ਨੂ ਅਨ੍ਯਤ੍ਰਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨੋ ਜਗ੍ਮੁਰਾਸ਼ਸਃ । ਮਘਵਞ੍ਛਗ੍ਧਿ ਤਵ ਤਨ੍ਨ ਊਤਿਭਿਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹੋਣ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇ ਦੇ।
ਨਹ੍ਯਙ੍ਗ ਨृਤੋ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਂ ਵਿਨ੍ਦਾਮਿ ਰਾਧਸੇ । ਰਾਯੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਸ਼ਵਸੇ ਚ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਨ, ਵੱਡਿਆਈ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਹੇ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਏਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਿਞ੍ਚਤ ਪਿਬਾਤਿ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ । ਪ੍ਰ ਰਾਧਸਾ ਚੋਦਯਾਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਪਾਓ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋ ਹਰੀਣਾਂ ਪਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਪृਞ੍ਚਨ੍ਤਮਬ੍ਰਵਮ੍ । ਨੂਨਂ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਸ੍ਯ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਤੇ ਹੁਨਰਮੰਦ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ।
ਨਹ੍ਯਙ੍ਗ ਪੁਰਾ ਚਨ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰਤਰਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ । ਨਕੀ ਰਾਯਾ ਨੈਵਥਾ ਨ ਭਨ੍ਦਨਾ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਨਾ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ।
ਏਦੁ ਮਧ੍ਵੋ ਮਦਿਨ੍ਤਰਂ ਸਿਞ੍ਚ ਵਾਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਅਨ੍ਧਸਃ । ਏਵਾ ਹਿ ਵੀਰ ਸ੍ਤਵਤੇ ਸਦਾਵृਧਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਯਜਮਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਰਸ ਪਾ। ਇਉਂ ਹੀ ਸਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਥਾਤਰ੍ਹਰੀਣਾਂ ਨਕਿष੍ਟੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਮ੍ । ਉਦਾਨਂਸ਼ ਸ਼ਵਸਾ ਨ ਭਨ੍ਦਨਾ
ਇੰਦਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਐਸੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਗੀਤ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤਂ ਵੋ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤਿਮਹੂਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ । ਅਪ੍ਰਾਯੁਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੇਭਿਰ੍ਵਾਵृਧੇਨ੍ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਮਾਣ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਏਤੋ ਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤਵਾਮ ਸਖਾਯ ਸ੍ਤੋਮ੍ਯਂ ਨਰਮ੍ । ਕृष੍ਟੀਰ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯੇਕ ਇਤ੍
ਹੁਣ, ਦੋਸਤੋ, ਆਓ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਜੋਗ ਮਰਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਅਗੋਰੁਧਾਯ ਗਵਿषੇ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦਸ੍ਮ੍ਯਂ ਵਚਃ । ਘृਤਾਤ੍ਸ੍ਵਾਦੀਯੋ ਮਧੁਨਸ਼੍ਚ ਵੋਚਤ
ਜੋ ਗਊਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਬੋਲ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਬੋਲ ਘਿਉ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਯਾਮਿਤਾਨਿ ਵੀਰ੍ਯਾ ਨ ਰਾਧਃ ਪਰ੍ਯੇਤਵੇ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭ੍ਯਸ੍ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਤ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਹੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਵਦਨੂਰ੍ਮਿਂ ਵਾਜਿਨਂ ਯਮਮ੍ । ਅਰ੍ਯੋ ਗਯਂ ਮਂਹਮਾਨਂ ਵਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ, ਜੋ ਘੋੜੇ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਰੀਆਂ ਲਈ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੀ ਉਮਰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਨੂਨਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਵੈਯਸ਼੍ਵ ਦਸ਼ਮਂ ਨਵਮ੍ । ਸੁਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਚਰਣੀਨਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ, ਦਸਵੇਂ ਤੇ ਨੌਵੇਂ ਵੈਯਸ਼ਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵੇਤ੍ਥਾ ਹਿ ਨਿਰृਤੀਨਾਂ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਪਰਿਵृਜਮ੍ । ਅਹਰਹਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਃ ਪਰਿਪਦਾਮਿਵ
ਤੂੰ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਨਾਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵ ਆ ਭਰ ਯੇਨਾ ਦਂਸਿष੍ਠ ਕृਤ੍ਵਨੇ । ਦ੍ਵਿਤਾ ਕੁਤ੍ਸਾਯ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਥੋ ਨਿ ਚੋਦਯ
ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਕੁਤਸਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਰੋਕ ਨਾ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਨੂਨਮੀਮਹੇ ਨਵ੍ਯਂ ਦਂਸਿष੍ਠ ਸਨ੍ਯਸੇ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਮਾਤੀਃ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਃ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਵਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ।
ਯ ऋਕ੍ਸ਼ਾਦਂਹਸੋ ਮੁਚਦ੍ਯੋ ਵਾਰ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੁषੁ । ਵਧਰ੍ਦਾਸਸ੍ਯ ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਨੀਨਮਃ
ਉਹ ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਘਾਟ ਤੋਂ, ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਾਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਵਰੋ ਸੁषਾਮ੍ਣੇ ਸਨਿਭ੍ਯ ਆਵਹੋ ਰਯਿਮ੍ । ਵ੍ਯਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਭਗੇ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਸੁਸ਼ਾਮਨ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ।
ਆ ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਾਁ ਏਤੁ ਸੋਮਿਨਃ । ਸ੍ਥੂਰਂ ਚ ਰਾਧਃ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਵਤ੍
ਉਸ ਦਾਨੀ ਔਰਤ ਦੀ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਦਾਤ ਆਵੇ। ਵੱਡਾ ਧਨ, ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਊਆਂ ਵਾਲਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛਾਦੀਜਾਨਃ ਕੁਹਯਾ ਕੁਹਯਾਕृਤੇ । ਏषੋ ਅਪਸ਼੍ਰਿਤੋ ਵਲੋ ਗੋਮਤੀਮਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਚਲਾਕੀ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਾ ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਗੋਪਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾ । ऋਤਾਵਾਨਾ ਯਜਸੇ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਾਖੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਾ ਤਨਾ ਨ ਰਥ੍ਯਾ ਵਰੁਣੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ । ਸਨਾਤ੍ਸੁਜਾਤਾ ਤਨਯਾ ਧृਤਵ੍ਰਤਾ
ਮਿੱਤਰ, ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉੱਤਮ ਹੈ—ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਡਿੱਠੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਾ ਮਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਾਸੁਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਮਹਸਾ । ਮਹੀ ਜਜਾਨਾਦਿਤਿਰृਤਾਵਰੀ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਅਦਿਤੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਮਹਾਨ੍ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵਸੁਰਾ । ऋਤਾਵਾਨਾਵृਤਮਾ ਘੋषਤੋ ਬृਹਤ੍
ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ; ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਜਸ਼ਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਪਾਤਾ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ ਸੂਨੂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੂ । ਸृਪ੍ਰਦਾਨੂ ਇषੋ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਧਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਮਰਥਾ ਦੇ ਉਤਪੰਨ, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂ ਯਾ ਦਾਨੂਨਿ ਯੇਮਥੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀਰਿषਃ । ਨਭਸ੍ਵਤੀਰਾ ਵਾਂ ਚਰਨ੍ਤੁ ਵृष੍ਟਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰ੍ਹਣ।
ਅਧਿ ਯਾ ਬृਹਤੋ ਦਿਵੋऽਭਿ ਯੂਥੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ऋਤਾਵਾਨਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਨਮਸੇ ਹਿਤਾ
ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ऋਤਾਵਾਨਾ ਨਿ षੇਦਤੁਃ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੂ । ਧृਤਵ੍ਰਤਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਾਸ਼ਤੁਃ
ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਲਈ ਬੈਠੋ, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ; ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਡਿੱਠੇ, ਰਾਜਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਪਾਓ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਰਾਨੁਲ੍ਬਣੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਨਿ ਚਿਨ੍ਮਿषਨ੍ਤਾ ਨਿਚਿਰਾ ਨਿ ਚਿਕ੍ਯਤੁਃ
ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਮੂੰਦਦੇ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਹਟਾਉਂਦੇ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤਿਰੁਰੁष੍ਯਤਾਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ । ਉਰੁष੍ਯਨ੍ਤੁ ਮਰੁਤੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼ਵਸਃ
ਦੇਵੀ ਅਦਿਤੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ; ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ।