ਮਰੁਤੋ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯ ਨ ਆ ਭੇषਜਸ੍ਯ ਵਹਤਾ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਯੂਯਂ ਸਖਾਯਃ ਸਪ੍ਤਯਃ
ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਵਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ ਦੋਸਤ ਹੋ।
ਯਾਭਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਮਵਥ ਯਾਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਵਥ ਯਾਭਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯਥਾ ਕ੍ਰਿਵਿਮ੍ । ਮਯੋ ਨੋ ਭੂਤੋਤਿਭਿਰ੍ਮਯੋਭੁਵਃ ਸ਼ਿਵਾਭਿਰਸਚਦ੍ਵਿषਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰਵਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਵੀ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ—ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜੋ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਯਤ੍ਸਿਨ੍ਧੌ ਯਦਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇषੁ ਮਰੁਤਃ ਸੁਬਰ੍ਹਿषਃ । ਯਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਭੇषਜਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਦਵਾ ਸਿੰਧੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਿਕਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ—
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਬਿਭृਥਾ ਤਨੂष੍ਵਾ ਤੇਨਾ ਨੋ ਅਧਿ ਵੋਚਤ । ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰਪੋ ਮਰੁਤ ਆਤੁਰਸ੍ਯ ਨ ਇष੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਹ੍ਰੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲੋ। ਮਰੁਤੋ, ਬਿਮਾਰ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੋ ਗੁਆਚੁਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ।
ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾਮਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਸ੍ਥੂਰਂ ਨ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਰਨ੍ਤੋऽਵਸ੍ਯਵਃ । ਵਾਜੇ ਚਿਤ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ, ਮਦਦ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਦੁੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲਈ ਆਰਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਨ੍ਨੂਤਯੇ ਸ ਨੋ ਯੁਵੋਗ੍ਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਯੋ ਧृषਤ੍ । ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧ੍ਯਵਿਤਾਰਂ ਵਵृਮਹੇ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਦਦ ਲੈਣ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੋ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਆ ਯਾਹੀਮ ਇਨ੍ਦਵੋऽਸ਼੍ਵਪਤੇ ਗੋਪਤ ਉਰ੍ਵਰਾਪਤੇ । ਸੋਮਂ ਸੋਮਪਤੇ ਪਿਬ
ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਆਓ; ਹੇ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ ਪੀਓ।
ਵਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਬਨ੍ਧੁਮਨ੍ਤਮਬਨ੍ਧਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇਮਿਮ । ਯਾ ਤੇ ਧਾਮਾਨਿ ਵृषਭ ਤੇਭਿਰਾ ਗਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ, ਇੰਦਰ, ਬਿਨਾ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਲੱਭਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਸੀਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਵਯੋ ਯਥਾ ਗੋਸ਼੍ਰੀਤੇ ਮਧੌ ਮਦਿਰੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਅਭਿ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨੋਨੁਮਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਪੰਛੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਢੋਹ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਾਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਬੋਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਾਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਅਚ੍ਛਾ ਚ ਤ੍ਵੈਨਾ ਨਮਸਾ ਵਦਾਮਸਿ ਕਿਂ ਮੁਹੁਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿ ਦੀਧਯਃ । ਸਨ੍ਤਿ ਕਾਮਾਸੋ ਹਰਿਵੋ ਦਦਿष੍ਟ੍ਵਂ ਸ੍ਮੋ ਵਯਂ ਸਨ੍ਤਿ ਨੋ ਧਿਯਃ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਕਿਉਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ? ਇੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰੋ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਾਤਾਂ ਹਨ।
ਨੂਤ੍ਨਾ ਇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਯਮੂਤੀ ਅਭੂਮ ਨਹਿ ਨੂ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਪੁਰਾ ਪਰੀਣਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ ਹਾਂ, ਪਥਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸਖਿਤ੍ਵਮੁਤ ਸ਼ੂਰ ਭੋਜ੍ਯਮਾ ਤੇ ਤਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨੀਮਹੇ । ਉਤੋ ਸਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਨੋ ਵਸੋ ਵਾਜੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਗੋਮਤਿ
ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਗਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਯਾਲੂ, ਮਾਲ ਦੀ ਹੋੜ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਆਂ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਾ।
ਯੋ ਨ ਇਦਮਿਦਂ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰ ਵਸ੍ਯ ਆਨਿਨਾਯ ਤਮੁ ਵ ਸ੍ਤੁषੇ । ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਚਰ੍षਣੀਸਹਂ ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਯੋ ਅਮਨ੍ਦਤ । ਆ ਤੁ ਨਃ ਸ ਵਯਤਿ ਗਵ੍ਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਸ਼ਤਮ੍
ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਆਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਸੌ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹ ਸ੍ਵਿਦ੍ਯੁਜਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਵृषਭ ਬ੍ਰੁਵੀਮਹਿ । ਸਂਸ੍ਥੇ ਜਨਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਾਂਆਂ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਜਯੇਮ ਕਾਰੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਕਾਰਿਣੋऽਭਿ ਤਿष੍ਠੇਮ ਦੂਢ੍ਯਃ । ਨृਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਂ ਹਨ੍ਯਾਮ ਸ਼ੂਸ਼ੁਯਾਮ ਚਾਵੇਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਣੋ ਧਿਯਃ
ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਜਾਈਏ, ਕਰਤਾਰ ਹੋ ਕੇ। ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਡਟੇ ਰਹੀਏ। ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੀਏ, ਸੁਣੀਏ, ਤੇ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾ।
ਅਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯੋ ਅਨਾ ਤ੍ਵਮਨਾਪਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਨੁषਾ ਸਨਾਦਸਿ । ਯੁਧੇਦਾਪਿਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਨਾ ਕੋਈ ਭਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਨਕੀ ਰੇਵਨ੍ਤਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵਿਨ੍ਦਸੇ ਪੀਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੁਰਾਸ਼੍ਵਃ । ਯਦਾ ਕृਣੋषਿ ਨਦਨੁਂ ਸਮੂਹਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਪਿਤੇਵ ਹੂਯਸੇ
ਤੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ; ਤੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਨਦੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਤੇ ਅਮਾਜੁਰੋ ਯਥਾ ਮੂਰਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਵਤਃ । ਨਿ षਦਾਮ ਸਚਾ ਸੁਤੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੀਏ, ਜਦ ਤੂੰ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਮਾ ਤੇ ਗੋਦਤ੍ਰ ਨਿਰਰਾਮ ਰਾਧਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਤੇ ਗृਹਾਮਹਿ । ਦृਲ਼੍ਹਾ ਚਿਦਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰ ਮृਸ਼ਾਭ੍ਯਾ ਭਰ ਨ ਤੇ ਦਾਮਾਨ ਆਦਭੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਗਾਂਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਨਾ ਖੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਪੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾ ਘੇਦਿਯਨ੍ਮਘਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਾ ਸੁਭਗਾ ਦਦਿਰ੍ਵਸੁ । ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਚਿਤ੍ਰ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇੰਦਰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦਯਾਲੂ ਸਰਸਵਤੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਜਾਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ।
ਚਿਤ੍ਰ ਇਦ੍ਰਾਜਾ ਰਾਜਕਾ ਇਦਨ੍ਯਕੇ ਯਕੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮਨੁ । ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਇਵ ਤਤਨਦ੍ਧਿ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਮਯੁਤਾ ਦਦਤ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਪਰਜਨਿਆ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਓ ਤ੍ਯਮਹ੍ਵ ਆ ਰਥਮਦ੍ਯਾ ਦਂਸਿष੍ਠਮੂਤਯੇ । ਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਹਵਾ ਰੁਦ੍ਰਵਰ੍ਤਨੀ ਆ ਸੂਰ੍ਯਾਯੈ ਤਸ੍ਥਥੁਃ
ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਮਦਦ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਾਯੁषਂ ਸੁਹਵਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਵਾਜੇषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍ । ਸਚਨਾਵਨ੍ਤਂ ਸੁਮਤਿਭਿਃ ਸੋਭਰੇ ਵਿਦ੍ਵੇषਸਮਨੇਹਸਮ੍
ਭੁਜਯੁ, ਪੁਰਾਣੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਰਖੇ ਹੋਏ, ਵੈਰ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।
ਇਹ ਤ੍ਯਾ ਪੁਰੁਭੂਤਮਾ ਦੇਵਾ ਨਮੋਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਾ ਸ੍ਵਵਸੇ ਕਰਾਮਹੇ ਗਨ੍ਤਾਰਾ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹਮ੍
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ; ਤੁਸੀਂ ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਆਓ।
ਯੁਵੋ ਰਥਸ੍ਯ ਪਰਿ ਚਕ੍ਰਮੀਯਤ ਈਰ੍ਮਾਨ੍ਯਦ੍ਵਾਮਿषਣ੍ਯਤਿ । ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਆ ਧੇਨੁਰਿਵ ਧਾਵਤੁ
ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਗਾਂ ਦੀ ਆਪਣੇ ਬੱਝੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜੇ।
ਰਥੋ ਯੋ ਵਾਂ ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਭੀਸ਼ੁਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਭੂषਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇਨ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਗਤਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਿੰਨ ਪਾਏ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤਾ ਮਨਵੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਦਿਵਿ ਯਵਂ ਵृਕੇਣ ਕਰ੍षਥਃ । ਤਾ ਵਾਮਦ੍ਯ ਸੁਮਤਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੁਵੀਮਹਿ
ਤੁਸੀਂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਮਿਹਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਭੇੜੀ ਨਾਲ ਜੌ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪ ਨੋ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਯਾਤਮृਤਸ੍ਯ ਪਥਿਭਿਃ । ਯੇਭਿਸ੍ਤृਕ੍ਸ਼ਿਂ ਵृषਣਾ ਤ੍ਰਾਸਦਸ੍ਯਵਂ ਮਹੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਜਿਨ੍ਵਥਃ
ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸਿਰਸ ਤੇ ਤ੍ਰਸਦਸਯੁ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹਾਕ ਲਈ ਚਲਾਇਆ, ਉਹੀ ਰਾਹੀਂ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਅਯਂ ਵਾਮਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ ਸੋਮੋ ਨਰਾ ਵृषਣ੍ਵਸੂ । ਆ ਯਾਤਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਪਿਬਤਂ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹੇ
ਇਹ ਸੌਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਢੇਰ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨੋ; ਆਓ, ਸੌਮਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪੀਓ।