ਆ ਪਸ਼ੁਂ ਗਾਸਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨੁषਾਸਾ ਨਕ੍ਤਮੋषਧੀਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਨੋ ਵਸਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸੋ ਧੀਨਾਂ ਭੂਤ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾਰਃ
ਤੂੰ ਪਸ਼ੂ, ਧਰਤੀ, ਦਰੱਖਤ, ਉਸ਼ਾ, ਰਾਤ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਵਸੂ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਪ੍ਰ ਸੂ ਨ ਏਤ੍ਵਧ੍ਵਰੋऽਗ੍ਨਾ ਦੇਵੇषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ । ਆਦਿਤ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰ ਵਰੁਣੇ ਧृਤਵ੍ਰਤੇ ਮਰੁਤ੍ਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਨੁषੁ
ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੱਕੀ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦੇ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਹਿ ष੍ਮਾ ਮਨਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸੋ ਭੁਵਨ੍ਵृਧੇ ਰਿਸ਼ਾਦਸਃ । ਅਰਿष੍ਟੇਭਿਃ ਪਾਯੁਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸੋ ਯਨ੍ਤਾ ਨੋऽਵृਕਂ ਛਰ੍ਦਿਃ
ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਸੂ ਤਿੱਖੇ ਹਨ; ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਢਾਲ ਦੇਣ।
ਆ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸਮਨਸੋ ਗਨ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸਃ । ऋਚਾ ਗਿਰਾ ਮਰੁਤੋ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤੇ ਸਦਨੇ ਪਸ੍ਤ੍ਯੇ ਮਹਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਇੱਕੋ ਮਨ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਰਚਨਾ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ, ਦਿਵੀ ਅਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਰੁਤੋ ਯਾ ਵੋ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਾ ਹਵ੍ਯਾ ਮਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਥਨ । ਆ ਬਰ੍ਹਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ੍ਤੁਰਾ ਨਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸਃ ਸਦਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠਣ।
ਵਯਂ ਵੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਹਿਤਪ੍ਰਯਸ ਆਨੁषਕ੍ । ਸੁਤਸੋਮਾਸੋ ਵਰੁਣ ਹਵਾਮਹੇ ਮਨੁष੍ਵਦਿਦ੍ਧਾਗ੍ਨਯਃ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਭਰਿਆ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਪ੍ਰ ਯਾਤ ਮਰੁਤੋ ਵਿष੍ਣੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੂषਨ੍ਮਾਕੀਨਯਾ ਧਿਯਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆ ਯਾਤੁ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਨਿष੍ਯੁਭਿਰ੍ਵृषਾ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ
ਮਰੁਤੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਪੂਸ਼ਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਫ ਸੋਚ ਨਾਲ ਆਓ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿ ਨੋ ਦੇਵਾਸੋ ਅਦ੍ਰੁਹੋऽਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ । ਨ ਯਦ੍ਦੂਰਾਦ੍ਵਸਵੋ ਨੂ ਚਿਦਨ੍ਤਿਤੋ ਵਰੂਥਮਾਦਧਰ੍षਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਅਟੱਲ ਤੇ ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਵਸਵੋ, ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਅਸ੍ਤਿ ਹਿ ਵਃ ਸਜਾਤ੍ਯਂ ਰਿਸ਼ਾਦਸੋ ਦੇਵਾਸੋ ਅਸ੍ਤ੍ਯਾਪ੍ਯਮ੍ । ਪ੍ਰ ਣਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮੈ ਸੁਵਿਤਾਯ ਵੋਚਤ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ
ਤੁਸੀਂ, ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਭਲੇ ਲਈ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਦਿਓ।
ਇਦਾ ਹਿ ਵ ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਮਿਦਾ ਵਾਮਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਯੇ । ਉਪ ਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸੋ ਨਮਸ੍ਯੁਰਾਁ ਅਸृਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਯਾਮਿਵ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲਈ। ਮੈਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ, ਹੋਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਉਦੁ ष੍ਯ ਵਃ ਸਵਿਤਾ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਯੋऽਸ੍ਥਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਰੇਣ੍ਯਃ । ਨਿ ਦ੍ਵਿਪਾਦਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਦੋ ਅਰ੍ਥਿਨੋऽਵਿਸ਼੍ਰਨ੍ਪਤਯਿष੍ਣਵਃ
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਵਡਿਆ ਹੈ, ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਲੋੜਵੰਦ ਹਨ, ਜੋ ਚਲਣ ਤੇ ਉਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਹ ਅਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਦੇਵਂਦੇਵਂ ਵੋऽਵਸੇ ਦੇਵਂਦੇਵਮਭਿष੍ਟਯੇ । ਦੇਵਂਦੇਵਂ ਹੁਵੇਮ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ
ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦਾਤ ਲਈ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ, ਦਿਵਿਆ ਸੋਚ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਦੇਵਾਸੋ ਹਿ ष੍ਮਾ ਮਨਵੇ ਸਮਨ੍ਯਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਾਕਂ ਸਰਾਤਯਃ । ਤੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਤੇ ਅਪਰਂ ਤੁਚੇ ਤੁ ਨੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਰਿਵੋਵਿਦਃ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੂ ਲਈ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਜ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰ ਵਃ ਸ਼ਂਸਾਮ੍ਯਦ੍ਰੁਹਃ ਸਂਸ੍ਥ ਉਪਸ੍ਤੁਤੀਨਾਮ੍ । ਨ ਤਂ ਧੂਰ੍ਤਿਰ੍ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਯੋ ਵੋ ਧਾਮਭ੍ਯੋऽਵਿਧਤ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੀਤ ਰੱਖੀ, ਉਸ ਤੱਕ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ।
ਪ੍ਰ ਸ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਿਰਤੇ ਵਿ ਮਹੀਰਿषੋ ਯੋ ਵੋ ਵਰਾਯ ਦਾਸ਼ਤਿ । ਪ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਭਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਧਰ੍ਮਣਸ੍ਪਰ੍ਯਰਿष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵ ਏਧਤੇ
ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ऋਤੇ ਸ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਯੁਧਃ ਸੁਗੇਭਿਰ੍ਯਾਤ੍ਯਧ੍ਵਨਃ । ਅਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਸਰਾਤਯੋ ਯਂ ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤੇ ਸਜੋषਸਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਰੇ ਚਿਦਸ੍ਮੈ ਕृਣੁਥਾ ਨ੍ਯਞ੍ਚਨਂ ਦੁਰ੍ਗੇ ਚਿਦਾ ਸੁਸਰਣਮ੍ । ਏषਾ ਚਿਦਸ੍ਮਾਦਸ਼ਨਿਃ ਪਰੋ ਨੁ ਸਾਸ੍ਰੇਧਨ੍ਤੀ ਵਿ ਨਸ਼੍ਯਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਮੈਦਾਨ ਤੇ ਵੀ ਉਤਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਵੀ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਬਿਜਲੀ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯਦਦ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯ ਉਦ੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਿਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ऋਤਂ ਦਧ । ਯਨ੍ਨਿਮ੍ਰੁਚਿ ਪ੍ਰਬੁਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸੋ ਯਦ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਦਿਵਃ
ਅੱਜ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਰੀਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦੇ, ਜਾਗਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਵਾਭਿਪਿਤ੍ਵੇ ਅਸੁਰਾ ऋਤਂ ਯਤੇ ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯੇਮ ਵਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਵਯਂ ਤਦ੍ਵੋ ਵਸਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸ ਉਪ ਸ੍ਥੇਯਾਮ ਮਧ੍ਯ ਆ
ਜੋ ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੇ, ਰਾਤ ਆਉਣ ਤੇ ਰੀਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਸਾਰਾ। ਅਸੀਂ, ਵਸਵੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਰਹੀਏ।
ਯਦਦ੍ਯ ਸੂਰ ਉਦਿਤੇ ਯਨ੍ਮਧ੍ਯਂਦਿਨ ਆਤੁਚਿ । ਵਾਮਂ ਧਤ੍ਥ ਮਨਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸੋ ਜੁਹ੍ਵਾਨਾਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ
ਅੱਜ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਨੂ ਨੂੰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਭਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਓ।
ਵਯਂ ਤਦ੍ਵਃ ਸਮ੍ਰਾਜ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਬਹੁਪਾਯ੍ਯਮ੍ । ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਤਦਾਦਿਤ੍ਯਾ ਜੁਹ੍ਵਤੋ ਹਵਿਰ੍ਯੇਨ ਵਸ੍ਯੋऽਨਸ਼ਾਮਹੈ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵਧੀਕ ਰੋਟੀ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਿ ਤ੍ਰਯਸ੍ਪਰੋ ਦੇਵਾਸੋ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦਨ੍ । ਵਿਦਨ੍ਨਹ ਦ੍ਵਿਤਾਸਨਨ੍
ਉਹ ਤੈਂਤੀ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸ੍ਮਦ੍ਰਾਤਿषਾਚੋ ਅਗ੍ਨਯਃ । ਪਤ੍ਨੀਵਨ੍ਤੋ ਵषਟ੍ਕृਤਾਃ
ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ — ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ — ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਵਸ਼ਟ-ਪੁਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਨੋ ਗੋਪਾ ਅਪਾਚ੍ਯਾਸ੍ਤ ਉਦਕ੍ਤ ਇਤ੍ਥਾ ਨ੍ਯਕ੍ । ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸਰ੍ਵਯਾ ਵਿਸ਼ਾ
ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਅੱਗੇ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਯਥਾ ਵਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਸ੍ਤਥੇਦਸਤ੍ਤਦੇषਾਂ ਨਕਿਰਾ ਮਿਨਤ੍ । ਅਰਾਵਾ ਚਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇ; ਕੋਈ ਵੀ, ਵੈਰੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਘਟਾਏ ਨਾ।
ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤ ऋष੍ਟਯਃ ਸਪ੍ਤ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨ੍ਯੇषਾਮ੍ । ਸਪ੍ਤੋ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਧਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸੱਤ ਬਾਣ ਹਨ, ਸੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਹਨ; ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਬਭ੍ਰੁਰੇਕੋ ਵਿषੁਣਃ ਸੂਨਰੋ ਯੁਵਾਞ੍ਜ੍ਯਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍
ਇੱਕ, ਭੂਰਾ, ਵੱਖਰਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਯੋਨਿਮੇਕ ਆ ਸਸਾਦ ਦ੍ਯੋਤਨੋऽਨ੍ਤਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਮੇਧਿਰਃ
ਇੱਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਸ਼ੀਮੇਕੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਹਸ੍ਤ ਆਯਸੀਮਨ੍ਤਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਨਿਧ੍ਰੁਵਿਃ
ਇੱਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੋਹਾ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਮੇਕੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਹਸ੍ਤ ਆਹਿਤਂ ਤੇਨ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਤੇ
ਇੱਕ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।