ਯੇषਾਮਰ੍ਣੋ ਨ ਸਪ੍ਰਥੋ ਨਾਮ ਤ੍ਵੇषਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਾਮੇਕਮਿਦ੍ਭੁਜੇ । ਵਯੋ ਨ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸਹਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵਧ ਨਹੀਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਤਾਕਤ ਵਾਂਗ.
ਤਾਨ੍ਵਨ੍ਦਸ੍ਵ ਮਰੁਤਸ੍ਤਾਁ ਉਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਤੇषਾਂ ਹਿ ਧੁਨੀਨਾਮ੍ । ਅਰਾਣਾਂ ਨ ਚਰਮਸ੍ਤਦੇषਾਂ ਦਾਨਾ ਮਹ੍ਨਾ ਤਦੇषਾਮ੍
ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ; ਪਹੀਏ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ.
ਸੁਭਗਃ ਸ ਵ ਊਤਿष੍ਵਾਸ ਪੂਰ੍ਵਾਸੁ ਮਰੁਤੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਯੋ ਵਾ ਨੂਨਮੁਤਾਸਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਮਰੁਤੋ, ਪਿਛਲੇ ਸਵੇਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਯੂਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਜਿਨੋ ਨਰ ਆ ਹਵ੍ਯਾ ਵੀਤਯੇ ਗਥ । ਅਭਿ ष ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰੁਤ ਵਾਜਸਾਤਿਭਿਃ ਸੁਮ੍ਨਾ ਵੋ ਧੂਤਯੋ ਨਸ਼ਤ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰੁਤੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਗਾਂ ਤੇ ਆਰਤੀ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਭਰੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ।
ਯਥਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਨਵੋ ਦਿਵੋ ਵਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ । ਯੁਵਾਨਸ੍ਤਥੇਦਸਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਓਹੀ ਹਾਲਤ ਸਾਡੀ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਯੇ ਚਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਮਰੁਤਃ ਸੁਦਾਨਵਃ ਸ੍ਮਨ੍ਮੀਲ਼੍ਹੁषਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਯੇ । ਅਤਸ਼੍ਚਿਦਾ ਨ ਉਪ ਵਸ੍ਯਸਾ ਹृਦਾ ਯੁਵਾਨ ਆ ਵਵृਧ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਮਰੁਤੋ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ, ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਯਾਦ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਕਰਕੇ, ਨੌਜਵਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹੋ।
ਯੂਨ ਊ षੁ ਨਵਿष੍ਠਯਾ ਵृष੍ਣਃ ਪਾਵਕਾਁ ਅਭਿ ਸੋਭਰੇ ਗਿਰਾ । ਗਾਯ ਗਾ ਇਵ ਚਰ੍ਕृषਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਚਮਕਦੇ ਸਾਂਡ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁੱਧ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਗਾਇਕਾਂ ਵਾਂਗ ਗੀਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋ।
ਸਾਹਾ ਯੇ ਸਨ੍ਤਿ ਮੁष੍ਟਿਹੇਵ ਹਵ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਪृਤ੍ਸੁ ਹੋਤृषੁ । ਵृष੍ਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਨ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਾਨ੍ਗਿਰਾ ਵਨ੍ਦਸ੍ਵ ਮਰੁਤੋ ਅਹ
ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਭੋਗਾਂ 'ਤੇ ਮੋਢੀ ਬੰਦ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਨਾਲ ਵਡਾਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਗਾਵਸ਼੍ਚਿਦ੍ਘਾ ਸਮਨ੍ਯਵਃ ਸਜਾਤ੍ਯੇਨ ਮਰੁਤਃ ਸਬਨ੍ਧਵਃ । ਰਿਹਤੇ ਕਕੁਭੋ ਮਿਥਃ
ਗਾਂ ਵੀ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਮਰੁਤੋ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ 'ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਰ੍ਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੋ ਨृਤਵੋ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸ ਉਪ ਭ੍ਰਾਤृਤ੍ਵਮਾਯਤਿ । ਅਧਿ ਨੋ ਗਾਤ ਮਰੁਤਃ ਸਦਾ ਹਿ ਵ ਆਪਿਤ੍ਵਮਸ੍ਤਿ ਨਿਧ੍ਰੁਵਿ
ਇਕ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਮਰੁਤੋ, ਚਮਕਦੇ ਕਵਚਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾਤਰੀਪਣ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਦੋਸਤੀ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਮਰੁਤੋ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯ ਨ ਆ ਭੇषਜਸ੍ਯ ਵਹਤਾ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਯੂਯਂ ਸਖਾਯਃ ਸਪ੍ਤਯਃ
ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਵਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ ਦੋਸਤ ਹੋ।
ਯਾਭਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਮਵਥ ਯਾਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਵਥ ਯਾਭਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯਥਾ ਕ੍ਰਿਵਿਮ੍ । ਮਯੋ ਨੋ ਭੂਤੋਤਿਭਿਰ੍ਮਯੋਭੁਵਃ ਸ਼ਿਵਾਭਿਰਸਚਦ੍ਵਿषਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰਵਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਵੀ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ—ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜੋ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਯਤ੍ਸਿਨ੍ਧੌ ਯਦਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇषੁ ਮਰੁਤਃ ਸੁਬਰ੍ਹਿषਃ । ਯਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਭੇषਜਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਦਵਾ ਸਿੰਧੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਿਕਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ—
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਬਿਭृਥਾ ਤਨੂष੍ਵਾ ਤੇਨਾ ਨੋ ਅਧਿ ਵੋਚਤ । ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰਪੋ ਮਰੁਤ ਆਤੁਰਸ੍ਯ ਨ ਇष੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਹ੍ਰੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲੋ। ਮਰੁਤੋ, ਬਿਮਾਰ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੋ ਗੁਆਚੁਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ।
