ਤਦਿਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇਤਤਿ ਯਹ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇषੁ ਧਾਮਸੁ । ਮਨੋ ਯਤ੍ਰਾ ਵਿ ਤਦ੍ਦਧੁਰ੍ਵਿਚੇਤਸਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਹ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਮਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਯਦਿ ਮੇ ਸਖ੍ਯਮਾਵਰ ਇਮਸ੍ਯ ਪਾਹ੍ਯਨ੍ਧਸਃ । ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਅਤਾਰਿਮ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਦਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣ ਸ੍ਤੋਤਾ ਭਵਾਤਿ ਸ਼ਂਤਮਃ । ਕਦਾ ਨੋ ਗਵ੍ਯੇ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯੇ ਵਸੌ ਦਧਃ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੋਂ ਸਤੁਤਿਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ? ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇਂਗਾ?
ਉਤ ਤੇ ਸੁष੍ਟੁਤਾ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਵਹਤੋ ਰਥਮ੍ । ਅਜੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਦਿਨ੍ਤਮਂ ਯਮੀਮਹੇ
ਤੇਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤੁਤ ਕੀਤੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਅਮਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੀਮਹੇ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਂ ਯਹ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਦਧ ਦ੍ਵਿਤਾ
ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਤੁਤ ਕੀਤੇ, ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਬੈਠੇ।
ਵਰ੍ਧਸ੍ਵਾ ਸੁ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ऋषਿष੍ਟੁਤਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਧੁਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮਵਾ ਚ ਨਃ
ਬਹੁਤ ਸਤੁਤ ਕੀਤੇ, ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਰਹੇ; ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਮਵਿਤੇਦਸੀਤ੍ਥਾ ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ऋਤਾਦਿਯਰ੍ਮਿ ਤੇ ਧਿਯਂ ਮਨੋਯੁਜਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਥਰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਸੋਚ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਤ੍ਯਾ ਸਧਮਾਦ੍ਯਾ ਯੁਜਾਨਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤਦ੍ਵਸੂ ਅਭਿ ਸ੍ਵਰ
ਇੱਥੇ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਸਾਂਝ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ।
ਅਭਿ ਸ੍ਵਰਨ੍ਤੁ ਯੇ ਤਵ ਰੁਦ੍ਰਾਸਃ ਸਕ੍ਸ਼ਤ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਉਤੋ ਮਰੁਤ੍ਵਤੀਰ੍ਵਿਸ਼ੋ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਃ
ਤੇਰੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆਉਣ; ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਾਫ਼ਰ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ।
ਇਮਾ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਯਃ ਪਦਂ ਜੁषਨ੍ਤ ਯਦ੍ਦਿਵਿ । ਨਾਭਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਂ ਦਧੁਰ੍ਯਥਾ ਵਿਦੇ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਅਯਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਪ੍ਰਾਚਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ । ਮਿਮੀਤੇ ਯਜ੍ਞਮਾਨੁषਗ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯ
ਇਹ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਲਈ, ਯਜਨ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਨ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵृषਾਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਰਥ ਉਤੋ ਤੇ ਵृषਣਾ ਹਰੀ । ਵृषਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵृषਾ ਹਵਃ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਰਥ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ; ਤੂੰ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਤੇਰੀ ਬੁਲਾਹਟ।
ਵृषਾ ਗ੍ਰਾਵਾ ਵृषਾ ਮਦੋ ਵृषਾ ਸੋਮੋ ਅਯਂ ਸੁਤਃ । ਵृषਾ ਯਜ੍ਞੋ ਯਮਿਨ੍ਵਸਿ ਵृषਾ ਹਵਃ
ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਪਥਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਮਸਤ ਹੋਣਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਇਹ ਨਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ; ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਯਜਨ ਜੋ ਤੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਬੁਲਾਹਟ।
ਵृषਾ ਤ੍ਵਾ ਵृषਣਂ ਹੁਵੇ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਵਾਵਨ੍ਥ ਹਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਟੁਤਿਂ ਵृषਾ ਹਵਃ
ਤਾਕਤਵਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਬੁਲਾਹਟ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਹਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼ੀਯ ਵਸ੍ਵ ਏਕ ਇਤ੍ । ਸ੍ਤੋਤਾ ਮੇ ਗੋषਖਾ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵਾਂ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਤੁਤਿਕਾਰ ਗਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੇਯਮਸ੍ਮੈ ਦਿਤ੍ਸੇਯਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇ ਮਨੀषਿਣੇ । ਯਦਹਂ ਗੋਪਤਿਃ ਸ੍ਯਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ; ਜੇ ਮੈਂ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵਾਂ।
ਧੇਨੁष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਨृਤਾ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ । ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਪਿਪ੍ਯੁषੀ ਦੁਹੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਾਂ ਵਾਲੀ ਦਯਾਲੂ ਗਾਂ, ਜਦੋਂ ਭਗਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਦੁਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਧ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇ ਵਰ੍ਤਾਸ੍ਤਿ ਰਾਧਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵੋ ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਯਦ੍ਦਿਤ੍ਸਸਿ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਘਮ੍
ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ, ਇੰਦਰ; ਨਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਵਰ੍ਧਯਦ੍ਯਦ੍ਭੂਮਿਂ ਵ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍ । ਚਕ੍ਰਾਣ ਓਪਸ਼ਂ ਦਿਵਿ
ਯਜਨ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਥਾਂਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਵਾਵृਧਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਵਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਨਾਨਿ ਜਿਗ੍ਯੁषਃ । ਊਤਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵृਣੀਮਹੇ
ਤੇਰੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਤਿਰਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਰੋਚਨਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਦਭਿਨਦ੍ਵਲਮ੍
ਸੋਮਾ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਗਾ ਆਜਦਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯ ਆਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਗੁਹਾ ਸਤੀਃ । ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਨੁਨੁਦੇ ਵਲਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ; ਉਸਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵੋ ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਦृਂਹਿਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਥਿਰਾਣਿ ਨ ਪਰਾਣੁਦੇ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਢੁੱਕਵੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਅਪਾਮੂਰ੍ਮਿਰ੍ਮਦਨ੍ਨਿਵ ਸ੍ਤੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਜਿਰਾਯਤੇ । ਵਿ ਤੇ ਮਦਾ ਅਰਾਜਿषੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਜੋਸ਼ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ੍ਤੋਮਵਰ੍ਧਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯੁਕ੍ਥਵਰ੍ਧਨਃ । ਸ੍ਤੋਤॄਣਾਮੁਤ ਭਦ੍ਰਕृਤ੍
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਕੇਸ਼ਿਨਾ ਹਰੀ ਸੋਮਪੇਯਾਯ ਵਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਉਪ ਯਜ੍ਞਂ ਸੁਰਾਧਸਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਵਾਲੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਾਂ ਫੇਨੇਨ ਨਮੁਚੇਃ ਸ਼ਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਦਵਰ੍ਤਯਃ ।$ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਦਜਯ ਸ੍ਪृਧਃ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਝਾਗ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਨਾਮੁਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢਿਆ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਮਾਯਾਭਿਰੁਤ੍ਸਿਸृਪ੍ਸਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯਾਮਾਰੁਰੁਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਅਵ ਦਸ੍ਯੂਁਰਧੂਨੁਥਾਃ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸੁਨ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਸਦਂ ਵਿषੂਚੀਂ ਵ੍ਯਨਾਸ਼ਯਃ । ਸੋਮਪਾ ਉਤ੍ਤਰੋ ਭਵਨ੍
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮ੍ਵਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ਤਵਿषਮਾ ਵਿਵਾਸਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਉ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਤਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ; ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤੋ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।