ਭਦ੍ਰਂ ਮਨਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ ਯੇਨਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸਾਸਹਃ । ਅਵ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਨੁਹਿ ਭੂਰਿ ਸ਼ਰ੍ਧਤਾਂ ਵਨੇਮਾ ਤੇ ਅਭਿष੍ਟਿਭਿਃ
ਸਾਡਾ ਮਨ ਭਲਾ ਕਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਜਿੱਤਣ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਈਲ਼ੇ ਗਿਰਾ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤਂ ਯਂ ਦੇਵਾ ਦੂਤਮਰਤਿਂ ਨ੍ਯੇਰਿਰੇ । ਯਜਿष੍ਠਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੂ ਨੇ ਟਿਕਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਿਗ੍ਮਜਮ੍ਭਾਯ ਤਰੁਣਾਯ ਰਾਜਤੇ ਪ੍ਰਯੋ ਗਾਯਸ੍ਯਗ੍ਨਯੇ । ਯਃ ਪਿਂਸ਼ਤੇ ਸੂਨृਤਾਭਿਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਘृਤੇਭਿਰਾਹੁਤਃ
ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਜੱਬ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੀ ਘृਤੇਭਿਰਾਹੁਤੋ ਵਾਸ਼ੀਮਗ੍ਨਿਰ੍ਭਰਤ ਉਚ੍ਚਾਵ ਚ । ਅਸੁਰ ਇਵ ਨਿਰ੍ਣਿਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਅੱਗੀ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯੈਰਯਤਾ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤੋ ਦੇਵ ਆਸਾ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ । ਵਿਵਾਸਤੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੋ ਹੋਤਾ ਦੇਵੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਉਹ ਜੋ ਮਨੂ ਨੇ ਟਿਕਾਇਆ, ਜੋ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਹੀ ਰਸਮਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਮਹਂ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਸਹਸਃ ਸੂਨਵਾਹੁਤ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ, ਨਾਸ਼ਵੰਤ, ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ, ਅਮਰ, ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤ੍ਵਾ ਰਾਸੀਯਾਭਿਸ਼ਸ੍ਤਯੇ ਵਸੋ ਨ ਪਾਪਤ੍ਵਾਯ ਸਨ੍ਤ੍ਯ । ਨ ਮੇ ਸ੍ਤੋਤਾਮਤੀਵਾ ਨ ਦੁਰ੍ਹਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦਗ੍ਨੇ ਨ ਪਾਪਯਾ
ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ, ਨਾ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਵਲ ਲੈ ਜਾ।
ਪਿਤੁਰ੍ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਭृਤੋ ਦੁਰੋਣ ਆ ਦੇਵਾਁ ਏਤੁ ਪ੍ਰ ਣੋ ਹਵਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਆਹੁਤੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਤਵਾਹਮਗ੍ਨ ਊਤਿਭਿਰ੍ਨੇਦਿष੍ਠਾਭਿਃ ਸਚੇਯ ਜੋषਮਾ ਵਸੋ । ਸਦਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਪਾਵਾਂ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਸਨੇਯਂ ਤਵ ਰਾਤਿਭਿਰਗ੍ਨੇ ਤਵ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ । ਤ੍ਵਾਮਿਦਾਹੁਃ ਪ੍ਰਮਤਿਂ ਵਸੋ ਮਮਾਗ੍ਨੇ ਹਰ੍षਸ੍ਵ ਦਾਤਵੇ
ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਦਾਤਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣ।
ਪ੍ਰ ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵੋਤਿਭਿਃ ਸੁਵੀਰਾਭਿਸ੍ਤਿਰਤੇ ਵਾਜਭਰ੍ਮਭਿਃ । ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸਖ੍ਯਮਾਵਰਃ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਤੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਤਵ ਦ੍ਰਪ੍ਸੋ ਨੀਲਵਾਨ੍ਵਾਸ਼ ऋਤ੍ਵਿਯ ਇਨ੍ਧਾਨਃ ਸਿष੍ਣਵਾ ਦਦੇ । ਤ੍ਵਂ ਮਹੀਨਾਮੁषਸਾਮਸਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਕ੍ਸ਼ਪੋ ਵਸ੍ਤੁषੁ ਰਾਜਸਿ
