ਵਯਂ ਤਦ੍ਵਃ ਸਮ੍ਰਾਜ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਬਹੁਪਾਯ੍ਯਮ੍ । ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਤਦਾਦਿਤ੍ਯਾ ਜੁਹ੍ਵਤੋ ਹਵਿਰ੍ਯੇਨ ਵਸ੍ਯੋऽਨਸ਼ਾਮਹੈ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵਧੀਕ ਰੋਟੀ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਿ ਤ੍ਰਯਸ੍ਪਰੋ ਦੇਵਾਸੋ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦਨ੍ । ਵਿਦਨ੍ਨਹ ਦ੍ਵਿਤਾਸਨਨ੍
ਉਹ ਤੈਂਤੀ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸ੍ਮਦ੍ਰਾਤਿषਾਚੋ ਅਗ੍ਨਯਃ । ਪਤ੍ਨੀਵਨ੍ਤੋ ਵषਟ੍ਕृਤਾਃ
ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ — ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ — ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਵਸ਼ਟ-ਪੁਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਨੋ ਗੋਪਾ ਅਪਾਚ੍ਯਾਸ੍ਤ ਉਦਕ੍ਤ ਇਤ੍ਥਾ ਨ੍ਯਕ੍ । ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸਰ੍ਵਯਾ ਵਿਸ਼ਾ
ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਅੱਗੇ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਯਥਾ ਵਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਸ੍ਤਥੇਦਸਤ੍ਤਦੇषਾਂ ਨਕਿਰਾ ਮਿਨਤ੍ । ਅਰਾਵਾ ਚਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇ; ਕੋਈ ਵੀ, ਵੈਰੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਘਟਾਏ ਨਾ।
ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤ ऋष੍ਟਯਃ ਸਪ੍ਤ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨ੍ਯੇषਾਮ੍ । ਸਪ੍ਤੋ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਧਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸੱਤ ਬਾਣ ਹਨ, ਸੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਹਨ; ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਬਭ੍ਰੁਰੇਕੋ ਵਿषੁਣਃ ਸੂਨਰੋ ਯੁਵਾਞ੍ਜ੍ਯਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍
ਇੱਕ, ਭੂਰਾ, ਵੱਖਰਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਯੋਨਿਮੇਕ ਆ ਸਸਾਦ ਦ੍ਯੋਤਨੋऽਨ੍ਤਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਮੇਧਿਰਃ
ਇੱਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਸ਼ੀਮੇਕੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਹਸ੍ਤ ਆਯਸੀਮਨ੍ਤਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਨਿਧ੍ਰੁਵਿਃ
ਇੱਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੋਹਾ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਮੇਕੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਹਸ੍ਤ ਆਹਿਤਂ ਤੇਨ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਤੇ
ਇੱਕ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਗ੍ਮਮੇਕੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਹਸ੍ਤ ਆਯੁਧਂ ਸ਼ੁਚਿਰੁਗ੍ਰੋ ਜਲਾषਭੇषਜਃ
ਇੱਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭੜਕਦਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਥ ਏਕਃ ਪੀਪਾਯ ਤਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾਁ ਏष ਵੇਦ ਨਿਧੀਨਾਮ੍
ਇੱਕ, ਰਾਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੋਰ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੇਕ ਉਰੁਗਾਯੋ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸੋ ਮਦਨ੍ਤਿ
ਇੱਕ, ਵੱਡੀ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਚਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾ ਚਰਤ ਏਕਯਾ ਸਹ ਪ੍ਰ ਪ੍ਰਵਾਸੇਵ ਵਸਤਃ
ਦੋ, ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਣ।
ਸਦੋ ਦ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰਾਤੇ ਉਪਮਾ ਦਿਵਿ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤੀ
ਦੋ ਰਾਜਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਿਸਾਲ ਵਾਂਗ, ਘੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਅਰ੍ਚਨ੍ਤ ਏਕੇ ਮਹਿ ਸਾਮ ਮਨ੍ਵਤ ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਨ੍