ਵਯਮੁ ਤ੍ਵਾਮਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਸ੍ਥੂਰਂ ਨ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਰਨ੍ਤੋऽਵਸ੍ਯਵਃ । ਵਾਜੇ ਚਿਤ੍ਰਂ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ, ਮਦਦ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਦੁੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲਈ ਆਰਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਨ੍ਨੂਤਯੇ ਸ ਨੋ ਯੁਵੋਗ੍ਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਯੋ ਧृषਤ੍ । ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧ੍ਯਵਿਤਾਰਂ ਵਵृਮਹੇ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਦਦ ਲੈਣ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੋ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਆ ਯਾਹੀਮ ਇਨ੍ਦਵੋऽਸ਼੍ਵਪਤੇ ਗੋਪਤ ਉਰ੍ਵਰਾਪਤੇ । ਸੋਮਂ ਸੋਮਪਤੇ ਪਿਬ
ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਆਓ; ਹੇ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ ਪੀਓ।
ਵਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਬਨ੍ਧੁਮਨ੍ਤਮਬਨ੍ਧਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇਮਿਮ । ਯਾ ਤੇ ਧਾਮਾਨਿ ਵृषਭ ਤੇਭਿਰਾ ਗਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ, ਇੰਦਰ, ਬਿਨਾ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਲੱਭਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਸੀਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਵਯੋ ਯਥਾ ਗੋਸ਼੍ਰੀਤੇ ਮਧੌ ਮਦਿਰੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਅਭਿ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨੋਨੁਮਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਪੰਛੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਢੋਹ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਾਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਬੋਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਾਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਅਚ੍ਛਾ ਚ ਤ੍ਵੈਨਾ ਨਮਸਾ ਵਦਾਮਸਿ ਕਿਂ ਮੁਹੁਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿ ਦੀਧਯਃ । ਸਨ੍ਤਿ ਕਾਮਾਸੋ ਹਰਿਵੋ ਦਦਿष੍ਟ੍ਵਂ ਸ੍ਮੋ ਵਯਂ ਸਨ੍ਤਿ ਨੋ ਧਿਯਃ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਕਿਉਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ? ਇੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰੋ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਾਤਾਂ ਹਨ।
ਨੂਤ੍ਨਾ ਇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਯਮੂਤੀ ਅਭੂਮ ਨਹਿ ਨੂ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਪੁਰਾ ਪਰੀਣਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ ਹਾਂ, ਪਥਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸਖਿਤ੍ਵਮੁਤ ਸ਼ੂਰ ਭੋਜ੍ਯਮਾ ਤੇ ਤਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨੀਮਹੇ । ਉਤੋ ਸਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਨੋ ਵਸੋ ਵਾਜੇ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਗੋਮਤਿ
ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਗਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਯਾਲੂ, ਮਾਲ ਦੀ ਹੋੜ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਆਂ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਾ।
ਯੋ ਨ ਇਦਮਿਦਂ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰ ਵਸ੍ਯ ਆਨਿਨਾਯ ਤਮੁ ਵ ਸ੍ਤੁषੇ । ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਤਯੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਚਰ੍षਣੀਸਹਂ ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਯੋ ਅਮਨ੍ਦਤ । ਆ ਤੁ ਨਃ ਸ ਵਯਤਿ ਗਵ੍ਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਾ ਸ਼ਤਮ੍
ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਆਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਸੌ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹ ਸ੍ਵਿਦ੍ਯੁਜਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਵृषਭ ਬ੍ਰੁਵੀਮਹਿ । ਸਂਸ੍ਥੇ ਜਨਸ੍ਯ ਗੋਮਤਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਾਂਆਂ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਜਯੇਮ ਕਾਰੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਕਾਰਿਣੋऽਭਿ ਤਿष੍ਠੇਮ ਦੂਢ੍ਯਃ । ਨृਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਂ ਹਨ੍ਯਾਮ ਸ਼ੂਸ਼ੁਯਾਮ ਚਾਵੇਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਣੋ ਧਿਯਃ
ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਜਾਈਏ, ਕਰਤਾਰ ਹੋ ਕੇ। ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਡਟੇ ਰਹੀਏ। ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੀਏ, ਸੁਣੀਏ, ਤੇ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾ।
ਅਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯੋ ਅਨਾ ਤ੍ਵਮਨਾਪਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਨੁषਾ ਸਨਾਦਸਿ । ਯੁਧੇਦਾਪਿਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਨਾ ਕੋਈ ਭਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਨਕੀ ਰੇਵਨ੍ਤਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵਿਨ੍ਦਸੇ ਪੀਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੁਰਾਸ਼੍ਵਃ । ਯਦਾ ਕृਣੋषਿ ਨਦਨੁਂ ਸਮੂਹਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਪਿਤੇਵ ਹੂਯਸੇ
ਤੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ; ਤੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਨਦੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਤੇ ਅਮਾਜੁਰੋ ਯਥਾ ਮੂਰਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਵਤਃ । ਨਿ षਦਾਮ ਸਚਾ ਸੁਤੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੀਏ, ਜਦ ਤੂੰ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਮਾ ਤੇ ਗੋਦਤ੍ਰ ਨਿਰਰਾਮ ਰਾਧਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਤੇ ਗृਹਾਮਹਿ । ਦृਲ਼੍ਹਾ ਚਿਦਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰ ਮृਸ਼ਾਭ੍ਯਾ ਭਰ ਨ ਤੇ ਦਾਮਾਨ ਆਦਭੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਗਾਂਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਨਾ ਖੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਪੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।