ਯਸ੍ਯਾਮਿਤਾਨਿ ਵੀਰ੍ਯਾ ਨ ਰਾਧਃ ਪਰ੍ਯੇਤਵੇ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭ੍ਯਸ੍ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਤ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਹੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਵਦਨੂਰ੍ਮਿਂ ਵਾਜਿਨਂ ਯਮਮ੍ । ਅਰ੍ਯੋ ਗਯਂ ਮਂਹਮਾਨਂ ਵਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ, ਜੋ ਘੋੜੇ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਰੀਆਂ ਲਈ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੀ ਉਮਰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਨੂਨਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਵੈਯਸ਼੍ਵ ਦਸ਼ਮਂ ਨਵਮ੍ । ਸੁਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਚਰਣੀਨਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ, ਦਸਵੇਂ ਤੇ ਨੌਵੇਂ ਵੈਯਸ਼ਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵੇਤ੍ਥਾ ਹਿ ਨਿਰृਤੀਨਾਂ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਪਰਿਵृਜਮ੍ । ਅਹਰਹਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਃ ਪਰਿਪਦਾਮਿਵ
ਤੂੰ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਨਾਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵ ਆ ਭਰ ਯੇਨਾ ਦਂਸਿष੍ਠ ਕृਤ੍ਵਨੇ । ਦ੍ਵਿਤਾ ਕੁਤ੍ਸਾਯ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਥੋ ਨਿ ਚੋਦਯ
ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਕੁਤਸਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਰੋਕ ਨਾ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਨੂਨਮੀਮਹੇ ਨਵ੍ਯਂ ਦਂਸਿष੍ਠ ਸਨ੍ਯਸੇ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਮਾਤੀਃ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਃ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਵਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ।
ਯ ऋਕ੍ਸ਼ਾਦਂਹਸੋ ਮੁਚਦ੍ਯੋ ਵਾਰ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੁषੁ । ਵਧਰ੍ਦਾਸਸ੍ਯ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਨੀਨਮਃ
ਉਹ ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਘਾਟ ਤੋਂ, ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਾਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਵਰੋ ਸੁषਾਮ੍ਣੇ ਸਨਿਭ੍ਯ ਆਵਹੋ ਰਯਿਮ੍ । ਵ੍ਯਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਭਗੇ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਸੁਸ਼ਾਮਨ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ।
ਆ ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਾਁ ਏਤੁ ਸੋਮਿਨਃ । ਸ੍ਥੂਰਂ ਚ ਰਾਧਃ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਵਤ੍
ਉਸ ਦਾਨੀ ਔਰਤ ਦੀ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਦਾਤ ਆਵੇ। ਵੱਡਾ ਧਨ, ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਊਆਂ ਵਾਲਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛਾਦੀਜਾਨਃ ਕੁਹਯਾ ਕੁਹਯਾਕृਤੇ । ਏषੋ ਅਪਸ਼੍ਰਿਤੋ ਵਲੋ ਗੋਮਤੀਮਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਚਲਾਕੀ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਾ ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਗੋਪਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾ । ऋਤਾਵਾਨਾ ਯਜਸੇ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਾਖੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਾ ਤਨਾ ਨ ਰਥ੍ਯਾ ਵਰੁਣੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ । ਸਨਾਤ੍ਸੁਜਾਤਾ ਤਨਯਾ ਧृਤਵ੍ਰਤਾ
ਮਿੱਤਰ, ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉੱਤਮ ਹੈ—ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਡਿੱਠੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਾ ਮਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਾਸੁਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਮਹਸਾ । ਮਹੀ ਜਜਾਨਾਦਿਤਿਰृਤਾਵਰੀ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਅਦਿਤੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਮਹਾਨ੍ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵਸੁਰਾ । ऋਤਾਵਾਨਾਵृਤਮਾ ਘੋषਤੋ ਬृਹਤ੍
ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ; ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਜਸ਼ਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਪਾਤਾ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ ਸੂਨੂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੂ । ਸृਪ੍ਰਦਾਨੂ ਇषੋ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਧਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਮਰਥਾ ਦੇ ਉਤਪੰਨ, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂ ਯਾ ਦਾਨੂਨਿ ਯੇਮਥੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀਰਿषਃ । ਨਭਸ੍ਵਤੀਰਾ ਵਾਂ ਚਰਨ੍ਤੁ ਵृष੍ਟਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰ੍ਹਣ।
ਅਧਿ ਯਾ ਬृਹਤੋ ਦਿਵੋऽਭਿ ਯੂਥੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ऋਤਾਵਾਨਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਨਮਸੇ ਹਿਤਾ
ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ऋਤਾਵਾਨਾ ਨਿ षੇਦਤੁਃ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੂ । ਧृਤਵ੍ਰਤਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਾਸ਼ਤੁਃ
ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਲਈ ਬੈਠੋ, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ; ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਡਿੱਠੇ, ਰਾਜਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਪਾਓ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਰਾਨੁਲ੍ਬਣੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਨਿ ਚਿਨ੍ਮਿषਨ੍ਤਾ ਨਿਚਿਰਾ ਨਿ ਚਿਕ੍ਯਤੁਃ
ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਮੂੰਦਦੇ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਹਟਾਉਂਦੇ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤਿਰੁਰੁष੍ਯਤਾਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ । ਉਰੁष੍ਯਨ੍ਤੁ ਮਰੁਤੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼ਵਸਃ
ਦੇਵੀ ਅਦਿਤੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ; ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ।
ਤੇ ਨੋ ਨਾਵਮੁਰੁष੍ਯਤ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਅਰਿष੍ਯਨ੍ਤੋ ਨਿ ਪਾਯੁਭਿਃ ਸਚੇਮਹਿ
ਉਹ ਦਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ; ਅਸੀਂ ਅਣਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਰਹੀਏ।
ਅਘ੍ਨਤੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਵਯਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਃ ਸੁਦਾਨਵੇ । ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ੍ਵਯਾਵਨ੍ਸਿਨ੍ਧੋ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ, ਅਣਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਸੁਣ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸਿੰਧੂ, ਸਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾ ਲਈ।
ਤਦ੍ਵਾਰ੍ਯਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਵਰਿष੍ਠਂ ਗੋਪਯਤ੍ਯਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰੋ ਯਤ੍ਪਾਨ੍ਤਿ ਵਰੁਣੋ ਯਦਰ੍ਯਮਾ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਨਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰਪਾਂ ਤਨ੍ਮਰੁਤਸ੍ਤਦਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੀਢ੍ਵਾਂਸਃ ਸਜੋषਸਃ
ਸਿੰਧੂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਮਾਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤੇ ਹਿ ष੍ਮਾ ਵਨੁषੋ ਨਰੋऽਭਿਮਾਤਿਂ ਕਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ । ਤਿਗ੍ਮਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਪ੍ਰਤਿਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਭੂਰ੍ਣਯਃ
ਉਹ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਧੱਕ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯਮੇਕ ਇਤ੍ਥਾ ਪੁਰੂਰੁ ਚष੍ਟੇ ਵਿ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਨੁ ਵਸ਼੍ਚਰਾਮਸਿ
ਇਹ ਇਕੋ ਹੀ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਅਨੁ ਪੂਰ੍ਵਾਣ੍ਯੋਕ੍ਯਾ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸਸ਼੍ਚਿਮ । ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਅਸੀਂ ਮਿੱਤਰ ਦੇ ਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਯੋ ਰਸ਼੍ਮਿਨਾ ਦਿਵੋऽਨ੍ਤਾਨ੍ਮਮੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਉਭੇ ਆ ਪਪ੍ਰੌ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਨੇ ਮਾਪ ਲਏ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ—ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਉਦੁ ष੍ਯ ਸ਼ਰਣੇ ਦਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰਯਂਸ੍ਤ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਸਮਿਧਾਨ ਆਹੁਤਃ
ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚਮਕਦਾ ਚਾਨਣ ਉੱਗਿਆ ਹੈ; ਇਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਜਗਮਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਚੋ ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਸਦ੍ਮਨੀਸ਼ੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ । ਈਸ਼ੇ ਹਿ ਪਿਤ੍ਵੋऽਵਿषਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇ
ਉਹ ਬੋਲਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਬਿਆਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਵੀ; ਉਹ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਚਰਾਗਾਹ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ।