ਇਮਾ ਉ ਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਘृਤਂ ਨ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਰਿषਃ । ਵਰ੍ਧਾਨ੍ਕਾਣ੍ਵਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਨ, ਘੀ ਵਾਂਗ, ਕਣਵਾ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਵ ਨੂਨਂ ਸੁਦਾਨਵੋ ਮਦਥਾ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕੋ ਵਃ ਸਪਰ੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ, ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚੰਗੀ ਘਾਸ 'ਤੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋ? ਕਿਹੜਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਨਹਿ ष੍ਮ ਯਦ੍ਧ ਵਃ ਪੁਰਾ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਸ਼ਰ੍ਧਾਁ ऋਤਸ੍ਯ ਜਿਨ੍ਵਥ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁ ਤ੍ਯੇ ਮਹਤੀਰਪਃ ਸਂ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸਮੁ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਸਂ ਵਜ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵਸ਼ੋ ਦਧੁਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਜੋੜ ਮਿਲ ਕੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿ ਵृਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵਸ਼ੋ ਯਯੁਰ੍ਵਿ ਪਰ੍ਵਤਾਁ ਅਰਾਜਿਨਃ । ਚਕ੍ਰਾਣਾ ਵृष੍ਣਿ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਜੋੜ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲੇ, ਅਡੋਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਚਲੇ, ਤੇ ਮਾਹਰ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਈ।
ਅਨੁ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਯੁਧ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾਵਨ੍ਨੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਮਝ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਵਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਤਾ ਅਭਿਦ੍ਯਵਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੀਰ੍षਨ੍ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ । ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਵ੍ਯਞ੍ਜਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੌਣਕਦਾਰ ਰੂਪ ਜਲਾਲ ਲਈ ਵਿਖਾਇਆ।
ਉਸ਼ਨਾ ਯਤ੍ਪਰਾਵਤ ਉਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਰਨ੍ਧ੍ਰਮਯਾਤਨ । ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਚਕ੍ਰਦਦ੍ਭਿਯਾ
ਜਦ ਉਸ਼ਨਾ ਦੂਰੋਂ ਬਲਦ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਆਇਆ, ਅਕਾਸ਼ ਡਰ ਕੇ ਕੰਪਿਆ ਨਹੀਂ।
ਆ ਨੋ ਮਖਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇऽਸ਼੍ਵੈਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਭਿਃ । ਦੇਵਾਸ ਉਪ ਗਨ੍ਤਨ
ਸਾਡੀ ਭਾਗ ਦਿਵਣ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਯਦੇषਾਂ ਪृषਤੀ ਰਥੇ ਪ੍ਰष੍ਟਿਰ੍ਵਹਤਿ ਰੋਹਿਤਃ । ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਰਿਣਨ੍ਨਪਃ
ਜਦ ਰਥ ਵਿਚ ਚਿੱਟੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਲਾਲ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਲ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁषੋਮੇ ਸ਼ਰ੍ਯਣਾਵਤ੍ਯਾਰ੍ਜੀਕੇ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਵਤਿ । ਯਯੁਰ੍ਨਿਚਕ੍ਰਯਾ ਨਰਃ
ਸ਼ਰਯਣਾਵਤ, ਆਰਜੀਕ ਤੇ ਪਸਤਿਆਵਤ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਚਲੇ।
ਕਦਾ ਗਚ੍ਛਾਥ ਮਰੁਤ ਇਤ੍ਥਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਵਮਾਨਮ੍ । ਮਾਰ੍ਡੀਕੇਭਿਰ੍ਨਾਧਮਾਨਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੋਂ ਆਓਗੇ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਕੋਲ ਜੋ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ?
