ਸ ਸ਼ੇਵृਧਮਧਿ ਧਾ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਸ੍ਮੇ ਮਹਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਜਨਾषਾਲ਼ਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ੍ਯਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਨੋ ਮਘੋਨਃ ਪਾਹਿ ਸੂਰੀਨ੍ਰਾਯੇ ਚ ਨਃ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਾ ਇषੇ ਧਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਦਾਤਰ, ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਸਰਦਾਰੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਵਰਿਮਾ ਵਿ ਪਪ੍ਰਥ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਮਹ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਚਨ ਪ੍ਰਤਿ । ਭੀਮਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਞ੍ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯ ਆਤਪਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਤੇ ਵਜ੍ਰਂ ਤੇਜਸੇ ਨ ਵਂਸਗਃ
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਜਰ ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਡੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਅਰ੍ਣਵੋ ਨ ਨਦ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰਿਤਾ ਵਰੀਮਭਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਵृषਾਯਤੇ ਸਨਾਤ੍ਸ ਯੁਧ੍ਮ ਓਜਸਾ ਪਨਸ੍ਯਤੇ
ਸਮੁੰਦਰੀ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਂ ਨ ਭੋਜਸੇ ਮਹੋ ਨृਮ੍ਣਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਣਾਮਿਰਜ੍ਯਸਿ । ਪ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਦੇਵਤਾਤਿ ਚੇਕਿਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾ ਉਗ੍ਰਃ ਕਰ੍ਮਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਨ ਕੇ ਭੋਗਦਾ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਨੇਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ।
ਸ ਇਦ੍ਵਨੇ ਨਮਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਚਸ੍ਯਤੇ ਚਾਰੁ ਜਨੇषੁ ਪ੍ਰਬ੍ਰੁਵਾਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਵृषਾ ਛਨ੍ਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਹਰ੍ਯਤੋ ਵृषਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮੇਣ ਧੇਨਾਂ ਮਘਵਾ ਯਦਿਨ੍ਵਤਿ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵੱਛਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੀਲਾ ਵੱਛਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ; ਮਘਵਾਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਸ ਇਨ੍ਮਹਾਨਿ ਸਮਿਥਾਨਿ ਮਜ੍ਮਨਾ ਕृਣੋਤਿ ਯੁਧ੍ਮ ਓਜਸਾ ਜਨੇਭ੍ਯਃ । ਅਧਾ ਚਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਤਿ ਤ੍ਵਿषੀਮਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਂ ਨਿਘਨਿਘ੍ਨਤੇ ਵਧਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਃ ਸਦਨਾਨਿ ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਕ੍ਸ਼੍ਮਯਾ ਵृਧਾਨ ਓਜਸਾ ਵਿਨਾਸ਼ਯਨ੍ । ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਵृਕਾਣਿ ਯਜ੍ਯਵੇऽਵ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਸਰ੍ਤਵਾ ਅਪਃ ਸृਜਤ੍
ਉਹ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਲਈ ਚਾਨਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚਲਾਕ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਾਯ ਮਨਃ ਸੋਮਪਾਵਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤੇऽਰ੍ਵਾਞ੍ਚਾ ਹਰੀ ਵਨ੍ਦਨਸ਼੍ਰੁਦਾ ਕृਧਿ । ਯਮਿष੍ਠਾਸਃ ਸਾਰਥਯੋ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਨ ਤ੍ਵਾ ਕੇਤਾ ਆ ਦਭ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਭੂਰ੍ਣਯਃ
ਤੇਰਾ ਮਨ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੱਲ ਝੁਕਿਆ ਰਹੇ; ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਲਿਆ। ਤੇਰੇ ਰਥ-ਸਵਾਰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵਸੁ ਬਿਭਰ੍षਿ ਹਸ੍ਤਯੋਰषਾਲ਼੍ਹਂ ਸਹਸ੍ਤਨ੍ਵਿ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਦਧੇ । ਆਵृਤਾਸੋऽਵਤਾਸੋ ਨ ਕਰ੍ਤृਭਿਸ੍ਤਨੂषੁ ਤੇ ਕ੍ਰਤਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਰਯਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਅਣਗਿਣਤ ਦੌਲਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੇ ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਤੇ ਬਚਾਏ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦੇਹ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਏष ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੀਰਵ ਤਸ੍ਯ ਚਮ੍ਰਿषੋऽਤ੍ਯੋ ਨ ਯੋषਾਮੁਦਯਂਸ੍ਤ ਭੁਰ੍ਵਣਿਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹੇ ਪਾਯਯਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯਂ ਰਥਮਾਵृਤ੍ਯਾ ਹਰਿਯੋਗਮृਭ੍ਵਸਮ੍
ਇਹ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਭਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਨਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਿਚ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਿਭੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਗੂਰ੍ਤਯੋ ਨੇਮਨ੍ਨਿषਃ ਪਰੀਣਸਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਚਰਣੇ ਸਨਿष੍ਯਵਃ । ਪਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਨੂ ਸਹੋ ਗਿਰਿਂ ਨ ਵੇਨਾ ਅਧਿ ਰੋਹ ਤੇਜਸਾ
ਭਜਨ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਸਭਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕ ਵਿਚ।
ਸ ਤੁਰ੍ਵਣਿਰ੍ਮਹਾਁ ਅਰੇਣੁ ਪੌਂਸ੍ਯੇ ਗਿਰੇਰ੍ਭृष੍ਟਿਰ੍ਨ ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਤੁਜਾ ਸ਼ਵਃ । ਯੇਨ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਮਾਯਿਨਮਾਯਸੋ ਮਦੇ ਦੁਧ੍ਰ ਆਭੂषੁ ਰਾਮਯਨ੍ਨਿ ਦਾਮਨਿ
ਉਹ, ਤੁਰਵਨ, ਧੂੜ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ, ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵੀ ਯਦਿ ਤਵਿषੀ ਤ੍ਵਾਵृਧੋਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਿषਕ੍ਤ੍ਯੁषਸਂ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਯੋ ਧृष੍ਣੁਨਾ ਸ਼ਵਸਾ ਬਾਧਤੇ ਤਮ ਇਯਰ੍ਤਿ ਰੇਣੁਂ ਬृਹਦਰ੍ਹਰਿष੍ਵਣਿਃ
ਜਦੋਂ ਦਿਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧੂੜ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ।
ਵਿ ਯਤ੍ਤਿਰੋ ਧਰੁਣਮਚ੍ਯੁਤਂ ਰਜੋऽਤਿष੍ਠਿਪੋ ਦਿਵ ਆਤਾਸੁ ਬਰ੍ਹਣਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਮੀਲ਼੍ਹੇ ਯਨ੍ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰ੍ष੍ਯਾਹਨ੍ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਰਪਾਮੌਬ੍ਜੋ ਅਰ੍ਣਵਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਪਰ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ। ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਦਿਵੋ ਧਰੁਣਂ ਧਿष ਓਜਸਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਦਨੇषੁ ਮਾਹਿਨਃ । ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਮਦੇ ਅਰਿਣਾ ਅਪੋ ਵਿ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਯਾ ਪਾष੍ਯਾਰੁਜਃ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ। ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੇ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਬृਹਤੇ ਬृਹਦ੍ਰਯੇ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਤਵਸੇ ਮਤਿਂ ਭਰੇ । ਅਪਾਮਿਵ ਪ੍ਰਵਣੇ ਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਰਾਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁ ਸ਼ਵਸੇ ਅਪਾਵृਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲੇ ਵਿਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾਤ ਸਭ ਲਈ ਖੁੱਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੁਕਾਈ ਨਹੀਂ।
ਅਧ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੁ ਹਾਸਦਿष੍ਟਯ ਆਪੋ ਨਿਮ੍ਨੇਵ ਸਵਨਾ ਹਵਿष੍ਮਤਃ । ਯਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਨ ਸਮਸ਼ੀਤ ਹਰ੍ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਃ ਸ਼੍ਨਥਿਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਰਾ ਆਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਹੇਠ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਭੀ ਤੇਰੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਜਰ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮੈ ਭੀਮਾਯ ਨਮਸਾ ਸਮਧ੍ਵਰ ਉषੋ ਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰ ਆ ਭਰਾ ਪਨੀਯਸੇ । ਯਸ੍ਯ ਧਾਮ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਨਾਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਕਾਰਿ ਹਰਿਤੋ ਨਾਯਸੇ
ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਵਾਂਗ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਚਾਨਣ ਬਣੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਮੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਯਂ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਯੇ ਤ੍ਵਾਰਭ੍ਯ ਚਰਾਮਸਿ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰਃ ਸਘਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਰਿਵ ਪ੍ਰਤਿ ਨੋ ਹਰ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਇਕਠੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਬਾਤ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਭੂਰਿ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਵ ਸ੍ਮਸ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤੁਰ੍ਮਘਵਨ੍ਕਾਮਮਾ ਪृਣ । ਅਨੁ ਤੇ ਦ੍ਯੌਰ੍ਬृਹਤੀ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਮ ਇਯਂ ਚ ਤੇ ਪृਥਿਵੀ ਨੇਮ ਓਜਸੇ
ਇੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਂ, ਦਾਨੀ। ਸਤਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਆਸਮਾਨ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਜੋਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਂ ਮਹਾਮੁਰੁਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਪਰ੍ਵਸ਼ਸ਼੍ਚਕਰ੍ਤਿਥ । ਅਵਾਸृਜੋ ਨਿਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਤਵਾ ਅਪਃ ਸਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਦਧਿषੇ ਕੇਵਲਂ ਸਹਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਡੇ, ਚੌੜੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ। ਤੁਸੀਂ ਰੁਕੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਣ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਨੂ ਚਿਤ੍ਸਹੋਜਾ ਅਮृਤੋ ਨਿ ਤੁਨ੍ਦਤੇ ਹੋਤਾ ਯਦ੍ਦੂਤੋ ਅਭਵਦ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ । ਵਿ ਸਾਧਿष੍ਠੇਭਿਃ ਪਥਿਭੀ ਰਜੋ ਮਮ ਆ ਦੇਵਤਾਤਾ ਹਵਿषਾ ਵਿਵਾਸਤਿ
ਹੁਣ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਮਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ; ਜਦ ਉਹ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਯਾਜਕ ਤੇ ਦੂਤ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਸ੍ਵਮਦ੍ਮ ਯੁਵਮਾਨੋ ਅਜਰਸ੍ਤृष੍ਵਵਿष੍ਯਨ੍ਨਤਸੇषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਪृष੍ਠਂ ਪ੍ਰੁषਿਤਸ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਦਿਵੋ ਨ ਸਾਨੁ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨਚਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਅਜਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਸਾ, ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਾਣਾ ਰੁਦ੍ਰੇਭਿਰ੍ਵਸੁਭਿਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਹੋਤਾ ਨਿषਤ੍ਤੋ ਰਯਿषਾਲ਼ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਰਥੋ ਨ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵृਞ੍ਜਸਾਨ ਆਯੁषੁ ਵ੍ਯਾਨੁषਗ੍ਵਾਰ੍ਯਾ ਦੇਵ ऋਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ ਤੀਖਾ, ਮੁਖ ਯਾਜਕ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਧਨ ਲਈ ਬੈਠਾ। ਰੇਸ ਵਿਚ ਦੌੜਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੀਵਨ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਵਾਤਜੂਤੋ ਅਤਸੇषੁ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵृਥਾ ਜੁਹੂਭਿਃ ਸृਣ੍ਯਾ ਤੁਵਿष੍ਵਣਿਃ । ਤृषੁ ਯਦਗ੍ਨੇ ਵਨਿਨੋ ਵृषਾਯਸੇ ਕृष੍ਣਂ ਤ ਏਮ ਰੁਸ਼ਦੂਰ੍ਮੇ ਅਜਰ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਉਹ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਖਾਲੀ ਚਮਚਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ੋਰ ਕਰਦਾ। ਜਦ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਕਾਲਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜਰ ਉਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪੁਰ੍ਜਮ੍ਭੋ ਵਨ ਆ ਵਾਤਚੋਦਿਤੋ ਯੂਥੇ ਨ ਸਾਹ੍ਵਾਁ ਅਵ ਵਾਤਿ ਵਂਸਗਃ । ਅਭਿਵ੍ਰਜਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪਾਜਸਾ ਰਜ ਸ੍ਥਾਤੁਸ਼੍ਚਰਥਂ ਭਯਤੇ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ
ਗੂੰਜਦੀ ਲਵ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਜਿਉਂ ਝੁੰਡ ਦੇ ਆਗੂ, ਉਹ ਬਾਂਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰਦੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਠਹਿਰਣ ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਧੁष੍ਟ੍ਵਾ ਭृਗਵੋ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਾ ਰਯਿਂ ਨ ਚਾਰੁਂ ਸੁਹਵਂ ਜਨੇਭ੍ਯਃ । ਹੋਤਾਰਮਗ੍ਨੇ ਅਤਿਥਿਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ੇਵਂ ਦਿਵ੍ਯਾਯ ਜਨ੍ਮਨੇ
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਧਨ ਵਾਂਗ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਭ ਲਈ ਚੰਗੀ। ਯਾਜਕ, ਅਗਨਿ, ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾਨ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈਂ।
ਹੋਤਾਰਂ ਸਪ੍ਤ ਜੁਹ੍ਵੋ ਯਜਿष੍ਠਂ ਯਂ ਵਾਘਤੋ ਵृਣਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਰਤਿਂ ਵਸੂਨਾਂ ਸਪਰ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਸਾ ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਮ੍
ਸੱਤ ਚਮਚੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਾਜਕ ਚੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੂਜਾਰੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਵਸੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ । ਅਗ੍ਨੇ ਗृਣਨ੍ਤਮਂਹਸ ਉਰੁष੍ਯੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤ੍ਪੂਰ੍ਭਿਰਾਯਸੀਭਿਃ
ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਅਟੁੱਟ, ਮਿੱਤਰ ਵਰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨਾਲ।
ਭਵਾ ਵਰੂਥਂ ਗृਣਤੇ ਵਿਭਾਵੋ ਭਵਾ ਮਘਵਨ੍ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਮ । ਉਰੁष੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਅਂਹਸੋ ਗृਣਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਧਿਯਾਵਸੁਰ੍ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣ; ਦਾਨੀ, ਦਾਨੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਬਣ। ਅਗਨਿ, ਵਿਆਪਕ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਸਵੇਰੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੋਚ ਨਾਲ ਆਵੇ।