ਤਾ ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਗੋਪਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾ । ऋਤਾਵਾਨਾ ਯਜਸੇ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਾਖੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਾ ਤਨਾ ਨ ਰਥ੍ਯਾ ਵਰੁਣੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ । ਸਨਾਤ੍ਸੁਜਾਤਾ ਤਨਯਾ ਧृਤਵ੍ਰਤਾ
ਮਿੱਤਰ, ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉੱਤਮ ਹੈ—ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਡਿੱਠੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਾ ਮਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਾਸੁਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਮਹਸਾ । ਮਹੀ ਜਜਾਨਾਦਿਤਿਰृਤਾਵਰੀ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਅਦਿਤੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਮਹਾਨ੍ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵਸੁਰਾ । ऋਤਾਵਾਨਾਵृਤਮਾ ਘੋषਤੋ ਬृਹਤ੍
ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ; ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਜਸ਼ਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਪਾਤਾ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ ਸੂਨੂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੂ । ਸृਪ੍ਰਦਾਨੂ ਇषੋ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਧਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਮਰਥਾ ਦੇ ਉਤਪੰਨ, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂ ਯਾ ਦਾਨੂਨਿ ਯੇਮਥੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀਰਿषਃ । ਨਭਸ੍ਵਤੀਰਾ ਵਾਂ ਚਰਨ੍ਤੁ ਵृष੍ਟਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰ੍ਹਣ।
ਅਧਿ ਯਾ ਬृਹਤੋ ਦਿਵੋऽਭਿ ਯੂਥੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ऋਤਾਵਾਨਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਨਮਸੇ ਹਿਤਾ
ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ऋਤਾਵਾਨਾ ਨਿ षੇਦਤੁਃ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੂ । ਧृਤਵ੍ਰਤਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਾਸ਼ਤੁਃ
ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਲਈ ਬੈਠੋ, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ; ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਡਿੱਠੇ, ਰਾਜਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਪਾਓ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਰਾਨੁਲ੍ਬਣੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਨਿ ਚਿਨ੍ਮਿषਨ੍ਤਾ ਨਿਚਿਰਾ ਨਿ ਚਿਕ੍ਯਤੁਃ
ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਮੂੰਦਦੇ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਹਟਾਉਂਦੇ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤਿਰੁਰੁष੍ਯਤਾਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ । ਉਰੁष੍ਯਨ੍ਤੁ ਮਰੁਤੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼ਵਸਃ
ਦੇਵੀ ਅਦਿਤੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ; ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ।
ਤੇ ਨੋ ਨਾਵਮੁਰੁष੍ਯਤ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਅਰਿष੍ਯਨ੍ਤੋ ਨਿ ਪਾਯੁਭਿਃ ਸਚੇਮਹਿ
ਉਹ ਦਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ; ਅਸੀਂ ਅਣਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਰਹੀਏ।
ਅਘ੍ਨਤੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਵਯਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਃ ਸੁਦਾਨਵੇ । ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ੍ਵਯਾਵਨ੍ਸਿਨ੍ਧੋ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ, ਅਣਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਸੁਣ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸਿੰਧੂ, ਸਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾ ਲਈ।
ਤਦ੍ਵਾਰ੍ਯਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਵਰਿष੍ਠਂ ਗੋਪਯਤ੍ਯਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰੋ ਯਤ੍ਪਾਨ੍ਤਿ ਵਰੁਣੋ ਯਦਰ੍ਯਮਾ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਨਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰਪਾਂ ਤਨ੍ਮਰੁਤਸ੍ਤਦਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੀਢ੍ਵਾਂਸਃ ਸਜੋषਸਃ
ਸਿੰਧੂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਮਾਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤੇ ਹਿ ष੍ਮਾ ਵਨੁषੋ ਨਰੋऽਭਿਮਾਤਿਂ ਕਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ । ਤਿਗ੍ਮਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਪ੍ਰਤਿਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਭੂਰ੍ਣਯਃ
