ਆ ਹਿ ਰੁਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥੇ ਕੋਸ਼ੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਵृषਣ੍ਵਸੂ । ਯੁਞ੍ਜਾਥਾਂ ਪੀਵਰੀਰਿषਃ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪੈਟੇ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ; ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਜੋੜੋ।
ਯਾਭਿਃ ਪਕ੍ਥਮਵਥੋ ਯਾਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਂ ਯਾਭਿਰ੍ਬਭ੍ਰੁਂ ਵਿਜੋषਸਮ੍ । ਤਾਭਿਰ੍ਨੋ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਤੂਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਤਂ ਭਿषਜ੍ਯਤਂ ਯਦਾਤੁਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਕਥਾ, ਅਧ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਬਭਰੂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਉਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਆਓ, ਬਿਮਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰੋ।
ਯਦਧ੍ਰਿਗਾਵੋ ਅਧ੍ਰਿਗੂ ਇਦਾ ਚਿਦਹ੍ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਾਮਹੇ । ਵਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪਨ੍ਯਵਃ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜਦੋਂ ਅਧ੍ਰਿਗੁ ਦੀਆਂ ਗਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੁਨਰ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਾਭਿਰਾ ਯਾਤਂ ਵृषਣੋਪ ਮੇ ਹਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਸੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ੍ਯਮ੍ । ਇषਾ ਮਂਹਿष੍ਠਾ ਪੁਰੁਭੂਤਮਾ ਨਰਾ ਯਾਭਿਃ ਕ੍ਰਿਵਿਂ ਵਾਵृਧੁਸ੍ਤਾਭਿਰਾ ਗਤਮ੍
ਉਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਲਵਾਨੋ, ਮੇਰੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਆਓ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਲਣ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਵੀ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਉਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਓ।
ਤਾਵਿਦਾ ਚਿਦਹਾਨਾਂ ਤਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਨ੍ਦਮਾਨ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਤਾ ਉ ਨਮੋਭਿਰੀਮਹੇ
ਉਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੈਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਵਿਦ੍ਦੋषਾ ਤਾ ਉषਸਿ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਤਾ ਯਾਮਨ੍ਰੁਦ੍ਰਵਰ੍ਤਨੀ । ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਤਾਯ ਰਿਪਵੇ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਪਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਵਤਿ ਖ੍ਯਤਮ੍
ਉਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ, ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਯਾਤਰਾ ਤੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੋ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਸਾਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਆ ਸੁਗ੍ਮ੍ਯਾਯ ਸੁਗ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਾ ਰਥੇਨਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾ ਸਕ੍ਸ਼ਣੀ । ਹੁਵੇ ਪਿਤੇਵ ਸੋਭਰੀ
ਸੌਖੇ ਰਸਤੇ ਲਈ, ਸੌਖੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨੋਜਵਸਾ ਵृषਣਾ ਮਦਚ੍ਯੁਤਾ ਮਕ੍ਸ਼ੁਂਗਮਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਆਰਾਤ੍ਤਾਚ੍ਚਿਦ੍ਭੂਤਮਸ੍ਮੇ ਅਵਸੇ ਪੂਰ੍ਵੀਭਿਃ ਪੁਰੁਭੋਜਸਾ
ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਬਲਵਾਨੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਦਦ ਲਈ ਆਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ।
ਆ ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਾਵਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਸਿष੍ਟਂ ਮਧੁਪਾਤਮਾ ਨਰਾ । ਗੋਮਦ੍ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖੋ; ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਜਬੋ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ।
ਸੁਪ੍ਰਾਵਰ੍ਗਂ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਸੁष੍ਠੁ ਵਾਰ੍ਯਮਨਾਧृष੍ਟਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾ ਵਾਮਾਯਾਨੇ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਮਾਨਿ ਧੀਮਹਿ
ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ, ਵਧੀਆ ਵੀਰਤਾ, ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਤੋਂ ਅਜਿੱਤ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਈਲ਼ਿष੍ਵਾ ਹਿ ਪ੍ਰਤੀਵ੍ਯਂ ਯਜਸ੍ਵ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਚਰਿष੍ਣੁਧੂਮਮਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੋ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੂੰਆਂ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਗ ਫੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਦਾਮਾਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇऽਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੋ ਗਿਰਾ । ਉਤ ਸ੍ਤੁषੇ ਵਿष੍ਪਰ੍ਧਸੋ ਰਥਾਨਾਮ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਗਨਿ, ਸਭ ਮਨਾਂ ਦਾ, ਗੀਤ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਇਨਾਮ ਲਈ ਹੋੜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇषਾਮਾਬਾਧ ऋਗ੍ਮਿਯ ਇषਃ ਪृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨਿਗ੍ਰਭੇ । ਉਪਵਿਦਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਵਸੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਾਧੂ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ; ਅਗਨਿ ਹਵਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਉਦਸ੍ਯ ਸ਼ੋਚਿਰਸ੍ਥਾਦ੍ਦੀਦਿਯੁषੋ ਵ੍ਯਜਰਮ੍ । ਤਪੁਰ੍ਜਮ੍ਭਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਯੁਤੋ ਗਣਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਚਮਕਦੀ ਉੱਠੀ, ਮਰਦੀ ਨਹੀਂ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਖਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਟੋਲ ਦਾ ਆਗੂ।
ਉਦੁ ਤਿष੍ਠ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਕृਪਾ । ਅਭਿਖ੍ਯਾ ਭਾਸਾ ਬृਹਤਾ ਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਵਨਿਃ
ਉੱਠੋ, ਸੱਚੀ ਰੀਤ ਵਾਲੇ, ਵਡਿਆਈ ਹੋਏ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕੋ, ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹ੍ਵਾਨ ਆਨੁषਕ੍ । ਯਥਾ ਦੂਤੋ ਬਭੂਥ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਅਗਨਿ, ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ; ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਤ ਬਣੇ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਹੁਵੇ ਹੋਤਾਰਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਤਮਯਾ ਵਾਚਾ ਗृਣੇ ਤਮੁ ਵ ਸ੍ਤੁषੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਇਸ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਜ੍ਞੇਭਿਰਦ੍ਭੁਤਕ੍ਰਤੁਂ ਯਂ ਕृਪਾ ਸੂਦਯਨ੍ਤ ਇਤ੍ । ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਜਨੇ ਸੁਧਿਤਮृਤਾਵਨਿ
ਅਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਇਆਲੂ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਹੈ।
ऋਤਾਵਾਨਮृਤਾਯਵੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਾਧਨਂ ਗਿਰਾ । ਉਪੋ ਏਨਂ ਜੁਜੁषੁਰ੍ਨਮਸਸ੍ਪਦੇ
ਜੋ ਸੱਚੇ ਤੇ ਅਮਰ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਚਨ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ।
ਅਚ੍ਛਾ ਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਂ ਯਜ੍ਞਾਸੋ ਯਨ੍ਤੁ ਸਂਯਤਃ । ਹੋਤਾ ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਤਮਃ
ਸਾਡੀਆਂ ਯਜਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਣ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤਵ ਤ੍ਯੇ ਅਜਰੇਨ੍ਧਾਨਾਸੋ ਬृਹਦ੍ਭਾਃ । ਅਸ਼੍ਵਾ ਇਵ ਵृषਣਸ੍ਤਵਿषੀਯਵਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀਆਂ ਲੌਆਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਂ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨ ਊਰ੍ਜਾਂ ਪਤੇ ਰਯਿਂ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਪ੍ਰਾਵ ਨਸ੍ਤੋਕੇ ਤਨਯੇ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਜੋ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਪੂਤਾਂ ਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਦ੍ਵਾ ਉ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਿਤਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਮਨੁषੋ ਵਿਸ਼ਿ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਤਿ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗੀ ਸਾਰੇ ਖਤਰੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁष੍ਟ੍ਯਗ੍ਨੇ ਨਵਸ੍ਯ ਮੇ ਸ੍ਤੋਮਸ੍ਯ ਵੀਰ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ । ਨਿ ਮਾਯਿਨਸ੍ਤਪੁषਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰਾ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਸੁਣ, ਹੇ ਵੀਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਚਨ ਰਿਪੁਰੀਸ਼ੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਯੋ ਅਗ੍ਨਯੇ ਦਦਾਸ਼ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਭਿਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਵਿਦਮੁਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯੁਰਪ੍ਰੀਣਾਦृषਿਃ । ਮਹੋ ਰਾਯੇ ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਸਮਿਧੀਮਹਿ
ਜਿਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਸਲਾਹੀ; ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਸ਼ਨਾ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿ ਹੋਤਾਰਮਸਾਦਯਤ੍ । ਆਯਜਿਂ ਤ੍ਵਾ ਮਨਵੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਉਸ਼ਨਾ ਕਾਵਯ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਇਆ; ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੂ ਲਈ ਜਾਤਵੇਦਸ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸੋ ਦੂਤਮਕ੍ਰਤ । ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀ ਦੇਵ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਭੁਵਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨਾ ਯੋਗ ਤੇ ਸੁਣਨ ਜੋਗ ਬਣਿਆ।
ਇਮਂ ਘਾ ਵੀਰੋ ਅਮृਤਂ ਦੂਤਂ ਕृਣ੍ਵੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਪਾਵਕਂ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤਨਿਂ ਵਿਹਾਯਸਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਅਮਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਵੇ, ਜੋ ਚਮਕਦੀ, ਕਾਲੀ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤਂ ਹੁਵੇਮ ਯਤਸ੍ਰੁਚਃ ਸੁਭਾਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਵਿਸ਼ਾਮਗ੍ਨਿਮਜਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮੀਡ੍ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਚਮਚੀਆਂ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਸੁੱਚੀਆਂ ਲੌਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੋ ਅਮਰ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਲਾਹੀਯੋਗ ਹੈ।