ਤਂ ਗੂਰ੍ਤਯੋ ਨੇਮਨ੍ਨਿषਃ ਪਰੀਣਸਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਚਰਣੇ ਸਨਿष੍ਯਵਃ । ਪਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਨੂ ਸਹੋ ਗਿਰਿਂ ਨ ਵੇਨਾ ਅਧਿ ਰੋਹ ਤੇਜਸਾ
ਭਜਨ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਸਭਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕ ਵਿਚ।
ਸ ਤੁਰ੍ਵਣਿਰ੍ਮਹਾਁ ਅਰੇਣੁ ਪੌਂਸ੍ਯੇ ਗਿਰੇਰ੍ਭृष੍ਟਿਰ੍ਨ ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਤੁਜਾ ਸ਼ਵਃ । ਯੇਨ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਮਾਯਿਨਮਾਯਸੋ ਮਦੇ ਦੁਧ੍ਰ ਆਭੂषੁ ਰਾਮਯਨ੍ਨਿ ਦਾਮਨਿ
ਉਹ, ਤੁਰਵਨ, ਧੂੜ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ, ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵੀ ਯਦਿ ਤਵਿषੀ ਤ੍ਵਾਵृਧੋਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਿषਕ੍ਤ੍ਯੁषਸਂ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਯੋ ਧृष੍ਣੁਨਾ ਸ਼ਵਸਾ ਬਾਧਤੇ ਤਮ ਇਯਰ੍ਤਿ ਰੇਣੁਂ ਬृਹਦਰ੍ਹਰਿष੍ਵਣਿਃ
ਜਦੋਂ ਦਿਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧੂੜ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ।
ਵਿ ਯਤ੍ਤਿਰੋ ਧਰੁਣਮਚ੍ਯੁਤਂ ਰਜੋऽਤਿष੍ਠਿਪੋ ਦਿਵ ਆਤਾਸੁ ਬਰ੍ਹਣਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਮੀਲ਼੍ਹੇ ਯਨ੍ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰ੍ष੍ਯਾਹਨ੍ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਰਪਾਮੌਬ੍ਜੋ ਅਰ੍ਣਵਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਪਰ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ। ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਦਿਵੋ ਧਰੁਣਂ ਧਿष ਓਜਸਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਦਨੇषੁ ਮਾਹਿਨਃ । ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਮਦੇ ਅਰਿਣਾ ਅਪੋ ਵਿ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਯਾ ਪਾष੍ਯਾਰੁਜਃ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ। ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੇ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਬृਹਤੇ ਬृਹਦ੍ਰਯੇ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਤਵਸੇ ਮਤਿਂ ਭਰੇ । ਅਪਾਮਿਵ ਪ੍ਰਵਣੇ ਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਰਾਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁ ਸ਼ਵਸੇ ਅਪਾਵृਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲੇ ਵਿਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾਤ ਸਭ ਲਈ ਖੁੱਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੁਕਾਈ ਨਹੀਂ।
ਅਧ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਹਾਸਦਿष੍ਟਯ ਆਪੋ ਨਿਮ੍ਨੇਵ ਸਵਨਾ ਹਵਿष੍ਮਤਃ । ਯਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਨ ਸਮਸ਼ੀਤ ਹਰ੍ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਃ ਸ਼੍ਨਥਿਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਰਾ ਆਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਹੇਠ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਭੀ ਤੇਰੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਜਰ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮੈ ਭੀਮਾਯ ਨਮਸਾ ਸਮਧ੍ਵਰ ਉषੋ ਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰ ਆ ਭਰਾ ਪਨੀਯਸੇ । ਯਸ੍ਯ ਧਾਮ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਨਾਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਕਾਰਿ ਹਰਿਤੋ ਨਾਯਸੇ
ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਵਾਂਗ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਚਾਨਣ ਬਣੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਮੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਯਂ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਯੇ ਤ੍ਵਾਰਭ੍ਯ ਚਰਾਮਸਿ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰਃ ਸਘਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਰਿਵ ਪ੍ਰਤਿ ਨੋ ਹਰ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਇਕਠੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਬਾਤ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਭੂਰਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਵ ਸ੍ਮਸ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤੁਰ੍ਮਘਵਨ੍ਕਾਮਮਾ ਪृਣ । ਅਨੁ ਤੇ ਦ੍ਯੌਰ੍ਬृਹਤੀ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਮ ਇਯਂ ਚ ਤੇ ਪृਥਿਵੀ ਨੇਮ ਓਜਸੇ
ਇੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਂ, ਦਾਨੀ। ਸਤਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਆਸਮਾਨ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਜੋਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਂ ਮਹਾਮੁਰੁਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਪਰ੍ਵਸ਼ਸ਼੍ਚਕਰ੍ਤਿਥ । ਅਵਾਸृਜੋ ਨਿਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਤਵਾ ਅਪਃ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਦਧਿषੇ ਕੇਵਲਂ ਸਹਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਡੇ, ਚੌੜੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ। ਤੁਸੀਂ ਰੁਕੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਣ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਨੂ ਚਿਤ੍ਸਹੋਜਾ ਅਮृਤੋ ਨਿ ਤੁਨ੍ਦਤੇ ਹੋਤਾ ਯਦ੍ਦੂਤੋ ਅਭਵਦ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ । ਵਿ ਸਾਧਿष੍ਠੇਭਿਃ ਪਥਿਭੀ ਰਜੋ ਮਮ ਆ ਦੇਵਤਾਤਾ ਹਵਿषਾ ਵਿਵਾਸਤਿ
ਹੁਣ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਮਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ; ਜਦ ਉਹ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਯਾਜਕ ਤੇ ਦੂਤ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਸ੍ਵਮਦ੍ਮ ਯੁਵਮਾਨੋ ਅਜਰਸ੍ਤृष੍ਵਵਿष੍ਯਨ੍ਨਤਸੇषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਪृष੍ਠਂ ਪ੍ਰੁषਿਤਸ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਦਿਵੋ ਨ ਸਾਨੁ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਚਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਅਜਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਸਾ, ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਾਣਾ ਰੁਦ੍ਰੇਭਿਰ੍ਵਸੁਭਿਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਹੋਤਾ ਨਿषਤ੍ਤੋ ਰਯਿषਾਲ਼ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਰਥੋ ਨ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵृਞ੍ਜਸਾਨ ਆਯੁषੁ ਵ੍ਯਾਨੁषਗ੍ਵਾਰ੍ਯਾ ਦੇਵ ऋਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ ਤੀਖਾ, ਮੁਖ ਯਾਜਕ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਧਨ ਲਈ ਬੈਠਾ। ਰੇਸ ਵਿਚ ਦੌੜਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੀਵਨ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਵਾਤਜੂਤੋ ਅਤਸੇषੁ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵृਥਾ ਜੁਹੂਭਿਃ ਸृਣ੍ਯਾ ਤੁਵਿष੍ਵਣਿਃ । ਤृषੁ ਯਦਗ੍ਨੇ ਵਨਿਨੋ ਵृषਾਯਸੇ ਕृष੍ਣਂ ਤ ਏਮ ਰੁਸ਼ਦੂਰ੍ਮੇ ਅਜਰ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਉਹ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਖਾਲੀ ਚਮਚਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ੋਰ ਕਰਦਾ। ਜਦ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਕਾਲਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜਰ ਉਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪੁਰ੍ਜਮ੍ਭੋ ਵਨ ਆ ਵਾਤਚੋਦਿਤੋ ਯੂਥੇ ਨ ਸਾਹ੍ਵਾਁ ਅਵ ਵਾਤਿ ਵਂਸਗਃ । ਅਭਿਵ੍ਰਜਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪਾਜਸਾ ਰਜ ਸ੍ਥਾਤੁਸ਼੍ਚਰਥਂ ਭਯਤੇ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ
ਗੂੰਜਦੀ ਲਵ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਜਿਉਂ ਝੁੰਡ ਦੇ ਆਗੂ, ਉਹ ਬਾਂਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰਦੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਠਹਿਰਣ ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਧੁष੍ਟ੍ਵਾ ਭृਗਵੋ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਾ ਰਯਿਂ ਨ ਚਾਰੁਂ ਸੁਹਵਂ ਜਨੇਭ੍ਯਃ । ਹੋਤਾਰਮਗ੍ਨੇ ਅਤਿਥਿਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ੇਵਂ ਦਿਵ੍ਯਾਯ ਜਨ੍ਮਨੇ
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਧਨ ਵਾਂਗ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਭ ਲਈ ਚੰਗੀ। ਯਾਜਕ, ਅਗਨਿ, ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾਨ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈਂ।
ਹੋਤਾਰਂ ਸਪ੍ਤ ਜੁਹ੍ਵੋ ਯਜਿष੍ਠਂ ਯਂ ਵਾਘਤੋ ਵृਣਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਰਤਿਂ ਵਸੂਨਾਂ ਸਪਰ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਸਾ ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਮ੍
ਸੱਤ ਚਮਚੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਾਜਕ ਚੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੂਜਾਰੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਵਸੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ । ਅਗ੍ਨੇ ਗृਣਨ੍ਤਮਂਹਸ ਉਰੁष੍ਯੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤ੍ਪੂਰ੍ਭਿਰਾਯਸੀਭਿਃ
ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਅਟੁੱਟ, ਮਿੱਤਰ ਵਰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨਾਲ।
ਭਵਾ ਵਰੂਥਂ ਗृਣਤੇ ਵਿਭਾਵੋ ਭਵਾ ਮਘਵਨ੍ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਮ । ਉਰੁष੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਅਂਹਸੋ ਗृਣਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣ; ਦਾਨੀ, ਦਾਨੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਬਣ। ਅਗਨਿ, ਵਿਆਪਕ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਸਵੇਰੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੋਚ ਨਾਲ ਆਵੇ।
ਵਯਾ ਇਦਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਯਸ੍ਤੇ ਅਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਨਾਭਿਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਸ੍ਥੂਣੇਵ ਜਨਾਁ ਉਪਮਿਦ੍ਯਯਨ੍ਥ
ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਭੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਭ ਹੈਂ; ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਨਾਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਥਾਭਵਦਰਤੀ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸੋऽਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਦਾਰ੍ਯਾਯ
ਅਗਨਿ ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਮੱਥਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਆਰੀਆਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ।
ਆ ਸੂਰ੍ਯੇ ਨ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਧ੍ਰੁਵਾਸੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇ ਦਧਿਰੇऽਗ੍ਨਾ ਵਸੂਨਿ । ਯਾ ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵੋषਧੀष੍ਵਪ੍ਸੁ ਯਾ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਸਿ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਕੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ ਵਿਚ ਖਜਾਨੇ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ, ਬੂਟੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਬृਹਤੀ ਇਵ ਸੂਨਵੇ ਰੋਦਸੀ ਗਿਰੋ ਹੋਤਾ ਮਨੁष੍ਯੋ ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੇ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਨृਤਮਾਯ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਯਾਜਕ, ਦਕਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੁਨਰਮੰਦ। ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੁਰਾਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਬृਹਤੋ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਪ੍ਰ ਰਿਰਿਚੇ ਮਹਿਤ੍ਵਮ੍ । ਰਾਜਾ ਕृष੍ਟੀਨਾਮਸਿ ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਯੁਧਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਸ਼੍ਚਕਰ੍ਥ
ਜਾਤਵੇਦ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਨੂ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਵृषਭਸ੍ਯ ਵੋਚਂ ਯਂ ਪੂਰਵੋ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਸਚਨ੍ਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਦਸ੍ਯੁਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜਘਨ੍ਵਾਁ ਅਧੂਨੋਤ੍ਕਾष੍ਠਾ ਅਵ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਭੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ بیان ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰੂ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕृष੍ਟਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜੇषੁ ਯਜਤੋ ਵਿਭਾਵਾ । ਸ਼ਾਤਵਨੇਯੇ ਸ਼ਤਿਨੀਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਣੀਥੇ ਜਰਤੇ ਸੂਨृਤਾਵਾਨ੍
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ; ਭਰਦਵਾਜਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਤਵਨੇਯ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਂ ਯਸ਼ਸਂ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਕੇਤੁਂ ਸੁਪ੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਦੂਤਂ ਸਦ੍ਯੋਅਰ੍ਥਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾਨਂ ਰਯਿਮਿਵ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਰਾਤਿਂ ਭਰਦ੍ਭृਗਵੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ
ਉਜਲੇ, ਯਸ਼ਵਾਨ ਅਗਨਿ, ਸਭਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਚੰਗਾ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਦੂਤ, ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸੁਰੁਭਯਾਸਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤ ਉਸ਼ਿਜੋ ਯੇ ਚ ਮਰ੍ਤਾਃ । ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵੋ ਨ੍ਯਸਾਦਿ ਹੋਤਾਪृਚ੍ਛ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਰ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵੇਧਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ਼ਿਜ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਰੇ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਪੁੱਛਣ ਯੋਗ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਤਂ ਨਵ੍ਯਸੀ ਹृਦ ਆ ਜਾਯਮਾਨਮਸ੍ਮਤ੍ਸੁਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਧੁਜਿਹ੍ਵਮਸ਼੍ਯਾਃ । ਯਮृਤ੍ਵਿਜੋ ਵृਜਨੇ ਮਾਨੁषਾਸਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤ ਆਯਵੋ ਜੀਜਨਨ੍ਤ
ਅਸੀਂ ਨਵੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀਏ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਤਵਿਜ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਮਨੁੱਖ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।