ਉਹ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਧੱਕ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯਮੇਕ ਇਤ੍ਥਾ ਪੁਰੂਰੁ ਚष੍ਟੇ ਵਿ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਨੁ ਵਸ਼੍ਚਰਾਮਸਿ
ਇਹ ਇਕੋ ਹੀ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਅਨੁ ਪੂਰ੍ਵਾਣ੍ਯੋਕ੍ਯਾ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸਸ਼੍ਚਿਮ । ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਅਸੀਂ ਮਿੱਤਰ ਦੇ ਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਯੋ ਰਸ਼੍ਮਿਨਾ ਦਿਵੋऽਨ੍ਤਾਨ੍ਮਮੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਉਭੇ ਆ ਪਪ੍ਰੌ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਨੇ ਮਾਪ ਲਏ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ—ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਉਦੁ ष੍ਯ ਸ਼ਰਣੇ ਦਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰਯਂਸ੍ਤ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਸਮਿਧਾਨ ਆਹੁਤਃ
ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚਮਕਦਾ ਚਾਨਣ ਉੱਗਿਆ ਹੈ; ਇਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਜਗਮਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਚੋ ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਸਦ੍ਮਨੀਸ਼ੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ । ਈਸ਼ੇ ਹਿ ਪਿਤ੍ਵੋऽਵਿषਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇ
ਉਹ ਬੋਲਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਬਿਆਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਵੀ; ਉਹ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਚਰਾਗਾਹ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਦੋषਾ ਵਸ੍ਤੋਰੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਭੋਜੇष੍ਵਸ੍ਮਾਁ ਅਭ੍ਯੁਚ੍ਚਰਾ ਸਦਾ
ਉਸ ਸੂਰਜ ਲਈ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਉਸ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਉੱਗੇ।
ऋਜ੍ਰਮੁਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯਾਯਨੇ ਰਜਤਂ ਹਰਯਾਣੇ । ਰਥਂ ਯੁਕ੍ਤਮਸਨਾਮ ਸੁषਾਮਣਿ
ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਚਮਕਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਥ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਾ ਮੇ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਾਨਾਂ ਹਰੀਣਾਂ ਨਿਤੋਸ਼ਨਾ । ਉਤੋ ਨੁ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਾਨਾਂ ਨृਵਾਹਸਾ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਵੀ।
ਸ੍ਮਦਭੀਸ਼ੂ ਕਸ਼ਾਵਨ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਵਿष੍ਠਯਾ ਮਤੀ । ਮਹੋ ਵਾਜਿਨਾਵਰ੍ਵਨ੍ਤਾ ਸਚਾਸਨਮ੍
ਰੱਸੀਆਂ ਤੇ ਚਾਬਕਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵੋਰੁ षੂ ਰਥਂ ਹੁਵੇ ਸਧਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਯ ਸੂਰਿषੁ । ਅਤੂਰ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਾ ਵृषਣਾ ਵृषਣ੍ਵਸੂ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਨੂੰ, ਨੌਜਵਾਨੋ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਥਕ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯੁਵਂ ਵਰੋ ਸੁषਾਮ੍ਣੇ ਮਹੇ ਤਨੇ ਨਾਸਤ੍ਯਾ । ਅਵੋਭਿਰ੍ਯਾਥੋ ਵृषਣਾ ਵृषਣ੍ਵਸੂ
ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣਿਆਂ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਨਾਸਤਿਆ; ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਤਾ ਵਾਮਦ੍ਯ ਹਵਾਮਹੇ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ । ਪੂਰ੍ਵੀਰਿष ਇषਯਨ੍ਤਾਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਪਃ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਆ ਵਾਂ ਵਾਹਿष੍ਠੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥੋ ਯਾਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਨਰਾ । ਉਪ ਸ੍ਤੋਮਾਨ੍ਤੁਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਥਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਵੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੀਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸ਼ਲਾਘਾਵਾਂ ਕੋਲ ਆਓ, ਸੋਭਾ ਲਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿਓ।
ਜੁਹੁਰਾਣਾ ਚਿਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਨ੍ਯੇਥਾਂ ਵृषਣ੍ਵਸੂ । ਯੁਵਂ ਹਿ ਰੁਦ੍ਰਾ ਪਰ੍षਥੋ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ; ਤੁਸੀਂ, ਰੁਦ੍ਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਦਸ੍ਰਾ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਨੁषਙ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂਭਿਃ ਪਰਿਦੀਯਥਃ । ਧਿਯਂਜਿਨ੍ਵਾ ਮਧੁਵਰ੍ਣਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ
ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ।