ਵੇਮਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਨ੍ਨृਞ੍ਜਸੇ ਵੇਮਿ ਸ੍ਤੋਤਵ ਆਘृਣੇ । ਨ ਤਸ੍ਯ ਵੇਮ੍ਯਰਣਂ ਹਿ ਤਦ੍ਵਸੋ ਸ੍ਤੁषੇ ਪਜ੍ਰਾਯ ਸਾਮ੍ਨੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਾ ਗਾਵੋ ਯਵਸਂ ਕਚ੍ਚਿਦਾਘृਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰੇਕ੍ਣੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪੂषਨ੍ਨਵਿਤਾ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਪੂਸ਼ਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਈਆਂ, ਅਮਰ। ਸਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ, ਪੂਸ਼ਣ, ਚੰਗਾ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ੍ਥੂਰਂ ਰਾਧਃ ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਂ ਕੁਰੁਙ੍ਗਸ੍ਯ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵੇषਸ੍ਯ ਸੁਭਗਸ੍ਯ ਰਾਤਿषੁ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇष੍ਵਮਨ੍ਮਹਿ
ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨ, ਸੌ ਘੋੜੇ, ਤੇਜ਼ ਰਾਜੇ, ਸੁਭਾਗੇ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ। ਤੁਰਵਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦ ਆਈਏ।
ਧੀਭਿਃ ਸਾਤਾਨਿ ਕਾਣ੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧੈਰਭਿਦ੍ਯੁਭਿਃ । षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾਨੁ ਨਿਰ੍ਮਜਾਮਜੇ ਨਿਰ੍ਯੂਥਾਨਿ ਗਵਾਮृषਿਃ
ਕਣਵ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਕੱਢ ਲਏ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮੇ ਅਭਿਪਿਤ੍ਵੇ ਅਰਾਰਣੁਃ । ਗਾਂ ਭਜਨ੍ਤ ਮੇਹਨਾਸ਼੍ਵਂ ਭਜਨ੍ਤ ਮੇਹਨਾ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਢਹਿ ਗਏ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਘੋੜੇ ਵੀ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਦੂਰਾਦਿਹੇਵ ਯਤ੍ਸਤ੍ਯਰੁਣਪ੍ਸੁਰਸ਼ਿਸ਼੍ਵਿਤਤ੍ । ਵਿ ਭਾਨੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਤਨਤ੍
ਦੂਰੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਨਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨृਵਦ੍ਦਸ੍ਰਾ ਮਨੋਯੁਜਾ ਰਥੇਨ ਪृਥੁਪਾਜਸਾ । ਸਚੇਥੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋषਸਮ੍
ਮਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸਚਰਜ ਜੋੜੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਦृਕ੍ਸ਼ਤ । ਵਾਚਂ ਦੂਤੋ ਯਥੋਹਿषੇ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਤ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾ ਣ ਊਤਯੇ ਪੁਰੁਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਪੁਰੂਵਸੂ । ਸ੍ਤੁषੇ ਕਣ੍ਵਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਦਇਆਲੂ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਕਣਵ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ।
ਮਂਹਿष੍ਠਾ ਵਾਜਸਾਤਮੇषਯਨ੍ਤਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ । ਗਨ੍ਤਾਰਾ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਜੇਤੂ, ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆਓ।
ਤਾ ਸੁਦੇਵਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਸੁਮੇਧਾਮਵਿਤਾਰਿਣੀਮ੍ । ਘृਤੈਰ੍ਗਵ੍ਯੂਤਿਮੁਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਚੰਗੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਓ; ਘੀ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਾਓ।
ਆ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮੁਪ ਦ੍ਰਵਤ੍ਤੂਯਂ ਸ਼੍ਯੇਨੇਭਿਰਾਸ਼ੁਭਿਃ । ਯਾਤਮਸ਼੍ਵੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਆਪਣੇ ਬਾਜਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ; ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ।
ਯੇਭਿਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਰਾਵਤੋ ਦਿਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਰੋਚਨਾ । ਤ੍ਰੀਁਰਕ੍ਤੂਨ੍ਪਰਿਦੀਯਥਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਰ ਚਮਕਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਏ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਮਤੀਰਿष ਉਤ ਸਾਤੀਰਹਰ੍ਵਿਦਾ । ਵਿ ਪਥਃ ਸਾਤਯੇ ਸਿਤਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਫ਼ਾ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿਓ, ਦਿਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੋ; ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹੋ।
ਆ ਨੋ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਵੀਰਂ ਸੁਰਥਂ ਰਯਿਮ੍ । ਵੋਲ਼੍ਹਮਸ਼੍ਵਾਵਤੀਰਿषਃ
ਸਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਸੋਹਣੇ ਰਥ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵਾਫ਼ਾ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉ।
ਵਾਵृਧਾਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤਨੀ । ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ, ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸਚਰਜ ਜੋੜੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਰਸ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰੋ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਰਥਃ । ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯਨ੍ਤਮਦਾਭ੍ਯਮ੍
ਸਾਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਨਿ षੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਨਾਨਾਂ ਯਾਵਿष੍ਟਂ ਤੂਯਮਾ ਗਤਮ੍ । ਮੋ ष੍ਵਨ੍ਯਾਁ ਉਪਾਰਤਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਆਓ, ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆਓ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਓ।
ਅਸ੍ਯ ਪਿਬਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਂ ਮਦਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣਃ । ਮਧ੍ਵੋ ਰਾਤਸ੍ਯ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ
ਇਸ ਮਿੱਠੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਨ ਕਰੋ, ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਿੱਠੀ ਦਾਤ ਦਾ।
ਅਸ੍ਮੇ ਆ ਵਹਤਂ ਰਯਿਂ ਸ਼ਤਵਨ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ, ਸੌ ਗੁਣਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ, ਵਾਫ਼ਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਧਿ ਵਾਂ ਨਰਾ ਵਿਹ੍ਵਯਨ੍ਤੇ ਮਨੀषਿਣਃ । ਵਾਘਦ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਤਮ੍
ਅਸਲ ਵਿਚ, ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਮਾਨਵੋ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਜਨਾਸੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਅਰਂਕृਤਃ । ਯੁਵਾਂ ਹਵਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਲੋਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਹਵਨ ਸਮੇਤ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਦ੍ਯ ਵਾਮਯਂ ਸ੍ਤੋਮੋ ਵਾਹਿष੍ਠੋ ਅਨ੍ਤਮਃ । ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਭੂਤ੍ਵਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਅੱਜ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਵਡੀਆ ਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਯੋ ਹ ਵਾਂ ਮਧੁਨੋ ਦृਤਿਰਾਹਿਤੋ ਰਥਚਰ੍षਣੇ । ਤਤਃ ਪਿਬਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਪਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਓ।
ਤੇਨ ਨੋ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਪਸ਼੍ਵੇ ਤੋਕਾਯ ਸ਼ਂ ਗਵੇ । ਵਹਤਂ ਪੀਵਰੀਰਿषਃ
ਹੇ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੋ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਗਾਂ ਲਈ ਭਰਪੂਰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੋ।
ਉਤ ਨੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਇष ਉਤ ਸਿਨ੍ਧੂਁਰਹਰ੍ਵਿਦਾ । ਅਪ ਦ੍ਵਾਰੇਵ ਵਰ੍षਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਦਿਓ; ਉਹ ਦਾਤਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਹਾ ਦਿਓ।
ਕਦਾ ਵਾਂ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯੋ ਵਿਧਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਜਹਿਤੋ ਨਰਾ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਰਥੋ ਵਿਭਿष੍ਪਤਾਤ੍
ਕਦੋਂ ਤੁਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਕਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਟੁੱਟੇਗਾ?
ਯੁਵਂ ਕਣ੍ਵਾਯ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ऋਪਿਰਿਪ੍ਤਾਯ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਦੂਤੀਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯਥਃ
ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਨੀ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਾਭਿਰਾ ਯਾਤਮੂਤਿਭਿਰ੍ਨਵ੍ਯਸੀਭਿਃ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਵृषਣ੍ਵਸੂ ਹੁਵੇ
ਉਹ ਨਵੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਦਕਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਚਿਤ੍ਕਣ੍ਵਮਾਵਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਮੁਪਸ੍ਤੁਤਮ੍ । ਅਤ੍ਰਿਂ ਸ਼ਿਞ੍ਜਾਰਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਕਣਵਾ, ਅਤਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਜਾਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ।