ਪ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਪ੍ਰ ਸ਼ਵਸੇ ਪ੍ਰ ਨृषਾਹ੍ਯਾਯ ਸ਼ਰ੍ਮਣੇ । ਪ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਾ
ਸ਼ਾਨ ਲਈ, ਇਜ਼ਤ ਲਈ, ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੁਨਰ ਲਈ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਲਈ।
ਯਨ੍ਨੂਨਂ ਧੀਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਿਤੁਰ੍ਯੋਨਾ ਨਿषੀਦਥਃ । ਯਦ੍ਵਾ ਸੁਮ੍ਨੇਭਿਰੁਕ੍ਥ੍ਯਾ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਦਇਆਲੂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ।
ਯਤ੍ਸ੍ਥੋ ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਸਦ੍ਮਨਿ ਯਦ੍ਵਾਦੋ ਰੋਚਨੇ ਦਿਵਃ । ਯਦ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਧ੍ਯਾਕृਤੇ ਗृਹੇऽਤ ਆ ਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚ ਹੋ, ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ।
ਯਦ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨਵੇ ਸਮ੍ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਥੁਰੇਵੇਤ੍ਕਾਣ੍ਵਸ੍ਯ ਬੋਧਤਮ੍ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਁ ਅਹਂ ਹੁਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਿष੍ਣੂ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਾਸ਼ੁਹੇषਸਾ
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਮਨੂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੋ, ਜਾਂ ਕਾਣਵ ਲਈ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋਰਦਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਯਾ ਨ੍ਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹੁਵੇ ਸੁਦਂਸਸਾ ਗृਭੇ ਕृਤਾ । ਯਯੋਰਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰ ਣਃ ਸਖ੍ਯਂ ਦੇਵੇष੍ਵਧ੍ਯਾਪ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲੇ, ਘਰ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਯਯੋਰਧਿ ਪ੍ਰ ਯਜ੍ਞਾ ਅਸੂਰੇ ਸਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ । ਤਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਾ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰ੍ਯਾ ਪਿਬਤਃ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਯਜਨਾ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ; ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਦ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਾਗ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ੍ਥੋ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ । ਯਦ੍ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਵ੍ਯਨਵਿ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ ਯਦੌ ਹੁਵੇ ਵਾਮਥ ਮਾ ਗਤਮ੍
ਚਾਹੇ ਅੱਜ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਹੋ, ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦ੍ਰੁਹਿਊ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਜਾਂ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਯਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪਤਥਃ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਯਦ੍ਵੇਮੇ ਰੋਦਸੀ ਅਨੁ । ਯਦ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰਧਿਤਿष੍ਠਥੋ ਰਥਮਤ ਆ ਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾ ਹੋ, ਜਾਂ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹੋ; ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਥ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਾ ਅਸਿ ਦੇਵ ਆ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ । ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵੀਡ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਵਚਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਾ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ; ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਸਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯੋ ਵਿਦਥੇषੁ ਸਹਨ੍ਤ੍ਯ । ਅਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍
ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਤਾਕਤਵਾਨ; ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਰਥਵਾਹਕ ਹੈਂ।
ਸ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਦਪ ਦ੍ਵਿषੋ ਯੁਯੋਧਿ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਅਦੇਵੀਰਗ੍ਨੇ ਅਰਾਤੀਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਅਗਨਿ, ਅਧਰਮੀ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ।
ਅਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਮਹ ਯਜ੍ਞਂ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਰਿਪੋਃ । ਨੋਪ ਵੇषਿ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਨੇੜੇ ਹੋ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਮਾਨਵ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਤਵੇਦਸ।
ਮਰ੍ਤਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਭੂਰਿ ਨਾਮ ਮਨਾਮਹੇ । ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਃ
ਮਾਨਵ ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਮਰ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇ ਗਿਆਨੀ।
ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋऽਵਸੇ ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਾਸ ਊਤਯੇ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਹਵਾਮਹੇ
ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨੀ ਲਈ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਮਾਨਵ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਤੇ ਵਤ੍ਸੋ ਮਨੋ ਯਮਤ੍ਪਰਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਸਧਸ੍ਥਾਤ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਾਂਕਾਮਯਾ ਗਿਰਾ
ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਮੇਰਾ ਮਨ, ਵਾਟੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਹਿ ਸਦृਙ੍ਙਸਿ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸਮਤ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਜੰਗਾਂ 'ਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਮਵਸੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ । ਵਾਜੇषੁ ਚਿਤ੍ਰਰਾਧਸਮ੍
ਜੰਗਾਂ 'ਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ 'ਚ ਸੋਹਣੇ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨੋ ਹਿ ਕਮੀਡ੍ਯੋ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਸਨਾਚ੍ਚ ਹੋਤਾ ਨਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਸਿ । ਸ੍ਵਾਂ ਚਾਗ੍ਨੇ ਤਨ੍ਵਂ ਪਿਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚ ਸੌਭਗਮਾ ਯਜਸ੍ਵ
ਤੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ 'ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਤਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ।
ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਪਾਤਮੋ ਮਦਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਚੇਤਤਿ । ਯੇਨਾ ਹਂਸਿ ਨ੍ਯਤ੍ਰਿਣਂ ਤਮੀਮਹੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਮਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇਨਾ ਦਸ਼ਗ੍ਵਮਧ੍ਰਿਗੁਂ ਵੇਪਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਮ੍ । ਯੇਨਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਾਵਿਥਾ ਤਮੀਮਹੇ
ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਅਧ੍ਰਿਗੁ, ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਸਿਨ੍ਧੁਂ ਮਹੀਰਪੋ ਰਥਾਁ ਇਵ ਪ੍ਰਚੋਦਯਃ । ਪਨ੍ਥਾਮृਤਸ੍ਯ ਯਾਤਵੇ ਤਮੀਮਹੇ
ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲਾਇਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਮਭਿष੍ਟਯੇ ਘृਤਂ ਨ ਪੂਤਮਦ੍ਰਿਵਃ । ਯੇਨਾ ਨੁ ਸਦ੍ਯ ਓਜਸਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ
ਇਹ ਸਤਕਾਰ, ਘੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ।
ਇਮਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਪਿਨ੍ਵਤੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਰ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ
ਇਹ ਭਜਨ, ਹੇ ਗੀਤ-ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ।
ਯੋ ਨੋ ਦੇਵਃ ਪਰਾਵਤਃ ਸਖਿਤ੍ਵਨਾਯ ਮਾਮਹੇ । ਦਿਵੋ ਨ ਵृष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਥਯਨ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਸੱਦਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਗਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ।
ਵਵਕ੍ਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਕੇਤਵੋ ਉਤ ਵਜ੍ਰੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰੋਦਸੀ ਅਵਰ੍ਧਯਤ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਧੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਜਰ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੇ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧ ਸਤ੍ਪਤੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਮਹਿषਾਁ ਅਘਃ । ਆਦਿਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਮਹਿ ਪ੍ਰ ਵਾਵृਧੇ
ਜਦੋਂ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਧੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਨ੍ਯਰ੍ਸ਼ਸਾਨਮੋषਤਿ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਨੇਵ ਸਾਸਹਿਃ ਪ੍ਰ ਵਾਵृਧੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਅੱਗਨਿ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਇਯਂ ਤ ऋਤ੍ਵਿਯਾਵਤੀ ਧੀਤਿਰੇਤਿ ਨਵੀਯਸੀ । ਸਪਰ੍ਯਨ੍ਤੀ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾ ਮਿਮੀਤ ਇਤ੍
ਇਹ ਭਜਨ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ, ਬਹੁਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਵੰਡਦੀ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਦੇਵਯੁਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁਨੀਤ ਆਨੁषਕ੍ । ਸ੍ਤੋਮੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਵृਧੇ ਮਿਮੀਤ ਇਤ੍
ਯਜਨ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਰਾਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਵੰਡਦੀ ਹੈ।
ਸਨਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਪ੍ਰਥ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ । ਪ੍ਰਾਚੀ ਵਾਸ਼ੀਵ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਮਿਮੀਤ ਇਤ੍
ਇੰਦਰ, ਬਿਨਾ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਥਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।