ਕਦ੍ਧ ਨੂਨਂ ਕਧਪ੍ਰਿਯੋ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਮਜਹਾਤਨ । ਕੋ ਵਃ ਸਖਿਤ੍ਵ ਓਹਤੇ
ਹੁਣ, ਪਿਆਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਛੱਡਿਆ? ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਸਹੋ षੁ ਣੋ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤੈਃ ਕਣ੍ਵਾਸੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ । ਸ੍ਤੁषੇ ਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸ਼ੀਭਿਃ
ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਜਰ-ਹਸਤ ਮਰੁਤੋ, ਕਣਵ ਲੋਕ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਓ षੁ ਵृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯੂਨਾ ਨਵ੍ਯਸੇ ਸੁਵਿਤਾਯ । ਵਵृਤ੍ਯਾਂ ਚਿਤ੍ਰਵਾਜਾਨ੍
ਮਹਾਨ ਜੋ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵਧਦੇ ਧਨ, ਰੰਗੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦਿਓ।
ਗਿਰਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿ ਜਿਹਤੇ ਪਰ੍ਸ਼ਾਨਾਸੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਃ । ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿ ਯੇਮਿਰੇ
ਪਹਾੜ ਵੀ ਚਿਰਦੇ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਵਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਾੜ ਵੀ ਰੋਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾਵਾਨੋ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪਤਤਃ । ਧਾਤਾਰ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਵਯਃ
ਜੋ ਤੇਜ਼ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਲਣਹਾਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਜਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਨ ਸੂਰੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ । ਤੇ ਭਾਨੁਭਿਰ੍ਵਿ ਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਅਗਨਿ ਪੁਰਾਣਾ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਨਾਲ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਚ੍ਛਤਂ ਯੁਵਮ੍ । ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤਨੀ ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਆਓ; ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਅਦਭੁਤ, ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪੀਓ।
ਆ ਨੂਨਂ ਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥੇਨ ਸੂਰ੍ਯਤ੍ਵਚਾ । ਭੁਜੀ ਹਿਰਣ੍ਯਪੇਸ਼ਸਾ ਕਵੀ ਗਮ੍ਭੀਰਚੇਤਸਾ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ; ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ।
ਆ ਯਾਤਂ ਨਹੁषਸ੍ਪਰ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ । ਪਿਬਾਥੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਧੁ ਕਣ੍ਵਾਨਾਂ ਸਵਨੇ ਸੁਤਮ੍
ਓ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚੋਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਓ; ਕਣਵਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਓ।
ਆ ਨੋ ਯਾਤਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਧਪ੍ਰਿਯਾ । ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਮਿਹ ਸੁषਾਵ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਓ ਪਿਆਰੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ; ਇੱਥੇ ਕਣਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮਾ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਨਿਚੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆ ਨੋ ਯਾਤਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਤੋਮਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨਾ ਪ੍ਰ ਕਵੀ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ਨਰਾ
ਓ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੀ ਬੁਲਾਹਟ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ; ਤੁਸੀਂ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਵਾਂ ਪੁਰ ऋषਯੋ ਜੁਹੂਰੇऽਵਸੇ ਨਰਾ । ਆ ਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਤਮੁਪੇਮਾਂ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ; ਤਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਵਧੀਆ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਆਓ।
ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰੋਚਨਾਦਧ੍ਯਾ ਨੋ ਗਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਾ । ਧੀਭਿਰ੍ਵਤ੍ਸਪ੍ਰਚੇਤਸਾ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਹਵਨਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵੀ, ਓ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ; ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਵਧੀਆ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਵੱਛਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਨਾਲ ਆਓ।
ਕਿਮਨ੍ਯੇ ਪਰ੍ਯਾਸਤੇऽਸ੍ਮਤ੍ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਮृषਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਤ੍ਸੋ ਅਵੀਵृਧਤ੍
ਹੋਰ ਲੋਕ ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਰੁਕਦੇ ਹਨ, ਓ ਅਸ਼ਵਿਨੋ? ਕਣਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੱਛਾ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆ ਵਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਇਹਾਵਸੇऽਹ੍ਵਤ੍ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਅਰਿਪ੍ਰਾ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਾ ਤਾ ਨੋ ਭੂਤਂ ਮਯੋਭੁਵਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ, ਓ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੇ ਇੱਥੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ; ਓ ਅਜੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਆ ਯਦ੍ਵਾਂ ਯੋषਣਾ ਰਥਮਤਿष੍ਠਦ੍ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਂ ਪ੍ਰ ਧੀਤਾਨ੍ਯਗਚ੍ਛਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਇਕ ਕੁੜੀ ਨੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਓ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਗਏ।
ਅਤਃ ਸਹਸ੍ਰਨਿਰ੍ਣਿਜਾ ਰਥੇਨਾ ਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਵਤ੍ਸੋ ਵਾਂ ਮਧੁਮਦ੍ਵਚੋऽਸ਼ਂਸੀਤ੍ਕਾਵ੍ਯਃ ਕਵਿਃ
ਇੱਥੋਂ, ਓ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ; ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਛਾ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਕਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਪੁਰੂਵਸੂ ਮਨੋਤਰਾ ਰਯੀਣਾਮ੍ । ਸ੍ਤੋਮਂ ਮੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਮਮਭਿ ਵਹ੍ਨੀ ਅਨੂषਾਤਾਮ੍
ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ, ਓ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਸੁਣੋ।