍ਮਨੋ ਯਜਮਾਨ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਭੀਦਯਜ੍ਵਨੋ ਭੁਵਤ੍
ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਸ਼ਨ੍ਨ ਪ੍ਰ ਯੋषਨ੍ਨ ਯੋषਤਿ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਯ ਇਨ੍ਮਨੋ ਯਜਮਾਨ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਭੀਦਯਜ੍ਵਨੋ ਭੁਵਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਰਮ, ਨਾਰੀ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਦਤ੍ਰ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮੁਤ ਤ੍ਯਦਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਯ ਇਨ੍ਮਨੋ ਯਜਮਾਨ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਭੀਦਯਜ੍ਵਨੋ ਭੁਵਤ੍
ਇੱਥੇ ਸੱਚਾ ਵੀਰਤਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਮਿਲਕਤ ਵੀ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਕृਤਾਨ੍ਯृਜੀषਿਣਃ ਕਣ੍ਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਾਥਯਾ । ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵੋਚਤ
ਹੋ ਇੰਦਰ, ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਕਰ, ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਮਸਤ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ।
ਯਃ ਸृਬਿਨ੍ਦਮਨਰ੍ਸ਼ਨਿਂ ਪਿਪ੍ਰੁਂ ਦਾਸਮਹੀਸ਼ੁਵਮ੍ । ਵਧੀਦੁਗ੍ਰੋ ਰਿਣਨ੍ਨਪਃ
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਸ੍ਰਬਿੰਦ, ਅਨਰਸ਼ਨੀ, ਪਿਪਰੂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੇ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਭਯਾਨਕ ਹੈ।
ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਸ੍ਯ ਵਿष੍ਟਪਂ ਵਰ੍ष੍ਮਾਣਂ ਬृਹਤਸ੍ਤਿਰ । ਕृषੇ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ ਅਰਬੁਦਾ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਉੱਚਾਈ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਇੰਦਰ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦਿਖਾਈ।
ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯ ਵੋ ਧृषਤ੍ਤੂਰ੍ਣਾਸ਼ਂ ਨ ਗਿਰੇਰਧਿ । ਹੁਵੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੱਖਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਚੰਗੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਗੋਰਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿ ਵ੍ਰਜਂ ਮਨ੍ਦਾਨਃ ਸੋਮ੍ਯੇਭ੍ਯਃ । ਪੁਰਂ ਨ ਸ਼ੂਰ ਦਰ੍षਸਿ
ਉਹ ਜੋ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਲਦ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦੀਆਂ ਢਾਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਲ੍ਹਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਮੇ ਰਾਰਣਃ ਸੁਤ ਉਕ੍ਥੇ ਵਾ ਦਧਸੇ ਚਨਃ । ਆਰਾਦੁਪ ਸ੍ਵਧਾ ਗਹਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਜਾਂ ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਦਿਲ ਲਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਵਯਂ ਘਾ ਤੇ ਅਪਿ ष੍ਮਸਿ ਸ੍ਤੋਤਾਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਜਿਨ੍ਵ ਸੋਮਪਾਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ।
ਉਤ ਨਃ ਪਿਤੁਮਾ ਭਰ ਸਂਰਰਾਣੋ ਅਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਮਘਵਨ੍ਭੂਰਿ ਤੇ ਵਸੁ
ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਲਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ; ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਹੈ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਮਤਸ੍ਕृਧਿ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਃ । ਇਲ਼ਾਭਿਃ ਸਂ ਰਭੇਮਹਿ
ਸਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੇ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾ; ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ।
ਬृਬਦੁਕ੍ਥਂ ਹਵਾਮਹੇ ਸृਪ੍ਰਕਰਸ੍ਨਮੂਤਯੇ । ਸਾਧੁ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਮਵਸੇ
ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਿਹਦੁਕਥ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਯਃ ਸਂਸ੍ਥੇ ਚਿਚ੍ਛਤਕ੍ਰਤੁਰਾਦੀਂ ਕृਣੋਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ । ਜਰਿਤृਭ੍ਯਃ ਪੁਰੂਵਸੁਃ
ਉਹ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚਿਦਾ ਸ਼ਕਦ੍ਦਾਨਵਾਁ ਅਨ੍ਤਰਾਭਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਸਕਰਾ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਸਕੇ, ਇੰਦਰ ਸਾਰੀ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ।
ਯੋ ਰਾਯੋऽਵਨਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਸੁਪਾਰਃ ਸੁਨ੍ਵਤਃ ਸਖਾ । ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਗਾਯਤ
ਉਹ ਜੋ ਦੌਲਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਕੀਨੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ—ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗਾਉ।
ਆਯਨ੍ਤਾਰਂ ਮਹਿ ਸ੍ਥਿਰਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਸ਼੍ਰਵੋਜਿਤਮ੍ । ਭੂਰੇਰੀਸ਼ਾਨਮੋਜਸਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ, ਡਿੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਦਦਗਾਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ—ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਗਾਉ।
ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਸ਼ਚੀਨਾਂ ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਸੂਨृਤਾਨਾਮ੍ । ਨਕਿਰ੍ਵਕ੍ਤਾ ਨ ਦਾਦਿਤਿ
ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਦਿਲਦਾਰੀ ਬੋਲ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵਾਂਗ ਨਾ ਕਹਿ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਨ ਨੂਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮृਣਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ੂਨਾਮਸ੍ਤਿ ਸੁਨ੍ਵਤਾਮ੍ । ਨ ਸੋਮੋ ਅਪ੍ਰਤਾ ਪਪੇ
ਪੁਜਾਰੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਉਣ-ਗਾਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਸੋਮ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਪਨ੍ਯ ਇਦੁਪ ਗਾਯਤ ਪਨ੍ਯ ਉਕ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ਂਸਤ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕृਣੋਤ ਪਨ੍ਯ ਇਤ੍
ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਗਾਉ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਭਜਨ ਬਿਆਨ ਕਰੋ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਕਰੋ।
ਪਨ੍ਯ ਆ ਦਰ੍ਦਿਰਚ੍ਛਤਾ ਸਹਸ੍ਰਾ ਵਾਜ੍ਯਵृਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੋ ਯਜ੍ਵਨੋ ਵृਧਃ
ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਆਵੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿ षੂ ਚਰ ਸ੍ਵਧਾ ਅਨੁ ਕृष੍ਟੀਨਾਮਨ੍ਵਾਹੁਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਸੁਤਾਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਰਸ ਕੱਢੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀ।
ਪਿਬ ਸ੍ਵਧੈਨਵਾਨਾਮੁਤ ਯਸ੍ਤੁਗ੍ਰ੍ਯੇ ਸਚਾ । ਉਤਾਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤਵ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੱਢੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ। ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ।
ਅਤੀਹਿ ਮਨ੍ਯੁषਾਵਿਣਂ ਸੁषੁਵਾਂਸਮੁਪਾਰਣੇ । ਇਮਂ ਰਾਤਂ ਸੁਤਂ ਪਿਬ
ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭੇਟ 'ਤੇ ਕੱਢੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਵੱਲ ਆ। ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੋਮ ਪੀ।
ਇਹਿ ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਰਾਵਤ ਇਹਿ ਪਞ੍ਚ ਜਨਾਁ ਅਤਿ । ਧੇਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਚਾਕਸ਼ਤ੍
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਸਮਾਗਮਾਂ ਤੇ ਆ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ।