ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਰ੍ਵਤਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਗੋਨਾਮ੍ । ਦਦੁष੍ਪਜ੍ਰਾਯ ਸਾਮ੍ਨੇ
ਤਿੰਨ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਪਜਰਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਗੀਤ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਉਦਾਨਟ੍ ਕਕੁਹੋ ਦਿਵਮੁष੍ਟ੍ਰਾਞ੍ਚਤੁਰ੍ਯੁਜੋ ਦਦਤ੍ । ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਯਾਦ੍ਵਂ ਜਨਮ੍
ਕਕੁਹਾ ਨੇ ਚਾਰ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਉਠਾਂ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਮਿषਂ ਮਰੁਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ । ਵਿ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਰਾਜਥ
ਜਦੋਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯਦਙ੍ਗ ਤਵਿषੀਯਵੋ ਯਾਮਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਅਚਿਧ੍ਵਮ੍ । ਨਿ ਪਰ੍ਵਤਾ ਅਹਾਸਤ
ਜਦੋਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਪਹਾੜ ਓਹਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਉਦੀਰਯਨ੍ਤ ਵਾਯੁਭਿਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਾਸਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰਃ । ਧੁਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮ੍
ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਪਨ੍ਤਿ ਮਰੁਤੋ ਮਿਹਂ ਪ੍ਰ ਵੇਪਯਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ । ਯਦ੍ਯਾਮਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਾਯੁਭਿਃ
ਮਰੁਤ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਨਿ ਯਦ੍ਯਾਮਾਯ ਵੋ ਗਿਰਿਰ੍ਨਿ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਵਿਧਰ੍ਮਣੇ । ਮਹੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਯੇਮਿਰੇ
ਜੇ ਪਹਾੜ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਤੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਦਰਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ ਲਈ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁष੍ਮਾਁ ਉ ਨਕ੍ਤਮੂਤਯੇ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਦਿਵਾ ਹਵਾਮਹੇ । ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ
ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਆਰਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਅਰੁਣਪ੍ਸਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਯਾਮੇਭਿਰੀਰਤੇ । ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਅਧਿ ष੍ਣੁਨਾ ਦਿਵਃ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਜਲ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਉੱਠਦੇ ਹਨ; ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਹਨ।
ਸृਜਨ੍ਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਮੋਜਸਾ ਪਨ੍ਥਾਂ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਯਾਤਵੇ । ਤੇ ਭਾਨੁਭਿਰ੍ਵਿ ਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਿਰਣਾਂ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਲਣ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਠੀਕ ਖੜੇ ਹਨ।
ਇਮਾਂ ਮੇ ਮਰੁਤੋ ਗਿਰਮਿਮਂ ਸ੍ਤੋਮਮृਭੁਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਇਮਂ ਮੇ ਵਨਤਾ ਹਵਮ੍
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਭਜਨ, ਇਹ ਸਤਕਾਰ, ਹੇ ਭੋਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸਰਾਂਸਿ ਪृਸ਼੍ਨਯੋ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਮਧੁ । ਉਤ੍ਸਂ ਕਵਨ੍ਧਮੁਦ੍ਰਿਣਮ੍
ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਨੇ ਤੀਨ ਮਿੱਠੇ ਧਾਰਾਂ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ, ਕੂਏ, ਖੋਹ ਅਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ।
ਮਰੁਤੋ ਯਦ੍ਧ ਵੋ ਦਿਵਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ । ਆ ਤੂ ਨ ਉਪ ਗਨ੍ਤਨ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਓ।
ਯੂਯਂ ਹਿ ष੍ਠਾ ਸੁਦਾਨਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣੋ ਦਮੇ । ਉਤ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਮਦੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਚਮੁਚ ਦਿਆਲੂ ਹੋ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ।
ਆ ਨੋ ਰਯਿਂ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਮ੍ । ਇਯਰ੍ਤਾ ਮਰੁਤੋ ਦਿਵਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਵੱਧ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਭੇਜੋ।
ਅਧੀਵ ਯਦ੍ਗਿਰੀਣਾਂ ਯਾਮਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਅਚਿਧ੍ਵਮ੍ । ਸੁਵਾਨੈਰ੍ਮਨ੍ਦਧ੍ਵ ਇਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਤਾਜ਼ਾ ਸੋਮਾ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਏਤਾਵਤਸ਼੍ਚਿਦੇषਾਂ ਸੁਮ੍ਨਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ੇਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਅਦਾਭ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਇਸ ਲਈ ਹੀ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗਾ ਵਿਰੋਧੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਦ੍ਰਪ੍ਸਾ ਇਵ ਰੋਦਸੀ ਧਮਨ੍ਤ੍ਯਨੁ ਵृष੍ਟਿਭਿਃ । ਉਤ੍ਸਂ ਦੁਹਨ੍ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੁੱਟ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਕੱਢਦੇ ਹਨ।
ਉਦੁ ਸ੍ਵਾਨੇਭਿਰੀਰਤ ਉਦ੍ਰਥੈਰੁਦੁ ਵਾਯੁਭਿਃ । ਉਤ੍ਸ੍ਤੋਮੈਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਰਾਂ, ਰਥਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ।
ਯੇਨਾਵ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਂ ਯੇਨ ਕਣ੍ਵਂ ਧਨਸ੍ਪृਤਮ੍ । ਰਾਯੇ ਸੁ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੁ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਨਾਲ ਕਣਵਾ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਇਮਾ ਉ ਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਘृਤਂ ਨ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਰਿषਃ । ਵਰ੍ਧਾਨ੍ਕਾਣ੍ਵਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਨ, ਘੀ ਵਾਂਗ, ਕਣਵਾ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਵ ਨੂਨਂ ਸੁਦਾਨਵੋ ਮਦਥਾ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕੋ ਵਃ ਸਪਰ੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ, ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚੰਗੀ ਘਾਸ 'ਤੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋ? ਕਿਹੜਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਨਹਿ ष੍ਮ ਯਦ੍ਧ ਵਃ ਪੁਰਾ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਸ਼ਰ੍ਧਾਁ ऋਤਸ੍ਯ ਜਿਨ੍ਵਥ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁ ਤ੍ਯੇ ਮਹਤੀਰਪਃ ਸਂ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸਮੁ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਸਂ ਵਜ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵਸ਼ੋ ਦਧੁਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਜੋੜ ਮਿਲ ਕੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿ ਵृਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵਸ਼ੋ ਯਯੁਰ੍ਵਿ ਪਰ੍ਵਤਾਁ ਅਰਾਜਿਨਃ । ਚਕ੍ਰਾਣਾ ਵृष੍ਣਿ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਜੋੜ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲੇ, ਅਡੋਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਚਲੇ, ਤੇ ਮਾਹਰ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਈ।
ਅਨੁ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਯੁਧ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾਵਨ੍ਨੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਮਝ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਵਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਤਾ ਅਭਿਦ੍ਯਵਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੀਰ੍षਨ੍ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ । ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਵ੍ਯਞ੍ਜਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੌਣਕਦਾਰ ਰੂਪ ਜਲਾਲ ਲਈ ਵਿਖਾਇਆ।
ਉਸ਼ਨਾ ਯਤ੍ਪਰਾਵਤ ਉਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਰਨ੍ਧ੍ਰਮਯਾਤਨ । ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਚਕ੍ਰਦਦ੍ਭਿਯਾ
ਜਦ ਉਸ਼ਨਾ ਦੂਰੋਂ ਬਲਦ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਆਇਆ, ਅਕਾਸ਼ ਡਰ ਕੇ ਕੰਪਿਆ ਨਹੀਂ।
ਆ ਨੋ ਮਖਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇऽਸ਼੍ਵੈਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਭਿਃ । ਦੇਵਾਸ ਉਪ ਗਨ੍ਤਨ
ਸਾਡੀ ਭਾਗ ਦਿਵਣ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਯਦੇषਾਂ ਪृषਤੀ ਰਥੇ ਪ੍ਰष੍ਟਿਰ੍ਵਹਤਿ ਰੋਹਿਤਃ । ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਰਿਣਨ੍ਨਪਃ
ਜਦ ਰਥ ਵਿਚ ਚਿੱਟੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਲਾਲ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਲ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।