ਕਈ, ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡਾ ਗੀਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨਹਿ ਵੋ ਅਸ੍ਤ੍ਯਰ੍ਭਕੋ ਦੇਵਾਸੋ ਨ ਕੁਮਾਰਕਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਤੋਮਹਾਨ੍ਤ ਇਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਕੁਮਾਰ; ਸਭ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਾਸੋ ਅਸਥਾ ਰਿਸ਼ਾਦਸੋ ਯੇ ਸ੍ਥ ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ । ਮਨੋਰ੍ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤੇ ਤੀਹ ਹੋ, ਮਨੂ ਦੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤੇ।
ਤੇ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਧ੍ਵਂ ਤੇऽਵਤ ਤ ਉ ਨੋ ਅਧਿ ਵੋਚਤ । ਮਾ ਨਃ ਪਥਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਵਾਦਧਿ ਦੂਰਂ ਨੈष੍ਟ ਪਰਾਵਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲੋ। ਸਾਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਓ।
ਯੇ ਦੇਵਾਸ ਇਹ ਸ੍ਥਨ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾ ਉਤ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥੋ ਗਵੇऽਸ਼੍ਵਾਯ ਯਚ੍ਛਤ
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਹੋ, ਸਭ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਦਿਓ।
ਯੋ ਯਜਾਤਿ ਯਜਾਤ ਇਤ੍ਸੁਨਵਚ੍ਚ ਪਚਾਤਿ ਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਕਨਤ੍
ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਚੇ ਦਿਲੋਂ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦਾ ਤੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਪਹਚਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਂ ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸੋਮਂ ਰਰਤ ਆਸ਼ਿਰਮ੍ । ਪਾਦਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਅਂਹਸਃ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੋਟੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਮ ਰਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਰ ਉਹਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਯੁਮਾਁ ਅਸਦ੍ਰਥੋ ਦੇਵਜੂਤਃ ਸ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਨ੍ਵਨ੍ਨਮਿਤ੍ਰਿਯਾ
ਉਸ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ繁 ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀ ਗृਹੇऽਸਸ਼੍ਚਨ੍ਤੀ ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਇਲ਼ਾ ਧੇਨੁਮਤੀ ਦੁਹੇ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇਲਾ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਯਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਸਮਨਸਾ ਸੁਨੁਤ ਆ ਚ ਧਾਵਤਃ । ਦੇਵਾਸੋ ਨਿਤ੍ਯਯਾਸ਼ਿਰਾ
ਜੋ ਜੋੜੇ ਇਕ-ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਦੇ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੀ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਾਸ਼ਵ੍ਯਾਁ ਇਤਃ ਸਮ੍ਯਞ੍ਚਾ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸ਼ਾਤੇ । ਨ ਤਾ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਯਤਃ
ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਇਥੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਯਜਨਾ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੌਲਤ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਨ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਹ੍ਨੁਤਃ ਸੁਮਤਿਂ ਨ ਜੁਗੁਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਦ੍ਵਿਵਾਸਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਪਾਤਰ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਿਣਾ ਤਾ ਕੁਮਾਰਿਣਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਨੁਤਃ । ਉਭਾ ਹਿਰਣ੍ਯਪੇਸ਼ਸਾ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾ ਕृਤਦ੍ਵਸੂ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤਾਮृਤਾਯ ਕਮ੍ । ਸਮੂਧੋ ਰੋਮਸ਼ਂ ਹਤੋ ਦੇਵੇषੁ ਕृਣੁਤੋ ਦੁਵਃ
ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ; ਜਿਵੇਂ ਰੋਮ ਵਾਲਾ ਪਰਤ ਹਟਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਸ਼ਰ੍ਮ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਨਦੀਨਾਮ੍ । ਆ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਚਾਭੁਵਃ
ਅਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।