ਤੇਰੀ ਨੀਲੀ ਲਪਟ, ਹੇ ਰਸਮੀ ਅੱਗ, ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਭੋਰੇਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮਾਗਨ੍ਮ ਸੋਭਰਯਃ ਸਹਸ੍ਰਮੁष੍ਕਂ ਸ੍ਵਭਿष੍ਟਿਮਵਸੇ । ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਤ੍ਰਾਸਦਸ੍ਯਵਮ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਅਸੀਂ, ਹੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਅਨ੍ਯੇ ਅਗ੍ਨਯ ਉਪਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵਯਾ ਇਵ । ਵਿਪੋ ਨ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਨਿ ਯੁਵੇ ਜਨਾਨਾਂ ਤਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍ਧਯਨ੍
ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਅੱਗ, ਹੇ ਅੱਗ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਤਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਮਾਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਅਦ੍ਰੁਹਃ ਪਾਰਂ ਨਯਥ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਮਘੋਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਸੁਦਾਨਵਃ
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਝੂਠ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਦਾਤਾ ਹੋ.
ਯੂਯਂ ਰਾਜਾਨਃ ਕਂ ਚਿਚ੍ਚਰ੍षਣੀਸਹਃ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਂ ਮਾਨੁषਾਁ ਅਨੁ । ਵਯਂ ਤੇ ਵੋ ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਯਮਨ੍ਸ੍ਯਾਮੇਦृਤਸ੍ਯ ਰਥ੍ਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੋ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਰਥਵਾਨ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ.
ਅਦਾਨ੍ਮੇ ਪੌਰੁਕੁਤ੍ਸ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਂ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਰ੍ਵਧੂਨਾਮ੍ । ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਅਰ੍ਯਃ ਸਤ੍ਪਤਿਃ
ਪੌਰੁਕੁਤਸਿਆ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਦੀ ਪੰਜਾਹ ਵਧੂਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸਚਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਦਾਤਾ ਸੀ.
ਉਤ ਮੇ ਪ੍ਰਯਿਯੋਰ੍ਵਯਿਯੋਃ ਸੁਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਅਧਿ ਤੁਗ੍ਵਨਿ । ਤਿਸॄਣਾਂ ਸਪ੍ਤਤੀਨਾਂ ਸ਼੍ਯਾਵਃ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਭੁਵਦ੍ਵਸੁਰ੍ਦਿਯਾਨਾਂ ਪਤਿਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ, ਪ੍ਰਯਿਯਾਂ ਤੇ ਉਰਵਯਿਯਾਂ ਵਿਚ, ਤੁਗਵਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਸ਼ਿਆਵਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਦਾਤਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ.
ਆ ਗਨ੍ਤਾ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯਤ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਵਾਨੋ ਮਾਪ ਸ੍ਥਾਤਾ ਸਮਨ੍ਯਵਃ । ਸ੍ਥਿਰਾ ਚਿਨ੍ਨਮਯਿष੍ਣਵਃ
ਇੱਥੇ ਆਓ, ਡੋਲੋ ਨਾ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇਕਠਾ ਰਹੇ, ਦਿਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਣ; ਪੱਕੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਵੀਲ਼ੁਪਵਿਭਿਰ੍ਮਰੁਤ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣ ਆ ਰੁਦ੍ਰਾਸਃ ਸੁਦੀਤਿਭਿਃ । ਇषਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯਾ ਗਤਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹੋ ਯਜ੍ਞਮਾ ਸੋਭਰੀਯਵਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੋਭਰੀਆਂ.
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮੁਗ੍ਰਂ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼ਿਮੀਵਤਾਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਰੇषਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਤੀਬਰ ਤਾਕਤ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਦਾਤ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ.
ਵਿ ਦ੍ਵੀਪਾਨਿ ਪਾਪਤਨ੍ਤਿष੍ਠਦ੍ਦੁਚ੍ਛੁਨੋਭੇ ਯੁਜਨ੍ਤ ਰੋਦਸੀ । ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵਾਨ੍ਯੈਰਤ ਸ਼ੁਭ੍ਰਖਾਦਯੋ ਯਦੇਜਥ ਸ੍ਵਭਾਨਵਃ
ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਇਕਠੇ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹਨ; ਚਮਕਦੇ ਨੇ, ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ.
ਅਚ੍ਯੁਤਾ ਚਿਦ੍ਵੋ ਅਜ੍ਮਨ੍ਨਾ ਨਾਨਦਤਿ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ । ਭੂਮਿਰ੍ਯਾਮੇषੁ ਰੇਜਤੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਅਡੋਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਰਸਤੇ ਹੇਠਾਂ ਹਿਲਦੀ ਹੈ.
ਅਮਾਯ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਯਾਤਵੇ ਦ੍ਯੌਰ੍ਜਿਹੀਤ ਉਤ੍ਤਰਾ ਬृਹਤ੍ । ਯਤ੍ਰਾ ਨਰੋ ਦੇਦਿਸ਼ਤੇ ਤਨੂष੍ਵਾ ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਬਾਹ੍ਵੋਜਸਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਵੱਡਾ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਹਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਆਪਣੀ ਚਮੜੀ, ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ.
ਸ੍ਵਧਾਮਨੁ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਨਰੋ ਮਹਿ ਤ੍ਵੇषਾ ਅਮਵਨ੍ਤੋ ਵृषਪ੍ਸਵਃ । ਵਹਨ੍ਤੇ ਅਹ੍ਰੁਤਪ੍ਸਵਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਡੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ, ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਗੋਭਿਰ੍ਵਾਣੋ ਅਜ੍ਯਤੇ ਸੋਭਰੀਣਾਂ ਰਥੇ ਕੋਸ਼ੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ । ਗੋਬਨ੍ਧਵਃ ਸੁਜਾਤਾਸ ਇषੇ ਭੁਜੇ ਮਹਾਨ੍ਤੋ ਨ ਸ੍ਪਰਸੇ ਨੁ
ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਭਰੀਆਂ ਦੇ ਰਥ ਵਿਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚ; ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧੀ, ਵੱਡੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ.
ਪ੍ਰਤਿ ਵੋ ਵृषਦਞ੍ਜਯੋ ਵृष੍ਣੇ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਮਾਰੁਤਾਯ ਭਰਧ੍ਵਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਵृषਪ੍ਰਯਾਵ੍ਣੇ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ.
ਵृषਣਸ਼੍ਵੇਨ ਮਰੁਤੋ ਵृषਪ੍ਸੁਨਾ ਰਥੇਨ ਵृषਨਾਭਿਨਾ । ਆ ਸ਼੍ਯੇਨਾਸੋ ਨ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵृਥਾ ਨਰੋ ਹਵ੍ਯਾ ਨੋ ਵੀਤਯੇ ਗਤ
ਵੱਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਓ.
ਸਮਾਨਮਞ੍ਜ੍ਯੇषਾਂ ਵਿ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਰੁਕ੍ਮਾਸੋ ਅਧਿ ਬਾਹੁषੁ । ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਤ੍ਯृष੍ਟਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ.
ਤ ਉਗ੍ਰਾਸੋ ਵृषਣ ਉਗ੍ਰਬਾਹਵੋ ਨਕਿष੍ਟਨੂषੁ ਯੇਤਿਰੇ । ਸ੍ਥਿਰਾ ਧਨ੍ਵਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾ ਰਥੇषੁ ਵੋऽਨੀਕੇष੍ਵਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਤੀਬਰ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਧਨੁ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਹੈ.